[The Hobbit Fic][ThorinThranduil] Argenté et Bleu (1)

 
 
Argenté et Bleu

The Hobbit fanfiction by Tippuri~ii *
 
 

 

 

 

 

Pairing: Thorin Oakenshield x Thranduil Greenleaf
 Type: AU fanfiction

 

 

 


 * แฟนฟิคชั่นเรื่องนี้เป็นเพียงจินตนาการของไรเตอร์และแต่งขึ้นเพื่อความบัง เทิง ไม่มีความเกี่ยวข้องกับบุคคล สถานที่ หรือเหตุการณ์จริงใดๆ ทั้งสิ้น และแฟนฟิคชั่นเรื่องนี้เป็นแฟนฟิคชั่น Boys’ love..ถ้าใครไม่ชอบแนะนำให้ปิดค่ะ *

 
 
 
 
 
REMARK: อ่านไปก่อน อย่าคิดอะไรมากค่ะแงงงงง ทอล์ควันอื่นนะคะ ง่วงแแล้ววันนี้ ; v ;
 
 
 
 
************************************
 
 
Chapter 1
 
 
 
 
 
 
 
 
 

ธรันดูอิล กรีนลีฟไม่อยากยอมรับหรอก…แต่ลึกๆในใจแล้วชายหนุ่มก็รู้ตัวดีว่าตนเป็นคนที่ไม่อาจรับผิดชอบความสัมพันธ์จริงจังได้

 

 

 

 

 

หลังจากเลิกกับแฟนคนก่อนๆด้วยเหตุผลเดียวเดิมๆว่าเขาไม่อาจทนอยู่ในความสัมพันธ์ที่ยกระดับความหนักแน่นมากขึ้นเรื่อยๆได้…ธรันดูอิลก็คิดว่าตนต้องแก้ไขข้อบกพร่องในจุดนี้ เพราะถึงจะตระหนักดีว่ามันไม่ใช่เรื่องที่มนุษย์สุดแฟบูลัสอย่างเขาจำเป็นต้องสนใจอะไรหรอก…แต่ชายหนุ่มผมสีสว่างก็รู้ดีอยู่เองในใจว่าตนแอบกลัวไม่ใช่น้อยว่าตัวเองจะเป็นแบบนี้ไปตลอดชีวิต

 

 

 

 

 

ธรันดูอิลเลยพยายามคิดหาทาง…แล้วก็ลงตัวที่ว่าจะหาสัตว์มาเลี้ยง เพราะชายหนุ่มไม่รังเกียจที่จะแบ่งพื้นที่ของแฟลตของตนให้สมาชิกใหม่เนื่องด้วยเขาชอบสัตว์โดยทั่วไป(แต่ไม่นับแมงมุม)เป็นทุนเดิม และการเลี้ยงสัตว์อะไรสักชนิดก็เป็นความรับผิดชอบที่ไม่ยิ่งหย่อนไปกว่ารักษาน้ำใจมนุษย์อีกคนเลยในสายตาเขา

 

 

 

 

 

…แถมสิ่งที่ดีที่สุดก็คือมันไม่ต้องมี ‘มนุษย์อีกคน’ เข้ามาเกี่ยวข้องนี่แหละ

 

 

 

 

 

เมื่อตัดสินใจได้ ทางเลือกก็แยกย่อยลงมาอีกในจุดนี้…หมากับแมวนั้นตัดไปได้เลยสำหรับแฟชั่นดีไซเนอร์ผู้มีแบบร่างและชิ้นผ้ากองทั่วแฟลตอย่างธรันดูอิล และชายหนุ่มก็ไม่ชอบกลิ่นของรังหนูแฮมสเตอร์ ไม่มีทางเลี้ยงนกเพราะสงสาร ครั้นจะสั่งซื้อเม่นจิ๋วทางร้านก็บังคับขายตัวนากมาด้วย(อะไรเนี่ย…) ทางเลือกที่ปลอดภัยและลงตัวสบายใจที่สุดจึงดูเหลือเพียงทางเดียว

 

 

 

 

 

…และก็เป็นสาเหตุที่ทำให้ชายหนุ่มผมสีสว่างเดินมาหยุดที่ห้องแถวเล็กๆตรงมุมถนนแถวแฟลตของตัวเองในเช้าวันอาทิตย์แบบนี้

 

 

 

 

 

มือเรียวค่อยๆดึงแว่นกันแดดออกจากกรอบหน้า ดวงตาสีเงินจ้องมองป้ายไม้เหนือประตู…ธรันดูอิลเดินผ่านโอเคนชีลด์อควาเวิร์ลด์นี่มาเป็นร้อยๆครั้งแล้ว แต่นี่เป็นครั้งแรกเลยที่คิดจะเข้าไปข้างใน

 

 

 

 

 

ใช่เลย…เพราะตลอดการอยู่ที่นี่มา เขาไม่เคยนึกอยากเลี้ยงปลาหรือสัตว์น้ำใดๆ เลยนี่นา…

 

 

 

 

 

ประตูหน้าร้านเป็นไม้ที่มีลูกเล่นเป็นบานเกล็ด…สีขาวของมันล่อนร้าวและกรำแดด หากกลับทำให้ดูอบอุ่นอย่างบอกไม่ถูก…ธรันดูอิลบิดลูกบิดทองเหลืองคร่ำคร่าแล้วก้าวเข้าไปในตัวห้องแถว มองไปรอบๆ แล้วติดสินใจให้คะแนนการตกแต่งในร้านเก้าเต็มสิบ(ให้สิบเต็มสิบเลยมันเสียฟอร์มตัวเอง)…บรรยากาศดูสบายสดใสในสไตล์บ้านริมชายหาด เฟอร์นิเจอร์ที่จะพึงมีได้ล้วนต่อมาจากไม้ทาสีขาวแบบเดียวกับประตู ตามมุมว่างๆ มีการประดับตกแต่งด้วยกระถางต้นไม้เซรามิคสีน้ำเงินเข้ม…ตัดกันอย่างน่าดูกับดอกแคลล่าลิลี่สีเหลืองสดที่ปลูกอยู่ในนั้น

 

 

 

 

 

และนอกจากจะตกแต่งร้านได้ดึงดูดแล้ว…บรรดาตู้สัตว์น้ำของโอเคนชีลด์อควาเวิร์ลด์ก็ถูกจัดให้ไม่ออกันจนน่าอึดอัด แสงไฟส่องผ่านกระจกตู้มาเป็นสีน้ำเงินเข้มใสละมุน…หนึ่งในสีโปรดของธรันดูอิล และเหล่าปลาและสัตว์น้ำสีสันสวยงามแปลกตาก็ทำให้ชายหนุ่มยิ่งค่อยๆ ขยับเดินมองแต่ในตู้ไปทีละตู้อย่างสนใจขึ้นมาจริงจังมากกว่าทีแรกที่กะจะแค่รีบเข้ารีบออกให้จบๆ ไป

 

 

 

 

 

ธรันดูอิลเลยแทบสะดุ้งโหยงสุดตัวเมื่อจู่ๆก็มีเสียงดังขึ้นจากด้านหลัง

 

 

 

 

 

“อ้าวคุณ?!! เข้ามาได้ไงเนี่ย?? ไม่เห็นป้ายรึไง??”

