[The Avengers Fic][ThorKi] Love Game

Love Game

The Avengers + Thor fanfiction by Tippuri~ii *


Pairing: Thor x Loki a.k.a. Thunderfrost

* แฟนฟิคชั่นเรื่องนี้เป็นเพียงจินตนาการของไรเตอร์และแต่งขึ้นเพื่อความบัง เทิง ไม่มีความเกี่ยวข้องกับบุคคล สถานที่ หรือเหตุการณ์จริงใดๆ ทั้งสิ้น และแฟนฟิคชั่นเรื่องนี้เป็นแฟนฟิคชั่น boy’s love…ถ้าใครไม่ชอบแนะนำให้ปิดค่ะ *

***************************************


Let’s play a love game, play a love game.
Do you want love or you want fame?
Are you in the game? Doin’ the love game.
— Love Game, Lady GaGa

บาร์ยามราตรีคึกคักด้วยผู้คน

เสียงพูดคุยและหัวเราะดังในอากาศเหมือนเสียงของฝูงผึ้งมากมาย…เคล้าด้วยเพลงจากวงเครื่องสายตรงมุมห้อง โน้ตบางตัวที่แปร่งเพี้ยนกลับฟังดูนุ่มหูในบรรยากาศที่ไม่มีใครคิดสนใจเรื่องใด…ทุกคนก็ล้วนอยากจะปล่อยให้ความรื่นเริงครอบงำจิตใจในยามค่ำคืนที่แสงไฟสว่างกว่าดวงดาวแบบนี้

ร่างสูงใหญ่ในชุดเครื่องแบบสีเข้มก้าวเข้ามาในบาร์…เส้นผมสีทองดูสว่างตัดกับความมืดและสีของเครื่องแบบ มันถูกมัดไว้…แต่ก็มองเห็นได้จากใต้หมวกสีดำสนิท เสียงของผู้คนดูจะบางเบาลงไปเกินครึ่งเมื่อนัยน์ตาสีฟ้าเย็นชานั้นกวาดมองไปรอบๆ…สีหน้าเรียบนิ่งราวกับทุกคนในห้องไม่มีค่าพอจะให้สนใจ เครื่องแบบนาซีระดับสูงที่เจ้าตัวสวมอยู่ยิ่งทำให้น่าเกรงขามพอๆ กับที่ทำให้ดูดีจนคนมองแทบลืมหายใจ บรรยากาศเครียดขึงนั้นยังคงไม่จางหายจนกระทั่งเจ้าของบาร์รีบเข้ามาต้อนรับ…โต๊ะตรงมุมไร้ผู้คนโดนจัดไว้รอชายหนุ่มผู้นี้อยู่แล้ว

เสียงพูดคุยและดนตรีกลับมาเติมเต็มห้องอีกครั้งเมื่อเวลาผ่านไป…ธอร์หมุนแก้วใส่น้ำสีอำพันเข้ม เสียงน้ำแข็งกระทบดังเบาๆ ให้เขาได้ยินเพียงคนเดียว…มันไม่ใช่รสนิยมของพวกนาซีระดับสูงในการจะมาบาร์ที่วุ่นวายและมีแต่ชนชั้นกลางแบบนี้ แต่ชายหนุ่มก็แวะเวียนมาที่นี่บ่อยๆ ในวันที่เบื่อหน่ายกับพวกผู้ดีที่แสแสร้ง…บาร์นี้มีซิงเกิ้ลมอลต์วิสกี้รสชาติเยี่ยมและบรรยากาศที่ไม่มีใครคิดสนใจอะไรอย่างที่เขาต้องการ

ชายหนุ่มจิบน้ำสีอำพันเข้ม…พอใจกับรสชาติเข้มข้นของมัน ร่างสูงใหญ่เอนพิงพนักเก้าอี้…ปลายนิ้วของมืออีกข้างถอดหมวกลงวางบนโต๊ะ เครื่องแบบที่ตนสวมใส่อยู่เรียกความสนใจและหวาดเกรงได้จากทุกคนที่พบเห็น ซึ่งธอร์ก็รู้ว่าตัวเองชอบข้อเท็จจริงนี้…เขาชอบเป็นฝ่ายมีอำนาจ เพราะนั่นหมายความว่าทุกอย่างจะเป็นไปตามคำสั่งของตน

