[The Maze Runner Fic][MiNewt] The Frustrating Classifications of Rice & Seaweed

The Frustrating Classifications of Rice & Seaweed
The Maze Runner fanfiction by Tippuri~ii * 

 

 

 

 

Pairing:  Minho x Newt
Fandom: The Maze Runner

Type: AU fanfiction

 

 * แฟนฟิคชั่นเเรื่องนี้เป็นเพียงจินตนาการของไรเตอร์และแต่งขึ้นเพื่อความบันเทิง ไม่มีความเกี่ยวข้องกับบุคคล สถานที่ หรือเหตุการณ์จริงใดๆ ทั้งสิ้น และแฟนฟิคชั่นเรื่องนี้เป็นแฟนฟิคชั่น BL…ถ้าใครไม่ชอบแนะนำให้ปิดค่ะ *

 

************************************

 

 

When the sun comes, you’re my shade.
When the moon comes, you’re a little firefly.
I love you more than I can say.
No I’ll never fly away.

 

I’m your firefly, I’m your shade.
I wanna live in a house that we’ve made.
I wanna love you everyday.
And I’ll never fly away.

 

 

– Your Firefly, by Ben Cocks (listen)

 

*********

 

 

 

 

สำหรับโรงเรียนเดอะเกลดไฮสคูลแล้ว…ทุกวันของชมรมกรีฑาเป็นอะไรที่ไม่ต่างจากวาเลนไทน์เลยสักนิด เพราะไม่ว่าจะเป็นวันไหนเดือนไหน…ม้านั่งริมสนามที่มีไว้ให้โค้ชนั่งหรือนักกีฬาวางของก็จะโดนใช้อย่างผิดจุดประสงค์ตลอดปี ซึ่งนั่นก็คือการเป็นที่รองรับกล่องของขวัญสีหวานแหวว ดอกไม้ช่อเล็กช่อน้อย ไปจนถึงขนมทุกประเภทในหีบห่อมากมายเท่าที่จะจินตนาการไหว

 

 

 

 

 

แต่ไม่ว่าผู้ส่งข้าวของเหล่านี้จะมีเยอะแค่ไหน ผู้รับก็ยังคงเป็นคนคนเดียวเสมอ…ประธานชมรมผู้นอกจากจะมีสถิติเหรียญทองซ้อนกันเป็นโหลแล้ว เจ้าตัวก็ยังมีความสุขุมและนิสัยรักสันโดษเป็นตัวเสริมให้มาดเท่แบบกินขาดยิ่งสูงเสียดฟ้าเข้าไปอีก

 

 

 

 

 

ซึ่งนิวท์ผู้เรียนชั้นเดียวและห้องเดียวกับอีกฝ่ายมาตั้งแต่สมัยจูเนียร์ไฮนั้นก็รู้ถึงข้อเท็จจริงนี้เป็นอย่างดี เพราะถึงอาจจะไม่เคยเป็นหนึ่งในเจ้าของของขวัญในกอง…แต่ตัวเขาเองก็เป็นหนึ่งในคนที่แอบรู้สึกเกินเลยเส้นมิตรภาพกับคุณประธานชมรม – หรือมินโฮ – มาได้สักพักแล้ว

 

 

 

 

 

(ซึ่งแน่นอน…‘สักพัก’ ของนิวท์หมายความได้ว่า ‘ตั้งแต่สมัยจูเนียร์ไฮ’)

 

 

 

 

 

แต่ไม่ว่าจะรู้สึกชอบอีกฝ่ายมากขึ้นทีละนิดแค่ไหน…นิวท์ก็ไม่เคยคิดจะยอมให้ตัวเองถูกนับเป็นหนึ่งในเหล่าผู้คนที่ส่งของขวัญไปแบบไม่หยุดไม่หย่อน ความหยิ่งในศักดิ์ศรีของเขายังมีมากไปเกินไป…เพราะฉะนั้น หนุ่มน้อยผมทองเลยพอใจกับการที่จะได้ชื่อว่าเป็นแค่เพื่อนร่วมชั้นแล้วก็ใช้ชีวิตของตนไปตามปกติ ยินยอมให้ตัวเองมองไปทางคุณประธานชมรมกรีฑาแค่ตอนที่เจ้าตัวไม่ได้สังเกตเท่านั้น

 

 

 

 

 

แล้วอีกเหตุผลก็คือ…มันเห็นกันได้อยู่ชัดๆ ว่ามินโฮไม่เห็นว่าของขวัญพวกนั้นมีค่าเลยน่ะสิ…

 

 

 

 

 

เด็กหนุ่มผมดำแสดงชัดเจนเสมอว่าตนไม่ได้ต้องการสิ่งของเหล่านี้เลย…พวกมันมักจะถูกมอบต่อให้เพื่อนๆ กลุ่มที่มินโฮสนิทด้วยในตอนจบวันเสมอ หรือไม่ก็เห็นได้ชัดๆ ว่าโดนทิ้งไว้หรือลงขยะไปด้วยซ้ำในบางที และนิวท์ไม่คิดว่าตัวเองจะรับได้ถ้าเห็นสิ่งที่ตนตั้งใจมอบให้มินโฮโดนอีกฝ่ายมองว่าเป็นแค่ข้าวของไร้ค่าอีกชิ้น

 

 

 

 

 

ของขวัญพวกนี้เหมือนให้มาโดยไม่ได้สนใจว่ามินโฮอยากได้ไหม…เขาอยากให้สิ่งที่มินโฮต้องการจริงๆ มากกว่า…

 

 

 

 

 

แผนนี้ดีไร้ที่ติ ยกเว้นแค่จุดเดียว…นิวท์ไม่เคยสนิทกับมินโฮมากพอที่จะถามได้ว่าเจ้าตัวชอบหรือไม่ชอบอะไร

 

 

 

 

 

 

**

 

 

 

โปรเจค ‘นี่คือข้าวโพดที่ฉันปลูกเองนะ’ ของชมรมทำสวนของโรงเรียนเดอะเกลดไฮสคูลคือโปรเจคการปลูกข้าวโพดให้ได้ออกมาในคุณภาพระดับเดียวกับที่ซื้อหาได้ในท้องตลาด ซึ่งมันก็สำเร็จลงได้อย่างสวยงามด้วยการสละเวลาว่างส่วนตัวของประธานและสมาชิกชมรมอย่างมากมายในการมาดูแลเหล่าต้นข้าวโพดเหล่านี้จนฝักงอกงามได้ที่

 

 

 

 

 

และเพราะประธานและสมาชิกของชมรมทำสวนนี้คือตัวเขาเองคนเดียวทั้งคู่…นิวท์เลยต้องรับหน้าที่เป็นคนปิดโปรเจคนี้ด้วย ซึ่งนั่นก็คือการทำหน้าที่แจกเหล่าฝักข้าวโพดต้มสีเหลืองสดใสนี้ในเวลาพักทานอาหารกลางวันในโรงอาหารของเหล่านักเรียน
 

 

 
ซึ่งถ้านั่นยังทำให้นิวท์รู้สึกอยากตายไม่พอ…การที่พี่หัวหน้าแม่ครัวอย่างเทรีซ่าบังคับให้เขาผูกผ้าสามเหลี่ยมบนศีรษะด้วยก็ช่วยเพิ่มน้ำหนักความอยากตายให้ได้เป็นอย่างดี

 

 

 
เพื่อนๆ ที่เดินเข้ามาตักอาหารล้อเขาแบบไม่หยุดไม่หย่อน แถมไม่ใช่ทุกคนด้วยที่หยิบข้าวโพดไป…แต่เมื่อผ่านไปราวครึ่งชั่วโมง นิวท์ก็เลิกงุ่นง่านใจแล้วเปลี่ยนมาหัวเราะไปด้วยตามประสาคนไม่คิดมาก…เพราะเขาก็รู้จริงๆ นั่นแหละว่าสภาพตัวเองตอนนี้มันตลกชะมัด

 

 

 
แต่เสียงหัวเราะนั่นก็แปรเปลี่ยนมาเป็นแค่ยิ้มเกร็งๆ ตอนที่มินโฮเลื่อนตัวมายืนตรงหน้าโต๊ะพร้อมถาดเปล่าในมือ…ท่าทางเจ้าตัวคงจะเพิ่งเสร็จจากคาบพละตอนเช้ามา เพราะมีผ้าขนหนูผืนเล็กคล้องอยู่รอบคอและสีหน้าก็ดูเหนื่อยๆ อย่างสังเกตได้

 

 

 
มินโฮไม่ได้ชี้ว่าจะเอาข้าวโพดแต่อย่างใด…เด็กหนุ่มผมดำแค่ถามสั้นๆ “มีแซนด์วิชมั้ย?”

