[X-Men Fic][ErikCharles] Beautiful Serenity

  

Beautiful Serenity
X-Men: First Class Fanfiction by Tippuri~ii *
 

 
Pairing: Erik Lehnsherr x Charles Xavier

* แฟนฟิคชั่นเรื่องนี้เป็นเพียงจินตนาการของไรเตอร์และแต่งขึ้นเพื่อความบังเทิง ไม่มีความเกี่ยวข้องกับบุคคล สถานที่ หรือเหตุการณ์จริงใดๆ ทั้งสิ้น และแฟนฟิคชั่นเรื่องนี้เป็นแฟนฟิคชั่น boy’s love…ถ้าใครไม่ชอบแนะนำให้ปิดค่ะ * 

 
 
– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –
 
 
 

               

สายลมยามบ่ายพัดแผ่วอย่างอ่อนโยน

               

 

 

 

 

อีริค เลนเชอร์ทอดสายตามองเงียบๆ…สวนที่เขามักจะมานั่งเล่นหมากรุกเสมอยังคงไร้ผู้คนเหมือนเดิม จากการที่เขานั่งบนขั้นบันไดที่สูงขึ้นมาเหนือพื้นดินทำให้สามารถมองเห็นทัศนียภาพทั้งหมดได้ชัดเจน…ลานหินสีขาว พื้นหญ้าเขียวขจี และบ่อน้ำทรงสี่เหลี่ยมผืนผ้าที่ทอดยาวไปจนสุดสวน

               

 

 

 

 

บรรยากาศสงบนิ่งเหมือนเวลาเดินเชื่องช้า…จนไม่น่าเชื่อว่าสงครามกำลังจะเกิดขึ้นในอนาคตอันใกล้นี้

               

 

 

 

 

“อีริค…ตานายแล้ว” เสียงเรียกจากคนข้างตัวทำให้เขาหันไปมอง…ก่อนจะได้เห็นว่าอีกฝ่ายได้ตัดสินใจวางหมากของตัวเองเรียบร้อยแล้ว

               

 

 

 

 

ใบหน้าสีน้ำนมของชาร์ลส์ เซเวียร์ที่รับกับนัยน์ตาสีแซฟไฟร์ดูนุ่มนวลด้วยแสงอาทิตย์อ่อนๆ ที่ฉาบทา เส้นผมสีดำสนิทพลิ้วเป็นระยะตามแรงลม รอยยิ้มระบายจางๆ อยู่บนริมฝีปากสีเรื่อ….ส่งให้วงหน้าดูอ่อนโยนกว่าเก่า

               

 

 

 

 

…ภาพที่ทำให้ใจเขารู้สึกสงบทุกครั้งที่ได้มอง

               

 

 

 

 

“อีริค…?” อีกฝ่ายเรียกซ้ำ ทำให้นัยน์ตาสีเทาละจากใบหน้านั้นแล้วก้มลงมองกระดานหมากรุก มือใหญ่เดินหมากอย่างไม่ใคร่ใส่ใจกับเกมส์นัก

               

 

 

 

 

“นายเป็นอะไรของนาย?” ชาร์ลส์ถามเสียงนุ่ม ขยับหมากของตนลงในช่องเดียวกันกับตัวหมากที่ชายหนุ่มผมน้ำตาลเพิ่งวางลงไป…อีริคไม่เคยพลาดกับการเดินหมากง่ายๆ แบบนี้มาก่อน “คิดอะไรอยู่รึไง?”

