[X-Men Fic][ErikCharles] Kiss and Stay (2)

 

Kiss and Stay
X-Men: First Class Fanfiction by Tippuri~ii *

 

 
Pairing: Erik Lehnsherr x Charles Xavier

* แฟนฟิคชั่นเรื่องนี้เป็นเพียงจินตนาการของไรเตอร์และแต่งขึ้นเพื่อความบังเทิง ไม่มีความเกี่ยวข้องกับบุคคล สถานที่ หรือเหตุการณ์จริงใดๆ ทั้งสิ้น และแฟนฟิคชั่นเรื่องนี้เป็นแฟนฟิคชั่น boy’s love…ถ้าใครไม่ชอบแนะนำให้ปิดค่ะ * 

 
 
– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

 

Chapter 2: The Final Chapter

 

 

 

 

อีริคยอมตกลงที่จะร่วมมือกับชายที่ช่วยชีวิตเขาไว้…แผนการที่จะทำให้เขาได้ข้อมูลของชอว์มากขึ้น และความต้องการของเขาก็เป็นจริงเมื่อชายหนุ่มได้เข้าไปยังฐานของหน่วยซีไอเอ

 

 

 

 

มือใหญ่วางแฟ้มที่มีข้อมูลของศัตรูของตนลงในกระเป๋าเอกสารใบงามก่อนจะเดินออกจากตัวตึก…ความมืดมิดของยามราตรีที่เงียบสงบเป็นเครื่องกำบังอย่างดีให้การลงมือ และเมื่อยามเช้ามาเยือน…เขาก็คงไปได้ไกลเกินกว่าที่ใครจะตามตัวได้แล้ว

 

 

 

 

“เท่าที่ฉันรู้จักนาย…ขอบอกตามตรงว่าฉันประหลาดใจที่นายทนอยู่ได้นานขนาดนี้” เสียงนุ่มนวลที่ดังขึ้นทำให้ฝีเท้าของเขาหยุดชะงัก…ชาร์ลส์ เซเวียร์ก้าวออกมาจากมุมมืดแล้วยิ้มให้

 

 

 

 

นัยน์ตาสีเทาตวัดมองอย่างเยียบเย็น “นายรู้อะไรเกี่ยวกับฉัน?”

 

 

 

 

รอยยิ้มนุ่มนวลนั้นกว้างขึ้น คำตอบนั้นสั้น…หากชัดเจน “ทุกสิ่งทุกอย่าง…อีริค”

 

 

 

 

“ถ้าอย่างนั้นก็อย่ามายุ่งกับในหัวฉัน” เสียงทุ้มพูดกร้าว…เรียกรอยยิ้มเจื่อนๆ จากคนฟัง

 

 

 

 

“ฉันขอโทษ…อีริค แต่ฉันเห็นว่าชอว์ทำอะไรให้นาย ฉันสัมผัสได้ถึงความเจ็บปวดของนาย” นัยน์ตาสีน้ำเงินฉายแววจริงใจ “อีริค…ฉันช่วยนายได้นะ”

 

 

 

 

ชายหนุ่มผมน้ำตาลตอบเสียงห้วน “ฉันไม่ต้องการความช่วยเหลือจากนาย”

 

 

 

 

เสียงนุ่มหัวเราะเบาๆ “จริงหรือ? นายยังต้องให้ฉันช่วยอยู่เลยนะเมื่อวาน”

 

 

 

 

ทั้งคู่สบสายตากัน…ก่อนที่ชาร์ลส์จะยิ้มบางๆ

 

 

 

 

 “ฉันหยุดนายได้นะ อีริค…แต่ฉันจะไม่ทำ” ร่างสมส่วนก้าวกลับไปใกล้ตัวอาคาร ก่อนจะหันกลับมากล่าวคำสุดท้าย “ชอว์มีพรรคพวก…อีริค และนายเองก็มีได้”

 

 

 

 

ประตูปิดลงอย่างไร้เสียง…ทิ้งให้ร่างกำยำยืนนิ่งอย่างใช้ความคิดตามลำพังใต้ท้องฟ้าสีดำสนิท

 

                                                               

 

 

* * * * * * * * * * * *

 

 

 