 

 

 
“มีสิ” นิวท์พูดทันที ลืมสนิทว่าตัวเองมีหน้าที่แค่แจกข้าวโพด “รอแป๊บนะ”

 

 

 
ว่าจบ ร่างผอมบางก็หันไปหั่นขนมปัง ทาทูน่าสเปรดลงไป ตัดไข่ต้มเป็นแว่นๆ ตามด้วยมะเขือเทศและแตงกวา วางแผ่นชีสทับ ปิดท้ายด้วยขนมปังแผ่นบน…ทุกกระบวนการนี้รวดเร็วและยอดเยี่ยมไร้ที่ติ ไม่เสียชื่อประวัติการทำครัวของนิวท์เลยจริงๆ

 

 

 
“เอ้านี่” หนุ่มน้อยผมทองวางจานลงในถาด ยิ้มให้…รอยยิ้มที่เจ้าตัวไม่รู้เลยว่าสดใสเหลือเกิน “แซนด์วิชได้แล้ว”

 

 

 
“ขอบใจนะ…” มินโฮพูด ก่อนจะเผลอถอนหายใจขึ้นกลางประโยค

 

 

 
“มีอะไรหรือเปล่า?” นิวท์ถามอย่างรวดเร็วเกินจำเป็นเพราะเริ่มวิตกจากกิริยานี้ “ให้ตาย…นายจะเอาแซนด์วิชแฮมชีสสินะ…”

 

 

 
“อ๋อ เปล่าๆๆ…ไม่มีอะไรๆ” มินโฮส่ายหน้า ก่อนจะแค่ยักไหล่แล้วพูดเนือยๆ “ฉันแค่…ฉันอยากกินข้าวห่อสาหร่ายมากๆ เลยก็เท่านั้นแหละ”

 

 

 
นิวท์เงียบลงแล้วพยักหน้าพร้อมส่งเสียงอือออแทน บอกตัวเองให้สงบสติซะ…ความเงียบที่มินโฮคงตีความเป็นความไม่พอใจ เพราะคุณประธานชมรมกรีฑาชะงักไปแล้วชะโงกตัวข้ามเคาเตอร์เข้ามาอีกนิด…เพื่อจะสบสายตาให้ได้ชัดๆ ตอนพูดประโยคต่อมา

 

 

 
“ไม่ใช่ว่าแซนด์วิชนี่ไม่น่ากินนะ…” ผงกศีรษะนิดๆ ไปที่อาหารบนถาด “อันที่จริง…ฉันว่านี่เป็นแซนด์วิชที่น่ากินที่สุดเท่าที่ฉันเคยเห็นเลยล่ะ”

 

 

 
ว่าจบ คนมาดนิ่งก็ยิ้มบางๆ แล้วหยิบข้าวโพดเพิ่มไปด้วยก่อนจะเดินออกไป…ซึ่งนิวท์ก็รู้สึกว่าไม่ยุติธรรมเลยที่กิริยาง่ายๆ แบบนี้จะทิ้งให้หัวใจตนเต้นไม่เป็นจังหวะได้ขนาดนี้

 

 

 

 

 

 

**

 

 

นิวท์ไม่รู้หรอกว่าคนคิดค้นอินเทอร์เน็ตกับเว็บไซต์ยูทูปชื่ออะไร…แต่ไม่ว่าพวกเขาจะเป็นใคร เด็กหนุ่มขอให้พระเจ้าคุ้มครองคนทั้งคู่ไปตลอดชีวิต

 

 

 
เพราะด้วยความช่วยเหลือของวิทยาการทั้งสองอย่างนี้…เด็กหนุ่มก็ได้ค้นหาข้อมูลส่วนประกอบของข้าวห่อสาหร่ายและดูวิธีทำอย่างละเอียด เมนูอาหารตะวันออกเป็นอะไรที่ดูท้าทายขัดกับหน้าตาอันเรียบง่าย…แต่หลังจากดูคลิปวิธีทำซ้ำๆ สักหน่อย นิวท์ก็ไม่รีรอที่จะเริ่มต่อกรกับมัน

 

 

 
แล้วถ้าจะให้ตัดสินจากการที่มันออกมาหน้าตาเหมือนกับในคลิปสอนทำและรสชาติใกล้เคียงกับตามร้านที่เขาเคยกิน…นิวท์ก็คิดว่าตัวเองชนะในการต่อสู้ครั้งนี้อย่างใช้ได้พอดูเลยทีเดียว

 

 

 

 

 

 

**

 

 

ในวันจันทร์ถัดมา…นิวท์ก็รอจนการซ้อมเลิกเรียนของชมรมกรีฑาจบลงแล้วจึงค่อยปรากฏตัวขึ้นที่ริมสนามกีฬาของโรงเรียน

 

 

 
สมาชิกคนอื่นของชมรมกลับบ้านกันไปหมดแล้ว…เหลือไว้เพียงคุณประธานชมรมที่นั่งดื่มน้ำอยู่บนพื้นหญ้ารอบนอกวงแหวนสำหรับการวิ่ง เพราะวันนี้ ม้านั่งที่ควรได้เป็นที่พักของนักกีฬาได้เต็มแน่นไปด้วยกองของขวัญและช่อดอกไม้เหมือนเดิม…สีส้มแก่ของแสงอาทิตย์อัสดงอาบย้อมไปทั่วบริเวณ สีสดที่กลับดูนุ่มนวลอย่างประหลาดยามที่เขามองมันแตะแต้มบนวงหน้าพราวเหงื่อของมินโฮ

 

 

 
“อ้าว นิวท์?” เด็กหนุ่มผมดำทักเมื่อเห็นว่าเป็นเขาที่เดินมาใกล้ เช็ดหน้าเช็ดตาด้วยผ้าขนหนูผืนเล็กตอนถามต่อ “ยังไม่กลับบ้านอีกเหรอ?”

 

 

 
นิวท์ส่ายหน้า มือกำเนื้อพลาสติกของกล่องทัพเพอร์แวร์ที่ถืออยู่แน่นขึ้นอีกนิดตอนพูดตอบ “ไม่ล่ะ…เพราะฉัน…อืม…”

 

 

 
รู้สึกรำคาญถ้อยคำไม่เป็นศัพท์ของตัวเองยิ่งนัก นิวท์เลยหยุดเพื่อรวมสติ…ก่อนจะเงยหน้าขึ้นสบตากับมินโฮ พูดเรียบๆ ด้วยเสียงอันเป็นปกติ

 

 

 
“ฉันยังไม่กลับเพราะฉันเอานี่มาให้นายน่ะ”

 

 

 
มินโฮยังคงเงียบและดูงงนิดๆ…แต่ก็ยื่นมือมารับกล่องทัพเพอร์แวร์ไปโดยดี ก่อนจะเปิดมันออกดู…ข้างในมีข้าวห่อสาหร่ายหลายคำบรรจุอยู่จนเต็มกล่อง

 

 

 
“บอกไว้ก่อนเลยนะว่าฉันไม่ได้เอามาให้นายแบบของขวัญแฟนคลับพวกนั้น” นิวท์ผงกหัวไปทางม้านั่ง “นายแค่บอกว่านายอยากกินข้าวห่อสาหร่าย…แล้วนั่นแหละ ฉันก็ทำมาให้ แค่นั้นเอง”

 

 

 
มินโฮเลิกคิ้วนิดๆ “นายจำได้?”

 

 

 
“จำได้สิ” นิวท์พูดตอบ ประโยคหลังตามมาอย่างไม่ทันห้าม “ฉันต้องจำได้อยู่แล้ว…”

 

 

 
มินโฮยังคงมีสีหน้าพิศวง…แต่ก็เหมือนจะมีรอยยิ้มแตะแต้มจางๆ ตรงมุมปากด้วย ดวงตาพินิจก้อนข้าวห่อสาหร่ายสักครู่…ก่อนจะพูดออกมา

 

 

 
“ที่ฉันอยากกินคือคิมบับของเกาหลีล่ะ” รอยยิ้มนั่นแปรเปลี่ยนเป็นหัวเราะนิดๆ “…แต่นี่มันมากิซูชิของญี่ปุ่นนะ”

 

 

 
คุณประธานชมรมทำสวนและมือวางอันดับหนึ่งด้านการทำอาหารแทบอ้าปากค้างอย่างไม่อาจทำใจเชื่อความพลาดของตนได้ลง…เขกหัวตัวเองในใจรัวๆๆๆ กับความไม่ได้เรื่องนี้ และนึกสงสัยปนอยากน้ำตาไหลว่าทำไมคนเอเชียถึงมีหลากเมนูอันไม่ซ้ำกันในต่างๆ ประเทศแต่ดันเรียกมันว่าข้าวห่อสาหร่ายเหมือนกันหมดแบบนี้

 

 

 
ให้ตายเถอะ…เห็นได้ชัดว่าพระเจ้ากูเกิ้ลเกลียดเขา…

 

 

 
นิวท์มัวแต่ยืนนิ่งงันอย่างทำอะไรไม่ถูก…จึงไม่ได้สังเกตเลยว่าตอนนี้มินโฮเริ่มหยิบชิ้นข้าวขึ้นมาทานแล้ว เห็นได้ชัดว่าเจ้าตัวไม่มีความขัดข้องใจใดเลยที่เมนูนี้มาจากต้นตำหรับที่ผิดประเทศ และตอนที่นิวท์ได้สติ…เขาก็ได้แค่มองคนตรงหน้าตนเคี้ยวอาหารฝีมือตัวเองอยู่อย่างนั้นโดยไม่ไหวติง

 

 

 
“นั่งเถอะ” มินโฮวางกล่องทัพเพอร์แวร์ลงบนตักแล้วเอามือข้างที่ว่างตบแปะๆ ลงตรงพื้นหญ้าข้างตัว ก่อนจะยิ้มเย้าๆ “…หรือนายกะจะมาแค่ให้อาหารแล้วยืนมองฉันกันหา?”