               

 

 

 

 

“ฉันคิดว่า…มันแปลกดีนะ” เสียงทุ้มตอบเรียบเรื่อย “สงครามกำลังจะเริ่ม…สงครามที่มนุษย์ต้องการจะฆ่ากันเองและก็กำจัดมิวแทนต์อย่างพวกเรา แต่ฉันกับนายก็ยังมีเวลามานั่งเล่นหมากรุกกันแบบนี้”

 

 

 

 

 

นัยน์ตาสีเหล็กที่ทอดมองภาพสวนที่เงียบงันดึงสายตาของคนฟังให้มองตาม…ก่อนที่ดวงตาสีน้ำเงินจะเบนกลับมาจ้องเสี้ยวหน้าหล่อเหลาของคนข้างตัว

 

 

 

 

 

“อย่างน้อยๆ มันก็ดีกับตัวนายเองนะ อีริค” เสียงนุ่มนวลพูดติดตลก “พลังของนายอยู่กึ่งกลางระหว่างความโกรธแค้นกับความสงบในใจนาย…และที่เราทำอยู่นี่ก็เป็นการสร้างความสงบให้ใจนายไง”

 

 

 

 

 

ดวงตาสีเหล็กคมกริบหันมาสบประสาน…สีเทานั้นเยือกเย็นไร้อารมณ์ใด

 

 

 

 

 

“ฉันมีชีวิตอยู่ก็เพื่อจะได้ฆ่าชอว์” เสียงทุ้มกล่าวเรียบนิ่ง “ใจของฉันมีแต่ความโกรธแค้น ชาร์ลส์…มันเป็นพลังของฉัน”

 

 

 

 

 

คนฟังยิ้มกว้างขึ้นอีกนิด ก่อนจะโน้มตัวเข้าใกล้ร่างกำยำ “ไม่จริง อีริค…นายไม่ได้ทำให้ดาวเทียมนั่นขยับเพราะพลังจากความแค้น เพราะงั้นฉันมั่นใจว่าทฤษฎีของฉันถูกต้อง”

 

 

 

 

 

“นายไม่เข้าใจ ชาร์ลส์…” ชายหนุ่มผมน้ำตาลพูดเสียงอ่อน “ที่ฉันทำได้…ก็เพราะนายอยู่กับฉันในตอนนั้น…”

 

 

 

 

 

มือใหญ่เอื้อมออกไป…ไล้ผิวแก้มขาวนั้นแผ่วเบา

 

 

 

 

 

“ฉันรู้ดีว่านายปฏิเสธความคิดที่จะฆ่าใคร เพราะฉะนั้น…เมื่อถึงตอนที่ฉันจะฆ่าชอว์ นายก็จะปฏิเสธฉัน” นัยน์ตาสีเทานั้นจ้องคนฟังอย่างแน่วแน่…หากความเจ็บปวดก็ฉายระคนอยู่ในนั้น “และเมื่อถึงตอนนั้น…เมื่อนายไม่ได้อยู่เคียงข้างฉันแล้ว ในใจของฉันก็จะเหลือเพียงแค่ความโกรธแค้นเท่านั้น”

 

 

 

 

 

เสียงทุ้มเอ่ยประโยคสุดท้ายแผ่วเบา…หากถ้อยคำหนักแน่นนั้นก็ก้องกังวานในสายลมที่โชยแผ่ว

 

 

 

 

 

“เพราะนายคือความสงบในใจของฉัน…ชาร์ลส์”

 

 

 

 

 

ชายหนุ่มผมดำนิ่งไปกับสิ่งที่ได้ฟัง…มันไม่ได้อ่อนหวานหรือทำให้ใจเต้นแรง แต่กลับลึกซึ้งเสียจนเขาไม่อาจสรรหาคำใดมาบอกเล่าถึงความรู้สึกที่เต็มตื้นขึ้นมาในหัวใจตอนนี้

 

 

 

 

 

มือเรียวเอื้อมไปกุมมืออบอุ่นไว้แน่น รอยยิ้มงดงามระบายเต็มริมฝีปาก

 

 

 

 

 

“จำไว้นะ อีริค…ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ต่อให้เราไม่ได้อยู่เคียงข้างกันอีกแล้ว หรือต่อให้เราต้องกลายเป็นศัตรู…” เสียงนุ่มนวลกล่าวคำ…มั่นคงราวกับให้สัญญา “ก็จำไว้เถอะ…ว่านายยังคงจะเป็นคนที่สำคัญที่สุดของฉัน…”

