[The Avengers Fic][ThorKi] My Gorgeous Beast

My Gorgeous Beast

The Avengers + Thor fanfiction by Tippuri~ii *

Pairing: Thor x Loki a.k.a. Thunderfrost

* แฟนฟิคชั่นเรื่องนี้เป็นเพียงจินตนาการของไรเตอร์และแต่งขึ้นเพื่อความบัง เทิง ไม่มีความเกี่ยวข้องกับบุคคล สถานที่ หรือเหตุการณ์จริงใดๆ ทั้งสิ้น และแฟนฟิคชั่นเรื่องนี้เป็นแฟนฟิคชั่น boy’s love…ถ้าใครไม่ชอบแนะนำให้ปิดค่ะ *

REMARK: อิงจากหนังเรื่อง how to train your dragon เพราะฉะนั้นอาจมีการสปอยล์ตัวหนัง และรีดเดอร์อาจดูหนังเรื่องนี้ด้วยความบริสุทธิ์ใจไม่ได้อีกต่อไป….เราเตือนแล้วนะ =W=

REMARK 2: มันคือไหดอง ไม่รู้ว่าจะเขียนต่อมั้ย…take it at your own risk นะก๊ะ XD

***************************************

เสียงใบไม้ดังกรอบแกรบ

ธอร์กระชับโยนิรร์ในมือแน่น นัยน์ตาสีฟ้าวาวระยับ ไม่ใช่เพราะหวาดกลัว…ความรู้สึกเดียวที่มีตอนนี้คือความตื่นเต้น กระหายจะจัดการเจ้าสัตว์ร้ายที่ไม่เคยมีใครไวพอแม้แค่มองเห็น…อาจมีมังกรมากมายที่ชาวแอสการ์เดียนเคยสังหาร แต่ไม่ใช่ไนท์ฟรอสต์…เจ้าตัวร้ายสีดำสนิทและปราดเปรียวราวกับสายลมฤดูหนาว

สิ่งมีชีวิตที่เป็นตำนานของตำนาน…โดนกระชากลงมาจากท้องฟ้าเพราะฝีมือเขา

ฝูงมังกรที่บุกแอสการ์ดเมื่อคืนโดนไล่พ่ายกลับไปด้วยฝีมือของโอดินและกองทัพฝีมือฉกาจ ธอร์ยิ้มเหี้ยมเกรียมกับความทรงจำของตนยามที่ฟาดฟันบรรดาสัตว์ร้าย… กลิ่นควันไฟของการดิ้นรนครั้งสุดท้าย…และเสียงกรีดร้องแสบแก้วหูยามที่เขาฉีกปีกและตวัดโยนิรร์ใส่ตรงขั้วหัวใจ

สนามรบชะงักงันไปชั่วครู่เมื่อลมเย็นจนบาดผิวพัดวูบเข้ามา ก่อนที่เสียงตะโกนจะดังก้องไปทั่ว…ถูกกลบทับด้วยเสียงคำรามแหลมแสบแก้วหูและเปลวลูกไฟสีม่วงครามที่สาดกระหน่ำลงมา

“นั่นมันไนท์ฟรอสต์!! หลบเร็วเข้า!!”

ไม่มีใครรู้ด้วยซ้ำว่าเจ้าสัตว์ร้ายสีรัตติกาลตัวนี้หน้าตาเป็นอย่างไรเพราะไม่มีใครเคยรอดมาเล่า ไนท์ฟรอสต์รวดเร็วและร้ายกาจเหมือนพายุน้ำแข็ง…แม้แต่นักรบที่กล้าหาญที่สุดยังทิ้งอาวุธเพื่อเอาชีวิตรอดเพียงได้ยินแค่ชื่อของมัน

แต่นั่นไม่ใช่ธอร์

รอยยิ้มเหี้ยมเกรียมเหยียดกว้างขึ้น มือแข็งแรงควงโยนิรร์เป็นวงกลม…ก่อนจะเหวี่ยงออกไปทางกลุ่มเมฆต้นทางของเปลวไฟสีคราม ชายหนุ่มผมทองหัวเราะหยันๆ เมื่อได้ยินเสียงร้องอย่างเจ็บปวดกรีดก้องดังขึ้นพร้อมกับฝนลูกไฟที่หายวับไปในชั่วพริบตา เขาเหยียดแขนรับค้อนเหล็กที่พุ่งกลับมา มองเห็นผ่านกลุ่มเมฆยามราตรีว่าเจ้าสัตว์ร้ายบิดตัว ก่อนจะถลาร่วงลงมาจากผืนฟ้า…เสียงต้นไม้จากด้านหลังเกาะล้มครึกครืนบอกให้รู้ว่าซากของมันหล่นไปตรงไหน