รู้สึกได้ถึงสายตาเชิญชวนที่คอยลอบมองมาจากทุกทาง…ธอร์หัวเราะหึในลำคอเพราะรู้ดีว่าคนพวกนี้ไม่มีทางจะกล้าพอเข้ามาสนทนากับตน และมันก็ไม่ใช่รสนิยมของเขาในการจะมาหาคู่นอนในที่แบบนี้ ชายหนุ่มจิบวิสกี้…ไม่สนใจแม้แต่จะมองตอบ หากสายตาของเขาก็ประสานเข้ากับใครคนหนึ่งอย่างไม่ได้ตั้งใจ

และไม่รู้ทำไม…มีอะไรบางอย่างดึงดูดให้ไม่อยากถอนสายตา

คนคนนั้นคือชายหนุ่ม…ร่างบางเปลือยท่อนบน ผิวขาวยิ่งขาวจัดในแสงสลัวแบบนี้ สกินนีย์ยีนส์สีดำซีดๆ ที่เจ้าตัวสวมอยู่นั้นมีรอยขาดรุ่ยเล็กน้อยตรงเข่า…ขอบกางเกงที่ร่นต่ำนิดๆ ทำให้เห็นชัดเจนว่าชายหนุ่มมีโครงร่างเพรียวบางเพียงใด เส้นผมสีดำสนิทยาวระต้นคอ…ดูรุ่ยร่ายเหมือนเจ้าของไม่ได้ใส่ใจจะทำให้ดูเรียบร้อย นัยน์ตาที่จ้องมองเขานั้นวับวาว นิ้วเรียวแตะริมฝีปากสีเรื่อของตัวเองราวกับกำลังชั่งใจ…ริมฝีปากที่มีรอยยิ้มสนุกสนานอยากลองดีระบายอยู่

ธอร์หัวเราะหยันๆ ออกมานิดนึงแล้วเลิกสนใจ…ชายหนุ่มเคยเห็นสายตาแบบนี้มานักต่อนักแล้ว ถึงแม้ว่านี่จะเป็นครั้งแรกที่เขาคิดสนใจ…แต่มันก็แค่นั้น ประกายแค่นี้น้อยนิดเกินจะติดเป็นเปลวเพลิงใดๆ

“เลี้ยงผมสักดริงค์ได้ไหม?”

เสียงแผ่วที่จะได้ยินนั้นติดจะหวานนิดๆ เหมือนเด็กหนุ่ม…ธอร์เลิกคิ้ว ร่างบางที่เห็นเมื่อครู่ก้าวเข้ามายืนข้างๆ แล้ว เรียวปากส่งยิ้มยั่วเย้ามาให้…นัยน์ตาสีเขียวอมฟ้าพราวระริกอย่างมั่นอกมั่นใจว่าตนจะต้องชนะ นั่นจึงทำให้คนมองหัวเราะเบาๆ อย่างเยาะหยัน…พูดตัดรอนง่ายๆ

“คิดว่าคงไม่ได้”

รอยยิ้มยังคงระบายบนเรียวปาก แต่แววตาอยากเอาชนะจุดวาบทันที…พราวระริกอย่างพึงใจ มือเรียวเอื้อมมาหยิบหมวกของเขาที่วางไว้บนโต๊ะไปสวมเล่น…ร่างบางเอนตัวเข้ามาแนบชิดจนแทบจะก่ายเกยขึ้นมานั่งตัก น้ำเสียงแผ่วเบาไม่ปกปิดกระแสเชิญชวน “ไม่เอาน่า..อย่าใจร้ายไปหน่อยเลย”

ธอร์หัวเราะหยันๆกับคำพูดนั้น…ไม่ต้องเดาก็รู้ว่าคนตรงหน้ามองว่าเกมนี้สนุกน่าเสี่ยงและไม่คิดจะถอย แต่เขาไม่คิดจะลงไปเล่นด้วยให้เสียเวลา ชายหนุ่มไม่แสดงท่าทีใดๆ ราวกับคนข้างกายไม่มีตัวตน…แต่ก็แปลกใจที่ตัวเองไม่ยักรำคาญอีกฝ่ายอย่างที่มักจะเป็นกับคนอื่น ทำแค่เพียงเอื้อมมือไปหยิบหมวกตัวเองคืน พูดเสียงรู้ทัน “พอเถอะ…ฉันไม่สนใจหรอกนะ”

“แน่ใจหรือ…?” ชายหนุ่มผมดำหัวเราะเบาๆ…แผ่วเบาอย่างนึกสนุก รั้งหมวกเอาไว้บ้างเพื่อบังคับให้เขาต้องฟังตน…เอนตัวเข้ามากระซิบ “…เพราะคุณไม่ได้ไล่ผมแบบจริงจังเลยนะรู้ไหม?”

