[FassAvoy Fic] Hypnotised

Hypnotised

FassAvoy fanfiction by Tippuri~ii *

Pairing: Michael Fassbender x James McAvoy

Type: AU Fanfiction

* แฟนฟิคชั่นเรื่องนี้เป็นเพียงจินตนาการของไรเตอร์และแต่งขึ้นเพื่อความบังเทิง ไม่มีความเกี่ยวข้องกับบุคคล สถานที่ หรือเหตุการณ์จริงใดๆ ทั้งสิ้น และแฟนฟิคชั่นเรื่องนี้เป็นแฟนฟิคชั่น boy’s love…ถ้าใครไม่ชอบแนะนำให้ปิดค่ะ *



* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

แผดเผา

เจมส์ แมคอาวอยระบายลมหายใจช้าๆ…ในห้องเงียบงันนี้เปิดเครื่องปรับอากาศไว้เย็นสบาย และอันที่จริงมันก็ออกจะเย็นเกินไปสำหรับตัวเขาที่ร่างกายท่อนบนเปลือยเปล่าเสียด้วย หากความเย็นบนผิวไม่ได้ทำให้ใจเย็นตาม

เพราะสิ่งที่ทำให้เขารู้สึกเช่นนี้ไม่ใช่อุณหภูมิ แต่เป็นสายตาที่จ้องมา

นัยน์ตาสีเขียวอมเทานั้นมองเขาด้วยสายตาเรียบเฉย ไม่มีความเขินอายหรืออารมณ์ใดๆ ใบหน้าหล่อเหลานั้นคร่ำเคร่งกับการใช้ดินสอลากโครงร่างลงบนแผ่นกระดาษ

…ร่างกายของเขา

เจมส์กัดริมฝีปากเบาๆ ตัวสั่นระริกขึ้นมาอย่างไม่มีสาเหตุ…และถ้าจะให้เขาเดา คำตอบเดียวก็คงจะเป็นสายตาของคนตรงหน้า…สายตาที่ว่างเปล่าแต่กลับแผดเผาอย่างประหลาด

ให้ตาย…เขากำลังทำอะไรอยู่?

ชายหนุ่มคิดเป็นครั้งที่เท่าไหร่ไม่อาจนับ…เขาเพิ่งพบชายหนุ่มตรงหน้าเป็นเวลาที่สั้นแสนสั้น ไม่ได้รู้อะไรเกี่ยวกับอีกฝ่ายมากไปกว่าชื่อและเบอร์โทรศัพท์ด้วยซ้ำ

แต่ตอนนี้…เขากำลังยืนเปลือยท่อนบนเป็นแบบให้ชายหนุ่มคนที่ว่าวาดรูป

*****

การพบกันของเขากับไมเคิล ฟาสเบนเดอร์ง่ายดายเหมือนกับการพบกันของผู้คนทั่วไปในนิวยอร์ก…ยามค่ำคืนที่ถูกฉาบด้วยแสงไฟ บาร์ที่วุ่นวาย และเรื่องเล็กน้อยที่นำพาไปสู่การวิวาทเพราะความมึนเมา…ไมเคิลช่วยเจมส์ที่โดนกลุ่มอันธพาลหาเรื่องไว้ก่อนที่จะพาเขาออกไปจากบาร์อย่างรวดเร็ว

“ขอบใจนะ” คำพูดแรกที่เขาพูดออกไปไม่ใช่แม้แต่คำทักทาย เจมส์หอบหายใจหนักๆ…หัวใจยังคงเต้นรัวกับสิ่งที่เพิ่งเกิดขึ้น อีกฝ่ายไม่ได้ตอบอะไร…มือใหญ่นั้นช่วยพยุงให้เขายืนได้อย่างมั่นคง

แสงไฟสีนวลบนถนนทำให้เขามองเห็นคนที่ช่วยเขาไว้…ร่างสูง เส้นผมสีอ่อน และวงหน้าหล่อเหลาจนเจมส์เผลอคิดไปว่าอีกฝ่ายอาจจะเป็นนายแบบ ดวงตาสีฟ้าเผลอมองเนิ่นนาน…ไม่ได้รู้ตัวว่าคนตรงหน้าก็กำลังพินิจตัวเขาอยู่เหมือนกัน