ร่างสูงขยับจะพุ่งตามไป…แต่ก็เปลี่ยนใจด้วยเสียงการต่อสู้ที่รายล้อม โยนิรร์ถูกเหวี่ยงใส่บรรดาฝูงมังกรอีกครั้ง…นัยน์ตาสีฟ้าวาววับอย่างสะใจกับบรรดามังกรที่ร่วงลงสู่ผืนดิน

ไม่จำเป็นต้องรีบร้อน…ซากไร้ชีวิตไม่มีทางหนีไปไหนได้อยู่แล้ว

การต่อสู้ยืดเยื้อจนถึงเช้า และหลังจากที่ยอมให้ผู้เป็นมารดาจัดการทำแผลให้เขาเท่าที่นางพอใจแล้ว…ธอร์ก็แอบหลบออกมาแล้วมุ่งหน้าไปทางป่าหลังเกาะทันที เขาไม่พบซากของมังกร แต่ก็ไม่คิดว่าตนจะหาจุดที่ร่างของไนท์ฟรอสต์ร่วงลงไปไม่เจอ…ซากต้นไม้ที่หักโค่นและรอยเกล็ดบนพื้นดินเป็นเครื่องนำทางที่ชัดเจนยิ่งกว่าสิ่งใด

ธอร์ขมวดคิ้วเมื่อพบว่าร่องรอยหายไปเมื่อถึงเนินเล็กๆ…ก่อนจะกระจ่างใจเมื่อมองลงไปเห็นว่าผืนดินเบื้องล่างยุบเป็นหลุมผาที่ลึกพอตัว หญ้าสีเขียวกับบรรดาซากหินก้อนใหญ่ระเกะระกะที่ก้นหลุมเรียกความสนใจเขาไว้ ธอร์ยิ้มอย่างผู้ชนะ…ไม่มีอะไรดีสำหรับสัตว์บาดเจ็บมากไปกว่าที่นอนนุ่มๆ และที่กำบังอีกแล้ว

ร่างสูงไถลตัวลงไปในหลุมผาโดยอาศัยก้อนหินที่ลดหลั่นอยู่อย่างชำนาญ…ถึงจะมองไม่เห็น แต่เขาก็มั่นใจว่าเจ้าตัวร้ายต้องซ่อนตัวอยู่ระหว่างกองหินนี่แน่นอน มือใหญ่กระชับรอบโยนิรร์อย่างเตรียมพร้อม…พยายามหายใจเข้าออกช้าๆ เพื่อสกัดความตื่นเต้น

เขาก้าวไปจนถึงริมแอ่งน้ำใหญ่ตรงใจกลางหลุม…มองไปรอบตัว หากผืนน้ำก็สงบนิ่งเหมือนบรรยากาศที่โอบล้อม ธอร์เริ่มหงุดหงิดจางๆ…เขาเกลียดเหยื่อที่เอาแต่หลบซ่อนแบบนี้ที่สุด ไม่อยากเชื่อว่ามังกรที่ร้ายกาจที่สุดในประวัติศาสตร์จะน่าเบื่อแบบนี้ ชายหนุ่มผมทองสบถเบาๆ…โยนโยนิรร์ลงบนพื้นข้างตัว

วินาทีนั้นเองที่ความเงียบโดนฉีกกระชากด้วยเสียงกรีดร้องแหลมสูงที่เขาจำได้ดี

ธอร์หันขวับมาทันเวลาพอดีที่ร่างสีนิลพุ่งเข้าใส่จากด้านหลัง…ทุกอย่างเคลื่อนไหวรวดเร็วจนสิ่งเดียวที่เขาเห็นคือปีกเคลือบเกล็ดวาววับที่โบกสะบัดราวผืนผ้าสีราตรีกับนัยน์ตาสีทองอมเขียวเจิดจ้า กรงเล็บแหลมเรียวเหมือนคมนิลตวัดลงมาแต่พลาดเพราะเขาหลบทัน…ธอร์อาศัยจังหวะนี้กระชากส่วนขาเหนือกรงเล็บแล้วเหวี่ยงทุ่มเจ้าตัวร้ายไปทางหน้าผา