 

 

 

 

 

ธรันดูอิลคุมตัวเองทันเลยแค่หันขวับไปมอง(ปลายผมสีสว่างที่มัดไว้แทบฟาดหน้าตัวเอง…) เจ้าของเสียงคือหนุ่มหนวดเคราครึ้ม ผมสีดำถูกรวบเป็นหางม้าเอาไว้ตรงต้นคอ…มาดแข็งแรงและดุๆ ถูกเสริมด้วยจมูกอันโด่งเป็นสัน ดวงตาสีเทาเจือฟ้าคมกริบ และร่างกายอันกำยำของเจ้าตัว

 

 

 

 

 

ก็หล่อดีหรอกนะ…ถ้าจะหยุดทำหน้าตาบอกบุญไม่รับแบบนี้ซะทีน่ะ…

 

 

 

 

 

ธรันดูอิลทั้งให้และตัดคะแนนอีกฝ่ายในใจไปพร้อมๆ กัน…พยายามไม่ใส่ใจป้ายข้างประตูที่บอกว่าร้านยังไม่เปิดให้ลูกค้าเข้าและข้อเท็จจริงที่ว่าด้านหน้าของเสื้อยืดสีเทาของชายหนุ่มตรงหน้าตนนั้นเปียกโชกจนแนบไปกับแผงอกและหน้าท้องของเจ้าตัว

 

 

 

 

 

เขาเลยทำหน้าเชอะเล็กๆ พร้อมพูดเสียงหยิ่งๆ แบบไม่แคร์สิ่งใด

 

 

 

 

 

“ฉันมาซื้อปลา…เอาไม่กี่ตัวก็พอนะ ฉันจะเลี้ยงเองคนเดียว”

 

 

 

 

 

“ถ้าคุณเห็นป้ายนะ…คุณจะรู้ว่าผมยังไม่เปิดร้าน” ชายหนุ่มผมดำพ่นลมหายใจ พูดเสียดสีด้วยเสียงทุ้มต่ำเหมือนหมาป่าขู่ฮึ่มๆ…แต่ก็โบกๆ มือไปทางเก้าอี้ไม้ตัวยาวข้างโต๊ะเขียนหนังสือที่ไม่ต้องสงสัยเลยว่าคือที่ชำระเงิน “นั่งรอแป็บนึงละกัน ขอผมจัดการตรงนี้ให้เสร็จก่อน”

 

 

 

 

 

ธรันดูอิลส่งเสียงตอบรับแล้วเดินไปนั่งตามที่คุณเจ้าของร้านบอก แอบเหล่ๆ ตามประสาคนไม่เคยใกล้ชิดงานทำนองนี้ว่าอีกฝ่ายจะทำอะไร…ร่างล่ำสันนั่นตอนนี้เดินกลับไปที่ตู้ด้านหลังสุดที่เจ้าตัวคงยังไม่เสร็จกับมัน ไม่มีปลาหรือสิ่งมีชีวิตใดอยู่ข้างในและกรวดตรงพื้นตู้ก็ถูกโรยไปได้ครึ่งเดียว…ไม่ต้องสงสัยเลยว่าชายหนุ่มผมดำคงกำลังตกแต่งมันให้พร้อมเป็นที่อยู่สัตว์น้ำเป็นแน่

 

 

 

 

 

มันก็ดูเป็นงานที่น่าสนใจและละเอียดอ่อนเกินคาดอยู่หรอก…แต่มันจำเป็นจริงๆ เรอะที่ต้องยกชายเสื้อด้านหน้าขึ้นมาคอยซับแก้มตัวเองจนทำให้ได้เห็นซิกแพ็คแน่นๆ นั่นทุกๆ ห้านาทีแบบนี้น่ะ???

 

 

 

 

 

ธรันดูอิลคิดอย่างเผ็ดร้อนในใจ…เขาไม่ชอบการที่มีตนเป็นลูกค้าคนเดียวในร้าน ไม่ชอบการโดนทิ้งให้รอ และก็ไม่ชอบความอยุติธรรมที่ทำให้ตัวร้านมีเจ้าของหรือพนักงานฮอตบาดใจแบบนี้เลยด้วย

 

 

 

 

 

เฮ้ๆๆๆๆ….เมื่อกี้เขาคิดอะไรเป็นอย่างสุดท้ายน่ะ???

 

 

 

 

 

แฟชั่นดีไซเนอร์คนเก่งขมวดคิ้วกับตัวเอง ความทรงจำกลายเป็นระดับเท่าปลาทองเสียอย่างนั้น…ดวงตาสีเงินเสมองนั่นมองนี่บนโต๊ะไปด้วย ก่อนจะสะดุดเข้ากับกล่องใส่นามบัตรที่แจกฟรี…ตัวอักษรสีน้ำเงินนาวีตัดกับเนื้อกระดาษสีขาวอย่างเรียบหรูสวยงาม บอกถึงชื่อและที่อยู่กับเบอร์ติดต่อ

 

 

 

 

 

‘ธอริน โอเคนชีลด์’

 

 

 

 

 

ธรันดูอิลทวนชื่ออันแปลกแต่ไม่แปร่งหูนี้ในใจ ก่อนจะขยับมาลุกขึ้นยืนแล้วยัดนามบัตรในมือเข้าในกระเป๋าโค้ทของตนเมื่อได้ยินเสียงฝีเท้าย่ำตึกๆ มาพร้อมคำถาม

 

 

 

 

 

“โอเค…” ชายหนุ่มผมดำสูดลมหายใจลึกๆ และพ่นออกมายาวๆ แทนการหอบหายใจจากความเหนื่อยล้าของงานที่เพิ่งเสร็จไป พยักเพยิดพร้อมเลิกคิ้วใส่เขา “ว่าไงครับ?”