 

 

 

 

 

มือที่เกี่ยวกุมกับไว้ถูกยกขึ้นแนบแก้ม…เสียงอ่อนโยนเอ่ยชัดเจน

 

 

 

 

 

“ไม่ว่าอะไรเกิดขึ้นระหว่างพวกเรา แต่สุดท้ายของสุดท้าย…นายก็จะยังมีฉันอยู่เสมอ”

 

 

 

 

 

ทันทีที่กล่าวจบ…ท่อนแขนแข็งแรงก็โอบรั้งเขาให้เข้ามาชิด ชาร์ลส์หลับตาลง…ปล่อยตัวเองให้จดจำสัมผัสของอ้อมแขนอบอุ่น มือบางคล้องรอบร่างกำยำนั้นตอบ…ราวกับจะย้ำถึงสิ่งที่ตนกล่าวไป

 

 

 

 

 

นัยน์ตาสีน้ำเงินสบประสานกับดวงตาสีเหล็ก ก่อนที่ชายหนุ่มผมดำจะกล่าวต่อ

 

 

 

 

 

“นายมีหัวใจที่อ่อนโยน อีริค…ฉันรู้ดี” ชาร์ลส์ยิ้ม “และถึงนายจะไม่เชื่อทฤษฎีของฉัน แต่ตอนที่นายคิดจะใช้พลัง…ก็ลองคิดถึงความทรงจำที่เรามีตอนนี้ จะแค่ในฐานะสิ่งที่จะทำให้พลังของนายแข็งแกร่งก็ได้…แต่ช่วยคิดถึงมันเสมอ…ได้ไหม?”

 

 

 

 

 

อีริคไม่เอ่ยคำใด…หากอ้อมแขนที่กอดเขาแน่นขึ้นก็เป็นคำตอบที่ชาร์ลส์เข้าใจดี ชายหนุ่มซุกหน้าลงบนบ่าแข็งแรงนั้น…นึกอยากให้ทุกอย่างหยุดนิ่ง เพื่อที่พวกเขาจะได้เหนี่ยวรั้งช่วงเวลานี้ไว้ให้นานขึ้นสักวินาที

 

 

 

 

 

เนิ่นนาน…ก่อนที่เสียงทุ้มจะเอ่ยข้างหู

 

 

 

 

 

“ขอบใจนะ…ชาร์ลส์”

 

 

 

 

 

เจ้าของชื่อยิ้มอ่อนโยน ไม่ขัดขืนยามที่วงหน้าคมสันนั้นโน้มลงมา จูบนุ่มนวลนั้นเต็มไปด้วยความรู้สึกอ่อนหวาน…สิ่งที่เขารู้ดีแม้อีริคจะไม่เคยพูดบอก

 

 

 

 

 

ความรู้สึกที่พวกเขามีให้กันนั้น…ลึกล้ำกว่าความรัก…เป็นความรู้สึกพวกเขาไม่มีวันจะมีให้ใครอื่นอีก

  

  
  
  
  
  
 
 
แค่นายเท่านั้น…ที่ฉันต้องการให้อยู่เคียงข้างตลอดไป

 

  

  

 

 

ริมฝีปากอบอุ่นผละออก หากอีริคยังคงโอบร่างสมส่วนนั้นไว้…ก่อนจะหัวเราะเบาๆ ออกมา

 

 

 

 

 

“ชาร์ลส์ ฟรานซิส เซเวียร์…ฉันเริ่มสงสัยแล้วว่านายอ้างทฤษฎีโน่นนี่เพราะอยากช่วยให้พลังของฉันเพิ่มขึ้นจริงๆ…” ริมฝีปากอุ่นจุมพิตเรือนผมสีเข้มเบาๆ แล้วกล่าวเสียงล้อเลียน “…หรือนายแค่อยากหาทางทำให้ฉันต้องคิดถึงนายไปตลอดชีวิตกันแน่?”