“เอ่อ…ขอบใจนะ” เจมส์นึกคำอื่นไม่ออก “อืม…ฉัน…นาย…”

“ฉันว่านายควรจะกลับบ้านได้แล้วนะ” ชายหนุ่มอีกคนพูดเรียบๆ…และนั่นก็ทำให้เจมส์รีบพูดแทรกขึ้นมา

“เอ่อ…นายช่วยฉันไว้ ถ้ายังไง…นายอยากให้ฉัน…”

เขาอยากจะแสดงความขอบคุณ แต่ไม่รู้จะพูดอย่างไรให้อีกฝ่ายไม่เข้าใจเจตนาของเขาผิดไป

แสงที่สลัวทำให้เขามองใบหน้าไม่ชัด แต่เสียงทุ้มๆ นั้นเหมือนปนเสียงหัวเราะจางๆ “ตอบแทนฉันยังไงน่ะเหรอ?”

เจมส์ไม่เข้าใจว่าทำไมเขาถึงได้รู้สึกใจเต้นแรงอีกครั้ง ชายหนุ่มพยักหน้าเงียบๆ…รู้สึกอึดอัดอย่างประหลาดตอนที่อีกฝ่ายจ้องมองเขานิ่งๆ เหมือนกำลังสำรวจโครงร่างของเขา

เวลาผ่านไปชั่วครู่…ก่อนที่ชายหนุ่มตรงหน้าจะพูดขึ้น

“มาเป็นแบบให้ฉันวาดรูปละกัน”

เจมส์ไม่เชื่อหูกับสิ่งที่ตัวเองได้ยิน…คำขอนี้เหนือความคาดหมายใดๆ แต่เขาก็จำยอมตกลง อีกฝ่ายทำการแลกเบอร์โทรศัพท์กับเขาและหันหลังเดินไปเมื่อเสร็จสิ้นขบวนความ เจมส์มองตัวเลขบนหน้าจอโทรศัพท์ ในหัวยังคงสับสนกับสิ่งที่เพิ่งเกิดขึ้น…ก่อนจะรีบตะโกนตามไป

“เดี๋ยว! นายชื่ออะไรน่ะ?”

พระเจ้า…พวกเขายังไม่รู้แม้แต่ชื่อของอีกฝ่ายด้วยซ้ำ!

ร่างสูงหันกลับมา เสียงตอบลอยมาให้ได้ยิน “ไมเคิล…ไมเคิล ฟาสเบนเดอร์”

เจมส์ก้มหน้าก้มตาพิมพ์ชื่อที่ว่าลงไปในคอนแทกต์ลิสต์…ชื่อนั้นฟังดูแปลกหูเกินกว่าจะเป็นคนอเมริกัน ข้อสงสัยอีกข้อแล่นวาบในความคิด…อีกฝ่ายต้องการจะวาดรูปเขาออกมาในแบบไหนกันแน่

…แต่เมื่อเงยหน้าขึ้น ร่างสูงนั้นก็หายไปจากถนนเสียแล้ว

*****

“มองไปทางไหนกันน่ะ?”

เสียงถามทำให้เจมส์รู้สึกตัว…ความคิดย้อนคืนกลับมาสู่จุดปัจจุบันอีกครั้ง ไมเคิลมีสีหน้าหงุดหงิดกับอาการใจลอยของเขา ร่างสูงลุกขึ้นจากเตียงที่ใช้เป็นที่นั่งแล้วเดินตรงมา มือใหญ่แตะจับให้ไหล่ของเขากลับมาอยู่ในระดับที่ตัวเองต้องการอีกครั้ง สัมผัสของอีกฝ่ายที่ไล้ปราดผ่านต้นแขนและแผ่นอกของเขาอย่างไม่ได้ตั้งใจทำให้เจมส์หายใจติดขัด

เขาเป็นบ้าอะไร?