 

 

 

 

 

ธรันดูอิลแอบหมั่นไส้เล็กๆ กับการกระทำไร้พิธีรีตองแบบนี้(ลืมไปสนิทว่าตัวเองก็บุกเข้าร้านเขามาแบบไร้พิธีรีตองเช่นกัน) แสดงความจำนงของตัวเองออกไปด้วยเสียงวางท่าจางๆ “ฉันอยากได้ปลาคาร์พน่ะมีมั้ย?” มือเรียวค้นในกระเป๋าโค้ทอีกด้านเพื่อหานามบัตรของตัวเองบ้าง “ส่งมาตามได้ที่อยู่นี้เลย…ตอนจะขึ้นมาก็บอกยามว่าห้องคุณธรันดูอิล”

 

 

 

 

 

ธอริน โอเคนชีลด์ขมวดคิ้วและไม่ตอบอะไร…หากก็ยอมรับนามบัตรของเขาไปอ่านที่อยู่ ซึ่งหลังจากการมองปราดเดียว…เสียงทุ้มก็เอ่ยคำตัดสิน

 

 

 

 

“คุณจะบ้าเหรอไง??” ไม่มีการพูดจาให้ละมุนละม่อมเลย…แถมชายหนุ่มผมดำยังพ่นลมหายใจแล้วมองมาเหมือนกับว่าธรันดูอิลเป็นคนสติไม่เต็มอีกต่างหาก “แฟลตนั้นมันเล็กจะตาย…เลี้ยงปลาหางนกยูงเหอะ”

 

 

 

 

 

ชายหนุ่มผมสีสว่างอ้าปากค้าง หัวสมองปั่นเร็วจี๋ว่าตนจะหาทางฟ้องร้องการหมิ่นประมาทนี้ได้อย่างไรในขณะที่ทวนคำเสียงโมโห “ปลาหางนกยูง??? นายพูดอะไรของนาย???”

 

 

 

 

 

“ปลาคาร์พมันต้องอยู่บ่อกว้างๆ แล้วก็ลึกๆ…คนอยู่บ้านเดี่ยวเขายังเลี้ยงกันไม่ค่อยรอดเลย แล้วจะนับประสาอะไรกับแฟลตคุณ?” ธอรินเองก็ขมวดคิ้วใส่แบบไม่ลดละ…ไม่เข้าใจเลยว่าเจ้ามนุษย์หัวข้าวโพดนี่รู้บ้างไหมว่าการเลี้ยงปลาคาร์พต้องการปัจจัยอะไรบ้าง “ก่อนจะมาซื้อนี่คุณได้หาข้อมูลบ้างรึยังน่ะว่าตัวเองเลี้ยงปลาอะไรได้บ้าง?”

 

 

 

 

 

และวินาทีนั้นเองที่ทำให้ธรันดูอิลตระหนักได้ว่าตัวเองพลาดไปแล้วจังๆ…ข้อมูลเดียวที่เขาพึงหาคือการคิดเอาเองว่าตนอยากเลี้ยงปลาอะไรเท่านั้น

 

 

 

 

 

บ้าชะมัด…เรื่องอะไรจะยอมให้เจ้าเคราครึ้มนี่มาสั่งสอนเขาได้ล่ะ…

 

 

 

 

 

“เรื่องของฉันน่า…ฉันจะเอาปลาคาร์พ!” ธรันดูอิลโวย “นายบ้าหรือไง?? ทำไมจะไม่ขายให้ฉัน??”

 

 

 

 

 

ธอรินกอดอกทันที…นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เขาพบเจอลูกค้าเอาแต่ใจที่หวังจะซื้อปลาที่ตัวเองต้องการอยู่ท่าเดียวโดยไม่คำนึงเลยว่าจะเลี้ยงได้รอดไหม และด้วยสัญชาตญาณของอดีตนักศึกษาเกียรตินิยมอันดับหนึ่งของคณะประมง…ปกติแล้วธอริน โอเคนชีลด์จะยินดีเป็นอย่างยิ่งในการโยนลูกค้าประเภทนี้ออกจากร้านแล้วปิดประตูไล่หลังแบบไม่เสียเวลาคิดสักนิด

 

 

 

 

 

แต่เจ้าหัวข้าวโพดนี่ตอนโวยวายก็น่ารักดี…ก็เลยยังไม่ประสบชะตากรรมแบบนั้นน่ะนะ….

 

 

 

 

 

ธอรินขมวดคิ้วเพิ่มอีกนิด…คราวนี้กับตัวเอง

 

 

 

 

 

เมื่อกี้เขาคิดว่าอะไรนะ???

 

 

 

 

 

คุณเจ้าของร้านตัดสินใจไม่คิดสาวความต่อกับสมองของตัวเอง เดินหน้าพูดเนิบๆ แต่เสียดสีกวนประสาทได้ใจนักในสายตาคนฟัง

 

 

 

 

 

“ถ้าผมขายให้คนไม่รู้เรื่องปลาอย่างคุณน่ะสิบ้า” ธอรินยังคงกอดอก…เอนตัวและเอียงศีรษะนิดๆ พร้อมหรี่ตามองอีกฝ่าย พูดคำสรุปคำเดิม “เลี้ยงปลาเล็กๆก็พอแล้ว”

 

 

 

 

 

ธรันดูอิลเหลือจะทนกับอุดมการณ์รักปลาอันแรงกล้าและเสื้อยืดโง่ๆที่เปียกแนบหุ่นแบบเห็นกล้ามเนื้อได้เป็นมัดๆแบบนี้ของเจ้าคนขายนี่เต็มที โวยวายเสียงฟ่อเหมือนแมวขนพอง

 

 

 

 

 

“แต่ฉันอยากได้ปลาคาร์พ!” ชายหนุ่มผมสีสว่างผู้เยือกเย็นเสมอตอนนี้ขึ้นเสียงเหมือนเด็กๆ…เจ้าเคราครึ้มสุดฮอตนี่ดูจะทำให้ความสามารถในการคุมอารมณ์และมารยาทของเขาละลายหายไปเสียจริง “แล้วก็ปลาดาว! ปลาทอง! แล้วก็แมงกะพรุนเรืองแสงด้วย!!”

