[The Hobbit Fic][ThorinBilbo] ฮอบบิทแจ่มใสสไตล์ (5) — “กับดักหัวใจนายซุปเปอร์สตาร์หน้าหนวด” #แซะเพราะรักจริงๆนะห์

 
 
เชรี่ยมเอ๊ยแจ่มใสกี่เอนทรีย์แล้ววะเนี่ยฟฟฟฟฟ
 
 
 
 
 
อย่างที่เราเมาธ์กันไปในสเตตัสนี้…..#ฮอบบิทแจ่มใสสไตล์ ยังคงแร่ดหน้าออกมาทำลายชีวิตทิพย์ค่ะ ;W; 
 
 
แปะไอ้สเตตัสในเฟซนี่ก่อนละกัน
 
 
อะแฮ่ม วันก่อนคุยกับนุ้งฝ้าย @fze-cotone มาค่ะ เรื่องแท็กเวรตะไลอย่าง #ฮอบบิทแจ่มใสสไตล์ นี่แหละ…แล้วน้องก็ให้พล็อตสุดโหลของแจ่มใสมาอีกพล็อตค่ะ /ก็อปวาง 
“แกนดัลฟ์จ้างมาทำความสะอาดแล้วดันไปรู้แผนโค่นล้มไอดอลสม็อกเพื่อกลับสู่ชื่อเสียงเลยโดนบังคับให้อยู่ในการดูแลของหนุ่มๆเวียนกันไป?”
 
 
เคร๊ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ พล็อตโคตรจำเจนี่มันของดีนิยายแจ่มใสเลยนะ! และน้องกระเตย @kra-toey  ก็มอบชื่อมาให้ด้วยค่ะ/ก็อปวางอีก
 
 
“กับดักหัวใจนายซุปเปอร์สตาร์หน้าหนวด”
#บอกพี่ทีกระเตยว่าเธอคิดดีแล้ว #เทลมีย์ยยยย์
 
เรื่องย่อเลยมาประมาณนี้:
เมื่อฮอบบิทตัวน้อยดันไปรู้แผนล้มไอดอลของบอยแบนด์ตัวแสบ เธอเลยโดนจับเป็นคนใช้ของวงซะงั้น! เจ็บใจก็เจ็บใจ…แต่ฮรึ่ยยย!! ทำไมเธอยังหวั่นไหวกับคุณลีดเดอร์กันล่ะ?! >0<
#พอเถอะโว้ย
 
ถ้าคิดออกเยอะๆอาจได้เป็นเอนทรี่อย่างสาวน้อยเห็ดปิ้ง O<-<
 
 
 
 
 
 
แล้วก็เสือกคิดออกเยอะฟฟฟฟ
 


 
คราวนี้เราจะลองมามโนดูละกัน…ว่าถ้าเปลี่ยนมาเป็นหนุ่มๆบอยแบนด์แล้ว สาวโบ้จะต้องมีชะตากรรมอย่างไร! แต่นแตนแต๊นนนนนน
 
 
 
 
 
[ทิพย์ปุริ presents #ฮอบบิทแจ่มใสสไตล์ ตอน “กับดักหัวใจนายซุปเปอร์สตาร์หน้าหนวด”]
 
โปรดอย่าสาปแช่งทิพย์เลยนะคะโทลคีน
 
 
 
 
 
 
 
 
เรื่องทั้งหมดเริ่มต้นเพราะความคิดงี่เง่าของฉันเอง T___T
 
 
 
 
 
เพราะข่าวที่ว่าจะมีเห็ดพันธุ์ใหม่วางขายเดือนหน้า ฉันเลยทำทุกทางในการเก็บค่าขนมให้พอ ฮือออออ ฉันมันติ่งเห็ดน่ะ ต้องตามซื้อ ;___; นั่นเลยทำให้สุดท้าย ฉันก็ไปได้งานเป็นคนทำความสะอาดในบริษัทเพลงใหญ่ยักษ์
 
