[X-Men Fic][ErikCharles] Blue Eyes in My Dream (1)

 

Blue Eyes in My Dream
X-Men: First Class Fanfiction by Tippuri~ii *
 

 
Pairing: Erik Lehnsherr x Charles Xavier

* แฟนฟิคชั่นเรื่องนี้เป็นเพียงจินตนาการของไรเตอร์และแต่งขึ้นเพื่อความบังเทิง ไม่มีความเกี่ยวข้องกับบุคคล สถานที่ หรือเหตุการณ์จริงใดๆ ทั้งสิ้น และแฟนฟิคชั่นเรื่องนี้เป็นแฟนฟิคชั่น boys’ love…ถ้าใครไม่ชอบแนะนำให้ปิดค่ะ * 

 
 
– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –
Chapter 1
 
 
 
 
 

กระสุนที่พุ่งตรงมานั้นถูกพลังของเขาหักเหไปได้อย่างง่ายดาย

 

               

 

อีริค เลนเชอร์เหยียดยิ้มกับความพยายามอันไร้ประโยชน์ของหญิงสาวตรงหน้า หากวินาทีต่อมา เลือดในกายของเขาก็พลันเย็นเยียบเมื่อได้ยินเสียงกรีดร้องจากด้านหลัง…เสียงที่เขาคุ้นเคยดีถูกเปล่งออกมาจากร่างที่ทรุดฮวบลงบนพื้นดิน

 

 

               

ชายหนุ่มพุ่งเข้าไปรับร่างอ่อนปวกเปียกนั้นทันที…ลืมสิ้นว่าตอนนี้พวกเขาทั้งคู่ควรมีแต่ความเกลียดชัง…ลืมสิ้นว่าชายคนนี้ปฏิเสธความเชื่อของเขา ในสมองตอนนี้อื้ออึงไปด้วยความสับสนที่ดังกึกก้อง

 

 

           

เขาทำอะไรลงไป?!
 

 

 

 

           

ถึงความเจ็บปวดจะกัดกินร่างเพียงไร…ชาร์ลส์ เซเวียร์ในอ้อมแขนของเขากลับยังมีสายตาที่มั่นคง นัยน์ตาสีน้ำเงินสดใสนั้นจ้องตรงมา…สบประสานกับดวงตาสีเหล็กของชายหนุ่มอย่างแน่วแน่ ริมฝีปากสีทับทิมขยับเป็นถ้อยคำเดียวซ้ำไปซ้ำมา มือเรียวที่แบออกเผยให้เห็นกระสุนปืนที่บุบเบี้ยวจากรูปทรงเดิม

 

 

               

อีริคพร่ำเรียกชื่อของร่างในอ้อมแขน…เสียงทุ้มสั่นสะท้านราวกับจะขาดใจ หากประกายแสงกลับเริ่มเลือนจากสีแซฟไฟร์สุกใสนั้น เปลือกตาสีซีดหรี่ลง…ราวกับเจ้าตัวไม่อาจได้ยินเสียงใด

 

 

               

ลูกกระสุนบุบเบี้ยวร่วงหล่นจากฝ่ามือ เสียงตกกระทบพื้นของมันดังสนั่น…กึกก้องซ้ำไปซ้ำมา

 

 

               

…วินาทีนั้นเองที่อีริคลืมตาตื่น

 

 

               

ร่างกำยำลุกขึ้นนั่งบนเตียงนุ่ม…แสงจันทร์ส่องลอดหน้าต่างเข้ามาให้รู้ว่าตอนนี้เขาอยู่ในห้องนอนของตนที่คฤหาสน์หลังงามของตระกูลเซเวียร์ สถานที่ที่ชาร์ลส์เปลี่ยนให้เป็นโรงฝึกของเหล่ามิวแทนต์ ความเงียบสงบของยามค่ำคืนบอกเขาว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น…ทุกสิ่งเป็นเพียงความฝัน

 

 

               

หากภาพของชาร์ลส์ที่กำลังสิ้นลมหายใจในอ้อมแขนของเขานั้นดูสมจริงเสียจนชายหนุ่มรู้สึกกลัว

 

 

               

ร่างสูงผุดลุกขึ้น เท้าก้าวออกไปตามความคิด…ลืมแม้แต่จะคว้าเสื้อคลุมมากันอากาศหนาวให้กับร่างกายท่อนบนที่เปลือยเปล่าของตน

 

 