ร่างสูงทิ้งตัวลงนั่งบนเตียงอีกครั้ง เสียงทุ้มสั่งชัดเจน “ยืนนิ่งๆ อย่างนั้นนะ…มองมาทางนี้ด้วย”

เจมส์ทำตามคำสั่งแรก หากนัยน์ตาสีน้ำเงินยังคงจับจ้องที่พื้นเตียงสีขาวแทนมองตรงไปข้างหน้า

“เจมส์…” เสียงทุ้มที่เรียกชื่อนั้นคาดคั้น…แต่ก็เรียกร้องในคราวเดียวกัน “มองมาตรงๆ…แบบสบตากับฉันน่ะ”

คนเป็นแบบช้อนตาขึ้น แม้แต่ตัวเขาเองก็ไม่เข้าใจว่าทำไมการมองใบหน้าของอีกฝ่ายนั้นถึงได้ยากเย็นนัก ไมเคิลเริ่มต้นร่างภาพต่อเมื่อสายตาของทั้งคู่ประสานกัน…และนั่นก็ทำให้เจมส์มีโอกาสและเวลาที่จะมองอีกฝ่ายบ้าง

ไมเคิลมีวงหน้าคมสันที่ออกแนวหล่อร้ายและส่วนสูงที่ทำให้เขานึกอิจฉา เส้นผมสีอ่อนแบบจินเจอร์บลอนด์บอกชัดว่าเจ้าตัวคงมาจากแถบยุโรป และสำเนียงเยอรมันปนไอริชบ้างในบางทีที่ยังคงติดจางๆ ในการสื่อสารก็ช่วยยืนยันให้เจมส์มั่นใจ แม้อีกฝ่ายจะไม่เคยบอกข้อมูลส่วนตัวใดๆ กับเขามากไปกว่าชื่อและเบอร์โทรศัพท์ก็ตาม

เหมือนกับรูปวาด…นั่นคงเป็นคำอธิบายที่ดีที่สุดสำหรับเท่าที่เจมส์จะนึกออก และถึงแม้ว่านี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เขาได้พบกับคนที่หน้าตาดีแบบนี้…แต่เป็นครั้งแรกที่เขารู้สึกราวกับว่าอีกฝ่ายมีอะไรบางอย่างที่ดึงดูดเสียเหลือเกิน

…โดยเฉพาะนัยน์ตาสีเขียวอมเทาคู่นั้น

เสียงดินสอที่ลากผ่านกระดาษเงียบหาย เจมส์กระพริบตาถี่ๆ เพื่อเรียกสติ หน้าร้อนวาบเมื่อย้อนมองว่าตนกำลังคิดอะไรอยู่ ไมเคิลวางสมุดสเกตช์และดินสอลงบนเตียง แล้วหยิบเสื้อเชิร์ตที่เจมส์วางพาดไว้ที่เก้าอี้ข้างๆ เดินมาส่งให้

“เสร็จแล้วหรือ?” คนเป็นแบบรับเสื้อมาสวมพลางถาม…ทึ่งกับความสามารถของอีกฝ่าย

ไมเคิลส่ายศีรษะแทนคำตอบ สายตายังคงมองคนตรงหน้าที่พยายามติดกระดุมตรงแขนเสื้ออย่างยากเย็น

“อ้าว…” เจมส์อุทานออกมาอย่างลืมตัว ยังคงสาละวนกับความพยายามไร้ผลในการติดกระดุมเม็ดที่ว่า “ถ้าอย่างนั้นจะทำยังไงล่ะ?”

มือใหญ่เอื้อมมารวบข้อมือเขาไว้ นิ้วเรียวจัดการติดกระดุมเม็ดเล็กให้ เสียงทุ้มกล่าวเรียบเรื่อย…ประโยคขอร้องที่เจมส์เพิ่งเคยได้ยินจากปากอีกฝ่าย

“ช่วยมาอีกได้ไหม?”