 

 

 

 

 

ร่างในอ้อมแขนหลุดหัวเราะออกมาอย่างห้ามไม่อยู่ “ให้ตายสิ แอร์เลนเชอร์…นายนี่มันเหลือเชื่อจริงๆ!”

 

 

 

 

 

นัยน์ตาสีน้ำเงินสวยพริบพราว…เสียงนุ่มแกล้งดัดให้ฟังดูเคร่งขรึม

 

 

 

 

 

“แต่มันก็ไม่ยุติธรรมเท่าไหร่นี่…ถ้าจะมีแค่ฉันคนเดียวที่เป็นฝ่ายคิดถึงน่ะ แบบนี้เขาเรียกว่าแฟร์เพลย์รู้ไหม?”

 

 

 

 

 

อีริคขยับยิ้มมุมปาก ก่อนจะก้มลงจูบร่างในอ้อมแขนโดยไม่ให้อีกฝ่ายได้มีโอกาสตั้งตัว…การกระทำที่ทำให้เขาชนะได้ทุกครั้ง นัยน์ตาสีเทามองวงหน้าขาวจัดที่ขึ้นสีเรื่อแล้วก็หัวเราะออกมา…ภาพที่ทำให้คนโดนแกล้งอดยิ้มตามไม่ได้ และสุดท้าย…เสียงหัวเราะของทั้งคู่ดังแผ่วเบาไปตามสายลม

  

  
  
  
  
  
 
 
แค่นายเท่านั้น…ที่ทำให้ใจของฉันสงบสุขได้แบบนี้…ชาร์ลส์
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
Fin.
  
  
– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –
 
 
 
hola~ เป็นยังไงกันบ้างคะเอริชาทุกคน? ทิพย์มีเรียนทุกวันเลยค่ะช่วงนี้ เลยไม่มีเวลาได้ปั่นฟิคเลย
รอช่วงหยุดยาวที่จะมาถึงอยู่นี่แหละค่ะ ดราม่ามันนี้ดเวลาในการกลั่นกรองค่ะ หึหึหึหึ
 
 
 
 
ฟิคเรื่องนี้ ความจริงแล้วเขียนเสร็จหลัง Blue eyes in my dream …แต่เพิ่งได้มาลงเอาตอนนี้ก็เพราะอยากให้ฟิคมันอารมณ์ตัดๆกันบ้างน่ะค่ะ ดราม่าสลับหวานๆ จะได้ไม่เบื่อกัน
 
 
 
 
ฟิคนี้มาจากฉากที่ทิพย์ชอบมากจริงๆ …ฉากตอนที่พวกเขานั่งคุยกันในสวน Lincoln Memorial
ฉากนั้นแสงสวยบรรยากาศสวย ความหวานลอยกระจายระหว่างสองสามีภรรยา
แถมหัวข้อที่คุยกันก็เป็นการถกเถียงถึงมุมมองการเมือง เลยทำให้ไม่เลี่ยน
 
 
 
โอยยยยย บร๊ะๆๆๆๆ นี่แหละค่ะฉากในฝัน!! ทิพย์ชอบอะไรแบบนี้มากเลยอ่ะ!!! ทำไมหนังมันไม่ยืดฉากนี้นานๆอีกหน่อยฟะ!!! แต่ช่างเหอะ ไม่มีให้ดู…เอริชาก็จัดดูเองได้ค่า~
 
 
 
 
หวังว่าทุกคนจะเอนจอยฟิคนะคะ อย่าพยายามหาสาระหรืออะไรลึกซึ้งจากมันเลยนะ T_T อ่านเอาสนุกๆ สบายใจๆดีกว่า คิดซะว่าได้ดู deleted scene จากหนังละกัน
 
 
 
