[The Maze Runner Fic][MiNewt] Before the 14th Cup (1)

 
 
 
Before the 14th Cup
The Maze Runner fanfiction by Tippuri~ii * 
 

 

    
 

 
 

Pairing:  Minho x Newt
Fandom: The Maze Runner

Type: AU fanfiction

 
 

 

 * แฟนฟิคชั่นเเรื่องนี้เป็นเพียงจินตนาการของไรเตอร์และแต่งขึ้นเพื่อความบันเทิง ไม่มีความเกี่ยวข้องกับบุคคล สถานที่ หรือเหตุการณ์จริงใดๆ ทั้งสิ้น และแฟนฟิคชั่นเรื่องนี้เป็นแฟนฟิคชั่น BL…ถ้าใครไม่ชอบแนะนำให้ปิดค่ะ *

 

 

 

 

 
************************************
 
 
TALK:
 
 
 
เอาทอล์คมาไว้ข้างบน เพราะอยากจะบอกอะไรไว้ก่อนค่ะ TvT
 
ทิพย์เริ่มต้นเขียนฟิคเมซรันเนอร์จากหนัง เพราะงั้น คาแรคเตอร์และหน้าตาก็จะอิงตามหนังหมดเลยค่ะ
 
แต่ตอนนี้ได้เริ่มอ่านหนังสือแล้ว(อย่าสปอยล์นะคะเพราะเพิ่งเริ่มอ่านเอง ฟฟฟฟ) และได้พบว่า…นิสัยตัวละครไม่เหมือนกันเลยค่ะฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟ
 
เพราะงั้นเลยอยากบอกไว้ก่อนว่า ฟิคเรื่องนี้ based on ฉบับหนังนะคะ มินโฮเป็นโอปป้าสุดคูล และนิวท์ตัวบางน่ากด(ไม่ได้สะกดคำว่ากอดผิด) นะคะนะ
 
แค่นี้ล่ะค่ะ เอนจอยรีดดิ้งค่ะ ❤
 
 
 
ทิพย์เอง
 
 
 
 
 
************************************
 
 
 

Let the bough break, let it come down crashing

Let the sun fade out to a dark sky

I can’t say I’d even notice it was absent

Cause I could live by the light in your eyes

 

 

 

*****

 

 

Chapter 1

 

 


               

“จริงๆ นะ…ฉันว่าฉันเคยเห็นเขาที่ไหนมาก่อนล่ะ”

               

 

 

 

 

นี่คือสิ่งที่โทมัส บาริสต้าลูกมือของเขาพูดออกมาหลังจากที่ลูกค้าคนเดียวในขณะนี้ได้เดินออกไปจากร้าน…มันเป็นคำสันนิษฐานที่เจ้าตัวกึ่งๆ เปล่งรัศมีความคิดออกมาได้สักพักแล้ว ยังดีที่อย่างน้อยเจ้าหนุ่มรุ่นน้องนี่ก็ยังมีสติพอจะรอให้คนที่เป็นหัวข้อประเด็นออกจากร้านไปเสียก่อนแล้วค่อยพูดออกมาดังๆ

               

 

 

 

 

มินโฮถอนหายใจอย่างหน่ายๆ…แต่ก็ไม่ได้เกินระดับความหน่ายใจปกติที่มีให้โทมัสแต่อย่างใด พูดแย้งเรียบๆ “เพ้อเจ้อน่า วันนึงๆ นายเจอคนเป็นสิบ…รู้ได้ไงหาว่านายจะไม่ได้จำผิดๆ มาเอง”

               

 

 

 

 

โทมัสนิ่วหน้ากับคำปราม เถียงโต้อีกนิดหน่อยว่าตนก็ไม่ได้บอกสักหน่อยว่าเคยเจออีกฝ่ายอย่างแน่นอน แค่พูดเท่านั้นเองว่าหน้าดูคุ้นๆ…การบ่นที่คุณเจ้าของร้านไม่ได้ตั้งใจฟังแล้ว แค่พยักหน้าเออออไปด้วยเท่านั้นเอง

                 

 

 

 

 

แต่ถึงเขาจะพูดปรามโทมัสเองแบบนั้นก็เถอะ…จะมีใครที่ไหนลืมคนหน้าตาหล่อน่ารักแบบนั้นได้ลงกันนะ…? 

               

 

 

 

 

มินโฮคิดเสริมเองในหัวตอนที่เดินไปเช็ดโต๊ะของลูกค้าคนที่เพิ่งออกไป…ชายหนุ่มร่างโปร่งบางคนนั้นมีเส้นผมสีทองเหมือนคาราเมล ความยุ่งเหยิงของมันยิ่งส่งให้วงหน้าสีน้ำนมนั้นดูอ่อนเยาว์นักทั้งๆ ที่ดูแล้วอีกฝ่ายน่าจะอายุรุ่นราวคราวเดียวกับเขา สำเนียงตอนสั่งเครื่องดื่มนั้นเป็นสำเนียงบริติชชัดเจน…มินโฮจึงยิ่งไม่พบความเป็นไปได้ว่าโทมัสผู้อยู่ในนิวยอร์กมาตลอดชีวิตจะไปเคยเห็นหน้าอีกฝ่ายเอาได้ตอนไหน

               

 

 

 

 

แล้วสุดท้าย มินโฮก็เลิกสงสัยเพราะยังไงก็ไม่มีประโยชน์…ทำเพียงเก็บถ้วยอเมริกาโนที่หมดแล้วออกไป แล้วก็ไม่ได้คิดถึงหนุ่มผมสีคาราเมลคนนั้นอีก

 

 

 

 

 

**

 

               

 

The Maze คือร้านกาแฟที่มินโฮเปิดขึ้นเองมาได้เกือบสามปีแล้ว…เขาตกแต่งมันในสไตล์โมเดิร์น แต่ก็เลือกใช้วัสดุธรรมชาติด้วยเพื่อให้ตัวร้านดูสบายตา…ไม่ว่าจะเป็นผนังอิฐเปลือย แผ่นไม้สีอ่อนที่มีรอยตาไม้สีเข้มที่ถูกใช้ต่อกันเป็นฐานให้เคาเตอร์หินอ่อนสีดำสนิท เก้าอี้ที่เป็นไม้แบบเดียวกันซึ่งรองรับเบาะผ้าดิบสีเข้มเอาไว้อยู่ และตรงด้านในของร้าน…มินโฮเลือกจะเปลี่ยนจากผนังอิฐเปลือยมาเป็นกำแพงแผงต้นมอสและเฟิร์นที่สูงจรดเพดาน สีเขียวเข้มของพวกมันโดนขับให้ดูลึกล้ำด้วยขอบปูนปลาสเตอร์สีขาวที่ขนาบข้างอยู่…มอบบรรยากาศเย็นชื่นสบายๆ ให้กับตัวร้านเป็นอย่างยิ่ง