ว่าจบ…มือเรียวที่ทาเล็บสีดำสนิทก็เพิ่มแรงรั้งจนได้หมวกกลับมาครองไว้อีกครั้ง ยิ้มมั่นใจด้วยรู้ว่าอีกฝ่ายเถียงตนไม่ได้พร้อมๆ กับที่โอบแขนรอบคอร่างสูงเพื่อสวมหมวกคืนให้เจ้าของ…แต่ก็ไม่ได้ละออกแม้ว่าจะทำได้สำเร็จแล้ว ดวงตาสีเขียวมีแววมั่นอกมั่นใจปนคาดหวังนิดๆ…ทำให้ธอร์อดหัวเราะกับท่าทางที่เหมือนลูกแมวจอมหยิ่งแต่ก็อยากให้มีคนเล่นด้วยแบบนี้ไม่ได้

“ก็ได้…” ชายหนุ่มผมทองยอมรับด้วยรอยยิ้มไม่ใส่ใจบางๆ…ตกลงใจว่าจะยอมเล่นด้วยสักหน่อย ชายหนุ่มหยิบกล่องเล็กทรงสี่เหลี่ยมที่ทำจากเงินแท้ออกมาจากกระเป๋าเสื้อ หยิบบุหรี่ในกล่องออกมา…จุดไม้ขีดที่ปลายมวนแล้วสูดลมหายใจ ควันสีเทาอ่อนจางลอยในอากาศพร้อมกับคำพูดเรียบเรื่อย…กระแสมั่นใจอย่างฝ่ายที่เหนือกว่าปนอยู่ชัดเจน “นายชื่ออะไรล่ะ?”

“โอ…ไม่ล่ะ เวลาของคุณหมดไปแล้ว” รอยยิ้มยั่วเย้านั้นกว้างขึ้นอย่างพึงใจ นิ้วเรียวกับปลายเล็บสีดำสนิทไล้ตามแนวกรอบหน้าของเขาราวกับหยอกล้อ ก่อนจะเลื่อนมาหยิบมวนกระดาษของเขาไป…แตะบนเรียวปากแดงเรื่อเพื่อละเลียดควันขม ก่อนจะพูดเบาๆ…เสียงท้าทายสนุกสนาน “ถ้าคุณอยากรู้…ก็คงต้องตามหาผมเองแล้วล่ะ”

ธอร์หรี่ตา…เขาไม่ชอบการถูกท้าทายหรือเป็นฝ่ายที่ต้องไล่ตาม และอีกฝ่ายก็มองออก…รอยยิ้มยั่วเย้าจึงดูหวานขึ้น แนบร่างเข้าชิด…จงใจให้ผิวขาวเนียนนุ่มน่าสัมผัสผ่านสายตาของเขา ริมฝีปากแตะเบาๆ ที่ข้างแก้มราวกับจะให้กำลังใจอย่างล้อเลียน…กระซิบแผ่ว กลั้วหัวเราะนิดๆ

“พยายามเข้าละกันนะ”

ว่าจบ…ร่างบางก็ลุกขึ้น มือเรียวดับบุหรี่ลงในถาดแก้วบนโต๊ะ ส่งยิ้มเย้าๆ ทิ้งท้ายให้ก่อนจะหมุนตัวเพื่อเดินจากไป…ธอร์หรี่ตากับการท้าทายนี้ก่อนจะตัดสินใจทำให้อีกฝ่ายรู้ว่าใครกันแน่ที่เป็นคนคุมเกมนี้