 

 

 
นั่นจึงทำให้นิวท์เพิ่งตระหนักได้ว่าตัวเองกำลังยืนกอดอกค้ำศีรษะมินโฮอยู่…หนุ่มน้อยผมทองรีบเคลื่อนตัวไปนั่งข้างๆ อีกฝ่ายทันที ก่อนที่ความเงียบจะทิ้งตัว…นิวท์ไม่รู้จะชวนคุยอะไรดี และมินโฮก็ดูจะสนใจแค่ข้าวห่อสาหร่ายในมือ

 

 

 
“แล้ว…”

 

 

 
ความเงียบหนักหน่วงขึ้นเรื่อยๆ จนหนุ่มน้อยผมทองทนไม่ไหวเอง…เขาเริ่มบทสนทนาขึ้น “แล้ว…คิมบับที่นายอยากกินมันเป็นไงล่ะ?”

 

 

 
“ไส้มันจะไม่เหมือนกับของญี่ปุ่นน่ะ” มินโฮอธิบายง่ายๆ “ของญี่ปุ่นจะเป็นพวกปลาดิบ…แต่คิมบับจะไส้เป็นผักกับเนื้อวัวน่ะ”

 

 

 
เจ้าตัวแอบขำนิดๆ…ดูจะเป็นเพราะเอ็นดูมากกว่าเยาะเย้ย พูดเสริมยิ้มๆ “แต่ยังไงมันก็คือข้าวห่อสาหร่ายล่ะนะ…ไม่แปลกหรอกที่นายจะสับสนน่ะ”

 

 

 
พ่อครัวเอกหน้าร้อนไปถึงหู พึมพำว่าเข้าใจแล้วว่าตนผิดไปยังไง…และก็ไม่ชอบเลยที่มินโฮเอ่ยประโยคนี้ตามมา

 

 

 
“แต่ยังไงก็ขอบใจนะที่ทำมาให้ฉัน…ฉันชอบนะ”

 

 

 
“โอเค…” นิวท์ปรับท่าเป็นนั่งกอดเข่า หวังจะซ่อนหน้าตัวเองได้บ้างไม่มากก็น้อย “…ชอบก็ดี”

 

 

 
ความเงียบโอบล้อมอีกครั้ง…ดวงตาของเด็กหนุ่มผมทองหลุบต่ำ มองเพียงภาพเบื้องหน้า…สนามหญ้าเขียวขจีกับวงลู่วิ่งสีน้ำตาลแดงโดนอาบย้อมให้ดูเจือด้วยสีเหลืองทองของยามเย็น ดวงอาทิตย์สีส้มแก่กำลังคล้อยลงหาผืนดิน…สายลมพัดกรูให้ความรู้สึกเย็นชื้น บอกให้รู้ว่าแรกรัตติกาลใกล้จะมาถึงในอีกไม่กี่ชั่วโมงแล้ว

 

 

 
“นี่…”

 

 

 
คราวนี้เป็นมินโฮบ้างแล้วที่เป็นฝ่ายเริ่มบทสนทนา ทำให้นิวท์หันกลับไปมองอีกฝ่ายอย่างเผลอตัว…ได้พบว่าเด็กหนุ่มผมดำกำลังจ้องมองมากิซูชิคำสุดท้ายอยู่

 

 

 
“อืม…” มินโฮส่งเสียงฮึมฮัม ก่อนจะพูดขึ้น…เรียบนิ่งตรงไปตรงมา “ต่อไปน่ะ…ถ้ามีใครมาขอให้นายทำข้าวห่อสาหร่ายให้—”

 

 

 
“โอเคๆ…ฉันรู้แล้วน่า” นิวท์แทรกขึ้น คิดดีใจที่ตนไม่ได้พูดความรู้สึกของตัวเองออกไป…เพราะเห็นได้ชัดว่าเขาควรตัดใจได้แล้ว “…ฉันจะถามเขาให้ดีก่อนว่าเขาจะเอาคิมบับหรือมากิซูชิ พอใจมั้ย?”

 

 

 
มินโฮส่ายหน้าเป็นการบอกว่าไม่ใช่ ก่อนจะหันมาสบตา…ยิ้มบางๆ ตอนที่เอ่ยประโยคนี้

 

 

 
“ถ้ามีใครมาขอให้นายทำข้าวสาหร่ายให้…นายบอกขอโทษเขาไปนะ” รอยยิ้มนุ่มนวลนั่นกว้างขึ้นอีกนิด…เจ้าเล่ห์กวนๆ เล็กน้อย “…เพราะต่อไปนี้ นายจะทำข้าวห่อสาหร่ายมาให้ฉันคนเดียวแล้ว โอเคมั้ย?”

 

 

 
นิวท์รู้สึกเหมือนมีพายุผีเสื้อพัดวูบอยู่ในหัว…ทิ้งให้เขาทำได้เพียงอ้าปากค้างนิดๆ พร้อมหน้าแดงซ่าน ก่อนจะขยับๆ เข้าไป…ยังคงไม่ค่อยแน่ใจและลังเล…แต่สุดท้าย เขาก็เข้าไปได้ใกล้พอจะพิงตัวและอิงศีรษะเข้ากับท่อนแขนและไหล่ของมินโฮ

 

 

 
อีกฝ่ายไม่ได้พูดหรือมีท่าทีปฏิเสธอะไร…นิวท์จึงกระแอมเบาๆ แล้วเอ่ยตอบคำถามที่ค้างเติ่งอยู่เมื่อครู่

 

 

 
“…โอเค”

 

 

 
เสียงหัวเราะเบาๆ ของมินโฮสะท้อนฮึมฮัมผ่านสัมผัสมาให้นิวท์ได้รับรู้…มันฟังดูมีความสุขจนน่าโมโหชะมัด และนั่นจึงทำให้เด็กหนุ่มผมทองตัดสินใจเอื้อมมือไปคว้าข้าวห่อสาหร่ายคำสุดท้ายมาจัดการเองเป็นการเอาคืน

 

 

 

 

 

 

**

 

 

หลังจากวันนั้น…มาตรการไม่รับของขวัญใดๆ ทั้งปวงก็ถูกเริ่มต้นใช้อย่างจริงจังโดยประธานชมรมกรีฑาแห่งโรงเรียนเดอะเกลดไฮสคูล

 

 

 
นั่นจึงทำให้ม้านั่งนักกีฬาได้ว่างเปล่าอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อนในเวลาหลายเดือน…แต่จะเรียกว่าไม่มีอะไรเลยก็คงไม่ถูก เพราะถึงตอนนี้จะไร้เงาของของขวัญหรือช่อดอกไม้แล้ว…เจ้าม้านั่งนี่ก็ยังคงมักจะมีกล่องทัพเพอร์แวร์หน้าตาธรรมดาไร้ความโรแมนติกมาวางไว้อยู่เสมอ

 

 

 
ไม่มีใครเข้าใจว่าทำไมประธานชมรมกรีฑาผู้สีหน้าไม่เคยเปลี่ยนกับขนมแพงๆ กล่องไหนกลับอมยิ้มเสมอเวลาเห็นเจ้ากล่องพลาสติกนี่ และก็ไม่มีใครกล้าถามด้วยว่าข้างในกล่องนี้จะเป็นอะไร…ทุกคนได้แต่เพียงจินตนาการว่ามันคงเป็นของที่อร่อยมากของมากที่สุด

 

 

 
นั่นจึงทำให้วันที่เจ้ากล่องนี้ถูกถือมาโดยประธานชมรมทำสวน…คำเฉลยจึงทำให้ทุกคนผิดหวังไม่น้อย

 

 

 
“โทษทีที่ช้านะวันนี้…เอ้า ข้าวห่อสาหร่ายของนาย”

 

 

 
ไม่มีใครเข้าใจว่านี่มันเป็นอะไรที่พิเศษยังไง แต่ประธานชมรมกรีฑากลับหัวเราะอย่างเอ็นดูปนยินดี…แล้วก็โน้มตัวเข้าไปจูบแก้มแดงๆ ของอีกฝ่ายเบาๆ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Fin.

 

*********************************************

 

ฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟเกิดอะไรขึ้นน่ะเกิดอัลไลขึ้นนนนนนนน

 

 

ก็…เมซรันเนอร์อีกเรื่องแล้วอ่ะค่ะ ทำไมนะทำไม…………. //มองพื้น ควรเลิกซึนแล้วยอมรับสินะคะว่าตัวเองชิปหนังเรื่องนี้ //ร้องไห้

 

 

เห็นหนุ่มๆแล้วมันอดใจไม่ได้ มันต้องเขียนไฮสคูลเอยูค่ะ / _ \ ทิพย์แพ้เอยูสถานศึกษาทุกระดับชั้นจริงๆค่ะแงงงงง แล้วมินโฮนี่ก็ให้มาดเซมไป คุณประธานชมรมอะไรงี้มากๆๆๆๆเลยค่ะ นั่นแหละ…ฟิคเลยออกมาโชโจมังงะมากเลยก้ากกกกก ส่วนนิวท์คลุงที่รักของทิพย์(ฆรี๊ษษษษ)ก็น่ารักมากค่ะเวลานั่งรดน้ำต้นข้าวโพดงกๆคนเดียว ฮาาาาา แกล้งด้วยรักนะคะ ;//////;

 

 

แล้วนอกจากนั้น ฟิคเรื่องนี้ก็ได้ไอเดียมาจากการที่ทิพย์คุยกับเพื่อนไม่รู้เรื่องค่ะ…คือเราพูดถึงข้าวห่อสาหร่ายกัน คุยกันอยู่สักพักเลยถึงจะเอะใจว่าคนนึงพูดถึงคิมบับ อีกคนพูดถึงซูชิ ฮาาาา กลายเป็นคุยกันคนละเรื่องเดียวกันอยู่ตั้งสองนาน พอมาคิดถึงเหตุการณ์นี้ใหม่…เลยได้เป็นฟิคเรื่องนี้ค่ะ เพราะน้องเคะที่ตั้งใจจะทำเรื่องดีๆให้เมะดีใจแต่ปรากฏว่าพลาดเองระดับเฟลสุดพลังนี่มันเงิบน่ารักมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆค่ะ นึกภาพเป็นนิวท์อ้าปากค้างแก้มแดงๆแล้วฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟ //คำรามแบบโศกา