* * * * * * * * * * * *

 

               

ชาร์ลส์ เซเวียร์ถูกปลุกขึ้นจากห้วงนิทราแสนสบายด้วยเสียงประตูที่ปิดปังและแรงกระชากหนักหน่วง

 

               

นัยน์ตาสีน้ำเงินสดลืมขึ้นด้วยความไม่พอใจเล็กๆ…นึกอยากผลักคนไร้มารยาทที่บุกเข้าห้องนอนแล้วดึงตัวเขาขึ้นมากอดไว้อย่างไม่ใส่ใจว่าเขากำลังหลับอยู่สักนิด แต่เมื่อสติเริ่มคืนมา เขาก็สัมผัสได้ว่าเจ้าของอ้อมแขนนี้ไม่ใช่เรเวนอย่างที่เข้าใจ

 

               

 

“อีริค?”

 

               

เสียงนุ่มนวลเอ่ยชื่อออกไปอย่างไม่แน่ใจ มือบางแตะลงที่บ่ากว้างเพื่อจะดันตัวให้หลุดจากอ้อมกอด…แต่ก็เปลี่ยนใจเมื่อสัมผัสได้ว่าร่างกายของคนตรงหน้าสั่นระริก

 

 

               

“อืม…ฉันเอง ชาร์ลส์” เสียงทุ้มตอบ…คนฟังจับสังเกตได้ว่าน้ำเสียงที่เรียบนิ่งอยู่เสมอนั้นแหบพร่า เขาไม่เคยเห็นอีริคเป็นแบบนี้มาก่อน แขนเรียวจึงโอบรอบร่างกายกำยำนั้นบ้าง…มือบางลูบแผ่นหลังกว้างเบาๆ เป็นเชิงปลอบประโลม

 

 

               

“มีอะไรงั้นหรือ อีริค?” คนในอ้อมกอดถามอย่างอ่อนโยน เขาสัมผัสได้ว่าอีกฝ่ายกำลังกังวลได้โดยไม่ต้องพึ่งพลังของตน ชายหนุ่มรออย่างอดทน…หวังว่าผู้ชายตรงหน้าจะยอมเล่าถึงสาเหตุของความกังวลที่มี

 

 

แต่อีริคไม่ตอบคำถาม อ้อมแขนนั้นไม่ได้ทำอะไรมากไปกว่ากอดร่างของอีกฝ่ายไว้อย่างแน่นหนา วงหน้าคมสันซบแนบกับเส้นผมสีเข้มนุ่มสลวย ลมหายใจที่สั่นสะท้านนั้นคืนจังหวะสม่ำเสมอดังเดิมเมื่อสัมผัสถึงความอบอุ่นของร่างในอ้อมแขน

 

 

การกระทำของชายหนุ่มทำให้ชาร์ลส์นึกแปลกใจ อีกฝ่ายทำราวกับว่าต้องการจะยืนยันว่าตัวเขาอยู่ตรงนี้จริงๆ…ไม่ใช่ภาพลวงตาหรือความคิดฝันใดๆ

 

 

“ฉันไม่ได้จะหายไปไหนหรอกนะ อีริค” เสียงนุ่มพูดติดตลก…หวังให้ความตึงเครียดในใจของคนเป็นเพื่อนคลายลง กระชับอ้อมกอดของตัวเองที่โอบรอบร่างแกร่งให้แน่นขึ้น “ฉันอยู่ตรงนี้…ตรงหน้านายเลยเห็นไหม”

 

 

 

ใช้เวลาสักพัก อีริคจึงจะยอมปล่อยมือ เสียงทุ้มพูดเบาๆ

 

 

 

“ขอโทษที่ทำให้นายตื่น”

 

 

 

ชาร์ลส์ยิ้มให้ “ไม่เป็นไรหรอก”

 

 

 

ร่างสูงไม่อธิบายอะไรเพิ่มเติม เขาก้าวยาวๆ ไปที่ประตูแล้วออกจากห้องไปอย่างเงียบเชียบผิดกับขามา ทิ้งให้ชายหนุ่มนัยน์ตาสีน้ำเงินมองตาม…ไม่เข้าใจสักนิดว่าเกิดอะไรขึ้น

 

                                                               

* * * * * * * * * * * *

 

 