 

 

 

 

 

เพราะร้านของเขาตั้งอยู่ในเขตที่เลยจากวงย่านดาวน์ทาวน์มาแล้ว นั่นจึงทำให้มันไม่มีบรรยากาศของความเร่งรีบหรือเสียงอึกทึกเท่าคาเฟ่ชื่อดังทั่วๆ ไป ซึ่งจุดนี้นี่เองที่มินโฮคิดว่าเป็นหนึ่งในปัจจัยที่เรียกให้ผู้คนสนใจที่กลับมาอุดหนุนเป็นครั้งที่สอง…และความไม่พลุกพล่านจนเกินไปนี่เองที่ทำให้เขามักจะจำลูกค้าบางคนได้ถ้าอีกฝ่ายแวะมาอีกครั้ง

 

 

 

 

 

และสำหรับลูกค้าที่เข้ามาในช่วงไม่มีคนของเมื่อวานและได้เป็นประเด็นถูกพูดถึงระหว่างเขากับโทมัสแล้ว…จึงไม่ใช่เรื่องแปลกเลยที่มินโฮจะสังเกตเห็นเจ้าตัวทันทีที่ร่างโปร่งบางนั่นเดินผ่านประตูเข้ามา

 

 

 

 

 

“มินโฮ!”

 

 

 

 

 

เขาเงยหน้าขึ้นมาจากการวาดลวดลายบนฟองนมคาปูชิโน…ก่อนจะเห็นว่าโทมัสกำลังโบกไม้โบกมือเป็นเชิงให้ช่วยมาเปลี่ยนตัวกันที ซึ่งมินโฮก็ขมวดคิ้วงงๆ กลับไป…เพราะในฐานะบาริสต้าอันดับสองของร้าน โทมัสจะต้องเป็นคนรับรายการส่วนใหญ่เอง…เพราะฉะนั้น การเรียกหาเขาแบบนี้ก็คือกรณีที่เมนูที่ได้รับยากเกินไปหรือเจ้าตัวประสบปัญหาอะไรสักอย่างระหว่างการรับรายการ

 

 

 

 

 

คิ้วที่ขมวดยุ่งอยู่แล้วของมินโฮยิ่งขมวดยุ่งเข้าไปอีกเมื่อโทมัสไม่รอให้เขาไปถึงเคาเตอร์ด้วยซ้ำ…เจ้าตัวเดินมาเจอกันครึ่งทางเลย พูดเร็วๆ สั้นๆ ก่อนที่จะโฉบสวนไป

 

 

 

 

 

“ฝากนายรับออเดอร์เขาทีนะ เดี๋ยวฉันจัดการถ้วยนั้นเอง”

 

 

 

 

 

ว่าจบ เจ้าตัวยุ่งก็หยิบคาปูชิโนถ้วยนั้นออกไปเสิร์ฟเองเสียเฉย…ไม่เปิดโอกาสให้มินโฮได้ทำอะไรมากไปกว่าแอบถอนหายใจแล้วรีบเดินไปยืนตรงหน้าเคาเตอร์ นึกคาดโทษในใจว่าต้องเค้นคอโทมัสให้ได้ว่านี่มันบ้าอะไรกัน

 

 

 

 

 

“ขอโทษครับที่ให้รอ” มินโฮยิ้มอย่างขออภัยให้คนเบื้องหน้าตน “รับเป็นอะไรดีครับ?”

 

 

 

 

 

ผิดคาด…เพราะชายหนุ่มผมสีคาราเมลดูจะไม่ได้ถือสาอะไรกับความขลุกขลักนี้ หนำซ้ำยังยิ้มตอบด้วย…รอยยิ้มที่แสนชวนมองและทำให้มินโฮได้เห็นว่าดวงตาโตของอีกฝ่ายนั้นเป็นสีน้ำตาลลึกล้ำ

 

 

 

 

 

“เอานั่นน่ะ” วงหน้าขาวใสพยักเพยิดไปที่ป้ายเมนูด้านหลังมินโฮราวกับจะช่วยบอกอะไรได้ “…คาเฟ่ บรีเวถ้วยนึง”

 

 

 

 

 

นั่นเป็นอย่างเดียวที่อีกฝ่ายสั่ง คุณเจ้าของร้านจึงจัดการคิดเงินและขยับไปเริ่มต้นผสมเครื่องดื่ม…กาแฟเข้มข้นถูกผสมเข้ากับนมร้อนและวิปครีม กลิ่นอบอุ่นหอมหวานกรุ่นขึ้นมาตอนที่ฟองสีขาวสะอาดถูกรินทับตามลงไป…มอบความรู้สึกชอบใจให้มินโฮอย่างทุกครั้งเวลาที่เขาได้ชงกาแฟดีๆ สักถ้วยให้ลูกค้า

 

 

 

 

 

ความอบอุ่นหอมหวานก่อตัวอีกครั้งตอนที่เขายกถ้วยไปเสิร์ฟที่โต๊ะแล้วชายหนุ่มผมทองยิ้มขอบคุณให้…มันไม่เหมือนกับความรู้สึกชอบใจกับกาแฟของตัวเองอย่างทุกที แต่มินโฮก็ตอบไม่ได้เหมือนกันว่าเพราะอะไรตนถึงได้คิดแบบนี้

 

 

 

 

 

และเขาก็ตอบไม่ได้ด้วยว่าทำไมตัวเองถึงยังคิดถึงรอยยิ้มนั่นเป็นครั้งเป็นคราวไปจนจบวัน

 

 

 

 

 

หนุ่มเกาหลีรอจนถึงเวลาปิดร้านถึงได้เริ่มต้นสอบปากคำโทมัส…ซึ่งก็ได้ความมาตามนี้

 

 

 

 

 

“เขาคือคนที่เขียนคอลัมน์แนะนำร้านอาหารในแมกกาซีน The Glade ไง” ผิดกับมินโฮ…บาริสต้าอันดับสองของร้านมีความสนใจถึงข้อมูลทำนองนี้ในระดับที่เข้าขั้นเป็นเนิร์ด โทมัสอธิบายรัวเร็วพร้อมตาเป็นประกายอย่างตื่นเต้น “แล้วเขาก็มีบล็อกรีวิวร้านกับเมนูส่วนตัวเองอีกบล็อกด้วย! ฟอลโลวเวอร์เป็นหมื่นๆ คนเลยนะ!”