ใบหน้าคมคายเงยขึ้นเมื่อเอ่ยจบ นัยน์ตาสีเขียวมองตรงมา…ทำให้ใจสั่นแบบแปลกๆ เจมส์พยายามตอบโดยไม่แสดงอาการใดๆ

“กะ…ก็ได้”

ไมเคิลเอื้อมไปรวบข้อมืออีกข้างของเขา…กระดุมอีกเม็ดถูกติดให้เรียบร้อย หากคราวนี้…นิ้วเรียวไล้ผ่านฝ่ามือประสานกับนิ้วมือของเขาชั่วครู่ แล้วจึงผละออก เสียงทุ้มฟังดูนุ่มนวลอย่างประหลาด

“ขอบใจ”

stay tuned.
* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *
สวัสดีวันนี้วันอังคาร
  1. อย่าาาาาาาา อย่าเพิ่งด่าคนเขียนว่าทำไมจบแค่นี้ /หลบหม้อไหกาละมังที่ขว้างมา
  2. ถ้าใครงงว่าไอ้แพร์นี้มันอะไรกัน มันคือไมเคิล ฟาสเบนเดอร์ กับ เจมส์ แมคอาวอย…สองคนที่แสดงเป็นอีริคกับชาร์ลส์ใน X-Men First Class นั่นแลท่าน (เลื่อนไปดูหน้าที่รูปหัวบล็อกได้ #แต่คงมองไม่เห็นหรอก)
  3. ฟิคนี้เขียนไว้นานมากแล้ว ตั้งแต่ก่อนจะเขียนฟิคไฮสคูลอีกค่ะ
  4. ถ้าภาษาแปลกๆ/ไม่มีเหตุผล/เจอคำผิด…ข้าน้อยขออภัย นี่เป็นการลงแบบไม่ตรวจอะไรทั้งนั้น
  5. ชอบอะไรแนวนี้เป็นการส่วนตัวค่ะ…หน่วงๆ สีหม่นๆ เหมือนจะอีโรติคแต่อึดอัดหายใจไม่ออก #อะไรวะ
  6. แต่จิ้นแล้วรู้สึกผิดกับสองหนุ่ม เลยเลิกเขียนดื้อๆ
  7. ทำกระดาษวางพลอตหายไปแล้ว….
  8. โดนนุ้งๆพี่ๆล้อว่านี่มันไททานิคหรือไรด้วยล่ะ…บุ๋ยๆ
  9. ไมเคิลไม่รั่วเลย เหมือนอีริคเกินไป ดฟกดฟหกดฟหกเฟหดเ เขียนแล้วหนักใจสับสน เลยไม่คิดจะวางพลอตต่อ
  10. แต่พอขุดมาอ่านใหม่ อยากเขียนแล้ว
  11. อยากเขียน แต่พลังหื่นไม่พอ //หยุดการตะโกนคำว่าไม่เชื่อเลยนะจ๊ะรีดเดอร์ที่รัก ทิพย์ใสใสค่ะใสใสราวน้ำตานุ้งกิตอนโดนพี่ธอร์ขืนใจ
โอเคย์ รวมๆคงประมาณนี้ สุขสันต์วันอังคารนะคะ ขอให้มีความสุขกับฟาสอาวอยเรื่องแรกในชีวิตทิพย์ค่ะ
กอดทุกคน
ทิพย์
Advertisements