ฝันร้ายของอีริคยังคงทำให้เขาต้องตื่นกลางดึกด้วยความหวาดกลัวคืนแล้วคืนเล่า ภาพของมันติดตรึงในสมองเสียจนทำให้เขาต้องลุกออกจากเตียงเพื่อไปหาชาร์ลส์ทุกครั้ง…เพื่อจะทำให้ตัวเองแน่ใจว่าอีกฝ่ายยังมีลมหายใจ

 

 

 

เพื่อให้ตัวเองมั่นใจ…ว่าไม่ได้เสียอีกฝ่ายไป

 

 

 

อีริครู้ดีว่าชาร์ลส์นั้นสงสัย อีกฝ่ายรู้จักเขาดีพอที่จะไม่เอ่ยปากถาม…หากดวงตาสีน้ำเงินคู่นั้นก็มองเขาด้วยสายตาห่วงใยและรอคอยคำตอบว่าเขาเป็นอะไร

 

 
 
 
 
หากในความฝัน…นัยน์ตานั้นว่างเปล่า…ไร้ชีวิต

 

 

 

 “อีริค! อีริค! ฮัลโหล~” เสียงนุ่มนวลที่เรียกชื่อทำให้ชายหนุ่มหลุดจากภวังค์ นัยน์ตาสีเทาเข้มเหลือบขึ้นมองต้นเสียงที่ยิ้มร่า

 

 

 

“อะไรนะ?”

 

 

 

“ฉันบอกว่านายอ่อนซ้อมไปเยอะเลยนะ” ชาร์ลส์พูดพลางเอานิ้วผลักควีนของเขาจนล้ม “เชคเมทอีกรอบ…นายแพ้ติดๆ กันแบบนี้นี่หาดูได้ยากจริงๆ”

 

 

 

“อย่าได้ใจไปนักเลย” อีริคพูดสั้นๆ จิบน้ำสีอำพันในแก้วของตนอีกอึก

 

 

 

คนฟังหัวเราะเบาๆ มือเรียวเก็บตัวหมากขึ้นมาเรียงบนกระดานอีกรอบ เสียงนุ่มถามขึ้น…กระแสเสียงเจือความห่วงใย “ช่วงนี้นายเหม่อบ่อยนะ…มีอะไรไม่สบายใจหรือเปล่า?”

 

 

 

อีริคมองภาพตรงหน้าเงียบๆ…ใบหน้าที่มีปอยผมสีดำอ่อนนุ่มปรกลงมา นัยน์ตาสีแซฟไฟร์อ่อนโยนและเรียวปากสีเรื่อ นิ้วเรียวยาวที่จัดเรียงตัวหมากรุก

 

 

 

ทุกครั้งที่เขามองชาร์ลส์…เขารู้สึกสงบใจอย่างประหลาด

 

 

 

“ชาร์ลส์ ถ้านายโดนฆ่าตาย…นายจะแค้นคนที่ฆ่านายหรือเปล่า?” เสียงทุ้มเอ่ยคำถามแทนจะตอบอะไร ชายหนุ่มผมดำเงยหน้าขึ้นมองหน้าคนถามอย่างประหลาดใจ…ดวงตาสีน้ำเงินสบประสานราวกับพินิจถึงสาเหตุของคำถามไร้ที่มา

 

 

 

สุดท้าย ริมฝีปากบางก็ขยับยิ้มอย่างตัดสินใจได้

 

 

 

“ในเมื่อนายไม่ตอบคำถามของฉัน…ฉันก็จะไม่ตอบคำถามของนาย อีริค” เสียงนุ่มกล่าวกลั้วหัวเราะ มือบางขยับตัวหมากเปิดกระดาน

 

 

 

“จะเอาอะไรมายืนยันล่ะ…นายอาจจะรู้คำตอบไปแล้วก็ได้” อีริคหัวเราะหึ ขยับนิ้วไปแตะที่ขมับของตนเป็นเชิงล้อเลียน

 

 

 

“ฉันสาบานเลย…ว่าฉันไม่ทำแบบนั้นกับนายแน่” มือบางเอื้อมมาปัดมือของอีกฝ่าย “เพราะฉันอยากให้นายพูดออกมาเอง…ฉันรอได้อยู่แล้ว”

 

 

 

ชายหนุ่มนัยน์ตาสีเทาหัวเราะเบาๆ จิบน้ำสีอำพันอึกสุดท้าย ก่อนจะเอาคำตอบของอีกฝ่ายย้อนคืนให้เจ้าของ

 

 

 

“ในเมื่อนายไม่ตอบคำถามของฉัน…ฉันก็จะไม่ตอบคำถามของนาย ชาร์ลส์”

 

 

 

 

 

 

tbc.