 

 

 

 

 

หนุ่มน้อยจาระไนถึงความมีอิทธิพลในการดันและดับร้านอาหารได้แค่เพียงพิมพ์ตัวอักษรของบุคคลในหัวข้อสนทนาต่อ…เท่าที่มินโฮสรุปความได้ก็คือ ชายหนุ่มผมสีคาราเมล – หรือนิวท์ – เป็นคอลัมนิสต์ด้านวิจารณ์ร้านอาหารที่ดังไม่ใช่น้อย ซึ่งเป็นอะไรที่ทำให้เขาแอบรู้สึกตลกๆ ไม่ใช่น้อย…เพราะมาดของนิวท์นั้นให้อารมณ์เหมือนเด็กนักศึกษามากกว่าผู้ใหญ่ที่ทำงานแล้ว

 

 

 

 

 

“เขาจะชอบมาแนวๆ นี้ล่ะ…เท่าที่ฉันเคยได้ยินมานะ” โทมัสเล่า “สมมติเขาเจอร้านที่ถูกใจ อยากเขียนถึง…เขาก็จะมาสั่งเมนูไม่ซ้ำกันทุกๆ วัน พอใจเมื่อไหร่ก็เขียนรีวิว”

 

 

 

 

 

ครุ่นคิดเล็กน้อย ก่อนจะเอ่ยเสริม

 

 

 

 

 

“แต่ถ้าเป็นคาเฟ่…บางทีเขาก็สั่งทุกเมนูเลยนะ ฉันเคยอ่านรีวิวนึงของเขา…เขาลองทุกอย่างในร้านหมดเลย” โทมัสยิ้มอย่างภูมิใจในตอนประโยคท้าย “ฉันถึงเรียกให้นายมาชงกาแฟให้เขาไง…ขืนฉันทำเองแล้วไม่อร่อยก็จบกันพอดี”

 

 

 

 

 

มินโฮพยักหน้า แล้วก็ยอมเอ่ยคำชมที่เห็นได้ชัดว่าอีกฝ่ายรอฟังอยู่ให้…เพราะมันก็ดีกว่าอยู่แล้วที่จะให้คนดังในวงการนี้ได้ชิมอะไรที่ดีที่สุดตอนแวะมาที่ร้านของเขา

 

 

 

 

 

“จะว่าไป นี่เขาก็มาเป็นวันที่สองแล้วนี่นะ” โทมัสพูดอย่างไตร่ตรอง “หรือว่าเขาจะเลือกเขียนถึงร้านเราจริงๆ เนี่ย?”

 

 

 

 

 

มินโฮส่งเสียงฮึมฮัมแบบไม่ผูกมัดอะไร ก่อนจะโบกมือไล่ให้ลูกมือของตนเลิกฟุ้งซ่านแล้วกลับไปเก็บร้านต่อ…หากก็อดไม่ได้ที่จะเงยขึ้นอ่านแผ่นป้ายเมนู เทียบในใจพร้อมครุ่นคิดถึงน้ำหนักความเป็นไปได้

 

 

 

 

 

เพราะบนแผ่นป้ายนั้น…รายการแรกคืออเมริกาโน แล้วรายการที่สองก็คือคาเฟ่ บรีเว…เมนูที่วันนี้นิวท์สั่งนั่นเอง

 

 

 

 

 

**

 

 

ตามประสาวันจันทร์…แม้ว่านาฬิกาจะชี้เข็มบอกเวลาสายแล้ว เดอะเมซก็ยังคงมีคิวยาวเหยียดตรงหน้าเคาเตอร์อยู่ดี

 

 

 

 

 

บรรยากาศความเร่งรีบจากลูกค้าทำให้บาริสต้าทั้งสองวิ่งวุ่นไปมาระหว่างเคาเตอร์รับรายการกับโซนชงกาแฟ จังหวะการรับส่งงานที่น่าเวียนหัว…แต่กลับกลายเป็นลงตัวได้เสียเฉยๆ เมื่อมินโฮพบว่าเป็นใครที่ยืนอยู่อีกด้านของเคาเตอร์ตอนที่เป็นคราวของตนที่มารับออเดอร์ใหม่

 

 

 

 

 

“สวัสดีครับ” หนุ่มเกาหลียกยิ้มบางๆ ให้ตามคำทักทาย “รับเป็นอะไรดีครับ?”

 

 

 

 

 

ถามไปอย่างนั้น…เพราะมินโฮเดาได้รางๆ เองแล้วว่าเมนูที่อีกฝ่ายคิดจะสั่งคืออะไร เครื่องดื่มลำดับที่สามบนแผ่นป้ายนั่นเอง

 

 

 

 

 

“คาปูชิโนร้อนถ้วยนึง” นิวท์พูดพร้อมรอยยิ้ม สำเนียงบริติชที่แปลกที่แปลกทางนักในมหานครนิวยอร์กแห่งนี้ “ขอแบบเทคอะเวย์นะ…ขอบคุณมาก”

 

 

 

 

 

มินโฮรับคำด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง…เก็บความอยากฟาดมือประกอบพูดว่าว่าแล้วเชียวของตัวเองไว้แค่ในใจ เอื้อมมือไปหยิบถ้วยกระดาษมา…เกือบเผลอเขียนชื่อลงไปเองแล้วถ้าไม่คิดขึ้นได้เสียก่อนว่าต้องไม่ทำให้อีกฝ่ายรู้ว่าเขารู้จักเจ้าตัว

 

 

 

 

 

“งั้นเดี๋ยวรอออเดอร์ซักครู่นะครับ” คุณเจ้าของร้านรีบพูด “มิสเตอร์…?”