 

 

 

 

 

ธอรินถอนหายใจเสียงดังจนเหมือนคำรามอย่างอยากจะบ้า มองอีกฝ่ายแบบเหลือทนพร้อมถามอย่างเซ็งสุดขีด “คุณเนี่ย…ตอนเด็กๆพ่อแม่ไม่ค่อยได้พาไปพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำสินะ?”

 

 

 

 

 

แต่จะถามไปทำบ้าอะไรล่ะนะ เพราะฟังรายการตู้ปลาที่เจ้าตัวต้องการจะเลี้ยงสิ…น่าสงสัยนักว่าอีกฝ่ายรู้ไหมด้วยซ้ำว่าโลกใบนี้มีปลาน้ำจืดกับปลาน้ำเค็ม…

 

 

 

 


“นะ นาย!!” ธรันดูอิลอ้าปากค้างและจ้องอีกฝ่ายตาแทบถลน “นายว่าฉันว่าไงนะ??!!”

 

 

 

 

 

ธอรินโบกมือพร้อมหันตัวเตรียมเดินไปทางอื่นอย่างที่บอกชัดเจนว่าไม่ต้องการแม้แต่จะเสียเวลาต่อคำ “ผมจะขายแค่ปลาหางนกยูงให้คุณ…นอกเหนือจากนั้นคงต้องไปหาจากร้านอื่นล่ะนะ เพราะผมไม่ขายให้”

 

 

 

 

 

นั่นจึงทำให้ธรันดูอิล กรีนลีฟได้ออกมาจากร้านโอเคนชีลด์อควาเวิร์ลด์พร้อมมือเปล่าเหมือนขาที่เข้าไป…ร่างโปร่งหันกลับไปมองตัวร้านอย่างเหลือจะเชื่อตอนที่ยืนอยู่บนฟุตบาธเรียบร้อยแล้ว ยังคงหัวเสียและรับความจริงไม่ได้ว่าตนเพิ่งโดนเจ้าของร้านขายสัตว์น้ำงี่เง่านี่ปฏิเสธการซื้อขายแบบไร้เยื่อใยที่สุด

 

 

 

 

 

อะไรเนี่ย! การเลี้ยงสัตว์เลี้ยงมันไม่จำเป็นจะต้องมี ‘มนุษย์อีกคน’ เข้ามาเกี่ยวข้องไม่ใช่รึไง…???

 

 

 

 


ธรันดูอิลโวยวายอย่างงุ่นง่านในหัว และก็สังหรณ์ใจขึ้นมาชอบกลแม้จะพยายามปฏิเสธเต็มที่…ว่าท่าทางเจ้า ‘มนุษย์อีกคน’ ในความสัมพันธ์ของเขากับปลาตู้นี้จะมีอิทธิพลกับอนาคตและสภาพหัวใจมากเกินกว่าควรเป็นแน่แท้

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

tbc.

 

 

Advertisements

22 responses to “[The Hobbit Fic][ThorinThranduil] Argenté et Bleu (1)

  1. นาย นายจะเอาปลาดาวและแมงกะพรุนไปเลี้ยงกะปลาคาร์ฟเรอะ??? ฟฟฟฟฟ
    ชักจะแฟบูลัสเกินไปแล้วนะท่าน ข้าล่ะขำเจงๆ สมควรแล้วที่โดนธอรินว่า ถถถถถถถ
    รอเรื่องนี้นะนะทิพย์ ตลกมากกก ตามอ่านมาตั้งแต่ในทวิตละ 55555555

    Like

  2. โอ้ยยย ซื้อเม่นแคระแถมตัวนากนั่นมาอาร๊ายยยย //นั่งขำ…

    แล้วอัลไลคือเลี้ยงแมงกะพรุนกับปลาคาร์ฟ แงงงงงง ไม่ใช่นะคะ
    โอ้ยย น้องทิพย์ พี่นั่งขำตั้งแต่ที่ทำงานมาจนถึงที่บ้านแล้วนะคะเนี่ยยยย 555+

    รออ่านต่อนะคะเรื่องนี้ ว่าในที่สุดแล้วจะได้เลี้ยงปลาอะไร 555

    Like

  3. ขำกึ๊กๆกั๊กๆกับน้องเม่นและนาก X)
    ยิ่งมาเจอปลาดาว ปลาทอง แมงกะพรุนเรืองแสงนี่ฮาก๊ากเลยค่ะ 555555555555
    ช่างเอาแต่ใจได้น่ารักและธอรินก็ช่างกัดได้เจ็บจี๊ดเหลือเกิน
    อ่านแล้วอมยิ้มงุงิฮุฮิอยู่คนเดียว ว้านนนนหวานอมเปรี้ยวเบาๆเหมือนได้กินไอติมแน่ะ
    ตลกมากเลยค่ะ ชอบบบบบบบมากกกกกกกกกก
    รอลุ้นว่าท้ายที่สุดจะได้เลี้ยงอะไร หรือมิสเตอร์แฟบูลัสจะยอมเลี้ยงปลาหางนกยูงจริงๆล่ะเนี่ย?

    Like

  4. ช่างเอาแต่ใจตัวเองแบบได้ใจจริงๆนะท่าน >_<

    ดูท่าแล้วคงได้เลี้ยงปลาหางยูงหละแบบนี้

    Like

  5. โอ้ยยยยยยยยยยยยยยน ที่เหนื่อยๆยิ่งเหนื่อยกว่าเดิมเลยค่ะพี่ทิพย์ ฟฟฟฟฟฟฟฟฟ นั่งกลั้นหัวเราะ ฟฟฟฟฟฟ ควรติดป้ายเตือนไม่ให้อ่านท่ามกลางคนหมู่มากจริงๆ ถถถถถถถพ

    ขุ่นพ่อผู้แฟบูลัสของน้องงงงงงงงง หรือขุ่นแม่ ถถถถ ภาพสะบัดแว่นเงยหน้ามองร้านนี่มันใช่ค่ะะะะะะะ สะบัดผมพรึ่บอีก ฟฟฟฟฟฟ แงงง ผมไม่รัดคอตายหรอคะขุ่นแม่ /หลบสายตาพิฆาต ฮือออ คือพี่ทิพย์ มันใช่ตั้งแต่อาชีพละล่ะ แฟชั่นดีไซน์เนอร์สุดแฟบูลัสสส โก้เก๋เริ่ดเชิดไฮโซ ฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟ เสียงแง้วๆเหมือนแมวนั่นอีก น่ารักเป็นบ้าเลยอะพี่ทิพย์ ฟฟฟฟฟฟฟ /จับทำเป็นตัวจิบิแล้วเอากลับบ้าน