 

 

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –
  
  
อะฮึ้ยยยย(นำร่องด้วยเสียงสครีม) สวัสดีค่ะคนอ่านที่น่ารัก
 
 
สารภาพตามตรงก่อนเลยว่า…ชาตินี้ไม่เคยคิดว่าจะจิ้นการ์ตูนมาร์เวลได้
แต่มันก็เกิดขึ้นจนปั่นเป็นฟิคออกมาได้แล้ว!! อีริคชาร์ลส์บันไซ!!!
 
 
ฟิคเรื่องนี้เขียนโดยอ้าง flashback และคาแรคเตอร์จากหนังภาค First Class นะคะ
เป็นช่วงที่ชาร์ลส์ให้บรรดามนุษย์กลายพันธุ์ได้มาฝึก
และพักที่คฤหาสน์ของเขา เพื่อเตรียมรับมือกับรัสเซียค่ะ
 
 
ไม่มีอะไรจะสครีมกับแพร์นี้…เพราะถ้าได้เริ่มแล้วคงหยุดไม่ได้ 555
สาววายอย่าพลาดหนังเรื่องนี้นะคะ สนุกมาก(ในหลายๆความหมาย 55)
 
 
 
ทิพย์เองค่ะ
 
Advertisements

22 responses to “[X-Men Fic][ErikCharles] Blue Eyes in My Dream (1)

  1. โอ้ยยยย ชอบคู่นี้เหมือนกันค่ะ โหยฟิคมากกกกกก โหยยยย
    ขอบคุณนะคะ

    Like

  2. ชอบคู่นี้มากมายย ขอบๆๆ อีริคมีเล่นแง่ด้วยอ่าา โอยยดูแค่นี้ก็น่าจะรุ้แล้วว่าชาร์ลทำไปเพราะอะไร อัยยะ ขอบคุณมากนะค่ะที่แต่งฟิคม่สนองตัณหาคนอ่านได้โดนขนาดนี้

    Like

  3. คือตัดสินใจจะย้อนอ่านฟิคเชริคของพี่ทิพย์ให้หมด (…) ถ้าช่วงนี้เปิดโนติฯ แล้วเจอหน้าวิวบ่อย ๆ ก็ปล่อยเบลอนะคะ แหะ ๆ

    ฟิคนี้เริ่มมาได้… สะเทือนใจจึ้ก แล้วปลอบใจอย่างไวด้วยการที่อีริคพุ่งไปหาชาร์ลส์ที่ห้องค่ะ โอ๊ยยย น่ารักกกกก ///////

    Like

  4. ชอบคู่นี้มากกก
    ขอบคุณไรท์ที่แต่งมาให้อ่านนะคะ

    ฮือออ อีริค คนปากแข็ง -3-

    Like

  5. ฟินจิ้น เป็นปลื้มกับคู่นี้มากค่ะ ขอบคุณนะคะที่แต่งฟิคให้อ่าน >,<

    Like

  6. พี่สครีมอีริคชาร์ลส์ในทวิตมากเกินไปค่ะ../ลูบหน้า
    ทางนี้เลยอดเข้ามาอ่านฟิคที่ผ่านมาไม่ได้เลยแงงงงงง TT v TT
    ฮืออ คิดถึงอีริคชาร์ลส์ในบรรยากาศอุ่นในอกจนเจ็บแปลบๆแบบนี้จังเลยย ช่วงเวลาที่พวกเขายังอยู่ด้วยกัน พี่ทิพย์ถ่ายทอดออกมาแบบทำคนอ่านน้ำตาแทบไหลโฮฮฮ
    ีอีริคน่ารักมากที่พุ่งเข้าไปหาชาร์ลส์หลังฝันร้าย คือแบบ โอ๊ยย มุมนี้ของนายมันฟฟฟ
    แล้วก็อยากให้หยุดเวลาไว้ตรงช่วงนี้ตลอดไป ซึ่งเป็นไปไม่ได้แง *ติ่งเศร้าแต่ก็ไม่หยุดเสพ*

    Like

  7. โอ่ยยย เลิฟคู่นี้จาก xmfcมั่กก
    มีแววจิดราม่านะเนี่ยย😂

    Like

  8. ตามที่เคยบอก เราไปเหมา x-men มาดูแล้วค่ะ ^ ^ พอกลับมาอ่านนี่ ฟินมากกกกกกกกกกกก เอิ้กๆๆ ปริ่มเปรมสุดๆค่ะ