ตอนที่เขาก้าวเข้ามาในห้อง…ชาร์ลส์กำลังคุยอะไรสักอย่างกับเจ้าหน้าที่ซีไอเอเกี่ยวกับเรื่องเครื่องตรวจจับคลื่นสมองของมิวแทนต์อยู่

 

 

 

 

ไม่มีใครทำหน้าประหลาดใจหรือเปลี่ยนสีหน้าตอนที่ได้เห็นเขา…ยกเว้นแต่ชายหนุ่มผมดำที่ยิ้มกว้างอย่างยินดี ก่อนที่จะรีบเก็บอาการเอาไว้…แต่จนแล้วจนรอดก็ไม่สามารถทำได้ เสียงนุ่มนวลนั้นมีความสุขเจืออยู่ชัดเจน

 

 

 

 

“นายตัดสินใจที่จะอยู่สินะ อีริค”

 

 

 

 

อีกครั้ง…คำพูดนั้นสะกิดใจเขาให้คิดถึงอะไรบางอย่างที่เลือนรางในความทรงจำ

 

 
 
 
 
 
“อย่าหลับไปแบบนี้…อยู่กับฉัน อีริค…อยู่กับฉัน….ได้โปรดเถอะ…”

 

 

 

 

นัยน์ตาสีเหล็กจ้องมองรอยยิ้มที่ปิดไม่มิดนั้นแล้วผงกหัวนิดๆ เป็นเชิงตอบ นั่นทำให้ชาร์ลส์ยิ้มกว้างกว่าเดิมและสนับสนุนข้อเสนอของเขาเรื่องการใช้ซีรีโบรตามหาตัวมิวแทนต์โดยไม่ขึ้นตรงกับหน่วยซีไอเอ

 

 

 

 

เมื่อการหารือเสร็จสิ้น ร่างสูงก็ก้าวออกไปจากห้อง ก่อนจะหยุดที่ริมโถงทางเดินที่ไร้ผู้คนเมื่อได้ยินเสียงเรียกจากด้านหลัง

 

 

 

 

“อีริค! รอก่อนสิ!”

 

 

 

 

เจ้าของชื่อหันกลับมา…ไม่นึกแปลกใจที่จะได้เห็นว่าใครเป็นคนที่เรียกเขาไว้ “มีอะไรอีกล่ะ ชาร์ลส์”

               

 

 

 

“ไม่หรอก…ก็แค่…” เสียงนุ่มนวลเรียบเรียงคำพูด ก่อนที่จะกล่าวพร้อมรอยยิ้ม “ขอบใจนะ อีริค”

               

 

 

 

ชายหนุ่มอีกคนนิ่งมองร่างตรงหน้า…สายตาไล่เรื่อยจากดวงตาสีน้ำเงินสดใสไปยังริมฝีปากสีเรื่อ

           

 
 
 
 
 
 
…สัมผัสนุ่มนวลที่ทาบทับ…

 

 

 

 

           

“อีริค?” ชาร์ลส์เรียกเมื่อเห็นอีกฝ่ายดูจะไม่ได้สนใจสิ่งที่เขาพูดนัก

 

 

               

 

“ไม่ต้องมาขอบใจอะไรหรอก” ชายหนุ่มผมน้ำตาลตอบเรียบๆ “ฉันไม่ไปตอนนี้…ไม่ได้หมายความว่าฉันจะอยู่ตลอดไปนะ จำเอาไว้”

               

 

 

 

“ไม่เป็นไรหรอก แค่นี้ก็ดีแล้ว” เสียงนุ่มตอบ ชาร์ลส์ขยับจะเดินออกไป…แต่ก็ต้องชะงักเมื่อมือแกร่งของอีกฝ่ายเอื้อมมารั้งไว้ ร่างสมส่วนถูกหมุนให้หันมาเผชิญหน้า…และวินาทีต่อมา ชายหนุ่มก็รับรู้ได้ถึงสัมผัสของริมฝีปากที่ประกบทับลงมาอย่างรวดเร็ว

               

 

 

 

สัมผัสอบอุ่นทาบทับเพียงชั่วครู่…ก่อนอีริคจะปล่อยร่างที่นิ่งขึงในมือออกแล้วกล่าวเสียงเรียบ ขัดกับคนโดนขโมยจูบที่หน้าแดงไปแล้วเรียบร้อย

               

 

 

 

“อืม…ใช่จริงๆ ด้วย” วงหน้าคมคายโน้มลงมาใกล้ เสียงทุ้มกระซิบเบาๆ “นายเองสินะ…ที่บอกฉันว่าอย่าหลับน่ะ?”