    มันต้องให้ขุ่นพ่อฮิตสึดเป็นคนคุมคนเดียวจริงๆ

    ขุ่นพ่อของดาววววว เสื้อเปียก ซิกแพค ตาคม หน้าดุ พี่ทิพย์ทำร้ายน้องอย่างงี้ได้ยังไงคะะะะะะะะ ฟฟฟฟฟฟฟฟ ภาพตอนยืนเถียงกันมันก๊าวมากเลยยยยย น่าจับกินทั้งคู่ ฟฟฟฟฟ

    เอ๊ะ ตะกี้น้องพิมพ์อะไรไปนะ… ช่างเถอะค่ะ น้องไม่มีสมองไร้สติ /ลอยเป็นแมงกระพรุนเรืองแสงตุ๊บป่องๆ

    พี่ทิพย์ด้วยรักและเม่นจิ๋วแถมตัวนากอีกทั้งปลาคาร์พ ปลาทอง ปลาหางนกยูง ปลาดาวและแมงกระพรุนเรืองแสง กลับมาต่อให้ตำนานพระเอกจบประมงเลี้ยงปลาไว้ต้อยแมวเป็นจริงเถอะค่ะ งีดดดด /ลงไปขดอยู่ในไหไม่ให้ใส่ฟิคนี้ลงมาได้

    โอเคๆ รักนะคะ #เรื่องนี้ก็ยังไม่จบค่ะส์

    Like

  6. คุณตำรวจขา คุณตำรวจขา ฆาตกรอยู่ตรงนี้ค่ะ คนนี้เจ้า จขบ.นี่แหละค่ะที่ฆ่าอนันต์ตายแล้วชุบชีวิตอนันต์มาฆ่าใหม่อย่างโหดเหี้ยมซํ้าแล้วซํ้าเล่า คนนี้เลยค่ะ คนนี้ (บอกเฉยๆนะคะ อย่าจับจริง เดี๋ยวอนันต์พลาดของดีงามในบล็อคนี้หมด)

    โอยพี่ทิพย์คะะะะะะ พี่ทิพย์จะฆ่าน้องอีกกี่ครั้งถึงจะพอใจจจจจจจจจจจจฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟ

    บ้าจริงพี่ชาย อนันต์โคตรช็อคตอนรู้ว่าใครดำเนินเรื่อง แล้วอนันต์ก็ยิ้มแทบบ้าจนปวดแก้มเลยนะพี่ทิพย์ฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟ

    ความเฟบูลัสมันฉายออกมาเลยอ่ะพี่ทิพย์ ความเฟบูลัสมันฉายออกมาตั้งแต่บรรทัดแรกเลยอ่ะ! อนันต์คิดมานานแล้วว่าพี่ทิพย์โคตรอัจฉริยะ YvY บรรทัดนึงของพี่นี่มันมีอะไรเยอะแยะจนอนันต์บรรยายไม่หมด แบบ อนันต์ชอบฟิคพี่ทิพย์มากๆเลยนะ คือฟิคพี่ทิพย์ทุกเรื่องเวลาพอร์ตตัวละครจากหนังมาพี่มักจะใส่รายละเอียดเล็กๆน้อยๆเต็มไปหมดฟฟฟ เช่นที่ว่าป๋าธรันดี้แกไม่ชอบแมงมุม <—จุดนี้อนันต์ขำก้ากและเซอร์ไพรส์มากที่พี่โยงในหนังมารวมกับฟิคฟฟฟฟฟ อีกพ็อยต์นึงที่อนันต์สังเกตคือ ‘มนุษย์อีกคน’ ที่ป๋า(หรือป้า? //โดนเขากวางเสียบ) มักบ่นในตอนแรกๆนั่น ทีแรกอนันต์ไม่สะดุดใจอะไรฟฟฟ แต่พอมาตอนท้ายหลังจากเจอท่านผมดกจมูกโด่งดาหลิงของพี่ทิพย์แล้วอนันต์ก็มโนไปแล้วว่า ‘มนุษย์อีกคน’ ที่ป้า(//โดนเขากวางเสียบต่อจากเมื่อกี้) หมายถึงคนแคระตามเรื่องเลยไม่ชอบบขี้หน้าฟฟฟฟฟฟ

    นี่อนันต์มโนไปเอง ถ้ามันพลาดไปไกลพี่ทิพย์อย่าโกรธอนันต์นะ แงงง YvY

    เราพักความเป็นวิชาการ ขออนันต์กรี้ดก่อน

    โอยพี่ทิพย์ 55555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555+
    เรื่องนี้มันขำมากอ่ะพี่ 5555555555555555555555+ คืออนันต์ขำ ขำไม่ไหวทน โอย แงงงงงงงงงงงงง คืออนันต์ว่าบ่อเป็ดสะเด็ดใจนั่นขำมากแล้ว เจอเรื่องนี้อนันต์ไปไม่ถูกเลยอ่ะพี่ทิพย์ 555555555555555555555555+

    ความเฟบูลัสของป้าคือขำมาก แงงงงงงงงงงงง ยิ่งตอนให้คะแนนตกแต่งร้านนี่แบบ 5555555555555555555555555555555+ โอย อนันต์ขรรมส์ฟฟฟฟฟ ไม่ให้เต็มสิบเพราะเสียฟอร์ม บ้าจริงพี่ชาย 5555555555555555555555555555555+

    อะหือ เดี๋ยวนะ… เมื่อกี้อนันต์ขำทำไมตอนนี้เลือดกำเดามันจะไหลฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟ ทำไมมาเจสติกต้องออกมาพร้อมความเปียกโชกของเสื้อจนแนบไปแน่นอกแน่นนมแน่นกล้ามล่ะคะฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟ นี่พี่ทิพย์จะฆ่าน้องโดยการให้หัวเราะจนหายใจไม่ทันแล้วเลือดหมดตัวใช่ไหม? พี่ทำงั้นใช่ไหม?? โอเคน้องยอม

    โอยแม่ขา ท่านลุงแกจริงๆแล้วเป็นคนชอบยั่วโดยสัญชาตญาณสินะคะฟฟฟฟฟ อะไรคือเอาเสื้อเช็ดหน้า หนอยยยยย พอเสร็จแล้วมีการมาเลิกคิ้วแล้วมาว่าว่าไงเนี่ยนะ?? ถ้าเป็นน้องนะ น้องจะละลายไปตรงนั้นเลยฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟ //พี่ทิพย์ตบ
    ความปากจัดของท่านมาเจสติกนี่ร้ายกาจอย่างลํ้าเลิศนัก อ่านสองคนนี้เถียงกันแล้วอนันต์ล่ะอยากขำตาย บ้าจริงพี่ทิพย์ เรื่องนี้มันโปกฮาสุดๆฟฟฟฟฟฟฟฟฟ