7 responses to “[FassAvoy Fic] Hypnotised

  1. ถ้าไม่พิศวาสไม่ชวนให้มาอีกแน่ ๆ อรึ๊ยยยยยย เขิน

    ร้ายจริง ๆ

    Like

  2. ส่วนตัวชอบภาษาของเรื่องนี้นะคะ ออกแนวอีโรติคแต่มันเล่าแบบนุ่มนวล และลุ่มหลงในคราวเดียวกัน ช่วงพาร์ท2 ที่มีเชอร์ลีซโผล่มา บรรยากาศช่วงนั้นทำให้นึกถึงเรื่อง Shame ทันทีเลยค่ะ5555ความสัมพันธ์ของอีริคกะเชอร์ลีซฟีลคล้ายๆone night stand แต่นี่มากกว่า one night แล้วค่ะ แฮร่กกกก
    รู้สึกอึดอัดไปตามเจมส์เลย คือตอนอ่านนี่คิดว่า ‘ไมเคิลลลลล!!! อะไร!! นั่นมันอะไรรร ต่อหน้าเจมส์กล้าทำแบบนี้เรอะ!! /พ่นรุ้งใส่ อยากให้ไมเคิลมาเห็นตอนเจมส์คิสกับคนอื่นต่อหน้าไมเคิลแบบนี้บ้าง ดูซิจะเป็นไง แต่คงเป็นเจมส์ที่โดนไมเคิลกำราบความกล้านี้ซะมากกว่า’ ล่ะค่ะ 5555555 อ่านแล้วมโนวิ่งเหนือความไวแสงเลย วิ่งไปสุดซอยอพาร์ทเมนท์สองคนนี้แล้ววนกลับมาที่เตียงเจมส์วิ่งไปเตียงไมเคิลต่อ ฟห่กทเห่ฟาหดาฟ่่ฟาหากาก้ฟ้ฟสกาห ฮือออออออ ชอบความอีโรติคแบบนี้ค่ะแงงงงงง พี่ทิพย์ทำให้น้องชิพเชริคฟาสอาวอยได้คอมพลีทมากค่ะเมื่อมาอ่านฟิคนี้+สกรีมเรื่อง DOFP!! /คารวะแม่ทัพกองทัพเรือเชริคฟาสอาวอย ชอบมากเลยค่ะแพร์นี้ แพนิคและก๊าวใจมาก ฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟ คือตอนแรกไม่เคยชิพเลย แต่พอมาเห็นพี่ทิพย์สกรีมแล้วไปดูหนังมา ฮืออออออ ใช่เลยค่ะ โลกนี้มันเราสองที่อุดมการณ์เหนือความรักจริงจัง ฟ้ฟ่หเด่ห่ฟ่ฟา สติแตกฟฟฟฟฟฟฟฟ่กากเก่ฟ่ห่หาหสหสเสื่่ห่หสวเด

    ปล. น้องไม่รู้ว่ามันลิงค์กับทวิตยังไง แอคwordpressมีแต่เล่นไม่เป็น มีแค่usernameกะpasswordที่เป็นเศษซากความทรงจำจากการตบตีกะบล็อกเพื่อจะมีบล็อกแต่ทำไมสำเร็จ เห็นพี่ทิพย์พูดอยู่แต่ทำไม่เป็น เลยขอคอมเมนท์แบบนี้แทนได้มั้ยคะ TWT

    Like

  3. แอร๊ยยยย นี่มันซูเปอร์อีโรติกเลยนี่นาาา >,,< ครือออ ฉากที่เพ่ไมเคิลบอกว่าให้สบตานี่ เขินแทนขุ่นชายเจมส์จริงๆเลยให้ตาย มันแบบกริ๊บกริ๊วววมั่กๆ แต่โดนรวมๆแล้ว หนูหายใจไม่ออกค่ะ T^T หน่วงงงง..มากกกกกก.. พูดน้อยแต่เน้นสายตาและความรู้สึก อื้อหืออออ (. .) เอาเป็นว่า รอดูคราวหน้าว่าจะเกิดอะไรขึ้น งุงิ

    Like

  4. โออออออออ ไมเคิลแผนสูงนะคะแหม5555
    อีโรติกนิดๆพอให้ใจเต้น ❤

    Like

  5. It’s the best time to make some plans for the future and it is time to
    be happy. I’ve read this post and if I could I desire to suggest you some interesting things or advice.
    Maybe you could write next articles referring to this article.
    I want to read more things about it! http://www.yahoo.net

    Like

  6. ที่วาดไม่เสร็จนี่อยากเจอเจมส์อีกรอบแน่ๆค่ะฟังธง ! 55555

    Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s