เสียงหินแตกกระจายดังกัมปนาทปนกับเสียงกรีดร้องอย่างเจ็บปวด…ธอร์ก้มลงคว้าโยนิรร์ขึ้นมาถือ แต่ก็ต้องนิ่งอึ้งกับภาพที่เห็นตอนที่เงยหน้าขึ้นมาแล้ว

ปีกสีดำใหญ่โตของไนท์ฟรอสต์ม้วนงอจนปิดร่างของมันเอาไว้…แต่เมื่อยิ่งมอง ธอร์ก็ยิ่งเห็นว่ามันไม่เหมือนปีกมังกรอีกต่อไป…เกล็ดแต่ละเกล็ดสลายกลายเป็นควันสีนิล แผ่นหนังแข็งกระด้างดูอ่อนนุ่มลงจนดูเหมือนเป็นผืนผ้า…

ไม่สิ…ไม่ใช่ ‘ดูเหมือน’..

ธอร์ได้แต่มองอย่างนิ่งอึ้ง แผ่นปีกเคลือบเกล็ดกลายเป็นผืนผ้าสีราตรีในชั่วอึดใจแล้วค่อยๆ พลิ้วยวบตัวลง…เผยให้เห็นว่าร่างที่โดนห่อหุ้มอยู่เล็กเกินจะเป็นมังกร

นั่นมัน…คน…?

ราวกับจะตอบคำถามของเขา…ร่างที่นอนนิ่งอยู่ค่อยๆ ขยับ เสียงกัดฟันอย่างกลั้นความเจ็บปวดและลมหายใจที่หอบกระชั้นยิ่งยืนยันว่าสิ่งมีชีวิตในกองผ้าสีดำนี้ไม่มีทางเป็นสัตว์ร้ายใดๆ…แต่ธอร์ก็ไม่วางใจ เขาก้าวเข้าไปโดยที่ยังกระชับโยนิรร์ไว้มั่น ก่อนที่จะย่อร่างลงเพื่อกระชากผืนผ้าออกไปให้พ้น

ภาพที่เห็นทำให้เขานิ่งอึ้งอีกครั้ง…เพียงแค่คราวนี้ไม่ใช่เพราะความไม่คาดฝันอะไรทั้งนั้น

…แต่เพราะสิ่งมีชีวิตตรงหน้างดงามจนทำให้ลืมหายใจ

ร่างนั้นบอบบางจนเกินจะเชื่อว่าเป็นบุรุษเพศ…ไม่มีอะไรปกปิดนอกจากผืนผ้าสีรัตติกาลที่มือเรียวยึดจับอย่างแน่นหนาให้มันคลุมร่าง ผิวขาวจัดยิ่งกว่าหิมะตัดกับเส้นผมสลวยระต้นคอสีดำสนิท ริมฝีปากสีเรื่อเหมือนกลีบกุหลาบเม้มแน่นกับความเจ็บปวด…แต่ก็ส่งเสียงขู่ในลำคออย่างมาดร้ายใส่เขา

“เจ้า…” ธอร์รู้ว่าเสียงของเขาไม่ดังกว่าถ้อยกระซิบ…ความสับสนปั่นป่วนในหัว “…เจ้าคือ…ไนท์ฟรอสต์งั้นหรือ…?”

ชายหนุ่มผมดำไม่ตอบ…และธอร์ก็ไม่ได้หวังว่าเขาจะได้คำตอบ ร่างบางไม่ยอมละสายตาจากเขา…ขู่ฟ่อพร้อมถอยหนีแม้ว่าเบื้องหลังจะติดแผ่นหินแล้ว ดวงตาสีเขียวน้ำทะเลนั้นเจือด้วยความจงชังและไม่วางใจชัดเจน…จุดสีทองตรงกึ่งกลางนัยน์ตาย้ำให้ธอร์คิดได้ถึงดวงตาของสัตว์ร้ายที่ลอบกระโจนใส่เขาจากด้านหลังเมื่อครู่ที่ผ่านมา และเมื่อมองดีๆ…เขาก็เห็นรูปทรงคล้ายปีกมังกรเล็กๆ อยู่ตรงข้างศีรษะทั้งสองด้านด้วย