 

 

 

 

 

ชายหนุ่มผมสีคาราเมลเข้าใจความหมายของปากกาในมือเขาได้โดยไม่ต้องอธิบาย “นิวท์…เขียนแค่นิวท์เฉยๆ ก็พอแล้วล่ะ”

 

 

 

 

 

“โอเค…” โทมัสวิ่งกลับมายืนรอรับออเดอร์ใหม่พอดี มินโฮเลยเขยิบไปทางโซนชงกาแฟ “รอแป๊บนึงนะ”

 

 

 

 

 

กาแฟสีเข้มใสแปรเป็นสีนวลตาตอนที่มินโฮเทนมร้อนลงไปผสม ลวดลายสีน้ำตาลถูกวาดบนหน้าฟองนมขาวสะอาด…รวดเร็วหากถูกต้องไร้ที่ติตามความชำนาญ และตอนที่เขาปิดฝาถ้วยแล้วนั่นเองที่มินโฮเพิ่งนึกได้ว่าตนจะวาดลายไปทำไมในเมื่ออีกฝ่ายจะมองไม่เห็นมัน

 

 

 

 

 

ไม่ได้เรื่องเลย…เบลอแต่เช้า…

 

 

 

 

 

หนุ่มเกาหลีแอบถอนหายใจใส่ตัวเอง ก่อนที่ร่างหนาจะเดินไปตรงเคาเตอร์รับเครื่องดื่ม

 

 

 

 

 

“นิวท์” เขาพูดออกมาดังๆ เพื่อสู้กับเสียงจ้อกแจ้กในร้าน “นิวท์…คาปูชิโนร้อนได้แล้ว”

 

 

 

 

 

เอ่ยออกไปแล้วก็อยากจะตะครุบปากตัวเองนัก…เพราะมินโฮเพิ่งได้สติว่าตนเรียกชื่อลูกค้าและใช้ศัพท์แสงแบบสนิทสนมสุดๆ ออกไปดังๆ เสียแล้ว แต่เจ้าของชื่อที่เบียดคนเข้ามารับถ้วยกาแฟดูจะไม่ได้ถือสาอะไรเลย

 

 

 

 

 

“ขอบใจนะ…” เรือนผมสีทองเหมือนคาราเมลนั่นยุ่งเหยิงพร้อมแก้มก็แดงนิดๆ จากการเคลื่อนไหวอันยากลำบาก ประโยคหลังไม่ใช่คำสักเท่าไหร่…เพราะเหมือนเจ้าตัวจะไม่แน่ใจว่าควรพูดว่าอะไร “เอ่อ…”

 

 

 

 

 

ดวงตาโตสีน้ำตาลนั่นช้อนมองเขานิดๆ…แทนคำถามได้เป็นอย่างดี หนุ่มเกาหลีจึงพูดตอบให้สั้นๆ “…มินโฮ”

 

 

 

 

 

“ขอบใจนะมินโฮ” นิวท์ยิ้ม เอื้อมมารับถ้วยไป…มือเรียวสีขาวสะอาดที่ตัดกับมือใหญ่ๆ สีคร้ามแดดของเขานัก “ว้าว…”

 

 

 

 

 

ปลายนิ้วนั่นงัดฝาถ้วยเบาๆ แล้วก็อุทานออกมากับลวดลายบนฟองนมของคาปูชิโน กิริยาที่แทนคำชมทั้งปวงได้เพียงพอแล้ว…แต่อีกฝ่ายก็ยังคงยิ้มให้เขาอีกที รอยยิ้มที่ส่งไปถึงดวงตา…ความสดใสที่เหมือนกับแสงแดดของฤดูร้อน ก่อนจะกล่าวขอบคุณเป็นครั้งสุดท้ายแล้วเดินออกจากร้านไป

 

 

 

 

 

มินโฮมองตาม ยังแอบขำไม่หายกับการได้เห็นว่าเหตุผลที่นิวท์เปิดฝาถ้วยขึ้นนั้นก็เพื่อจะดื่มกาแฟจากขอบถ้วยตรงๆ แทน…สงสัยนักว่าอีกฝ่ายจะรู้ไหมว่ามันทำให้ฟองนมติดรอบริมฝีปากของเจ้าตัวขึ้นมาเหมือนเด็กๆ ที่กินขนมเลอะ กิริยาที่น่าเอ็นดูชะมัด

 

 

 

 

 

แต่…ถ้าสั่งคาปูชิโนแบบนี้… 

 

 

 

 

 

คนเป็นเจ้าของร้านมีหรือที่จะจำเมนูไม่ได้…เดอะเมซมีเครื่องดื่มแค่สิบสี่ชนิดเท่านั้นให้เลือกสั่ง และเมื่อบวกลำดับของคาปูชิโนบนลิสต์เมนูเข้ากับวิธีการทำงานของอีกฝ่ายที่โทมัสเล่าให้ฟังเข้าด้วยกัน…ข้อสรุปที่ได้ก็น่าจะเป็นดังนี้

 
 
 
 
 
 
 
 
 
…เหลืออีกสิบเอ็ดถ้วย
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
tbc.
 
************************************
 
 
 
– ยังคงเป็นเมซรันเนอร์ โอเคค่ะโอเค๊คคคค ชิปแล้วค่ะ ขึ้นเรือจริงจังค่ะ
 
– เอยูสถานศึกษา แล้วตามมามันก็ต้องเอยูร้านกาแฟสิคะ!
 
– ฟิคเรื่องนี้เป็นความเสียสติที่เกิดมาจากการที่สตาร์บัคส์แถวบ้านปิดปรับปรุงแล้วทิพย์ต้องการกาแฟฟฟฟฟ *คำราม*
 
– ทำเป็นบอกว่า tbc. แต่ก็ไม่แน่ใจว่าจะเอาไงกับมันต่อไปดีค่ะ…. /เหม่อมองขอบฟ้า
 
– มาลุ้นกันนะคะว่าเรื่องนี้จะทันงาน movie carnival 3 มั้ย— #สัญญาณโดนตัด
 
– ขอบคุณสำหรับทุกคอมเม้นนะคะ T////T
 
 
 
 
 
ด้วยรัก
 
 
 
 
ทิพย์เองค่ะ
 
 
Advertisements

45 responses to “[The Maze Runner Fic][MiNewt] Before the 14th Cup (1)

  1. นี่จริงจังเลยนะพี่ทิพย์
    หนุ่มไฮสคูลกับร้านกาแฟมันกร๊าวใจสุดๆเลยค่ะ!!
    นึกถึงนิวส์เอามือโอบถ้วยกาแฟ(ตัดขวดอะไรไม่รู้ในหนังออกไป) มีควันขาวๆ โอ๊ยยยยยยย น่ารักกกกกกกกกกก
    แล้วมินโฮกับผ้ากันเปื้อน เอาแบบเต็มตัวหรือครึ่งตัวก็ดีทั้งนั้นแหละ!!!
    แอบมีโทมัสมาด้วย คือบางทีก็ลืมไปนะว่าอิตานี่เป็นพระเอก จ้องนิวส์ทั้งเรื่องงงงงงง 5555
    ขอบคุณสำหรับเรื่องสนุกๆเหมือนเคยนะคะ
    ขอบคุณค่ะ

    Like

  2. อ๊าก!!! น่ารักมากเลยค่ะ มุ้งมิ้งฟรุ้งฟริ้งตามเคย
    ติดตามตั้งแต่ฟิคเอยูโรงเรียนแล้วค่ะ ชอบมาก!!