    ว่าแต่ว่านะ ท่านธรันดูอิลที่รัก เลี้ยงปลาคาร์พเนี่ยคิดได้ไงคะ //หัวเราะอัดหน้าท่านธรัน //เขากวางทิ่มปากตาย

    Like

  7. ฮือ555555555555555555555555555555

    จะเลี้ยงปลาคาร์พ แมงกะพรุนเรืองแสง ปลาดาวอยู่ในตู้เดียวกันได้ยังไงค่ะ5555555

    ท่านธรันเฟบูลัสมากค่ะ 5555555555 ขำในหลายๆแง่ ขำตั้งแต่ซื้อเม่นจิ๋วแถมตัวนากกับผมฟาดหน้า55555555 โอย

    ทายว่าเดี๋ยวธรันก็ต้องกลับมาที่ร้านเดิมถ้าไม่หนีไปซื้อกวางเข้าแฟลตซะก่อน(?)

    Like

  8. ท่านธรันคะ 5555555555555555555 ทำไมอยากเลี้ยงปลาได้อลังการขนาดนี้ มีแมงกระพรุนเรืองแสงด้วยนะ แง๊ 5555555555555555
    ขุ่นเจ้าของร้านก็ฮอตเหลือเกินนะคะแฮ่กๆๆๆๆๆๆๆ ชอบที่เรียนคุณธรันดี้ว่าเจ้าหัวข้าวโพดมากเลยฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟ

    Like

  9. กรี้ดดดดด น่ารักมากอ่าา มาตามอ่านนะคร้าาาาาา
    โวยวายอยากเลี้ยงปลาาาา

    Like

  10. อ๊าย แฟบูลัสมากกกกกกกกกกกกกก ถึงมากที่สุด
    แค่จะเลี้ยงปลาดาว ปลาคราฟ แมงกะพรุนเรืองแสงไว้ในแฟลตก็รู้แล้วว่ารสนิยมดีขนาดไหน

    แต่…ขอโทษนะคะ ร้านโอเคนชีลด์อะความเวิร์ลอยู่ตรงไหน จะแอบไปดูเจ้าของร้านตอนล้างตู้ปลาบ้าง เผื่อจะเปียกกว่านี้ ><

    Like

  11. ฮา..แอบมีเม่ยน้อยกะตัวนากโผล่มาด้วย555555555
    ถามบ่อคุณธร้ลดูอิลมีทั้งปลาคาร์พ ปลาดาว ปลาทอง และแมงกะพรุน
    คือ…..= [ ] =!! 5555555

    เรื่องน่ารักมากๆเลยค่าาา
    เป็นกำลังใจให้นะคะ

    ╮(╯▽╰)╭♥

    Like

  12. ฮา..แอบมีเม่นน้อยกะตัวนากโผล่มาด้วย555555555
    ถามบ่อคุณธร้ลดูอิลมีทั้งปลาคาร์พ ปลาดาว ปลาทอง และแมงกะพรุน
    คือ…..= [ ] =!! 5555555

    เรื่องน่ารักมากๆเลยค่าาา
    เป็นกำลังใจให้นะคะ

    ╮(╯▽╰)╭♥

    Like

  13. @IIm_SHI
    ซื้อเม่นแถมนากมันคืออัลไล ถถถถถถถ

    @Bennnto2514
    แงงงงง หัวข้าวโพด555555 พี่ทิพย์ทำให้หนูอยากไปร้านขายปลา5555 /อยากไปหมด /ตั้งแต่ครูอังกฤษแล้วนะคะ555

    @luluke_lookkaew
    โอ๊ยยยยย ฟิคคิงธรันดี้กับไอ้หนุ่มเลี้ยงปลา เปรม…เปรมมาก #ซิกแพ็คธอรินมันอะร๊ายยย

    @moodyblue_1977
    อะไรคือมาเจอฟิกใหม่คุณทิพย์ตอนตี 3 # อ่านสิคะ จะเหลือเรอะ ฟฟฟฟฟฟ

    @Legolas_ThBot
    /พยายามกลั้นหัวเราะ/ เม่นแคระแถมนาก… ปลาดาวแมงกะพรุนเรืองแสงปลาคาร์พ……….

    @MNMAU3
    /ว่ายเป็นปลาโง่ๆโหม่งตู้

    @CraZyDoG_mk
    ทำไมรู้สึกตั้งแต่ในทวีตพี่ละว่ามันต้องมีวันนี้ ถถถถถถถ
    นั่น …..#คนอ่านก็อยากอ่านฉากนี้เยอะๆข่ะ /เอ็มเชื่อ #…..

    Like

  14. พี่ทริพพพพพพพพพย์ ร้ายกาจยิ่งนัก Y////Y ชอบหนุ่มหัวข้าวโพดที่แอบดูเจ้าของร้านขายปลาดึงเสื้อขึ้นมาเช็ดหน้ามาก ฟฟฟฟ
    แค่จะซื้อปลามาเลี้ยงยังมีปัญหาอีก ฟฟฟฟฟ ธรันดูอิลผู้งดงามแต่ตกหลุมรักหนุ่มขายปลา โฮ้ยยยย มันใช่ เพอร์เฟ็คลี่
    นึกถ้าท่านพ่อถลึงตาใส่ธอริน 5555 แบบเด็กเอาแต่ใจที่ไม่ยอมแพ้ ฉันจะเอาอันนี้ๆๆๆ นายห้ามขัด
    ร้านขายปลานี้อยู่ตรงไหนคะ จะขอไปดูหน้าเจ้าของร้าน โซฮอตมาก ชอบตอนเถียงกัน งุงิน่ารัก เชื่อว่าธรันดี้ต้องกลับมาอีกแน่ๆ โฮ้ยยย
    พี่ทิพย์ทำร้ายยยย เรื่องนี้ห้ามดองนะคะ อยากเห็นคนสวยเลี้ยงปลา ดีไม่ดีอาจได้เลี้ยงเจ้าของร้านขายปลาด้วย Y///Y
    แฟนคนก่อนๆของธรันดูอิลที่พี่ทิพย์พูดถึงเป็นผช.หรือผญ.คะ สงสัยมาก 5555 ในความคิดแรกคิดว่าเป็นผญ. ไปๆมาๆ เอ๊ะ ธรันดี้ของเราอาจเป็นไบ