 

 

ก็แบบนี้ล่ะค่ะ…ถึงได้ออกมาเป็นเอยูรั่วๆเรื่องนี้ ขัดกับเรื่องแรกมากเลยก้ากกกก ถือซะว่าอ่านเอาขำๆแล้วกันนะคะ ><

 

 

 

ขอบคุณที่เข้ามาอ่านนะคะ *แจกข้าวห่อสาหร่ายแถมให้กลับบ้าน*

 

 

 

ทิพย์เองค่ะ UvU

Advertisements

52 responses to “[The Maze Runner Fic][MiNewt] The Frustrating Classifications of Rice & Seaweed

  1. นี่มันอาร๊ายยยยยยยยยยยยย
    ทำไมน้องนิวส์ถึงได้น่ารักแบบนี้ลูกกกกกกกกก
    เหมาะกับการปลูกข้าวโพดมากจ๊ะ!!!!
    ส่วนมินโฮววววววว ฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟ
    นายเป็นประธานชมรมที่ตรงอิมเมจมากกกก วิ่งเข้าไป!!!!
    มันน่ารักมากอะพี่ทิพย์ จริงนะ เวลาพูดถึงข้าวห่อสาหร่ายเนี่ย เราก็นึกถึงซูชินะ ไม่ก็ข้าวปั้น ไม่นึกถึงคิมบับเลย แต่นี่มินโฮเป็นเกาหลีไง เราก็แบบ เออออ จริงว่ะ 5555555
    นึกถึงนิวส์ทำหน้าเงิบๆละ อร๊ายยยยยย อยากดึงแก้มอะ!!!
    ขอบคุณสำหรับแฟนฟิคดีๆอีกเรื่องนะคะ ขอบคุณค่ะ^^

    Like

  2. งื้อฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟ
    พี่ทิพย์ขา… มันน่ารักมากเลยอ่ะ โอ๊ยยยยยยยยย
    ตอนนั่งอ่านนี่โฮกมากๆ อ้าปาก กรีดร้องหน้าจอคอม55555
    ไม่มีคำไหนจำกัดความได้แล้วง่ะสำหรับฟิคนี้ นอกจากน่ารัก
    ฮืออออออออออออพัง พัง พัง
    คิดแล้วก็อยากจะกินข้าวห่อสาหร่ายบ้างจังเลย คงจะดีนะถ้านิวท์มาห่อให้ อร๊าย //meโดนมินโฮเตะ

    Like

  3. ฮว้ากกกกกกกกกกกกกกกกก ฮว้ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก ฮว้ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
    มินโฮววว ฮืออออออออ นี่คือมินโฮฮฮฮ นึกภาพมินโฮ นึกมาดมินโฮออกเลยพี่ทิพย์ แงงงง รอยยิ้มกวนๆติดเจ้าเล่ห์ มาดคูลแบบผู้นำ อิมเมจประธานชมรมกีฬา โอร่ยยย
    นิวต์ก็น่ารักเหลือเกินนน แงแงแงงงงงงงง ตอนเงิบคงเฟลมากเลยสินะแต่ทำไมเราขำปนสงสารก็ไม่รู้ว แต่ไอ้ทำมาให้ฉันคนเดียวนี่คืออะไร นี่อยากสิงนิวต์ให้สติแตกตายมากเลยฮืออ
    พี่ทิพย์แต่งเก่งจังเลย ; v ; //ไอดอล บรรยายได้มุ้งมิ้งน่ารักมากค่ะฮือ จะว่าไปก็เพิ่งเคยรู้จักคิมบับจากฟิคพี่นี่แหละ//อายจัง จากเดิมที่เฉยๆกะคู่นี้ชักจะสัมผัสฟีลลิ่งได้แล้วนะเนี่ยแง *เพาะตับไม่ทันพัง*

    Like

  4. แงงงงง เข้ามากรี๊ดในนี้อีกที ทวิตเตอร์มีพื้นที่ให้แค่140 ตัวอักษรมันไม่พออออออ
    ประธานชมรมกรีฑาสุดคูลนั่นอะไรกันคะ แงงงง ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมฮอตนัก โอ๊ยยยย พ่อคุณ แบบมาดกินขาดเหลือเกินนนน กลับกันแล้วน้องนิวท์นี่คนละลุกมากเลย นุ่มนิ่มน่ารักมากกกก แล้วชื่อโปรเจคข้าวโพดนั่นอะไรคะ เราขำแงงงง นึกภาพน้องทำสวนคนเดียวแล้วมันรู้สึกโมเอ้มาก ฮือ รับสมัครคนเข้าชมรมมั้ยคะ อาสาเป็นคนรดน้ำต้นไม้ให้ทุกวันเลยค่ะ
    แล้วตอนเอาข้าวห่อสาหร่ายไปให้มินโฮน่ะ แงงงง เราเข้าใจนิวท์นะแต่ก็รู้สึกว่าปฏิกิริยาแบบนั้นมันน่ารักมากเลย ฮือ เราว่านิวท์ต้องมั่นใจพอดูล่ะ เจอบอกแบบนี้คงเงิบมาก(แต่ดีแล้วค่ะดีแล้ว) ตอนที่เข้าไปนั่งซบไหล่มินโฮก็น่ารักมากเลย ฮืออออ มินโฮ นายมันร้ายกาจ ประโยคเดียวของนายทำเอาเราเขินตามน้องนิวท์เลย นายไปแอบชอบเขาตอนไหน บอกมานะ ที่นิ่งๆขรึมๆไม่สนใจของขวัญจากใครเพราะชอบน้องนิวท์อยู่ใช่มั้ย ใช่มั้ย บอกเรามานะ ฮืออออ เริ่มรู้สึกตัวว่านี่พิมพ์อะไรมามากมายไร้สาระจัง ขอบคุณคุณทิพย์ที่เขียนมาให้อ่านนะคะ ชอบมากเลยล่ะค่ะ

    Like

  5. ฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟ ฟิคนี้มันน่ารักมากๆเลยค่ะ
    มีพ่อครัวส่วนตัวแบบนี้น่าอิจฉามากเลยค่ะอปป้า พ่อครัวน่ารักน่าเอ็นดูมากๆด้วยใช่มั้ยคะ ฮือออ
    มินโฮเรื่องนี้เท่มากๆเลยค่ะ คิดตามแล้วใจจะละลาย /////

    ไฮสคูลอีสเดอะเบสต์จริงๆค่ะ

    Like

  6. พระเจ้าแห่งแฟนฟิคชั่นจะชื่ออะไรก็ไม่รู้ล่ะ รู้แต่อยากจะล้มวัวเป็นเครื่องเซ่นสังเวยให้หนึ่งฝูงใหญ่ อะไรดลใจให้น้องทิพย์เขียนฟิคคู่ที่เราก็ชิพได้รัวๆขนาดนี้~~~~~~~~~~~~<

    อยากจะสแมคคีย์บอร์ดสุดพลังค่ะ!!!!

    นิวท์น่ารักมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก //ลากกอไก่วนไปวนมาให้เท่าระยะทางในเมซ

    นี่ถ้ามีชอทของทางฝั่งมินโฮบ้าง สงสัยจะต้องคำรามแบบกรีฟเวอร์แล้ววิ่งไปไต่เมซอีกสามเขต 5555555555555555555 อยากรู้ว่านิวท์เป็นยังไงในสายตาและในความคิดของมินโฮน่ะค่ะ ฟกดาดสแตไกนกทดทปทชตตยคมทงอป

    หวังว่าจะมีไฮสคูลมาให้อ่านอีกเรื่อยๆนะคะ โดยเฉพาะคู่นี้ /////////

    Like

  7. อ่านฟิคนี้แล้วหิวมากค่ะ ต้องเดินไปเปิดตู้เย็นหาอะไรกิน
    ปล.ตลกตรงทั้งชมรมมีนิวท์คนเดียว 5555555
    /ยอมกินข้าวโพดทั้งไร่ถ้านิวท์คุงเป็นคนปลูกเองกับมือ

    Like

  8. สครีมรอบที่ร้อยย…..อ๊ากกกกกก><~
    ขอบคุณสำหรับฟิคดีๆแบบนี้นะคะ
    แล้วจะรอเรื่องต่อๆๆๆไปค่ะ
    ^_______________^

    Like

  9. อ๊ายยยยย ชิปคู่นี้เหมือนกันค่ะ น้องนิวท์น่ารักสุดๆอ่าาา >\\\<

    Like

  10. คุณทิพย์-///////-
    ทำเค้าเขินนะ ง่อววว น่ารักมากค่ะคู่นี้ ติ่งอย่างเป็นทางการค่ะ //ชูป้ายไฟ
    แอบมองกันไปมาๆแอบมากระหนุงกระหนิงกันจนได้-w-
    อ่านแล้วอยากกินข้าวห่อสาหร่ายฝีมือน้องนิวท์จังค่ะ แอร๊ยยยย ฟฟฟฟฟฟฟฟ
    คือภาษาพี่ดีจริงอะไรจริง ของการบรรยายของพี่มากเลย ง่อววว-/////-
    เขินจังเสียดายไม่ได้ไปงามคอมมิคเผื่อเจอ //ใครก็ได้เอาหนูไปเก็บที