 
ช่วงนี้คงไม่ได้มาลงบ่อยๆแล้ว…แต่ทิพย์มีโปรเจครอให้คู่นี้อยู่แน่ๆค่ะ
 
 
 
 
เจอกันเร็วๆนี้ค่า ;D
 
 
 
 
ทิพย์เอง
 
 
 
ปล. ช่วยย้อนกลับไปอ่านหมายเหตุในเอนทรี่ The Sweet Far Thing กันด้วยนะคะ
 
 
Advertisements

13 responses to “[X-Men Fic][ErikCharles] Beautiful Serenity

  1. นี่คือวิธีทำให้คิดถึงไปตลอดชีวิต แอร๊ยยยยย ร้ายม๊ากกกกก 5555 ชาร์ลน่ารักมว๊ากกกกกกก อิริคเป็นผู้ชายอบอุ่นเว่อออออ //คนอ่านจะไม่ทนนนนน อ๊ากกกกกก อารมณ์ในฟิคนี้เหมือนเป็นความรู้สึกจริงๆของทั้งคู่ที่เราแอบคิดเหมือนกัน ลึกๆในใจทั้งสองมันมากกว่ารักจริงๆ ต่างคนต่างเป็นคนสำคัญของตัวเองแม้สถานการณ์จะเปลี่ยนไปแล้ว โอยยยยย มันน่ารักมากกกก นึกหน้าชาร์ลอมยิ้มแล้วเขิน //มโนหน้าเขินตอนสัมภาษณ์ คือเจมส์ชอบอมยิ้มแล้วก็ยิ้มแฉ่ง เป็นภาระต่อหัวใจดิชั้นมาก ตกหลุมพรางตามอิริคไปติดๆ~~~~!! นึกอยากจะวาปตัวเองไปอยู่ตรงพุ่มไม้พร้อมกล้องส่องจัง ฮ่าาาาาา ขอบคุณพี่ทิพย์ค่ะ เราชอบโมเม้นท์นี้จังงงงงงง

    Like

  2. ประโยคที่ว่า ต่อให้เป็นศัตรูกัน แต่ก็จะเป็นคนสำคัญ ด้วย ฟินมากกกก บ่งบอกถึงความรักเลยจริงๆ

    Like

  3. เป็นฟิคที่อ่านแล้วรู้สึกถึงความรักที่อบอุ่น ลึกซึ้ง นุ่มนวลของทั้งคู่เลยล่ะค่ะ ไม่ต้องบอกรักกันให้หวานเลี่ยน แต่แค่คอยอยู่เคียงข้างกันตลอดไป คอยเติมเต็มความรู้สึกดีๆให้กันและกัน แค่นี้ก็อบอุ่นหัวใจแล้ว อ่านแล้วยิ้มเลยล่ะค่ะ : )
    ขอบคุณที่แต่งมาให้ฟินนะคะ ชอบโมเม้นท์นี้มากจริงๆค่ะ ///-/// )

    Like

  4. เป็นคุณชายที่หลอกล่อให้ท่านริคตกหลุมรักและมีวิธีทำให้คิดถึงแบบมีชั้นเชิงง
    โอยยยยย TT คุณชายชาร์ลคะะะ มันจะละมุนและน่ารักไปแล้ว
    มันคือความรักที่เข้าใจกันมาก
    เหมือนรู้จะเกิดอะไรขึ้นแต่ก็ยังแน่วแน่ต่อกัน

    จริงๆม๊าไม่ได้จะช่วยเพิ่มพลังของป๊าหรอกค่ะ
    แค่ทำทุกทางให้ป๊าคิดถึงกันและกันไปตลอด #นั้นคือจุดมุ่งมั่นมี่แท้จริง 55555