    Like

  3. ชอบฟีลร้านกาแฟมากกกกกค่ะ มันให้บรรบากาศแบบหอมๆ หวานๆ อุ่นๆดีอะ ยิ่งเป็นโทมัสกับมินโฮในผ้ากันเปื้อนแล้วมีพ่อหนุ่มตัวเล็กหน้าเด็กตาหวานกับแก้วกาแฟควันกรุ่นนี่แบบบ… ><
    รออีก11แก้วนะคะ 😊☕

    Like

  4. นี่มัน….บทแรกของมหากาพย์ใช่มั้ยคะ น้องทิพย์!!!????

    พี่ชอบกินกาแฟ เพราะงั้นเรื่องกาแฟๆ แบบนี้ พี่ไม่พลาดค่ะ (ฮา)
    นิวท์น่ารักมากกกก แอบรู้สึกว่ามินโฮเอ็นดูนิวท์อยู่นิดๆ นะเนี่ย

    รอชิมแก้วถัดไปค่ะ :3

    Like

  5. กรี๊ดฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟ
    พี่ทิพย์ขา หนูพูดคำไหนไม่เป็นแล้วนอกจากน่ารัก น่ารัก แล้วก็น่ารัก!
    บุคลิกความคูลของมินโฮและความน่ารักของนิวท์ทำเอาเวลาอ่านใจมันสั่นเลยค่ะ
    ยังกะหลุดไปนั่งอยู่ในร้านเดอะเมซ แล้วจ้องเขาสองคน555555
    แล้วคิคสภาพฟองนมที่ติดรอบปากบางของนิวท์ โอ๊ยฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟ บาริสต้าหนุ่มเกาหลี กับคอลัมนิสต์น่ารัด—-
    พูดถึงโทมัส… อ่านแล้วคิดถึงดีแลนด์ในทีนวูลฟ์ตลอดเลย ถ้าฮากว่านี้อีกนิดคือใช่ ถถถถถถถถ อันที่จริงการที่นางเปลี่ยนเอามินโฮมารับออเดอร์กับนิวท์เองก็เหมือนการเป็นพ่อสื่อนะเคอะะะะะ
    อร้ายยยยย อยากจิรู้ว่าอีกสิบเอ็ดถ้วยมันจะมีอะไรต่อไป
    จีบเลยก็ดีนะคะ นิวท์ได้เขียนให้ร้านมินโฮดีๆ 55555
    ขอบคุณพี่ทิพย์สำหรับฟิคค่ะ น่ารักเรียกรอยยิ้มและความโฮกมากกกก //me กระโดดลงเรือ

    Like

  6. แต่งต่อเถอะค่ะคุณทิพย์ อีกตั้ง11วัน เริ่มเรื่องมากำลังดี กำลังน่ารักเลย
    ไม่ว่าฟิคเรื่องไหนของคุณทิพย์เราก็ตามอ่านทั้งนั้นแหละค่ะ

    Like

  7. 11 วันสู่การพิชิตใจนักชิมนะคะ คุณมินโฮ

    โอยยย พี่ทิพย์คะ น้องนึกว่าน้องตาฝาดจริง ๆ 555555555 วันก่อนเพิ่งอ่าน AU ไฮสคูลไปเอง ทำไมวันนี้มีเรื่องใหม่งอกมาอีกแล้ว พลังของวงกตนี่ช่างน่ากลัวจริง ๆ ฟฟฟฟฟ

    บรรยากาศร้านเดอะเมซนี่มันช่าง… แนะนำให้คุณเจ้าของร้านหาโมเดล ฟิกเกอร์ หรือตุ๊กตาโศกามาประดับร้านนะคะ จะได้บรรยากาศมาก ให้ดีก็เอามัดติดกับกำแพงต้นมอสไปเลยค่ะ เปิดเพลงคลอเป็นเสียงโศกาด้วย /สรุปไม่มีลูกค้าค่—-

    นิวท์น่ารักมากค่ะ
    นิวท์น่ารักโคตร ๆ เลยค่ะ
    นิวท์น่ารักตั้งแต่วินาทีแรกที่ออกมาเลยค่ะ

    พี่ทิพย์บรรยายนิวท์ยิ้มซะแบบ… คาปูชิโน่ร้อนแก้วนั้นคงหวานน้ำตาลขึ้นแน่ ๆ ค่ะ เชื่อเถอะ คนหรือเทพธิดา ทำไมยิ้มได้สว่างไสวและหวานหยดอย่างนั้น รอยยิ้มนิวท์นี่อุ่นกว่ากาแฟในมืออีก 5555555555 /คนอ่านมือสั่นค่ะ

    ติดตามตอนต่อไปค่ะ ขอให้ทัน MC 3 ค่ะ น้องจะได้ซื้อสักที…….

    Like

  8. อบอุ่นมากค่ะะะะ มินโฮอปป้าอบอุ่นสุดๆ ชอบความใส่ใจแบบเผลอๆ เบลอๆ มาค่ะ เป็นความธรรมชาติในมโนเลยจริงๆ ก้ากกก
    ชอบที่บรรยายถึงบรรยากาศในร้านจังค่ะ อ่านแล้วนึกอยากให้มีจริงๆ บ้างเหมือนกันนะคะ ธรรมชาติๆ สงบๆ เหมาะมากๆ เลยค่ะ TT
    ชอบคำบรรยาพี่ทิพย์มากค่ะ (ขอเรียกพี่ทิพย์นะคะ) มันจั๊กจี๋อ่ะค่ะ แบบน่ารักๆ บรรยากาศสดใสอะไรยังงี้5555
    เหลือเวลาอีกไม่กี่วันแล้วนะมินโฮ โอ้ยยย ลุ้นค่ะ ลุ้นนนนนนนน TTTT

    จะรอตอนที่สองนะคะ (ถ้าไม่มีพาส555) สู้ๆ ค่ะ ชอบงานพี่มากๆ ค่ะ

    Like

  9. ขอให้ทัน MC3 กรีดร้องดังๆกับเรือลำนี้~~~~

    ร้านกาแฟ โอ๊ย พ่อหนุ่ทบาริสต้า กับ คอลัมน์นิสต์
    จะลงเอยกันแบบไหนเนี่ยยย รออ่านตอนต่อไปน้า