               

 

 

 

“อะ…อืม” ชาร์ลส์พยักหน้ารับ ไม่กล้าจะสบตาอีกฝ่ายแล้วเพราะความรู้สึกพิลึกๆ ที่พลันเกิดขึ้นเมื่อย้อนคิดไปถึงตอนนั้น…ยามที่เขาสูญเสียความเยือกเย็นและเหตุผลทั้งหมดที่เคยมีเพียงเพราะเห็นคนตรงหน้ากำลังตกอยู่ในอันตราย

           

 
 
 
 
 
ม่รู้ทำไม…ความรู้สึกพิลึกพิลั่นนั่นถึงได้ทำให้ในใจหวานไหวแบบแปลกๆ

 

 

               

 

ด้วยความที่ยังจมในความคิดของตัวเอง…ชายหนุ่มจึงไม่ได้รับรู้ใบหน้าหล่อเหลาที่โน้มลงมาใกล้ นัยน์ตาสีเทามองวงหน้าตกใจกับความใกล้ชิดของคนตรงหน้าแล้วหัวเราะหึในลำคอ มือแข็งแรงเชยคางเรียวขึ้น…จูบที่สองนั้นเนิ่นนานกว่าครั้งแรก สัมผัสลึกล้ำนั้นรุ่มร้อนเสียจนทำให้ชาร์ลส์คิดอะไรไม่ออก…ร่างสมส่วนได้แต่ยืนนิ่งจนอีกฝ่ายถอนริมฝีปาก

 

 

 

 

“ขอบใจที่ช่วยฉันไว้นะ…ชาร์ลส์”

 

 

 

 

สมองของชายหนุ่มผมดำยังคงไม่สามารถประมวลผลได้ว่าเกิดอะไรขึ้น นัยน์ตาสีน้ำเงินกระพริบถี่ๆ…ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าควรจะทำยังไงต่อไป

 

 

 

 

“ไม่เป็นไรอยู่แล้ว…” เสียงตอบรับของชาร์ลส์บอกชัดว่าความคิดของเจ้าตัวคงสับสนจนเบลอไปแล้ว อีริคหัวเราะเบาๆ ในลำคอเมื่อได้ฟัง

 

 

 

 

“ฉันไม่รู้ว่าจะมีอะไรเกิดขึ้นหรอกนะ…นายมีเป้าหมายของนาย ฉันก็มีเป้าหมายของฉัน” เสียงทุ้มพูด…นุ่มนวลผิดวิสัย “แต่อย่างน้อยๆ…แค่ตอนนี้…”

 

 

 

 

ชาร์ลส์ช้อนตาขึ้นอย่างรอฟัง…และได้เห็นแววอ่อนโยนที่เจืออยู่ในดวงตาสีเทาที่มองมา

           

 
 
 
 
 
จูบที่มอบให้…ความอบอุ่นบนริมฝีปากเพียงเสี้ยวนาที…จะเป็นเหมือนคำยืนยันของสัญญาที่เปราะบางนี้…

 

 

               

 

 

“ฉันจะอยู่กับนาย…ถ้านั่นเป็นสิ่งที่นายต้องการ”

 

 

 

 

 

 

 

 

Fin.

 

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

 

คราวนี้สั้นนะคะ แค่สองตอนจบ ฟิคนี้เกิดจากการที่ทิพย์นั่งดูฉากจมน้ำแล้วนั่งเพ้อต่อว่า อีริคเขาอยู่ในน้ำขนาดนั้น…ขึ้นมาร่างกายมันต้องช็อค หายใจไม่ทันแหงๆ แล้วใครจะช่วยเขาทันล่ะถ้าไม่ใช่ศจ.ตาหวาน?! 555 แล้วก็ผสมด้วยซีนที่อีริคตัดสินใจจะอยู่กับชาร์ลส์…ลองย้อนกลับไปดูสิคะ หน้าตาศจ.แกแบบปลื้มออกเลย ความดีใจนี่พยายามจะปิดแต่ปิดไม่ได้ค่ะ หน้างี้บานแฉ่งเลย ดีใจที่สามีไม่ทิ้งครอบครัว 5555