    Like

  5. ช่วงเวลาแห่งความหวานขั้นพีคของคู่นี้……

    แม้ตอนแยกฝ่ายจะมองดูหวานก็เถอะ แต่มันหวานแบบขมปร่าๆ

    ชอบหวานเจี๊ยบจนเบาหวานถามหาแบบโมเมนต์ก่อนเกิดสงครามสุดๆเลยยยยย

    Like

  6. เห็นว่าฟิคนานแล้ว แต่พึ่งอ่านเจอค่ะ พรากกกกกกกกกกกกกกก โอ้ยชอบมากข่าาาาาาาาาาาาาาา น่ารักมุ้งมิ้งมาก แงงง มดขึ้นนนนนนนนนนนน อ่านไปเขิลไปปปป

    เหมือนครอบครัวมากค่ะ55555555555มีม๊าชาร์ลส์กับป๋าอิริค ที่เหลือลูกๆ ////p/////

    #ฮึ่ม หมั่นไส้เอิริค //แทรกกลางระหว่างสองเธอ //เหล็กทุบหัว

    Like

  7. กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด
    ชาร์ลส์ รว้ายกาจ! /รอนวีสลีย์แอคเซนต์(…)
    อ้างนู่นอ้างนี่ความจริงแค่อยากให้อีริคคิดถึงนายตลอดล่ะซี่ ฮือ
    อีริคม่างงงงงงงงง โอ้ย ฟหกด่าสวฟกดาสวส /ไม่สามารถพิมพ์ออกมาเป็นภาษาคนปกติได้
    อ่านแล้วยิ้มไม่หุบเลยฮืออ ฟิคพี่ทิพย์ร้ายกาจนัก

    Like

  8. กรี๊สสสสสสสสสส อ่านฟิคนี้แล้วนั่งอมยิ้มอยู่คนเดียวบนเตียง ฮาาาา
    อยากเข้าไปในหนังแล้วแอบหลังเสา รัวชัตเตอร์สกรีนนี้มาก ฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟ

    Like

  9. โอยฟิน ชอบมากค่ะมันให้ความรู้สึกแบบหวานๆเหงาๆแปลกๆ ฟินดี//รู้สึกเหมือนตัวเองเป้นM -///-

    Like

  10. “แค่นายเท่านั้น…ที่ฉันต้องการให้อยู่เคียงข้างตลอดไป”
    “…หรือนายแค่อยากหาทางทำให้ฉันต้องคิดถึงนายไปตลอดชีวิตกันแน่?”

    อัยยะ ตอนนี้มาแบบหวานหยอดมดยังอาย

    Like

  11. นี่มันdeleted sceneจริงๆค่ะ ต้องdeleteไปเพราะไม่งั้นคนดูจะเบาหวานขึ้นทั้งโรง อร๊ายยย ฟิน~~
    จริงๆนะคะ ทุกครั้งที่อ่านฟิคจบเเล้วเห็นคำว่า Fin. เราขำอะ เพราะเราฟินจริงๆ 555
    ถ้าเราเป็นกระดานหมากรุกเราจะประท้วงค่ะ เล่นจูบข้ามหัวกันเเบบนี้ (กระดานหมากรุกอาจระเบิดได้เพราะความฟิน เเอร๊ยยย)
    ทุกคำพูดนี่มันปฏิญาณรักชัดๆ
    เเถมมีลินคอนเป็นสักขีพยานอีกต่างหาก !!

    เอ้า เเล้วไม่เล่นหมากรุกกันต่อเเล้วหรอคะ ?? 55

    Like

  12. หวานมากค่ะ สุดๆ มากๆ โอ๊ยอ่านเเล้วรู้สึกอบอุ่นมากมาย ชอบอะ ><

    Like

  13. แหมมม 5555 เป็นโปรเฟสเซอที่เจ้าเล่ห์ด้วยค่ะอยากให้คุณเอริคคิดถึงตลอดเวลาก็บอกตรงๆก็ได้ >__< อยากจะพอสเวลานี้เอาไว้ตลอดไปเลยค่ะ ♡

    Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s