    Like

  11. หลังอ่านฟิคนี้จบแล้วรู้สึกตัวและสติหลุดลอย ฟฟฟฟฟฟฟฟ
    ฮืออออออ มินโฮโอปป้าเท่สุดยอด มาดนักกีฬาสุขุมนี่อะไร แพ้ทางงงง
    แต่แอบขุ่นเคืองใจที่ทิ้งของที่เหล่าแฟนคลับเอามาให้
    นิวท์ก็น่ารักมากกกกกกกกกกก แล้วชื่อโปรเจคนั่นอะไร รับสมัครสมาชิกชมรมเพิ่มมั้ยคะ จะให้รดน้ำ ตักปุ๋ย พรวนดิน บอกได้เลยเจ้าค่ะ บ่าวจะทำให้ทุกอย่าง นายหญิง(?)นิวท์นั่งเฉยๆพอ ฮ่าๆๆ
    ถ้าพูดถึงข้าวห่อสาหร่ายเราจะนึกถึงมากิซูชิของญี่ปุ่นอย่างเดียวตลอด…
    นิวท์ไม่ผิดนะลูก ต้องโทษคนคิดอาหารและกูเกิ้ล อย่าเศร้าไป
    มินโฮบอกอะไรให้มันเคลียร์ๆหน่อยสิยะ นิวท์ต้องทำหน้าหงอย เงิบ ที่สุดของที่สุดแน่ๆ (และต้องน่ารักมากแน่ๆ โฮฮฮฮฮฮ)
    อยากกินข้าวห่อสาหร่ายฝีมือนิวท์จัง มินโฮจะอนุญาตมั้ยนะ ฮ่าๆๆ
    เราขอโทษที่สครีมได้วกไปวนมาและไร้สติขนาดนี้นะคะTwT แต่เราชอบฟิคนี้จริงๆ
    ขอบคุณที่เขียนมาให้อ่านนะคะ

    Like

  12. รู้สึกว่าจะกรี๊ดจะฟินจะแบบ ฟฟฟฟฟฟฟ มันไม่รู้เลยค่ะะะะ แงงงงงง TT
    ทำไมความรู้สึกมันแบบว่าโบ้มมากเลยยยย ฮือออออ
    ฟหกาส้เฟ่าหก้เ่าฟห้ก อยากจะวิ่งไปร้องไห้ในเมซเลยทันที
    คือตอนแรกเลื่อนลงมาเปิดเพลงคลอไปก่อน เพลงน่ารักจนต้องจิกหมอนนนน ;/////;
    แล้วพอเริ่มอ่าน
    แค่คุณชายมินโฮเป็นประธานชมรมก็น็อคดาวน์ไปเลยค่ะ
    นี้ยังไม่นับรวมน้องนิวท์ประธานชมรมสวนครัวน้อยน่ารักนั้นอีกกกกก
    สมัครเข้าเกลดไฮสคูลตอนนี้จะได้ไหมค่ะ //ลากโศกาเข้าโรงเรียน

    แล้วแล้วแล้วแล้วแล้วววววววววว !!

    “…เพราะต่อไปนี้ นายจะทำข้าวห่อสาหร่ายมาให้ฉันคนเดียวแล้ว โอเคมั้ย?”

    เนี่ยเนี่ยเนี่ยเนี่ยเนี่ยยยยยยยยยยยยยยยยย //ขุดดินปลูกข้าวโพด
    เป็นประโยคที่แบบว่าาาาา คุณชอบเขาเหมือนกันกันเหรอคะ มองมาตั้งแต่แรกใช่ไหมคะ
    แงงงงงงง พรี่มินโฮคนบ้า TT ทำน้องนิวท์ต้องมาทำข้าวห่อให้ทุกวัน
    แต่แบบนี้ดีแล้วค่ะ ดีที่สุดแล้ววววววว

    Like

  13. พิซซ่าก็แล้ว โดนัทก็แล้ว คุ้กกี้ทูโทนก็แล้ว มาคราวนี้มีข้าวห่อสาหร่าย
    ์ฮืออออ อยากกินนนน #เดี๋ยวนะ นั่นไม่ใช่ประเด็น

    นิวท์แลดูมีความตั้งใจมากๆ พอนึกภาพหนุ่มน้อยหน้าใสคาดผ้าสามเหลี่ยมยืนแจกข้าวโพดแล้วมันกร๊าวอย่างบอกไม่ถูก
    แต่แบบ…เหยยยยย เอามาให้ทุกวันขนาดนี้ เปิดตัวไปเลยเถอะพวกเธอออออ #ดิ้นรัวๆ

    Like

  14. น่ารักอ่ะะะะะ -//////-
    แงงงงง นุ้งนิวท์ช่างเป็นแม่บ้านแม่เรือน เป็นกุลสตรีที่เลอค่าเสียนี่กระไร

    แล้วคุณประธานชมรมก็แบบ…. อร๊ากกกกกกกก
    บทพูดมีแค่ไม่กี่ประโยค แต่พี่พูดออกมาแต่ละประโยคนี่คือแบบ…
    ฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟ #ตัวนะเบิดดิวยความเขิน

    ขอบคุณสำหรับฟิคน่ารักๆ นะคะ
    มันน่ารักมากจริงๆ ฮืออออ ;////;)

    ปล.แล้วผลิตออกมาอีกเยอะๆ เลยนะคะะ

    ปปล.โปรเจคข้าวโพดที่ฉันปลูกเอง… มันช่างเป็นโปรเจคที่เหมาะกับนิวท์มากๆ เลอออออ กร๊ากกกกกกก

    Like

  15. พี่ทิพพพพย์ นุ้งนิวท์น่ารักน่าจับฟัดมากค่ะพี่ อิจฉาอปป้า ฮรืออออออ
    คือนักวิ่งเท่ คือนักปลูกข้าวโพดงุ้งงิ้ง คือเหมาะสม คือเคมี คือมันใช่อ่ะค่ะพี่;_____;
    คือเลอค่า แม่ศรีเรือนผู้ทำได้ทุกอย่างตั้งแต่ปลูกต้นไม้ยันทำกับข้าว แงงงงงง อยากกินทุกอย่างที่แม่นิวท์ทำเลยอ่ค่ะฟฟฟฟ
    คืออปป้าแมนมาก หล่อมาก คำพูดนี่ก็บาดลึกมาก //ปานิวท์ใส่

    ฟิคสนุกมากค่ะพี่ //ควักหัวใจปาใส่รัวๆๆๆๆๆ
    เราจะติ่งพี่ทิพย์ต่อไป เป็นกำลังใจให้ค่ะะ

    Like

  16. พี่ทิพย์ไม่ชิปเลยค่ะ ไม่ชิปเลยจริงๆ //แต่ออกมาสองเรื่องแล้วววว

    โอ๊ยยยย นิวท์น่ารักมากกกกกกกก ปลูกข้าวโพด? เข้าครัว ทำแซนวิช ทำข้าวปั้น แม่ศรีเรือนมากกกกกกกก >///<

    ตอนอ้ปป้าเข้ามาคุยด้วยก็อยากระเบิดตัวกลายเป็นทุ่งหญ้าแถวๆนั้นเลยยย!!!

    เป็นอะไรที่น่ารักจิกหมอนมากจริงๆ //อรั้ยยยยยย

    Like

  17. โปรเจค ‘นี่คือข้าวโพดที่ฉันปลูกเองนะ’
    มาถึงประโยคนี้นี่ก๊ากลั่นห้องเลยค่ะ 5555555555555555555555555555 แง ทำไม คืออะไร ปลูกเอง แง น่ารัก

    นึกภาพนิวท์คลุงในชุดตอนแจกข้าวโพดแล้วรู้สึกว่าหุบยิ้มไม่ได้ ทำไมน่ารัก ทำไมต้องครุ้งคริ้ง งืออออ แต่ประเด็นคือ มินโฮคะ…………
    แบบนี้เรีกยอ่อยไหมคะ อะไรคือการมาบอกของที่อยากกินแบบนี้ นี่มันอ่อยชัดๆ สะพานเสริมเหล็กเสริมโลหะจากกรีฟเวอร์ถูกพาดไปแล้ว ฮือออ

    “ถ้ามีใครมาขอให้นายทำข้าวสาหร่ายให้…นายบอกขอโทษเขาไปนะ” รอยยิ้มนุ่มนวลนั่นกว้างขึ้นอีกนิด…เจ้าเล่ห์กวนๆ เล็กน้อย “…เพราะต่อไปนี้ นายจะทำข้าวห่อสาหร่ายมาให้ฉันคนเดียวแล้ว โอเคมั้ย?”