    Like

  15. ขุ่นพี่คระะะะะะ /คว้าใบสมัครผู้ช่วยร้านปลามากรอก ฟฟฟฟฟ
    พี่กลับมาต่อเลยนะคะ ฟฟฟฟฟฟฟ /มองด้วยสายตาปลาทอง
    แทะๆๆๆๆ น้องก์อ่านหนังสือไม่ออก /เราซิงค์กันได้เลยค่ะ

    Like

  16. สั่งซื้อเม่น บังคับขายนาก 55555 แล้วก็กลัวแมงมุม ฮามากอ่ะค่ะ
    ปล.มาอ่านตู้ปลาต่อหลังจากที่สครีมบ่อเป็ดยังไม่อยากให้จบแล้วพี่ทิพย์ให้มารออ่านบ่อปลาต่อ
    ชอบตรงที่พี่ทิพย์จะมีแบบเป็นมุมขบขันในเรื่องอ่ะค่ะ มันทำให้เนื้อเรื่องแลมีชีวิตมากเลยยย แต่พี่ทิพย์ทำร้ายหนูมากเลยค่ะ T^T อ่านไปต้องจิกมุมปากไป จะหัวเราะหรือยิ้มมากก็ไม่ได้ เดี๋ยวคนที่บ้านจะหาว่าบ้าค่ะ //แงงง
    ทั่นเตี่ยธรันดี้แฟบูลัสสุดๆค่ะจะเลี้ยงปลาดาวกะแมงกระพรุน 5555
    ไม่รู้ทำไมชอบนึกภาพตามประโยคนี้ค่ะ >> แต่มันจำเป็นจริงๆ เรอะที่ต้องยกชายเสื้อด้านหน้าขึ้นมาคอยซับแก้มตัวเองจนทำให้ได้เห็นซิกแพ็คแน่นๆ นั่นทุกๆ ห้านาทีแบบนี้น่ะ???
    อร้ากกกตัวแตกกกกกกกก
    //ขอไปเป็นเด็กเก็บของหรืออะไรก็ได้ในร้านนี้ได้มิเคอะ!!!
    ขอบคุณสำหรับฟิคอันแสนแฟบูลัสขั้นเอ็กตรีมค่ะะะะ ดาเมจกระจายยยย

    Like

    • ทะเลาะไปมา รู้ตัวอีกทีรักกันแล้วค่ะ อิอิอิ
      และคิลีน่ารักที่สุดเสมอค่ะฟกหดฟกหดฟกหด
      ขอบคุณสำหรับคอมเม้นนะคะ

      Like

  17. ฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟ มาอ่านแล้วค่ะะะ!!! โฮรววววว โอ้ยย กวี๊สสสสสสสสสสสสฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟ นี่มันน แงงงงงงงงงงงงงง โอ้ยยยยยยยยยย ขรรมมากเลยค่ะะะ ฮือออๆๆๆๆ

    แงงงงงงงงงงงง ขรรมมุกเล็กๆน้อยๆในเรื่องมากเลยคะะ โฮ้ยยยย เตี่ยคนสวยยังคงงดงามไม่เปลี่ยน แถมนิสัยแย่เหมือนเคย—- #โดนต่อย ฮือออออออ น่ารักมากเลยค่ะะ แงง ชอบมุกเลี้ยงเม่นแล้วแถมตัวนาก เราขำก๊ากเลยค่ะ แงงงงงง ฮืออๆๆๆๆ แล้วคนสวยนี่ก็นะะ รักรูปแบบการแต่งร้านของตาโอเคนชีลด์ก็ยอมรับมาเถอะ! หลงใหลใช่มั้ยล่าาา หลงล่ะสิคะะ หึๆๆๆๆ ร้านนี่ก็ดูดีเหมือนเจ้าของแหละะ น่าหลงพอกัน u/////////////u ฮิๆๆๆ

    แงงงงงงงงง แล้วไอตอนผมเกือบฟาดหน้ามันคืออะร๊ายยยยยยยยยย ก๊ากกกกกกกก พระบิดาคะะะ ถ้าจะน่ารักและฮาขนาดนี้ 55555555555555 โว้ยยยยยยยยย ขรรมรัวๆค่ะะ ฮืออออ แต่ธอรินนี่ก็เหมือนเดิม! หล่อแต่หน้าดุ กร๊ากกกกกกกกก แหม ทำเป็นเข้มได้เสมอเลยนะนายย ฮึ้ยย ไอบ้าา ไอน่ารักฟฟฟฟฟฟ

    โว๊ยยยยยยย แล้วไอการใส่เสื้อยืดสีเทาชุ่มเหงื่อออกมายืนหล่อแบบนี้นี่ จิตใจทำด้วยอะไรว๊าาาาาาาาาา โอ้ยยย ธอรินนนน โคตรแย่เลยย ฮืออๆๆๆๆ ทำแบบนี้ไม่สงสารคนมาเจบ้างเรอะะะะะ แม่มมมม โว๊ยยยยยย ฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟ ฮอตเกินไปแล้ววววววววววว

    โอ้ยยยยยยยยยยย ธอริน..นายหล่อมากกกกกกกก ฟฟฟฟฟฟฟฟฟ หล่อไป…โอ้ยยยยเสียงเหมือนหมาป่าเหรอ โอ้ยย #ใจละลาย… o[———-[ บ้าจริง.. ฮือออๆๆๆ แต่เตี่ยขายังคงเอาแต่ใจเหมือนเคยเลยค่ะะ แงง แต่แบบนี้ก็น่ารักสมเป็นเตี่ยเลยย ฮื่ออออออออ เตี่ยขาาาาาาา

    ฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟ ธอรินแม่มมมมมมมมมม โคตรยั่วเลยยยยยยยยยย หยุดเลยยยยยยย เห้ยยย ตั้งใจทำอะไรฟร๊าาาาาาาาา โอ้ยยย ถ้าเรานั่งอยู่แล้วเจอมิสเตอร์โอเคนชีลด์ยกเสื้อมาซับเหงื่อตัวเองทุกห้านาทีนี่เราคงตายคาร้านขายปลาชัวร์ๆค่ะ แงงงงงงงงงง ฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟ ฮือออออออออ โว้ยยยยยยยยยยยย เลวเกินไปแล้ววววววววว