 

 

จะว่าไปแล้วนะ ฉากที่อีริคจะไปแล้วศจ.มารั้งไว้เนี่ย มันเป็นเทคนิคการออดอ้อนแบบเคะมีสมองที่เพอเฟคท์มากๆเลยอ๊ะ! ดูดีมีสกุลแถมได้ผล นี่สินะที่เขาเรียกว่าอ่อยอย่างมีชั้นเชิงและชาติตระกูล! แทรเบียงมากค่ะ!!

 

 

ทิพย์จะไปเที่ยวประมาณสามวันค่ะ หลังจากนี้จะมีเรียนแล้วด้วย(เรียนปูพื้นก่อนจะเข้าไปเรียนคลาสจริง) คงจะไปสิงๆอยู่ในทวิตนะคะ (@DolceTippuri) ส่วนใหญ่ก็ไม่มีสาระ(มีแต่อีริคชาร์ลส์ล่ะช่วงนี้)หรอกค่ะ…แต่ถ้าฟอลหรือทักมาก็จะตามไปตอบแน่ค่ะ 🙂

 

 

have a nice day!!

 

 

ทิพย์เอง

 

 

ปล.1 ขอบคุณทุกคอมเมนต์นะคะ สครีมกันสะใจมากเลย ><

ปล.2 ซอรี่ที่เรื่องนี้ไม่มีเรทนะคะ สารภาพว่าแอบรู้สึกผิดกับนักแสดง และตัวทิพย์เองก็อยากนำเสนอเรื่องราวที่มีมิติเพิ่มเติมจากเนื้อเรื่องเดิมไปเรื่อยๆค่ะ

 

 

 

 

 

 

Advertisements

15 responses to “[X-Men Fic][ErikCharles] Kiss and Stay (2)

  1. และในที่สุดชาร์ลส์ก็ถูกขโมยจุ๊บไปสองที>w<~

    ไม่ต้องเรทก็ฟินได้ค่ะ แบบนี้แหละน่ารักดีค่ะ ^____^

    Like

  2. แอร้ ชอบที่คุณแลนเชอร์จูบชาร์ลลลลล
    ละแบบ อะไรคือใช่จริงๆด้วยยยย
    แปลว่าการผายปอดของชาร์ลคือตรึงมากเลยสินะ
    แบบว่าขนาดไม่มีสติยังจดจำได้
    แอร้ ไม่มีเรทก็ได้นะคะ ถ้าจะละมุนขนาดเน้ งื้ออออ

    Like

  3. เม้นท์ไปก็ลืมดูว่าลืมกดเชื่อต่อ TT ฟฟฟฟ //ข้ามอันนี้ไปค่ะ

    – รวบ 2 ตอนในเม้นท์เดียวด้วยสิ่งสั้นๆที่เรียกว่า
    ฟินข้ามโลกค่ะบอกเลย T/////////T
    เง้อออ ตอนที่คุณชาร์ลไปอุ้มอีริคขึ้นจากในน้ำคือ ตะครุบลากๆ
    ตัวแค่นั้นมีแรงลากพี่ฟาสด้วยง่ะะะะะ

    แล้วก็ยิ้มแก้มปริเลยตอนพี่ริคกลับมา
    นั้นแหล่ะๆ คนเค้ารัก เค้าก็ต้องกลับมาสิ #จะไม่นับรวมตอนท้ายที่ทำให้ใจสลายเป็นแถบ

    ได้เห็นพี่ริคในด้านละมุนละไม ดึงมาจูบแล้วบอกว่านายเองที่เรียกฉัน
    มันคืออัลไลคะคุณพี่ TT
    ถ้าเป็นพี่ชาร์ลตอนนั้นคือขอติดสตั้นและบิดเป็นเกลียวไปแล้วจีงๆ
    -/////////////////////-

    Like

  4. เนียน! ฉับไว! เอาอยู่!!

    คนหน้าตาดีมักขี้โกง จู่โจมแล้วใช้ความหล่อตรึงให้อยู่กับที่ซะงั้น!!