    โอ๊ยยยยยยยยยยยยย คนขี้อ่อยยยยยยยยยยยยยย
    มาอ่อยเขาแบบนี้หมายความว่ายังไง ;w; อ่อยแบบไม่รู้จะอ่อยยังไงแล้ว ฮือออออออออ

    เขาอ่อยกันสุดๆไปเลยค่ะ มินโฮเป็นคนดี มีการออกมาตรการด้วย ฮือออ นั้ลลั้ก
    สรุปไปกินคิมบับกันเถอะ ไปๆ ฮืออออออออ

    แต่อยู่ดีๆก็อยากเห็นนิวท์ทำอาหารเกาหลีฟูลคอร์สให้มินโฮ 55555555555555555 ใช้ข้าวโพดด้วยนะคะ ข้าวโพดที่นิวท์ปลูกเอง ฮือออ

    ขอบคุณสำหริบฟิคน่ารักๆนะคะพี่ทิพย์
    ขอโทษที่ๆผ่านๆมาไม่ได้เมนท์นะคะ Y__Y

    Like

  18. โอยยยย พี่ทิพย์คะะะะะะะะะะ ฟฟฟฟฟฟฟ /ตายแล้วเขียนดายอิ้งเมสเซจว่าข้าวปั้น

    ไม่นึกว่าข้าวปั้นจะกลายเป็นอะไรที่โชโจได้ขนาดนี้ค่ะ ฮือ นิวท์น่ารักมาก ชอบตรงที่จะให้ของมินโฮแค่ของที่เจ้าตัวอยากได้จริง ๆ ดูหยิ่งนิด ๆ อา…​นิวท์มากค่ะ /ซับ

    ส่วนมินโฮก็…มินโฮมาก ๆ ค่ะ 555555555 ลุคฮีดูเป็นรุ่นพี่ชมรมวิ่งอะไรงี้จริง ๆ แฟนประธานชมรมน่ารักนะคะ ที่จัดสวนใช่ไหมคะ ข้าวโพดในโครงการน่าจะหวานดีนะคะ ขอชิมบ้า—

    ฮือ พี่คะ น้องไม่มีสติจะเมนท์แล้ว เอาเป็นว่า ซีนซบไหล่คือวิญญาณน้องหลุดไปแล้วค่ะ…

    Like

  19. โงร้ววววววววววว เนื้อเรื่องน่ารักมากเลยค่ะ นิวท์ทำอาหารเป็นด้วย..มุ้งมิ้งค่อดดดดดดด มินโฮก็เท่มากกกก *แทะ*
    พี่ทิพย์ทำใหัเรานั่งขยี้หมอนเละคามือเลยค่ะฟหด่สฟวพขยไยศฎศจฟฃ
    ขอบคุณมากเลยนะคะสำหรับฟิคน่ารักๆแบบนี้ ///7//) <33333

    Like

  20. แอร๊ยยยยยยยยย >< ยิ้มอีกแล้วววววววว
    เขินคุณประธานนักวิ่งอ่าาา 55555555 คุณประธานสนใจพ่อหนุ่มผมทองก็ไม่บอกกก ไปบอกเค้าเฉยว่าอยากกินข้าวห่อสาหร่าย 555555 อยากกินข้าวห่อสาหร่ายฝีมือนิวท์ด้วย
    น่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารักน่ารัก…..

    Like

  21. มนต์รักข้าวห่อสาหร่ายยยยยยยยยยยยยยยย น่ารักจังเลย
    กำลังง่วงๆอยู่ได้ฟิคคุณทิพย์ถึงกับตื่นเลยค่ะ
    ขอบคุณสำหรับเรื่องราวน่ารักๆนะคะ ติดตามเสมอค่ะ

    Like

  22. นิวท์ นายทำไมน่ารักแบบนี้ลูกห๊าาาาาา อยากเห็นตอนนายผูกผ้าสามเหลี่ยมจริงมันจะน่ารักน่าฟัดขนาดไหน

    มินโฮ นายขอได้แบบ อื้อหือออออ เห็นเงียบๆก็ร้ายใช้เล่นนะ

    Like

  23. ไม่ไหวล้าววววว มันน่ารักอะไรอย่างนี้
    นิวท์น่ารักน่าหยิกมากให้ตายสิ พี่ทิพย์ทำร้ายยยยย โฮรวววว
    ประธานชมรมกวนอ่ะ มาห้ามเขาไม่ให้ทำให้คนอื่น ถถถถถ หวงอ่ะจิ ตัวเองกินได้คนเดียว 555555
    นิวท์หน้าแดง นิวท์หน้าแดง อ่าห์ … น่ารักที่สุด
    ตอนเขยิบๆเข้าไปใกล้ๆนี่แอบฮา คือนึกภาพนิวท์กระดึ๊บๆเข้าไปละขำ แบบประหม่าๆแต่น่ารักเป็นบ้า ตอนสุดท้ายนั่นอะไร หอมแก้มเขาเรอะมินโฮ โอ๊ยตายยยยยย #สิ้นชีพ
    ขอบคุณนะคะ พี่ทิพย์แต่งน่ารักมากๆอีกแล้ว >< สู้ๆนะคะ เป็นกำลังใจให้ค่ะ ^^

    Like

  24. ฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟ มินโฮแม่ง แม่งงงง แม่งงงงงงงงงงงงง เขาแค่เอาซูชิมาให้นายถึงกับออกปากว่าจากนี้ให้ทำมาให้แค่ตัวคนเดียวเลยเราะ

    มินโฮดูอ่อยอย่างมีชั้นเชิงมาก คือแบบชั้นก็แค่อยากกินข้าวห่อสาหร่ายน่ะนะ ก็แบบแค่พูดเปรยๆไม่ได่หมายความว่าอยากให้นายทำมาให้สักหน่อย ก็แค่เผื่อนายจะอยากรู้ว่าชั้นอยากได้อะไรเป็นพิเศษก็เท่านั้นเอง

    ชอบฟิลเทพเจ้ากูเกิ้ลกับน้องนิวท์มากมาย คือดูพยามมากแล้วก็เป็นการหน้าแตกเล็กๆที่ดูน่ารัก เหมือนบอกกลายๆว่าเนี่ย ชั้นน่ะก็ไม่ได้มีความรู้ด้านนี้นักหรอกนะ แต่เพราะว่านายบอกว่าอยากกิน ถึงได้พยามไปทำมาให้กินต่างหากเล่า แค่นั้นจริงจริ๊งงงง

    แอบรู้สึกว่าคำว่าฉันชอบนะของมินโฮไม่ได้หมายถึงแค่ข้าวห่อสาหร่ายอย่างแต่รวมไปถึงคนที่ทำมาให้ด้วย หรือจริงๆมันควรจะเป็นประโยคว่า “ชั้นชอบ(ข้าวห่อสาหร่ายที่นายอุตส่าห์ไปกูเกิ้ลแล้วหัดทำมาให้แม้จะผิดรูปแบบไปบ้างก็เถอะ)นะ”

    มินโฮนี่มันโอปป้าจริงๆเล้ยยยยยย //ปาคิมบับใส่ด้วยฟามรัก

    ดีใจจริงๆที่ได้ลงเรือเดียวกัน

    Like

  25. โอ้ยยยยยย อ่านแล้วมันแลดูโชโจฟรุ้งฟริ้งจริงๆค่ะน้องทิพ ตอนที่เงิบเพราะรู้ว่าทำมาผิดแบบนี่ชวนรู้สึกน่ารักจริงๆ แบบว่ามุ่งมั่นและมั่นใจมากจนนาทีสุดท้ายแต่ดันพลาดเนี่ย โอ๋นะไม่ร้องนะนิวท์ 55555

    Like

  26. ดีค่าาพี่ทิพย์
    ไม่ได้อ่านฟิคของพี่ทิพย์(และฟิคอื่นๆ)นานมากเลย5555
    ยังแต่งได้มุ้มงมิ้งไม่เปลี่ยนเลยเน้อ
    บังเอิญเห็นลิงค์ก็เลยเข้ามาอ่าน ไม่ได้ดูหนังออฟฟิเชียลเลยไม่รู้ว่านิวท์กับมินโฮหน้าตาแบบไหน แต่สารภาพว่าจิ้นไปไกลแล้วค่ะ55555 สงสัยต้องไปหาหนังมาดูซะแล้วว หสเาตลสหสเาหสแหสห ชอบโมเม้นต์งุงิที่เคะพยายามทำอะไรซักอย่างแบบนี้มาเลย อ่านแล้วเขินตัวบิดไป3รอบเศษ555

    Like

  27. พ่ายแพ้ค่ะ พูดคำเดียวว่าพ่ายแพ้
    ว่าจะไม่ชิป เพราะเราอ่านนิยายแล้ว รู้ตอนจบแล้ว
    แต่ก็แพ้เพราะฟิคอุ่นๆของพี่ทิพย์อ่ะ งือออออออออ
    แพ้หมดรูป กับผ้าสามเหลี่ยมบนหัว และการเป็นว่าที่ศรีภรรยาที่ดีเลิศ
    แล้วมากิซูชินั่นคืออะไร นั่นมันน่ารักเกินไป!!!!!
    บรรยากาศโรงเรียนไฮสคลูลนั่นก็ด้วย

    ยอมแล้วค่ะ
    ขอบคุณพี่ทิพย์มากสำหรับฟิคดีๆนะคะ อ่านแล้วยิ้มทั้งเรื่องเลยค่ะ

    Like

  28. คุณทิพย์คะ ฟิคคุณทิพย์ทำพลอยเขินนนนน ; /// 😉
    เป็นฟิคที่น่ารักมากจริงๆค่ะ นิวท์น่ารักน่าแกล้งน่าเอ็นดูมาก ส่วนมินโฮก็ยังเป็นสุดคูลเหมือนเดิม

    ถ้าหนูนิวท์จะน่ารักขนาดนี้!!!!! ฮืออออออออออ น่ารักทุกท่วงท่ากิริยาอาการ
    ตอนที่หันไปเตรียมแซนด์วิชแบบคล่องมากๆนี่แลดูคุณแม่มากเลยค่ะ แต่ตอนเลิ่กลั่กนึกว่าเขาจะเอาแซนด์วิชแฮมชีสนี่น่ารักทวีคูณ ฮือออ อิจฉาอปป้า ไม่ยกให้ได้มั้ย ; __ ;