ชายหนุ่มผมดำตกใจจนลืมตอบโต้เมื่อข้อมือของตนโดนกระชากจากด้านหลัง…เขาเซตามแรงรั้ง แผ่นหลังชนเข้ากับผนังและขยับเขยื้อนไม่ได้เพราะร่างสูงใหญ่ที่โน้มเข้ามาชิด…กักเขาไว้ในอ้อมแขนแข็งแรงนั้น มือใหญ่เชยคาง…แรงยึดรุนแรงไม่ถนอม ก่อนที่เรียวปากจะประทับเข้ากับริมฝีปากของเขา…จูบลึกล้ำ ดุดันรุกรานราวกับไม่ใส่ใจว่าจะรู้สึกอย่างไร และชายหนุ่มผมดำก็มั่นใจว่าอีกฝ่ายคงคิดเช่นนั้นจริงๆ…แต่ถึงจะถูกปฏิบัติด้วยอย่างไม่แยแสแบบนี้ เขาก็ปฏิเสธไม่ได้เลยว่ารสจูบนี้ร้อนแรงและชวนให้เสพติดเสียยิ่งกว่าสิ่งใด

ธอร์เลื่อนริมฝีปากลงมาตามลำคอระหง…ได้ยินเสียงอีกฝ่ายหอบหายใจตอนที่ตนขบเม้มผิวขาวตรงต้นคอ ปลายนิ้วเรียวนั้นจิกบนบ่าของเขา…ผ้าเนื้อดียับย่นแต่ชายหนุ่มไม่สนใจ เขาไม่ได้สนใจด้วยซ้ำว่าตอนนี้ตนกำลังอยู่ในมุมมืดของบาร์ราคาถูกที่วุ่นวาย…ทุกสัมผัสที่เขาได้รับจากร่างตรงหน้าทำให้ไม่เหลือความคิดใด ยิ่งได้สัมผัสมากเท่าไหร่ก็ยิ่งต้องการมากกว่าเดิม

ชายหนุ่มผมทองถอนริมฝีปากในที่สุด…แต่ยังไม่ปล่อยร่างในอ้อมแขน หัวเราะหยันๆ กับแววตาของอีกฝ่าย…สีน้ำทะเลวาวระริกอย่างออดอ้อน…ลูกแมวดื้อดึงในตอนแรกกลับกำลังเว้าวอนแล้วในตอนนี้ การร้องขอที่เขาไม่คิดจะตอบรับ…ต้องการสั่งสอนคนตรงหน้าให้ได้รู้ว่าใครกันแน่ที่เป็นคนคุมเกม

“นายไม่มีสิทธิ์จะมาท้าทายฉัน” เสียงทุ้มกระซิบ…ไล้ปลายนิ้วไปตามเรียวปากแดงช้ำ มองรอยสีกุหลาบตรงต้นคออีกฝ่ายที่เห็นได้ในแสงสลัวแล้วหัวเราะหึ “แล้วก็ไม่ต้องห่วง…ฉันหานายเจอแน่”

พูดจบ ร่างสูงก็ถอยห่าง…พอใจกับนัยน์ตาวาวโรจน์ของคนตรงหน้า ยิ้มสาแก่ใจบางๆ ตรงมุมปากเพื่อยั่วให้คนมองโมโหมากขึ้น ก่อนที่จะหันหลังให้แล้วเดินไปยังทางออก ใช้เวลานั้นในการจัดเนื้อผ้าที่ยับย่น…สะดุดใจกับคอเสื้อที่ไม่เรียบร้อย เขาจัดมัน…ก่อนจะเห็นว่ามือเรียวที่เคยโอบรอบคอเขานั้นทิ้งรอยข่วนจางๆ ไว้บนผิวตนเช่นกัน แผลไม่ถึงกับได้เลือด…แต่ก็คงแดงชัดแน่ในวันพรุ่งนี้

ธอร์หัวเราะออกมาเบาๆ…เขาไม่ชอบเสียเวลากับเรื่องน่าเบื่อ แต่อะไรบางอย่างบอกเขาว่าชายหนุ่มที่ได้พบในวันนี้จะไม่เป็นเรื่องเสียเวลาแน่นอน และไม่ว่าอีกฝ่ายจะรู้หรือไม่…แต่ตอนนี้โอกาสจะหนีไม่มีอีกแล้ว

เกมเริ่มขึ้นแล้ว…และเขาจะไม่แพ้แน่นอน

Fin. …or tbc. ?