    Like

  10. ฮว้สกกกกกกกกกก ฮว้ากกกกกกกกกกกกกกก
    นิวท์โคตรคาวาอี้เลยเว้ยเฮ้ยยยย!!?
    พี่ทิพย์ทำยังไงถึงบรรยายคาแรกเตอร์ตลคได้ออกมาทะลุตัวอักษรขนาดนี้คะ *สั่น* ฮืออ
    แว้บแรกที่เห็นว่า11ถ้วย แว้บแรกที่คิดคือ11ตอน/ไม่ใช่
    มินโฮยังดูเป็นผู้นำนิ่งๆสุดคูลมาดบุคลิกพี่ใหญ่เหมือนเคย กิ๊วๆๆนึกแล้วเขินแงงง
    ติดตามตอนต่อไปนะคะ!!ขอบคุณพี่ทิพย์มากที่สครีมฟิคออกมาได้ทำลายไตแบบนี้แง

    Like

  11. เฮ้ย.. ทำไมคอมเมนต์เราไปขึ้นของทวิตใครไม่รู้ง่ะΣ(・□・;)
    เมนต์ของ@pumpkinploy คือเรา(@xiaoji2) พิมพ์ค่ะ.. แต่.. เพราะอะไรไม่รู้ไปขึ้นในทวิตคนไม่รู้จักเฉยเลยง่ะ
    ฮืออ ขอโทษเจ้าของทวิตด้วยนะคะ ขอโทษพี่ทิพย์ด้วยที่ทำให้กล่องคอมเมนต์พี่งงๆเลย.. หนูก็งงค่ะะแงงง
    ยังไงก็ขอโทษด้วยนะคะ!! U v U’

    Like

  12. พี่ทิพยยยย์ อีกแล้ว ฟิคพี่ทำให้อยากอ่านต่อมากๆอีกแล้ววแงงงงงง
    อปป้าอย่างเท่ อยากกินกาแฟ ร้านนี้อยู่ไหนจะไปตามหาสุดขอบฟ้าบาริสต้าหล่อเป็นพอใจ 55555

    เซเลปนิวท์ /////-///// คือนางก็แงะฝาแก้วออกมาเนอะ คือนางก็น่ารักเนอะ ณ จุดนี้คืออยากเป็นแก้ว ทั้งมินโฮทั้งนิวท์ต่างได้สัมผัส แงงง
    โทมัสนี่ก็นะ ถึงเป็นตัวปลากรอบก็ยังมุ้งมิ้งและมีความรู้อยู่ดี5555

    จีบให้ติดนะอปป้า อาทิตย์กับอีก4วัน สู้เขาา
    สู้ๆค่ะพี่ เราจะติ่งพี่ต่อไป เป็นกำลังใจให้ค่ะ >__<
    ปล.ลงmc3ให้ได้นะพี่ เราคนนึงที่จะต่อแถวซื้อค่ะ5555

    Like

  13. กาแฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟ //กรีดร้องอย่างคนชอบร้านกาแฟ
    ชอบความรู้สึกอุ่นๆของฟิคมากเลยค่ะ มนต์เสน่ห์ของร้านกาแฟนี่ดีจริงๆ >///<
    ดูเป็นร้านที่บรรยากาศน่านั่งจริงๆค่ะ มินโฮเองก็ดูหล่อขึ้นสิบระดับด้วยความลำเอียงส่วนตัว 5555
    ชอบที่มินโฮดูนิ่งๆแต่จริงๆแล้วก็แอบสังเกตแอบเก็บรายละเอียดเขาเสียเยอะเชียว สู้ๆนะคุณเจ้าของร้าน!!! อีก11เมนู เอาชนะใจ(?)คุณคอลัมนิสต์ให้ได้นะ
    นิวท์ยังคงน่ารักเหมือนเดิมมิเสื่อมคลายเลยค่ะ นี่นึกภาพนิวท์ใช้สองมือกุมแก้วกาแฟแล้วค่อยๆเป่าให้หายร้อนไปแล้ว ฮือออออ น่ารักไม่ทน กับตอนที่เปิดฝาแก้วกาแฟออกมาแล้วเจอลายบนฟองนมน่ะค่ะ ฮือ น่ารักกกกกกก

    Like

  14. โอร้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย ชอบบบบบ มากมากค่ะ *กรีดร้องแบบกรีฟเวอร์*
    บาริสต้ามินโฮ ฮอลลล ลุคนี่คือละลายเลย จริงๆ โซคูลมากค่ะโอปป้า
    แล้ว แล้วคอลัมนิสต์ตัวน้อย(?) ก็แบบน่าร้ากกกกกกก นิวท์น่าร้ากกกกกกกกกกกกก
    ติดกาแฟของโอปป้าแล้วสินะคะ โอปป้าก็ติดลูกค้าคนนี้แล้วสินะคะ! ฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟ
    ทำอะไรก็ดีงามไปหมดจริงๆคนนี้ คือมันก๊าวมากจริงๆกะคู่นี้ ฮรึก ;_;
    แต่ละเรื่องของพี่ทิพย์คือดีงามทุกเรื่องเลยค่ะ ดีงามหมดจริงๆ รอติดตามต่อนะคะ! เฮ้!

    Like

  15. กรี๊ดดดดดดดดดดดดดด

    กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดด

    โอ้ยย อ่านแล้วกรี๊ดค่ะ คือน่ารักมาก ยิ่งตอนนิวท์หลุดขำเพราะลายฟองบนกาแฟนี่แบบ โอ้ยน่ารักกก น่ารักกก TT///TT

    ปล.ถ้าพี่ทิพย์ลงmc3 ซื้อออ ซื้อออออออ

    Like

  16. พี่ทิพย์ค่าาาา ลงเรือแล้วก้ต้องแจวเต็มทีนะค่!!!
    5555 เก๊าใจมากตอนช้อนตามอง แบบ อ๊ากกก
    นู๋นิวท์ของอปป้าาา มีแก้มแดงด้วย แอร๊ยยยย
    น่าาารักกกกก อปป้าก้หลงแล้วชิมิล่ะ
    ขอให้ลงทันนะค่ะ 5555 จะได้แวะไป อุดหนุน
    หุหุหุ