    มินโฮหย่อนเบ็ดอ้ะ!!! ทำมาบ่นเนียนๆเบลอๆ แล้วก็หยอดเขาตบท้าย
    ฮืออออ จีบเลยค่ะ จีบเลยยยยยยย //ยกป้ายสนับสนุนการเชื่อมสัมพันธ์ระหว่างประธานชมรมกรีฑากับชมรมทำสวน

    ตอนที่นิวท์ค่อยๆเอนไปพิงมินโฮนั่นน่ารักมากเลยค่ะ นึกภาพแล้วแบบ ฮือออออออออ โอยยยย ทำไมเป็นคนน่ารักขนาดนี้นะะะะะะะ
    ตอนที่มินโฮบอกให้ทำให้แค่ตัวเองคนเดียวนี่เป็นการสารภาพ(?)ที่เจ้าเล่ห์มากแล้วก็น่ารักมากๆด้วยค่ะ แอบมองเขาเหมือนกันใช่มั้ยละค่ะคุณประธานนนนนนนนน

    Like

  29. กรี๊ดดดด น่ารักค่อดดดดค่ะ คือแบ่บไม่ไหวจะเม้นท์แล้ว ชอบบมากเลยเรื่องราวโมเมนต์แบบนี้ คือเรานั่งอ่านช้าๆวนไปวนมาทุกตัวอักษรเลยค่ะ คุณทิพย์บรรยายได้น่ารักสุดๆ เขินและฟินมาก ฮ่าา
    เราเพิ่งได้ไปดูหนังแบบไม่ได้คาดหวังไรมากมาย ยังงงๆภาพรวมเรื่องโดยรวมว่า เอ๊ะนี่มันจะ sci-fi จะสัตว์ประหลาด จะไวรัสซอมบี้หรืออะไรยังไง แต่ทั้งนี้ทั้งนั้น เราชอบนิวท์มากก เล่นเอากลับมาเพ้อ เวิ่นเว้อหาผู้ร่วมชะตากรรมในโลกไซเบอร์ ไม่ผิดหวังค่ะ ตอนนี้เอะอะminewtอะไร ทุกสิ่งอย่าง เสพมันเข้าไป! ฮ่าา
    ยังไงก็ขอบคุณที่แต่งฟิคน่ารักๆมาให้ได้อ่านนะคะ

    Like

  30. โอ๊ยยยย ><
    น่ารักมากกกก ชอบมากเลยค่ะ คู่นี้เคมีเข้ากันน่ารักไม่ไหวแล้ววว
    มินโฮหยอดแรงเกิ๊น .w. เขินนะแงงงงงงงงงงงง

    ขอบคุณมากนะคะที่แต่งฟิคน่ารักแบบนี้มาให้อ่านกันนนน

    Like

  31. ทุบโต๊ะรัวๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ มันแบบว่าก๊าวมากกกกกกกกก สารภาพตามตรงว่าตอนที่อ่านนี่นั่งทุบโต๊ะตลอดเวย์(ฮา)หยอดแต่ละทีเล่นเอาเขินไปสิบตลบ555555
    น่ารักสุดๆเลยฟิคนี้ ขอบูชาขึ้นหิ้ง55

    Like

  32. ที่มินโฮพูดนี่คือแบบ “ถ้าใครถามว่ามีแฟนก็บอกว่ามีแล้วนะ”
    คือบั่บๆ พี่ทิพย์อย่าทำให้น้องชิปคู่นี้สิคะถถถถถถถ
    โอยตายค่ะ // กัดกินสาหร่ายอย่างบ้าคลั่งงงง
    เฮนโลว พวกนายทำชั้นสติแตกเยอะไปแล้วเน่อวววว
    ทำไงดีคะ เขินจนตัวแตกแล้วค่ะฟฟฟฟฟฟ

    Like

  33. เปิดเรื่องมาก็รู้เลยว่าพ่อหนุ่มมินโฮนี่ช่างฮ็อตสะนี่กะไร ได้ดอกมงดอกไม้สะเต็มโต๊ะเลย
    เขินนนน นิวท์ แค่มินโฮก้มหน้าลงมาสบตาพูดคุยด้วยแค่นี้ นายก็ไปไม่เป็นแล้ว น่าร๊ากกกกก
    ไรท์ครับ อ่านมาเจอเข้ากับคำว่าแรกรัตติกาลเท่านั้นแหละ ก็ดันนึกถึงหนังแวมไพร์สะงั้น
    มินโฮ ไอ้หมีตาขีดกล้ามากนะ ที่แกล้งน้องนิวท์สุดที่รักของช้านนน
    เดี่ยวแม่ก็เอาฝักข้าวโพดสุกทุบหัว แล้วลากไปทิ้งในทุ่งสะเลย
    ชอบนิวท์เข้าแล้วอะดิ ไม่ต้องมาทำเป็นบอกว่า ไม่ต้องทำสาหร่ายให้คนอื่นเพราะทำให้ตัวเองคนเดียวแล้วเลยนะ
    จะขอเค้าเป็นแฟนก็พูดไปเลยดิ
    เพ้อเกินแล้วอีนี่นิ ชิปคู่นี่เกิ๊น
    ไรท์แต่งได้น่ารักและฟินฝุดๆ จนอยากจะขอคารวะจริงๆ

    Like

  34. แงงงงฟฟฟฟฟฟฟฟ พี่ทิพคะ นี่มันทำร้ายมากเกินไปแล้วฟฟ //กระอักเลือดเป็นข้าวปั้น
    คู่นี้น่ารักมากเลยค่ะ แงง้ นิวท์คุงกับโอปป้าแลดูน่ารักงุงิโชโจ โปรเจค นี่คือข้าวโพดที่ฉันปลูกเองนะ ไหนจะตอนนิวท์ใส่ผ้าคาดสามเหลี่ยม แล้วยังทำข้าวปั้นที่ชั้นปั้นเองมาให้ด้วย แงงง้ ถึงไม่ใช่โอปป้าแฟนเกิวก็จะไม่ทนค่ะ *ตัวแตกตายในเมซอย่างสงบฟฟ*

    ขอบคุณพี่ทิพมากนะคะที่แต่งฟิคน่ารักๆแบบนี้มาให้อ่าน

    Like

  35. …..พ….พี่ทิพย์เห็นอะไรมั้ยคะ….เห็นศพของแฟนเกิร์ลที่ความฟินทะลุชาร์ตจนเกิดheart attackมั้ยคะ…. ศพนั่นอยู่ตรงนี้เองค่ะแงงงงงง //////////////////////////////////////////////
    เขินนนนนนนนนนนน น่ารักมากกกกกก น่ารักโคตรรรร น่ารักที่สุดดดดดด
    นิวท์น้อยน่ารักโพดดดๆๆๆ พอรู้ว่าเขาอยากกินอะไรก็รีบไปทำให้เลย แถมยังทำผิดจังๆอีกแงงงงงน่ารักกก ยิ่งเฟลยิ่งมุมิเข้าไปใหญ่จริงๆค่ะแงงงงงง ทำไมพี่ทิพย์ถึงรู้จุดอ่อนของแฟนเกิร์ลแบบนี้คะนี่มันจุดตายเลยะแล้วยิ่งเจอประโยค “เพราะต่อไปนี้ นายจะทำข้าวห่อสาหร่ายมาให้ฉันคนเดียวแล้ว” นี่ตายเลยค่ะตายยยย ตายแบบไม่คิดจะฟื้นกลับมา ตายอย่างก้าวร้าว ตายแบบไม่สงบสุดๆคงต้องขอเอยูต่อๆไปมาช่วยเยียวยาแล้วล่ะค่ะฟฟฟฟฟ /โดนพี่ทิพย์ถรีบกร้ากก
    น้องชอบเรื่องนี้มากเลยอ่ะพี่ทิพย์ฟฟฟ เป็นshort ficอารมณ์อบอุ่นสบายใจที่กริ๊วกร๊าวมาก ขอบคุณพี่มากนะคะม้วฟฟฟฟ <333333

    Like

  36. แง ตอนเม้นครั้งแรกดันส่งไม่ไปซะงั้นฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟ ขอสครีมใหม่รัวๆอีกรอบค่ะ oTL
    ขอกรีดร้องให้กับความน่ารักของฟิคนี้ค่ะ โอย หัวใจไม่ดีเลยฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟหน้าที่คนแจกข้าวโพดนั่นมันอะไรคะผ้ารูปสามเหลี่ยมคืออะไรคะฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟนี่มันมงกุฎตำแหน่งนางงามเจ้าหญิงไร่ข้าวโพดชัดๆเลยแงงงงง แล้วชื่อโปรเจกต์ก็น่ารักมากแลดูนิวท์มากๆฟฟกหดฟหกดฟหกดหกฟด