    Like

  9. ตายอย่างสงบครับ

    ฟินมาก ยิ่งได้อ่านมุมของคนอื่น ยิ่งฟิน

    กราบ จขร. อย่างหามิได้ครับ

    Like

  10. อยากจิสครีมดังๆ กรี๊สสสสสสสสสสสสส ฟินที่สุดในห้าโลก(?!)เลยค่ะ โฮววววว

    Like

  11. น่ารักกันจัง “ในเมื่อนายไม่ตอบคำถามของฉัน…ฉันก็จะไม่ตอบคำถามของนาย ชาร์ลส์”
    พอกันทั้งคู่

    อีริคไม่พูดพร่ำทำเพลงเลย บุกเข้าห้องดึงตัวเข้ามากอด ร้ายนักเชียว

    Like

  12. ฮือออออวว อีริคถึงกับต้องลุกขึ้นมาหาชาร์ลลสส์ ;-;
    อารมณ์ประมาณกลัวจะเสียนายไปยยย
    แล้วยังจะไปล้อเลียนเค้าอีกนะ555555
    //โอ๋เอ๋นะอีริค..

    /ไปขุดตอนต่อไปอย่างว่องค่ะ

    Like

  13. ชอบฉากที่เอริครีบวิ่งไปประคองชาร์ลส์ขึ้นมาแล้วค่อยๆดึงกระสุนออกมา กระสุนเล็กนิดเดียวปลายหนึ่งบี้แบนและเปื้อนเลือดกลิ้งอยู่บนมือที่สั่นเทาของเอริคเป็นอะไรที่…เกินจะบรรยาย
    ชอบ first class มากค่ะ เค้าใส่ฉากอะไรที่ลึกซึ้ง อินจริงไรจริง T T

    ปล. จริงๆถ้าstabilizedคนไข้แล้วรอส่งถึงมือหมอค่อยผ่าออกอาจจะรอดก็ได้//ล้อเล่นนะเอริค

    Like

  14. น่ารักมากเลยค่ะพี่ /// นึกว่าจะไม่มีใครแต่งคู่นี้ซะแล้ว

    Like

  15. วู้ฮู้
    ย้อนมาเม้นตอนหนึ่งให้ค่ะ แฮ่กๆ
    เรารู้สึกว่าชาร์ลส์ตอนนี้ดูน่ารัก น่าทะนุถนอมมากค่ะ (จากตอนที่อีริคดึงชาร์ลส์มากอด)
    อีริคแก๊ แกบุกเข้าไปถึงห้องนอนชาร์ลส์เลยเหรอออ แล้วทำไมไม่นอนกอดทั้งคืนเลยล่าา~#ไม่ใช่ละ

    ในเฟิร์สคลาสฉากตอนชายหาดเป็นอะไรที่สะเทือนอารมณ์เรามากที่สุดละคะ สำหรับเราฉากนั้นไม่ใช่ฉากหย่านะคะ แต่เราว่ามันคือฉากขอแต่งงานที่โดนปฏิเสธต่างหากค่ะ ตอนที่อีริคพูดว่า “I want you by my side” นี่ในหัวเราคืออีริคพูด “Will you marry me/be my wife” กับชาร์ลส์ค่ะ
    แต่ชาร์ลส์ก็ปฏิเสธเพราะอุดมการณ์ของเรานั้นมันไม่เหมือนกัน เหมือนประมาณว่าชีวิตคู่ของเราต่อจากนี้มันไปไม่รอดหรอกเพราะแนวคิดของเรามันไม่เหมือนกันนนน ฉะนั้นเรื่องของเราคงต้องจบแค่ตรงนี้ เราเคยลองคิดว่าถ้าสมมติชาร์ลสยอมตอบตกลงหรืออีริคยอมอยู่กะชาร์ลส์ต่อโดยละทิ้งเจตนารมณ์/อุดมการณ์ของตัวเองไปมันจะเป็นยังไง ทั้งสองคนอาจจะมีความสุขมากกว่านี้ ไม่ต้องมาสู้กันทั้งๆที่ต่างฝ่ายก็ไม่ได้อยากจะทำร้ายอีกฝ่ายเลยแม้แต่น้อย คิดแล้วเศร้าค่ะ
    ชอบตัวฟิคมากๆค่ะ อ่านแล้วเราเหมือนเห็นอีริคในอีกด้านหนึ่ง ด้านที่ไม่มั่นคง และสับสนวุ่นวาย เหมือนกับว่าที่อีริคอาจจะทำตัวเย็นชาหรือแข็งกร้าวเพราะต้องการจะปกปิดจุดนี้ของตัวเองยังไงยังงั้นเลยค่ะ