ธอร์เผลอเอื้อมมือออกไปอย่างลืมตัว แล้วก็ต้องสบถออกมาเมื่อร่างบางขู่ฟ่อแล้วตวัดกรงเล็บตอบโต้ไม่ให้เขาสัมผัสตนได้ ชายหนุ่มผมทองสะบัดหยดเลือดที่ซึมออกมาจากรอยข่วนบนหลังมือแล้วเหลือบตามองอีกฝ่าย…มือขาวผ่องดูตัดกันกับปลายเล็บเรียวแหลมสีดำสนิท

นัยน์ตาสีฟ้ามองตอบสายตาจากชายหนุ่มผมดำตรงหน้าที่จ้องเขาเขม็ง…บอกชัดว่าพร้อมจะจู่โจมอีกครั้งแน่นอนหากเขาคิดเข้ามาใกล้ ธอร์อดยิ้มท้าทายออกมาไม่ได้เมื่อเห็นการพยายามข่มขวัญคู่ต่อสู้ทั้งที่ตัวเองไม่มีทางชนะของอีกฝ่าย…ความคิดจะปลิดชีพสิ่งมีชีวิตตรงหน้าเริ่มดูน่าสนใจน้อยลงและน้อยลงทุกที

ข้าจะจัดการกับเจ้าอย่างไรดีนะ…เจ้าสัตว์ร้ายแสนสวย…?

Fin …. or tbc. ??

***************************************

ฮว๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกก /สครีมนำร่อง/

เมื่อคืนเพิ่งได้ดูหนังฝึกมังกรค่ะ #หลังเขา โอยยยยยยยยยย ทูธเลสน่าร้ากกกกกกกกกกกกกกกกก น่ารักมากมากมากมากกกกกกกก ดูจบแล้วอยากเลี้ยงมังกรเลย >////<

แต่แน่นอนตามประสาฟุโจชิจิตทรามจอมทำลายความฝันวัยเยาว์…ทิพย์ก็จิ้นเพ้อเจ้อ นึกภาพโลกิเวอร์ชั่นมังกรแล้วแบบ…ก็ตามที่บรรยายอ่ะค่ะ เซะกุซี่มากกกกกกกกกกกก XDDDDDDDD เห็นมาดพี่ธอร์เป็นนักล่าโสกรัง (=โสโครก+เกรอะกรัง) ในเทรลเลอร์เจ้าหญิงหิมะขาวแล้วแบบ….พล็อตนี้มันเกิดดดดดดดดดด

(อาจมีอีกเรื่องเป็นนายพรานกับเจ้าชายน้ำแข็งด้วย >< #ไหดองเอเวอรี่แวร์<3)

ฟิคนี้เขียนในวันนี้ ใช้เวลาสี่ชั่วโมงถ้วน(#4 #4 #4 #4 อิ____อิ) ไม่รู้ว่าจะมีต่อมากน้อยแค่ไหน หรือจะมีต่อด้วยซ้ำรึเปล่า ยังไงก็ช่วยรับความฟินเพ้อๆนี้ไปทีละกันนะคะ ฮุฮิ

ไหดองธอร์โลกิท่วมมาก….ท่วมจริงๆ ;W;

เจอกันเดือนหน้าค่ะ ❤

ทิพย์เอง

Advertisements

5 responses to “[The Avengers Fic][ThorKi] My Gorgeous Beast

  1. อยากได้มังกรมาเลี้ยงที่บ้านหาได้จากไหนค่ะ???
    ธอร์จะทำอะไรน้องง่ะ;[];

    Like

  2. แอร๊ยยยยยยยยยย //สครีมแข่งกะพี่ทิพย์ ฮาาาา คือพล็อตนี้มันใช่อ่ะ!! เจิดมากกกก ><

    Like

  3. สัตว์ร้าย แสนสวย แหมมมม มีคำตอบอยู่ในใจแล้วป่ะคะ พี่ท้อ

    Like

  4. ตายแล้ววววว ชอบค่ะ สครีมด้วย สัตว์ร้ายแสนสวย เป็นมังกรร่างเพรียว มีความเซ็กซี่มากๆ ค่ะ 5555555 ภาพลักษณ์กิน้อยคือได้ด้ด้ด้ คือสม

    Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s