    ฮืออออออออออ ไอบ้าาา นายใจร้ายมากให้คนสวยต้องมานั่งรออ แม่มม แล้วตัวเองก็โชว์ความฮอตไปพลางๆ ไอบ้าา เลววว ร้ายกาจที่สุดดดฟฟฟฟ โอ้ยยยยยยยยย เฮี้ยยยยยยยยยยยยยยยย แงงงงงงงงงง อื้อหืมมมมมมมมม พอเสร็จแล้วมาเลิกคิ้วถามอีกก โอ้ยยยยยยยยยย เมิงงงงงงงงงงง หล่อไปฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟ โอ้ยยยยยยยย ตาบ้าาาาาาาาาาา แงงงงงงงงงง เขินมากเลยค่ะฮืออๆๆๆๆๆ

    โอ้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟ บ้าที่สุดเลยค่ะะ ฮืออออ ฟิคนี้มันน แงงงงงงงง โอ้ยยย ธอรินแม่มมม โอ้ยยย ทั้งที่เริ่มทำมาบ่นมาโวยแต่ทำไมมันยังหล่อฮอตแบบนี้คะะะ?????? ฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟ นี่คือธอรินที่สมเป็นธอรินเลยค่ะะะะะะ แงงงงงงงงง ถึงมีมุมน่าหมั่นไส้แค่ไหนแต่แม่มยังคงฮอตได้เสมอออออ ฮืออออออออ รักมากเลยย โอ้ย ธอรินน แงงงงงงงง /////////////////

    ฮืออออออออออออออ คู่นี้เถียงกันนิดๆนี่มันน่ารักค่ะะ แงงงงงง โอ้ยยยย หัวข้าวโพดคืออะไรวะคะท่านธอรินน?? นี่คำด่าเอ็งเรอะ! กร๊ากกกกกกกกกกกก มาเจสติกมาค่ะพ่อคนขายปลาา ฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟ

    อื้อหืมมมมมมมมมม เตี่ยขาก็น่ารักไม่แพ้กันน แงงงงงงงง ด่าในใจได้น่ารักจังเลยค่ะะ ฮืออๆๆๆ ใช่เลยย ไอเคราครึ้มนี่มันเจือกฮอตเกินทน ด่ามันเลยค่ะคนสวยย ด่าเยอะๆฟฟฟฟฟฟฟฟฟ แงงงงงงงง โอ้ยยยยยยยยยย แต่ไอบ้าธอรินนี่ก็มีมาดเยอะเหลือเกินน ฮืออออออ อะไรนะะะะะะ คณะประมงเรอะะ?? ก๊ากกกกกกกกก เออ สมกับหน้าตาดี หล่อๆชอบเอานิ้วแหย่ปลา มาอยู่กับปลานี่ก็ไม่แปลกใจเลยว่ะค่ะฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟ แหมมมมมมมมม แล้วไอที่คิดในใจคืออะร๊ายยยยยยยยฟฟฟฟฟฟฟ แหมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม แหมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม แหมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม อยากจะแหมมมมใส่อีกยาวๆให้ทะลุบล็อกเลยค่ะ (/โดนทิพย์ต๋าตรบ) ฮืออออออออ หมั่นไส้ธอรินค่ะะะะะ โอ้ยยยยยยยยย แต่ก็รักมาก บ้าที่สุดดดดดดดดดด

    ธอริน.. *ฟืดดฟาดด* น..นายมันบ้าที่สุด.. ฮื่ออ แค่ค่อยๆพูดช้าๆเนิบนาบก็ยังหล่อ บ้าจริง… ในน้ำที่ใช้เลี้ยงปลานี่ใช้น้ำมันพรายรึเปล่าวะะคะะะะะะ ทำไมรู้สึกหลงเสน่ห์เหลือเกินน แม่มมมมมมมฟฟฟฟฟฟฟ โอ้ยยยยยยยยย แงงงงงงงงงงงง แล้วไอสิ่งมีชีวิตที่เตี่ยบอกมาแต่ละอย่างนี่คืออะไรคะะะะะะะะ กร๊ากกกกกกก ขรรมรัวๆค่ะฟฟฟฟฟฟฟฟฟ ถ้าเตี่ยของเลี้ยงเงือกต่างดาวนี่เราจะไม่แปลกใจเล———

    ฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟ โอ้ยยยยยยยยย คนสวยคะะะะะะะะะ สุดท้ายก็ต้องจากไปทั้งที่ยังไม่ได้ปลาเหรอออออออ แงงงงงงงงง น่าสงสารจังเลยนะะ //โอ๋ๆนะคะะ กอดคนสวย(สองเมตร)ฟฟฟฟฟฟ

    แงงงงงงงงงงงงงงงงงง ฟิคทิพย์ต๋าน่ารักมากเลยค่ะะะ ฮืออออออออออ อารมณ์เตี่ยเหมือนคนสวยที่หลุดมามีโมเม้นต์สาวน้อยกรี๊ดผู้ชายหน้าตาวัยลุงที่โคตรหล่อโซฮอต ฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟ แงงงงงงงงงงงงงง ที่มันฟหกดเ้่าหกดเ้่ากดเ้่ โอ้ยย น่าย๊ากกกกกกกกกกกก ส่วนธอรินตอนเจอเตี่ยก็แบบ… #เธอทำให้ฉันรู้สึกเหมือนตอนสิบสี่ ฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟ กร๊ากกกกกกกก น่าจะประมาณนี้เลยค่ะ แงงงงง ขอบคณสำหรับฟิคนะคะะะะะะะะ //วิ่งวนไปมารอบบล็อกเพื่อหาตอนต่อไปฟฟฟฟฟ

    Like

  18. อ่านตอนสามแล้วเลยย้อนกลับมาหาตอนที่หนึ่งค่ะ
    ธอรินนี่มันฮอตแอนด์สไป– เซ็กซี่จริงๆค่ะ
    เด็จพ่อช่างแฟบูลัสแต่หงุงหงิงน่ารักค่ะ
    ไอ่การสั่งเม่นแล้วแถมตัวนากนี่มันมีจริงๆเหรอคะ
    ฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟ สุดท้ายเลยมาจบที่ปลา
    แล้วถ้าจะให้มันแฟบูลัสก็ต้องเป็นปลาคาร์พเท่านั้นสินะคะ
    ถถถถถถถถถถ เด็จพ่อน่าสงสาร
    ขอให้สุดท้ายได้ปลามาเลี้ยงนะคะ
    ขอบคุณที่สำหรับฟิคค่ะ

    Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s