 
 
 
 
ฟังดูน่าอิจฉาเนอะ…แต่เอาจริงๆคือฉันไม่ได้เจอนักร้องเลย แถมก็มีงานให้ต้องทำเยอะมาก o<-< และเรื่องบ้าๆนี่ก็เริ่มตอนที่ฉันทำงานไปได้อาทิตย์นึง
 
 
 
 
 
ฉันกำลังกวาดห้องพักส่วนตัวอยู่ แล้วจู่ๆก็มีคนแห่กันเข้ามาแล้วปิดประตู! O[]O ทำไงดี!!?? ตามกฏแล้วฉันจะคุยด้วยหรือแอบฟังนักร้องไม่ได้ (อันที่จริง ฉันทำอะไรไม่ได้เลยแหละนอกจากทำความสะอาด TT___TT) โชคยังดีนะที่ฉันยืนอยู่หลังราวเสื้อโค้ทเลยไม่มีใครเห็นฉัน ฉันควรแอบอยู่ตรงนี้แล้วรอให้ทุกคนออกไป
 
 
 
 
 
 
แต่ไหนๆก็ไหนๆ…ขอแอบดูหน่อยเถอะ! >___< อิอิอิ
 
 
 
 
 
 
ฉันมองๆผ่านเสื้อโค้ท (‘ ‘ )( ‘ ‘) ก่อนจะตาเหลือก OxO โอ้แหวนครองพิภพช่วย!! นี่มันเอเรบอร์ไดเรคชั่นนี่นา! ฉันเดาว่าชื่อวงแบบนี้เพราะคนเขียนก็อปมามันตรงกับชื่อซิงเกิ้ลแรก “มุ่งสู่เอเรบอร์!” ซึ่งเอาจริงๆแล้วไม่มีใครรู้เลยว่ามันคือที่ไหน -_- ป.ล. แต่เพลงโอเคนะ เสียงลีดเดอร์อย่างหล่อ >////<
 
 
 
 
 
 
ฉันเขย่งมอง กะจะเอาไปโม้กับเพื่อนว่าฉันได้เจอบอยแบนด์ที่เคยป็อปสุดๆ…ที่ว่า ‘เคย’ ก็เพราะตอนนี้เพลงของพวกเขาไม่ดังแล้ว โดนไอดอลหน้าใหม่อย่างสม็อกแย่งแฟนคลับไปหมด ช่วยไม่ได้อ่ะ -///- สม็อกน่าโฮกสไตล์หนุ่มเหนียงเกินไป
 
 
 
 
 
 
แต่แป็บนะ…ทุกคนดูหน้าเครียดโคตรๆเลยล่ะ ฉันเลยเงี่ยหูฟัง C(>< เฮ้ๆ!! นี่มันแผนการคืนวงการและล้มไอดอลสม็อกแบบสุดชีพเลยนี่นา! O_o มีกระทั่งแผนตัดจำนวนแฟนคลับแล้วก็ฮั้วกับร้านซีดีให้เลิกขายแผ่นเพลงสม็อกด้วย โอ้ของรักส์!! นี่มันอาชญากรรมชัดๆ!!
 
 
 
 
 
 
แล้วฉันมาโง่แอบฟังทำไมเนี่ยยยยย TTxTT ถ้าพวกนี้รู้ว่าฉันอยู่ตรงนี้ฉันต้องซวยแน่!
 
 
 
 
 
 
ฉันจึงย่อตัวลงจะนั่งยองๆ…แต่พี่ชาย เอ๊ย อำนาจแห่งแหวนไม่เคยฟังฉันเลย ;{}; ฉันเผลอรั้งเสื้อโค้ทร่วงตามมาทั้งแถบ แงงงงง ไม้แขวนเสื้อฟาดหัวปั้กๆเลยอ๊ะะะะะะะ TT[]TT
 
 
 
 
 
 
แล้ววินาทีต่อมาฉันก็โดนยกหวืดขึ้นมา กรี๊ดดดดดดดดดดดด…ฉันโดนล้อม!! ช่วยด้วยยยยยยยยยย!!!
 