    Like

  17. บาริสต้าาาาาาาาาา ฟห้ย่วภ่กปยำหนไสำบทำยป่พส มินโฮน่ารักจัง แต่นิวท์น่ารักกกว่า นายมีเวลาจีบอีกแค่11ครั้งนะมินโฮ สู้นะนาย สู้!!! 5555555555555555555

    Like

  18. ชอบร้านกาแฟ ชอบอ่านอะไรที่เกี่ยวกับร้านกาแฟด้วย แต่ไม่ค่อยชอบดื่มกาแฟ แต่มาอ่านเรื่องนี้แล้วเกิดอยากขึ้นมาเลยนะเนี่ย รู้สึกถึงกลิ่นหอมๆ ลอยมาเลยค่ะ~ ~(-.,-)

    มินโฮดูติดใจนิวส์โดยไม่รู้ตัวเน้~ จะแง่ไหนก็ตาม และความรู้สึกเอ็นดูที่มีให้นิวส์ก็น่ารัก และดูเป็นพระเอกที่นิ่งๆแต่กับคนรักของตัวคงจะใจดีอบอุ่นด้วยแน่ๆ
    นิวส์ยังไม่ค่อยมีบทนอกจากถูกกล่าวถึงและออกมายิ้มน่ารักให้เรารัก ^^ อยากเห็นถึงแง่มุมอื่นๆอีกเยอะๆจัง~

    เราก็รอกาแฟแก้วต่อไปจากคุณอยู่นะคะ ^^

    Like

  19. ชอบบรรยากาศแบบนี้มากเลยคลิกเข้ามาอ่านทันทีทันใด ฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟ.

    Like

  20. จากไฮล์สกูลเอยูมาเป็นคอฟฟี่เอยูบ้างแล้ว แต่ไม่ว่าจะเอยูไหน นิวท์ก็น่ารักทุกเอยูจริงๆนะ ชอบอ่ะๆ >O<

    Like

  21. พี่ทิฟย์ใจเย็น5555555555
    โฮรกกกกกก หนุ่มๆ ไฮสคูล และร้านกาแฟเป็นอะไรที่ดีงาม
    มินโฮใส่ผ้ากันเปื้อนช่ะ
    ดูเป็นอปป้าที่อบอุ่นโรแมนติกฟรุ้งฟริ้งง่อววววว
    แล้วแวมไพร์(?)หน้าเด็กตัวบางน่ารักน่ากดก็มากินกาแฟ
    เนียนจีบเลยค่ะ แนบเบอร์ โพสอิต หรือฟองนมรูปหัวใจไรงี้555555555

    Like

  22. น่ารักมากๆค่ะ ดูอบอุ่นมุ้งมิ้งฟรุ้งฟริ้งมากๆ แงงงงงงงงงงงงงงงงงง เหลืออีก 11 ถ้วยรีบทำแต้มเข้านะคะคุณเจ้าของร้าน ฮือ สัมผัสได้ถึงความน่ารักในตัวหนูนิวท์ /กรีดร้อง TVT

    Like

  23. พี่ทิพย์คะ ขอใฟ้น้องเป็นแม่บ้านที่นี่เถอะค่ะถถถถถถถ
    เงินเดือนไม่เอาค่ะ ขอแค่กินฟรีอยู่ฟรีนอนข้างโทมัส #ฮะ
    เฮนโลววววว การตื่นมาเจอฟิคนี่ไม่ตลกเลยค่ะฟฟฟฟฟฟฟ
    หวานนุ่มล่ะมุนละไมฮรืออออออ
    นิวท์จ้ะ ป้ารู้แล้วนะว่าหนูติด(เจ้าของร้าน)กาแฟ ฮิฮิฮิ
    บร้าๆๆๆ เขินค่ะฟฟฟฟฟ #โอยสติ

    Like

  24. เหลืออ์ก 11 ถ้วย = อีก 11 วัน…
    จีบให้ติดนะคะอปป้าาา!!! >\\\\\<

    Like

  25. เหลืออ์ก 11 ถ้วย = อีก 11 วัน…
    จีบให้ติดนะคะอปป้าาา!!! >< #เดี๋ยวนะ #เดี๋ยวๆๆ

    ฟิคร้านกาแฟเป็นฟิคที่เราชอบอ่านมากๆ เลยล่ะค่ะ
    ไม่ว่าจะเป็นคู่ไหน อารมณ์เศร้า เหงา หรือสดใสยังไง
    มันก็ดูโรแมนติกขึ้นไปอีกเป็นสองเท่าเมื่ออยู่ในร้านกาแฟฟฟฟ

    แงงงงง ชอบเรื่องนี้มากๆ เลยค่ะ
    อ่านแล้วมันรู้สึกอุ่นๆ ยิ้มๆ ในใจยังไงบอกไม่ถูก
    เอาใจช่วยอปป้าทั้งเรื่องกาแฟ และเรื่องจีบ(?)คนชิมกาแฟนะคะ

    มินโฮอปป้าสู้ สู้วววว
    *ยกพู่เต้นเชียร์

    ปล.ขอบคุณสำหรับฟิคน่ารักๆ นะคะ

    Like

  26. เพิ่งเห็นว่าเม้นไม่ติด TwT
    ชอบเวลาที่น้องทิพย์เขียนเกี่ยวร้านกาแฟหรือร้านขนมมากเลยค่ะ
    เขียนได้อบอุ่น ละมุนละไมและ..น่ากิน ฮี่ๆๆๆๆ
    นุ้งนิวท์น่ารักมากๆ ส่วนคุณบาริสต้าก็โซฮอตเหลือเกิน
    มินโฮโอปป้า~
    รอติดตามตอนต่อๆไปนะคะ

    Like

  27. โฮรลลลลลลล น่ารักกกกกกกกกกมากค่ะ TvT
    อยากจิ่ไปเป็นลูกมือ (หื๊ออออ?) -////-

    Like

  28. โอยยย T//////T นะน่ารักจังเลยค่ะพี่ทิพย์

    แอบซุ่มอ่านอยู่ที่ขอบบล็อค

    ปล. อยากอ่านฟิค TMR ภาษาอังกฤษของพี่ทิพย์จังเลยค่ะ หลงรักสำนวนอังกฤษของพี่ทิพย์มากๆค่ะ ><