    แล้วก็ชอบตรงที่นิวท์แลพยายามทำสุดชีวิตแล้วเจอความเงิบของประเภทซูชิ โอ้ยยยยยยฟฟฟฟฟฟฟน่ารักเกินไปแล้วค่ะหัวใจบอบบางนักฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟวายยูโซอะดอเรเบิ้ลไลค์แดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดฟหดฟหกดฟหกดฟดกฟดกน่าเอ็นดูวววววววว แต่มินโฮนี่จริงๆแล้วอยากให้เขาทำให้ใช่ไหมล่าเห็นนิ่งๆ นี่ร้ายนะะะะทำมาเป็นพูดว่าอยากกินซูชิต่อหน้าเขาฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟจริงๆแล้วนี่เป็นแผนใช่ไหมเจ้าตาสระอิตัวหมีฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟ แอแอแอแอแอแออะไรคือคำพูดให้เขาทำซูชิมาให้กินคนเดียว นี่คำขอแต่งงานใช่ไหม แล้วทำไมพวกนายถึงดูเป็นข้าวใหม่ปลามันกันขนาดนี้ฟกดฟหกดฟหกดฟหดก /จับกินแทนซูชิ /โดนพี่ทิพย์แดเมจอย่างรุนแรงo<——-< /เขียนไดอิ้งแมสเสจว่าซูชิแล้วตายอย่างสงบ

    ขอบคุณสำหรับฟิคนะคะ เติมพลังชีวิตได้ดีจริงๆ เลยค่ะ UvU//////////// /กอดๆ
    /ปาหัวใจใส่นิวท์ /แล้วก็ปาหัวใจใส่พี่ทิพย์รัวๆ

    Like

  37. ถ้ามีใครมาขอให้นายทำข้าวสาหร่ายให้ นายบอกขอโทษเขาไปนะเพราะต่อไปนี้ นายจะทำข้าวห่อสาหร่ายมาให้ฉันคนเดียวแล้ว แอบขอเป็นแฟนแบบเนียนๆๆเลยนะมินโฮ น่ารักมากๆๆๆค่า

    Like

  38. เพิ่งเข้ามาเจอบล๊อกนี้ ดีใจที่มีคนเขียนฟิคมินิวท์ ฮือออ

    มาคอมเม้นฟิคบ้าง ของสครีมดังๆว่า ‘น่ารักมากกกกกกกกกกกกกกกกกกก’ ตอนเพิ่งเคยกินคิมบับครั้งก็คิดอยู่ในใจเหมือนกันว่าเหมือนซูชิเลยแฮะ รู้สึกแบบเคยเข้าใจผิดเหมือนนิวท์ด้วย 55555555555

    ยิ่งตอน “ถ้ามีใครมาขอให้นายทำข้าวสาหร่ายให้…นายบอกขอโทษเขาไปนะ” ขอบิดตัว360องศาใส่มินโฮสักสามที เขินอ่ะ เขินมากกกกกกกกกกก ทริคขอเป็นแฟนเจิดมาก เอาไปสิบดาว 👍

    อ่านจบต้องขอตัวไปหาคิมบับกินแก้เขินสักหน่อยแล้ว
    ง่าาาาาา เขินนนนนนนน

    Like

  39. afas;fjs;adjf diUกร๊ดดดดดดดดด
    ฟิน
    ฟินมากกกกกกกก
    น่าักมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

    Like

  40. Pingback: [The Maze Runner Fic][MiNewt] The Unpredictable Ratio of Pocky Sticks per Encounters | tippuri's blog (◉◞౪◟◉✿)·

  41. ข้าวโพดดดด ข้าวโพดที่นิวท์ปลูกเองเลยนะ
    กราบขอบคุณคุณทิพย์ที่เขียนเรื่องนี้ออกมาค่ะ
    น่ารักมากเลย ความเฟลแบบนี้มันน่ารักจริงๆนะคะ
    *ปิดหน้าเขิน* ฮื่อออออ
    อปป้าก็เนียนจีบนิวท์แบบ– ฮื่ออออออ
    ฮว้ากๆๆๆๆๆ อปป้าบ้า *รัวกำปั้นใส่พุงอปป้า*
    อยากกินก็ไปหาซื้อกินเซ่
    มาบอกลอยๆให้นิวท์ฟังทำมายยยยย ฟฟฟฟฟฟฟ
    อยากจีบก็บอกมาๆๆๆๆๆ
    ชีวิตน้องพังกับฟิคนี้ค่ะ เฮือกกกก

    Liked by 1 person

  42. โปรเจคข้าวโพดนี่พี่ก็รู้สึกว่าชื่อมันทำร้ายนิวท์มากค่ะ แต่ก็ไม่แคร์— //โดนชก
    สองคนนี้งี่เง่ามากค่ะ เกลียดดดด //จุ๊บรัวๆๆๆ
    รอดูต่อไปว่าจะมีอะไรมาแกล้งนิวท์อีกนะคะฮืดฮาดๆๆๆๆ

    Like

  43. ตะไมน่ารักกกกกกกก ฮือออออออออ TxT โอปป้าแอบชอบเค้ามาตลอดก็ทำไมไม่บอกล่ะ แง นิวท์คลุงควีโยมิสุดๆไปเลยค่ะ อยากกินข้าวโพดดดดดดดดดดดดด โอปป้านี่ฮอตสุดค่ะ กรี๊ดตั้งแต่ในหนังกันเลยทีเดียว ฟิน ฮือ เป็นเรื่องที่น่ารักมากเลยค่ะพี่มิพย์ พธูธ มูๆ TwT

    Like

    • เซ็ตนี้เขียนเพื่อกลั่นแกล้ง เอ๊ย แสดงความรักให้นิวท์ค่ะ UuU
      ขอบคุณสำหรับคอมเม้นนะคะ

      Like

  44. ฮืออออออออออออออออออออออออออออออ ;—-; นั่ลล้าคคคคคคคคคคคคคคคคคคค ยอมแป้แล้วเธอ เรายอมแล้วววววววว ยอมเคมีคู่นี้ในเรื่องสุดๆ อะไรอะะะ สเตปการจีบของนิ้วท์เทพจริงๆ /จำไปใช้ แต่ถ้าหนุ่มไม่มีใจ เราก็อดดดดด

    โชวโจวมังกะจริงๆค่ะ แต่เราชอบโชวโจวมังกะะะะะ /เหล่มองโนซากิคลุง
    เรื่องความรักมอปลายนี่มันชวนให้ใจเต้นตุบๆจริงๆค่ะ คิดถึงอีตอันหอมหวานนนนน ตอนอยูามอปลายจริงๆ /ตอนมอปลายแกก็ไม่ทำอะไรนอกจากนั่งอ่านนิยายวายแล้วมโนไม่ใช่เรอะ //ชกตัวเอง

    รักพี่ทิพย์ค่ะ เราชอบเรื่องนี้มากมากกก เราแพ้เซมไปเก่งกีฬามาดเท่ค่ะ เรายอมแล้วค่ะ /น้ำตาแห่งความฟินไหลพรากๆ

    Like

    • สองคนนี้งี่เง่าน่าหยิกมากค่ะฟฟฟฟฟ พี่ไม่อยากจิทนนนนนน
      มินโฮเท่และนิวท์น่ารักขนาดนี้ไปทำไมคะ ไม่มีทางเลือกนอกจากเขียนฟิคค่ะฟฟฟฟฟฟฟ
      ขอบคุณสำหรับคอมเม้นนะคะ ❤

      Like

  45. มินิวท์แบบโรแมนติกคอเมดี้กรี๊ซซซซซซซซซซซซซซ *0*
    เห็นด้วยเป็นอย่างยิ่งค่ะว่าสองหนุ่มนี่เข้ากับสไตล์ไฮสคูลเลิฟมังงะเป็นที่สุด
    นางเอกการ์ตูนตาหวานเรื่องไหนๆก็ชิดซ้ายค่ะถ้าได้มาเจอความน่ารักใสๆของหนูนิวท์ท์ท์ คาดผ้าสามเหลี่ยมก็น่ารัก ปลูกข้าวโพดก็น่ารัก เสิร์จกูเกิ้ลก็น่ารัก จะหงายเงิบก็ยังน่ารักเลยคนอะไรก็ไม่รู้บ้าบ้าบ้าที่ฝรุดดดดด >w<
    (//มโนภาพคุณแซงสเตอร์ทำตาโตอ้าปากเหวอแก้มแดงแล้วมันก๊าวใจจนจิกหมอนขาดเป็นริ้วๆ)
    ฉากบอกรักง่ายๆแต่ดาเมจรุนแรงอีกแล้วค่ะ โอยยยย โอปป้านักวิ่งแกจะเท่ห์ไปไหนนนนนนน

    ปูลู. เราเห็นมีภาคต่อด้วย เดี๋ยวจะวิ่งตามไปเสพย์นะคะ ฮิฮิฮิฮิ ^^

    Like

    • นิวท์โกะ(?)น่ารักมากๆๆๆค่ะ เรื่องนี้เราเขียนเพื่อแกล้งนางด้วยรักเลยฟฟฟ //โดนพลั่วฟาด
      อปป้าก็จะได้กำไรในจุดนี้ไปรัวๆนะคะฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟ อิจฉาาาาา
      อาจจะมีตอนต่ออีกค่ะ ถ้าเรามีพล็อตนะคะ TvT

      Like

  46. Pingback: [Christmas Cookies Series] 4. Coconut Macaroon ~ {MiNewt} | tippuri's blog (◉◞౪◟◉✿)·

  47. ทำไมนิวท์ถึงน่ารักได้ขนาดนี้คะะะะะะะะ จิกหมอนอ่านกันเลยทีเดียว งือออออออออ ชอบแนสไฮสคูลแบบนี้มากค่ะ อ่านแล้วฟิน เขินแทนนิวท์เลยอ้ะ(?) //// ที่มินโฮไม่สนใจของอย่างอื่นเพราะรอนิวท์อยู่รึเปล่าน้าาา /มโน/ มุ้งมิ้งมากง่ะ ชอบๆๆๆๆ /โป้งชี้ก้อยให้ไรท์ ❤

    Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s