 
 
 
 
 
“ยัยบ้าเอ๊ย! เธออยู่ตรงนี้มาตั้งแต่เมื่อไหร่น่ะหา?!!! ได้ยินอะไรไปบ้างน่ะ?!! =O=*”
 
 
 
 
 
 
แงงงงง วางฉันลงเถอะ ToT…ถ้าฉันจำไม่ผิดหมอนี่คือหัวหน้าวงที่ชื่อธอรินนะ ตะโกนซะหูฉันจะแตกแล้วนะตาบ้า!!! >O<
 
 
 
 
 
“ฉะ ฉันไม่ได้ยินอะไรทั้งนั้น!” ฉันดิ้นแต่โดนยกตัวลอยขึ้นเหนือพื้น T T แงงง ปล่อยฉันไปเถอะ “จริงๆนะ! พวกนายจะล้มสม็อกอะไรฉันไม่รู้เรื่อง!”
 
 
 
 
 
 
 
“นั่นไง!! ยัยนี่ได้ยินจริงๆด้วย!!” คิลีมือกลองตะโกนออกมา หันไปทางหัวหน้าวง “ธอรินฮยอง! เราจะทำไงดี?!!” 
 
 
 
 
 
 
 

แงงงงงงงงงง ไอ้หัวหน้าวงมองฉัน T^T นายร้องเพลงป็อปจริงๆเหรอ…หน้านายแม่งโคตรเพื่อชีวิตเลยอ่ะ กินบัวลอยไหม? เอ๊ย ปล่อยฉันไปเถอะ!!!!!!!!!!
 
 
 
 
 
 
 
 
“แกนดัลฟ์…คุณว่าไง?” ไอ้หน้าโหดนี่เริ่มหันไปหาคุณลุงผู้จัดการวง ฮืออออ ลุงหน้าตาใจดี…ลุงต้องเมตตาฉันแน่ T__T ปล่อยหนูไปเถอะนะคะ
 
 
 
 
 
 
 
 
“ฉันว่า…” ปล่อยตัวไป…พูดสิคะลุง พูดดดดด “…คงต้องเก็บตัวเขาไว้ด้วยสักพักน่ะ เราจะให้แผนแตกไม่ได้ แผนล้มสม็อกนี่เราบิวด์กันมานานมากนะ”
 
 
 
 
 
 
 
 
“แล้วเราก็ต้องพายัยนี่ตะลอนทัวร์ไปด้วยอ่ะนะ…?” ฟิลีมือเบสมองหน้าคุณลีดเดอร์ “ธอรินฮยอง…จะดีเหรอเนี่ย?”
 
 
 
 
 
 
 
“ช่วยไม่ได้” ไอ้บ้านี่มองหน้าฉันแบบเหยียดๆ…เกลียดฉันก็ปล่อยฉันไปสิเฮ้ยยยย!!! “เก็บยัยนี่ไว้เป็นคนใช้ก็ได้ แกกับคิลีจะได้ไม่ต้องเป็นเบ๊วง”
 
 
 
 
 
 
 
 
ว้อททททททท??? =[]= ทำไมฉันต้องไปเป็นคนใช้ด้วยล่ะเฮ้ย?? ฉันคือบิลโบ แบ็กกินส์แห่งแบ็กเอนด์นะ!! และ…และ…และไม่มีใครฟังฉันเลยอ่ะฮืออออ T T
 
 
 
 
 
 
 
 
“ฉันไม่มาทำงานให้พวกนายหรอกนะ!” ฉันตะโกน รีบถอยไปทางประตู “ฉันจะกลับบ้าน! แล้วฉันก็จะไปเป็นสม็อกกี้แล้วด้วยเพราะพวกนายมันงี่เง่า!”
 