    Like

    • โฮรกกกก ขอบคุณสำหรับคอมเมนต์นะคะ (เห็นทุกอันค่ะ ขอตอบรวมในนี้นะคะ)
      เราเองก็ว่าตอนที่ชาร์ลส์ปฏิเสธน่ะค่ะ เขา broke Erik’s heart สุดๆๆๆๆเลยค่ะ TT___TT
      สายตาอีริคแบบ…ว่างเปล่าไปเลยตอนได้ฟัง แล้วมันเฮิร์ตมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ O<—-<
      โดยส่วนตัวเราคิดว่าอีริคน่ะไม่ได้มั่นคงอะไรตลอดเวลาหรอก แต่ชีวิตทำให้เขาเป็นคนเด็ดขาด
      แต่ชาร์ลส์น่ะเป็นคนคนเดียวที่เขาเปิดใจให้ เพราะงั้นเขาเลยจะยอมรับว่าตัวเองกลัวหรือสับสนแค่เวลาคุยกับชาร์ลส์เท่านั้นล่ะค่ะ
      แล้วก็จะรีแอครุนแรงผิดกับทุกทีที่จะนิ่งๆด้วยเวลามันเป็นเรื่องที่เกี่ยวกับชาร์ลส์ขึ้นมา

      …เราพล่ามเชริคอีกแล้ว orz ขอโทษนะคะ
      ขอบคุณสำหรับทุกคอมเมนต์อีกรอบค่ะ ❤

      Like

  16. ฮ้าาาา ขนลุกซู่ซ่าเลยค่ะะ อยากอ่านฟิคพี่ทิพย์มานานแล้วล่ะค่ะ คอยตามที่พี่สครีมในทวิตมาช่วงใหญ่ๆแล้วล่ะค่ะ ชอบเวลาพี่สครีมมากนะคะ.////////.

    Like

  17. พะ เพิ่งได้สครีมคู่นี้ค่ะ /ดีเลย์เหลือเกิน(…)
    เลยตามเข้ามาอ่านฟิคคุณทิพย์ แง555555555
    เป็นฉากที่ดูไปสครีมไปเลยค่ะ ชาร์ลลลลล เจ็บปวดรวดร้าวไปพร้อมกับเอริค
    โฮรววววววว
    แต่ก็เป็นเจ็บปวดที่งดงาม(…..)

    ฟิคน่ารักมากค่ะ /อยากไปกอดชาร์ลบ้าง —– /โดนเอริคตร่อย

    Like

  18. เคยอ่านตอนอยู่ใน exteen ตอนนี้กลับมาอ่านใหม่ก็ยังปลาบปลื้มอยู่ค่ะ เฟิสคลาสเป็นอะไรที่ดีมากๆ เชริคเป็นคู่ที่ยิ่งกว่าเคมี คือในความสัมพันธ์เค้ามีซัมติงจริงๆ การจิ้นเพิ่มเลยเป็นเรื่องที่ …นิพพานแรง ฉากที่ชาร์ลโดนกระสุนล้มแล้วอีริคก็พุ่งไปประคองอย่างรวดเร็วมันแบบ เป็นโมเม้นที่เจ็บปวด(ในหลัง)แต่งดงาม(ในการจิ้นวาย) มากๆ ค่ะ ; – ; กรีดร้องมากที่อีริครีบมาหาชาลถึงห้องเพื่อดูว่ายังอยู่มั้ย เพื่อกอดให้แน่ใจว่ายังสบายดีงี้ …น่ารักค่ะ ยอมแพ้ คู่นี้เค้าต้องมีอะไรในกอหญ้า

    Like

  19. โอ้ยยยทำไมไม่นอนตัวกันละคะจะได้ไม่ต้องฝันร้ายแล้วตื่นไปหาอีกคน นี่เป็นวิธีแก้ที่ง่ายที่สุด 555555
    ปล.แล้วจะได้รู้คำตอบของกันละกันสักที่มั้ยยยหื้มม

    Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s