    เราเข้าใจศาตราจารย์นะคะ//ตบบ่าปุๆ

    Like

  5. เฮือกกก อิริครุกได้เร็วมาก ทำเอาชาร์ลสตั้งตัวไม่ทันเรย-//////-
    รู้สึกเขินแทนชาร์ลสมั่ก ฮา
    “ฉันจะอยู่กับนาย…. ถ้านั่นเป็นสิ่งที่นายต้องการ” #เลือดกำเดาพุ่งเป็นสายรุ้ง

    Like

  6. กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดด
    นี่มันอะไรกันอะไรกันอะไรกันอะไรกัน
    คือไม่ไหวแล้ว อ่านในมือถือแล้วทนไม่ได้ ต้องเปิดโน้ตบุ๊คมาสาดคอมเมนท์
    เขินนนนนนนนนนนนน
    อะไรอะ จูบพิสูจน์อ่ะ…..รู้มั้ยว่ามัน*)##@^(%)@((%@*
    อย่าว่าแต่ชารลส์เลยที่เบลอ คนอ่านก็แบลงค์
    อีริคร้ายกาจมาก ร้ายกาจที่สุด > <
    ตอนแรกว่าชารลส์วินแล้วนะ กับการที่มาดักรอแล้วก็ยืนเก๋ๆประมาณว่าฉันอยากให้อยู่ด้วยกันแต่ฉันไม่บังคับ
    ถามจริงเถอะศาสตราจารย์ขรา มามุขนี้ฮิวแมนหรือมิวแทนต์หน้าไหนจะไม่เดินตามกลับเข้าไปคะถามมมมม
    เป็นดิชั้นคงคลานเข่ากลับตามเข้าไปอะค่ะ หมดแรง โดนแอทแทคขนาดนี้

    แต่เดี๋ยวก่อน มุ้งมิ้งอย่างชารลส์ยังมีทีเด็ดขนาดนี้
    สุดหล่อมาดเท่ของเรามีหรือจะแพ้
    ฮรือออออนางคว้ามาจูบอะ แบบ เออ จูบแล้วก็อืม ใช่จริงๆด้วย
    ว่าแล้วนางก็จับจูบอีกที
    ตายค่ะ………
    นี่พิมพ์ไปน้ำตาจะไหลไป สะเทิ้นเขินอายมาก เขินอายราวกับแอบดูเค้าอยู่ในตึก
    อย่าถามเลยว่าฟินมั้ย ถามว่าฟินมากเท่าไหร่จะเหมาะกว่า
    ความฟินพองขยายไซส์ใกล้เคียง

    จุดนี้ต้องจัด First Class อีกรอบ
    ฟิคนี้ทำลายชีวิตชั้นนนนนนนนนนนนน

    ป.ล. อุ๊ยเพิ่งเห็นว่าเมนท์ยาวมาก กราบขอโทษน้องมากนะคะ มันอัดอั้นมันต้องระบาย นี่ตัดแล้วนะคะ ไม่งั้นเยิ่นเย้อกว่านี้อีก แลดูโรคจิต โฮววววววว

    Like

    • แฮร่ ขอบคุณสำหรับคอมเมนต์ยาวสะใจนะคะ
      ไม่ต้องห่วงเลยค่ะว่าจะยาวไป ทิพย์ล่ะชอบนักคอมเมนต์ยาวๆเนี่ย -/////-
      ฉากนี้ทิพย์ก๊าวมากค่ะฮืออออ ชอบที่สุดเลยยยยย
      เคมี จังหวะ คำพูด มันทั้งเท่ กริบ และเซ็กซี่มากแงงงงง
      ดีใจที่ชอบผลงานนะคะฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟ

      Like

  7. รวบเมนต์ทีเดียว2ตอนเลยนะคะฮือๆ Y///////Y
    ซีนกระโจนลงน้ำไปช่วยฉุดกระชากลากดึงนี่ฟหด้วหงงหฟสกสหมากๆ ชาร์ลส์ เซเวียร์ผู้เป็นห่วงมิวแทนต์ทั้งปวง
    ที่ชาร์ลส์กลัวอีริคตายเพราะชาร์ลส์กลัวเป็นแม่ม่ายค่ะห้าห้าห้าห้า /โดนอุ้ม
    เว้าวอนมากกกก ตื่นเถอะ ได้โปรด อยู่กับฉันอีริค ถ̶้า̶น̶า̶ย̶ไ̶ม̶่ตื̶่น̶ฉั̶น̶จ̶ะ̶ก̶ล̶า̶ย̶เ̶ป็̶น̶แ̶ม̶่ม̶่า̶ย̶น̶ะ̶
    ความจริงอีริคอาจจะเป็นเจ้าหญิงนิทรา ฟื้นได้เพราะจูบจากเจ้าชายชาร์ลส์ (ชอว์เป็นมาเลฟิเซนต์…) /โน
    ตอนอีริคจะไปแล้วชาร์ลส์ออกมาพูดให้อยู่ต่อนี่คือ เอาหัวใจฉันไปเลยค่ะะะเอาไปให้หมดเลย
    ฟหดสเวหวาหกสวหงปใมแาหสว อย่างที่พี่ทิพย์พูดเลย อ่อยอย่างมีชั้นเชิง ก้าก5555555
    ถ้าอีริคไม่ยอมอยู่ต่อเราว่าอีริคคงตายด้านไปแล้ว อูย หัวใจน้องจะวาย
    พออีริคกลับมาศจ.หน้าบานเลยค่ะ แฮปปี้อยู่คนเดียว ยิ้มแฉ่งแก้มแทบแตก
    มีเข้าไปขอบจงขอบใจ ฉั̶น̶ดี̶ใ̶จ̶ที̶่น̶า̶ย̶ไ̶ม̶่ทิ̶้ง̶ใ̶ห̶้ฉั̶น̶เ̶ลี̶้ย̶ง̶ล̶ูก̶ต̶า̶ม̶ลํ̶า̶พั̶ง̶น̶ะ̶
    อีริคม่างงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง /ทุบจอด้วยความฟิน
    /จูบ อืมใช่จริงด้วย /จูบอีก กรี๊ดดดดดดดดด น๊ายย จูบครั้งเดียวไม่พอต้องขอเบิ้ล55555555
    โอย กัดหมอนแทบขาดนุ่นแทบทะลัก55555555555555555555555
    ฟิคพี่ทิพย์แดเมจแรงจริงๆ รว้ายกาจมาก
    ขอบคุณที่แต่งฟิคฟินๆมาให้อ่านนะคะฮือ /กราบแบบเบญจางคประดิษฐ์
    ปล. เมนต์ยาวมาก /ซับ แต่ไม่เมนต์มันทนไม่ด้าย ไม่มีที่ระบายความฟินต้องมาระบายกลับกล่องคอมเมนต์และหมอนและแป้นพิมพ์แทน ฮือ5555555555555555

    Like

  8. “อืม…ใช่จริงๆ ด้วย” อีริคคคคคคคคคคคคคคค
    จูบพิสูจน์ความรู้สึก ทำเอาชาร์ลได้แต่อ้ำๆอึ้งๆเลย

    “ฉันจะอยู่กับนาย…ถ้านั่นเป็นสิ่งที่นายต้องการ”
    นี่หละคือสิงที่ต้องการยามดูหนังจบคะ >_<

    Like

  9. จูบรอบแรกเพื่อคลายข้อสงสัย
    แต่จูบรอบสองที่ตามมาติดๆนี่มัน … ชอบบบบบ เมะรุกหนัก //scream
    สรุปว่าใครเป็นผู้เสียหายจากเรื่องจูบนี่กันแน่นะ 55

    Like

  10. คุณพี่อีริค แกติดใจปากศาสตราจารย์สินะ? กร๊ากก ไม่ไหวๆ เขินมากๆเลยค่ะพี่ -////- น่ารักมากๆเลยอ่ะ มันแอทแทกกระแทกใจ

    Like

  11. งอแงงงงงงงงงงง
    อยากโดนขโมยจูบบ้างจังค่ะ(?)
    ที่จูบอีกครั้งเพราะติดใจสินะะะะ/////////

    Like

  12. ขำตรงที่ดีใจที่สามีไม่ให้ทิ้งครอบครัว โอ้ยย 5555555 แง อย่างน้อยตอนนี้เขาก็อยุ่ด้วยกันแหละเนาะ มีจูบกันด้วยแอร้ยยยฟิน

    Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s