 
 
 
 
 
 
(ฉันลืมบอกไปรึเปล่าว่าสม็อกกี้คือชื่อสาวกของไอดอลสม็อก?)
 
 
 
 
 
 
 
“ฝันไปเถอะ =_=”
 
 
 
 
 
 
กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดด O////O ตาหัวหน้าจอมโหดเดินพรวดๆมาแล้วก็กระชากตัวฉันมาอุ้มพาดบ่า!!! ปล่อยฉันนะยะะะะะะะะะ!!!! T///////T ฮือฉันอายสุดๆเลยเฟ้ยยยยยยยยยแงแงแงหหกฟกฟหกฟหกฟหกดฟหกดฟหกดฟกดฟห ก่อนจะครางแอร๊กเพราะโดนโยนใส่โซฟาที่เมื่อกี้หนุ่มๆเขานั่งกัน
 
 
 
 
 
 
ธอรินก้มมองฉัน ประกาศเสียงดุ
 
 
 
 
 
 
“ทำใจซะ…เธอหนีไม่รอดหรอก”
 
 
 
 
 
 
 
#ธอรินฮยองเท่จังข่าาาาาาาา >Q< #ฮยองยัวร์ฟาเธอร์น่ะสิ 
 
 
 
 
 
 
ป.ล. ไว้ว่างๆจะลองเขียนไปส่งแจ่มใสจริงๆ…สวนกระแสนักเขียนก็อปวงเกาหลีไรงี้ 5555 /ร้องไห้
 
 
 
 
 
*****
 
 
 
#แถมอีกนิด #ยังกล้าแถม
 
 
 
 
“ไอ้พวกเอเรบอร์ไดเรคชั่นมันคิดจะแย่งอันดับหนึ่งบนชาร์ตเพลงคืนงั้นเหรอ?” สม็อกหรี่ตา วางมือเรียวงามตรงปลายเหนียงของตน “ไร้สาระ เพลงมันต๊อกต๋อยจะตายไป”
 
 
 
 
 
“แต่ฉันได้ยินมาอย่างนั้นจริงๆ” ซารูมานผู้จัดการส่วนตัวยืนยัน “ฉันไปแอบหลอกถามแกนดัลฟ์มา นี่เป็นเรื่องจริง…สม็อก”
 
 
 
 
 
“ถ้าอย่างนั้นเราก็นิ่งนอนใจไม่ได้” สม็อกขมวดคิ้ว ยิ้มมั่นใจอย่างน่าเตะตามประสาตัวร้าย “ไม่ต้องห่วง ผมมีไม้ตายซ่อนไว้อยู่”
 
 
 
 
 
“อะไรน่ะ?” ซารูมานถาม เขาไม่ใจเย็นอย่างสม็อกเลยเพราะท่าทางคราวนี้พวกเอเรบอร์ไดเรคชั่นเอาจริงแน่
 
 
 
 
 
“ผมจะผสมการแร็ปในเพลง” สม็อกยิ้มโฉด “ผมเรียนแร็ปปิ้งมาสมัยอยู่ลอนดอน..รับรองไม่มีซัปไตเติ้ลก็ไม่มีใครเข้าใจผม มันจะเพิ่มความน่าค้นหาให้เพลง”
 
 
 
 
 
 
ซารูมานพยักหน้า…ถ้าสม็อกลงได้เอาจริงแบบนี้ คราวนี้แหละที่ธอริน โอเคนชีลด์กับพรรคพวกของมันจะต้องได้กลับไปร้องเพลงขายบัวลอยเหมือนเดิมแน่
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
#สม็อกเรียนแร็ปที่ถนนเบเกอร์แฟลตหมายเลข221B #พอเถอะโว้ย #กินเห็ดพิษฆ่าตัวตาย
 
 
 
 
Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s