***************************************


สวัสดีค่ะะะะะ /กรี๊ดเข้ามา

ฟิคนี้ขอมอบเป็นของขวัญให้มายเดียร์สตอล์คเกอร์ค่ะ @heijibbry …มีความสุขมากๆนะจ๊ะ<3 ไซโคพี่เช้าเย็นแบบนี้น้องจะได้มีชีวิตอันรุ่งเรืองแน่ๆ อุฮิฮิ เลิกดองฟิคนะน้องนะ…อัพต่อให้หายค้างได้แล้ว /ยิ้มโฉด

ฟิคนี้ตอนแรกแค่เขียนเพ้อๆในทวิต สุดท้าย…จากสแปมง้องแง้งลงทวิต ทิพย์ก็เขียนมันออกมาจนได้ /นอนตาย/ ไม่มีอนาคตเหมือนเดิมค่ะ…เพราะงั้นอย่าถามถึงตอนต่อนะคะ /ร้องไห้/ ได้ไอเดียมาจากการเห็นภาพนี้ค่ะ

โคตรเซ็กซี่เลยเว้ยเฮ้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย /สลบ

(ขอบคุณพี่ออย @kazaki ที่ส่งมาให้นะคะ ที่ทิพย์เซฟไว้หายไปไหนแล้วก็ไม่รู้ T_T)

ดูรูปนี้แล้วฟังเพลง love game ของกาก้าซามะไปด้วยค่ะ…โหยยยยย มันเกิดดดดด มันต้องเขียนนนนน ช่วงนี้เขียนธอร์กิบ่อยมากเลย ขอโทษนะคะ T_T เขียนเคะแร่ดแล้วมันสะใจจัง มาลองสังเกตแล้ว…ทั้งเรื่องนี้กับเรื่อง Only Just for Tonight เริ่มเรื่องคล้ายๆกันเลย โลกยามค่ำคืนที่อะไรอะไรก็เกิดขึ้นล่ายยยยยย #อะไรน่ะ

ขอบคุณทุกคนที่เข้าไปดูเพจในเฟสบุ๊คนะคะ >< ต่อไปมีข่าวอะไรคงไปแปะไว้ที่นั่นล่ะค่ะ แต่ทวิตก็มีไว้เพ้อเหมือนเดิมค่ะ ฮี่ๆ (นี่ค่ะลิงค์เพจ http://www.facebook.com/tippuri.ii)

แล้วเจอกันเรื่องหน้าค่ะ

ทิพย์ผู้ดองฟิคเพราะไม่รู้จะเขียนเรื่องไหนดี

Advertisements

7 responses to “[The Avengers Fic][ThorKi] Love Game

  1. มีต่อสิค่ะ
    เรียกร้องๆๆๆๆๆๆ
    โลกิเซ็กซี่มากในชุดแบบนี้ พี่ธอร์มาปราบด่วน ฮุฮิฮุฮิน่ารักน่าก(อ)ดจริงๆ…
    ว๊ายเราพูดไรอ่ะ เราใสๆน้ะ…….

    Like

  2. กริ้สสสสสสสสสส ชอบอะไรแบบเน้~
    เรื่องนี้มัน… สุดยอด มันแบบอื้อหื้อ คาแร็คเตอร์ก็เวรี่เริ่ด
    แล้วฉากคลอเคลียเนี่ยชอบมากกก พี่ธอร์ดูนิ่งๆ แฝงเสน่ห์แบบหล่อร้าย ส่วนน้องกิก็เซ็กซี่ ยั่วยวน โอ้… ให้ตาย ไม่อยากจะบรรยายขร่ะ
    เหมือนเดิมคะพี่ทิพย์ มาสั้นๆ กลัวหาย เดี๋ยวไว้ว่างยาวจะมาเม้นต์ใหม่เรื่อยๆ 5555555 xD

    Like

  3. หวายยยยย นุ้งกิเซะซี่อีกแล้นนนน แง่มมมมๆ(?) คือบั่บบ แอร๊ยยยยย รูปแปะฟิคเป็นอะไรที่ลงตัวมากก พี่ธอร์เท่เฟ่อออ คนอารั๊ยยย ใส่อะไรก็หล่อ โฮกกก//เลือดจมูกพุ่ง(อีกแล้ว =.,=) ช็อตกระชากลากถูนี่เรียกเลือดนะฮะ นุ้งกิคิดผิดแล้วล่ะลูก เล่นกะใครไม่เล่นนะจ๊ะะ 555 ถ้าไอเดียมาอีกก็ต่อเป็น tbc เลยนะคะพี่ทิพย์~~ คนเซะซี่อยากลองของก็ต้องโดนค่ะ!! //โรคจิตมั้ยล่ะเนี่ยชั้น อิอิ >//<

    Like

  4. เมื่อคำบรรยายที่ดีมาเจอกับอินเนอร์แรงจากตัวคนอ่าน (?)
    ทุกอย่างมันก็สำแดงออกมาแบบนี้สินะ!

    พระเจ้าช่วยกลวยปิ้งขาดตลาด (?) คือมันไม่ไหวแล้ว ไถลตัวไปลวนลามโลกิรัวๆๆๆๆ
    ตอนฉากเปิดตัวโลกิเรานี่แบบ ว้ากกกก ดิ้นค่ะดิ้น
    แต่ดิ้นมากไม่ได้อยู่บนรถเมล์ /ชีวิตติ่งช่างน่าเศร้า/
    แล้วยิ่งเห็นรูปที่คุณทิพย์ลงเนี่ยะ….ฟฟฟฟฟฟ ถ้าในหนังได้แต่งตัวแบบนี้สักฉากจะเลิศมาก!
    แค่ตอนใส่ชุดสูทเรายังพัง ลองไม่ใส่ท่อนบนสิ..ลองสิ…-..-

    พี่ธอร์นี่ไม่ต้องพูดพร่ำทำเพลง หล่อกระชากตับไตไส้พุง
    ยิ่งตอนคุยลองเชิงกับนุ้งกินะ ฟหกดเเกหฟหกดหฟหกดกหกด /พ่นรุ้ง/
    ไม่รู้จะกร๊าวใครดี คือมันดีงามทั้งคู่ คนนึงช่างยั่วอีกคนรอรับเต็มที่
    แล้วพอนึกภาพให้แต่งตัวตามรูปที่แปะมานะ…
    พรูดดดดดด คนในเครื่องแบบ เอาใจไปเลยค่ะ TwT

    เป็นเอยูของธอร์กิเรื่องแรกที่อ่านเลย อ่านแล้วก็พังคารถเมล์
    หวังว่ากระเป๋ารถจะไม่มองท่าทางของเราด้วยสายตาแปลกๆนะ ฟฟฟฟฟฟ

    Like

  5. โฮร่ยๆๆๆๆๆ ความเซะซี่นี่มันอะไรกันคะฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟ ;-; /เด็กติดเกมม /ไม่ชั่ย
    นุ้งกิยั่วยวนขุ่นพี่ธอร์ได้สะใจมากๆ ก๊าาาาก จังหวะจังเหวอะนี่เป๊ะเรย /ซับ

    อิมเมจโลกิกร๊าวใจสุดๆไปเลยค่ะ /เลือดพุ่ง ผมยุ่ง เปลือยท่อนบนแล้วยังใส่เอวต่ำรัดรูปอีกฟฟฟฟฟฟฟ O<—-< /ประเด็นคือเอวต่ำ orz

    ตอนเปิดตัวพี่ธอร์ก็หล่อออร่ามากๆ เห็นภาพเลยค่ะ /กรี๊ดด
    ลุคประมาณพาวเวอร์ฟูลแมนที่ไม่ค่อยจะแคร์ใคร (แต่กลับสนใจหนุ่มในบาร์ อิ__อิ)
    /แดชเข้าไปซบอก…

    เป็นฟิคที่สะใจ(ในหลายๆแง่)มากค่ะ -.,-

    Like

  6. แรงงงง ร้าย ได้ใจจริงๆ แบบว่าน่าหลงใหล และยั่วยวน งือออ เค้าอยากได้

    Like

  7. อือหือออออ เข้ากับแฟนอาร์ตได้ดีจีจี พี่ธอร์ก็มีความธอร์ มีความความรู้สึกน้อย แต่คุณกิเขาเซะซี่เหลือทนค่ะคุณขา ฮรือ /ปาดเลือด

    Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s