    Like

  29. จะได้ใกล้ชิดกันอีกแค่ 11 ถ้วยเท่านั้นเองหรอ… คุณบาริสต้าสู้ๆนะ ต้องมัดใจคุณลูกค้าคนนี้ให้ได้ ,,><,, ไม่งั้นก็เพิ่มเมนูให้เยอะๆไปเลย ฮาาาา
    บรรยากาศอบอุ่นมากค่ะสมเป็นร้านกาแฟ บรรยายนู๋นิวท์น่ารักสุดๆ ดูขาวใสสว่างเป็นประกายวิ้งๆแม้ในที่มืด T v T ตอนยิ้มเหมือนนางฟ้า ฮือออ

    ถ้าออกในงาน MC3 จริงๆ เอาเงินเราไปเลยค่ะ /////

    Like

  30. โอ้วววว
    อยากดื่มกาแฟขึ้นมาทันที อบอุ่นชวนละเมียดมากๆ
    คุณทิพย์จุดประกายอีกแล้วววว
    บรรยายได้เห็นภาพเลยค่ะ
    ชอบเวลาคุณทิพย์บรรยายของกิน
    ชวนให้อยากกินบ้างทุกทีเลยยย

    Like

  31. น่ารัก! น่ารัก! น่ารัก! น่ารัก! น่ารัก! น่ารัก! น่ารัก! น่ารัก! น่ารัก! //คำรามแบบโศกาาา

    นิวท์โซคิ้ววววววววท์ TvT อยากเห็นรอยยิ้มโมเอ้ อยากเห็นปากที่มีฟองนมติดนั่นนนนนนนนนนนน

    มินโฮอปป้าโซคูลลลลลลลลลลล ไอเลิฟยู //ชูป้ายไฟอย่างติ่งที่บ้าคลั่ง

    คุณทิพย์ทำให้เรารู้สึกอยากไปตามล่าร้านกาแฟที่มีบาริสต้าแบบนี้เหลือเกินนนนนนนนนนนนนนนนน ฮืออออออออ

    รออีก 11 ถ้วยที่เหลือนะคะ

    Like

  32. ร้านกาแฟฟฟฟฟ มินิวท์ร้านกาแฟฟฟ โฮ เห็นฟิคนีเแล้วอยากจะกรีดร้องออกมาดังๆค่ะ เราชอบบรรยากาศฟิคร้านกาแฟของคุณทิพย์มากเลย มันหวาน มันอบอุ่น มันละมุนละไมไปหมด แทบจะได้กลิ่นกาแฟหอมๆลอยออกมาตามตัวอักษร เราชอบที่คุณทิพย์บรรยายลักษณะร้านด้วยนะคะ มันทำให้แค่หลับตาก็เหมือนเห็นร้านนั้นขึ้นในหัวแล้ว
    โอเค มาที่เจ้าของร้านสุดหล่อกับคุณลูกค้าคนสวยนั่นบ้าง
    แงงงงง อปป้ามินโฮหล่อมากค่ะ เป็นคุณเจ้าของร้านที่ดูคูลมาก ความเอาใจใส่กับตั้งใจในสิ่งที่ทำนี่ให้เต็มเลยค่ะ คุณทิพย์เขียนออกมาแล้วเรารู้สึกได้เลยว่าคนคนนี้เขารักงานที่ทำอยู่มากแค่ไหน มันแสดงให้เห็นความรักที่เขามีต่อกาแฟแต่ละแก้วเลยล่ะค่ะ
    หนูนิวท์ หนูนิวท์คนงาม โอเค อย่าว่าเราลำเอียงนะคะ แต่แค่เราเห็นที่มินโฮบรรยายลักษณะหนูนิวท์เราก็กรี๊ดลั่นไปแล้วค่ะ น่ารัก น่ารัก น่ารัก >///<
    เหมือนเปล่งออร่าความน่ารักน่าทนุถนอมออกมาในทุกอิริยาบถ ยิ่งตอนที่ช้อนสายตามองถามชื่อมินโฮนะคะ ตายค่ะตาย ฟินตายไปแล้วค่ะ
    แล้วก็เราชอบตอนที่หนูนิวท์เปิดฝาถ้วยกาแฟออกมามากๆเลยค่ะ คือชอบประโยคที่คุณทิพย์ใช้
    'ปลายนิ้วนั่นงัดฝาถ้วยเบาๆ' ไม่รู้ทำไมเหมือนกันแต่เรารู้สึกว่ามันเป็นกิริยาที่น่ารัก แล้วก็เป็นบทบรรยายที่เรารู้สึกชอบมากจริงๆอย่างบอกไม่ถูก
    ฮือ พล่ามมากมายอีกแล้ว เอาเป็นว่าเรารอติดตามอีก11ถ้วยที่จะตามมานะคะ
    ขอบคุณสำหรับฟิคดีๆค่ะ

    Liked by 1 person

  33. น่ารัก…น่ารัก…..น่ารักเกินไปแล้วววว >__<
    อ่านแล้วเหมือนตัวเองลอยไปอยู่ในร้าน ชอบบรรยากาศร้านมาก ชอบต้นมอสต้นเฟิร์น เล็กๆน่ารัก *////*
    โทมัสดูเป็นคนสนุกสนานออกจะเกรียนนิดๆ555 ส่วนมินโฮนี่ก็เท่เหลือหลาย
    ไม่ต้องสืบเลย นิวท์นี่ แค่สายตาก็กินขาดแล้วค่าาา//สาววายตายไปอีกหนึ่ง ฮาาาา
    กระโดดลงเรือพร้อมคุณทิพย์ตั้งแต่เขียนฟิคมหากาพย์คนน่ารัก(ฮา)เรื่องนี้ตั้งแต่ฟิคแรกแล้วล่ะค่ะ นี่เป็นครั้งแรกที่รอมาเนิ่นนาน~ ถถถถถถถถถถถถ
    เขียนต่อเถอะค่ะ เดี๋ยวลูกเรือเก็บตังค์รอซื้อ(ถ้าเขียนเสร็จทัน)555555
    จะเฝ้ารอกาแฟของร้านเดอะเมซแก้วต่อไปนะคะ ; _ ;

    Like

  34. เกร้ดดดดดพี่ทิพย์คระะะะะ /กระโดดกอด
    โอ้ยเอยู้ววววเราผู้เป็นติ่งเอยูขอกราบพี่งามๆเลยค่ะฟฟฟฟฟ
    และนี่มันอะไรคะทำไมมุุ้งมิ้งมุมิไม่เกรงใจคนอื่นแบบนี้
    น้องนิวท์น่ารักจางงงงงแงงงงงงงง อีตาบาริสต้าหลงรักเข้าแล้วล่ะสสสสิ มีนับวันด้วยฮร่ากกกก
    ตอนแรกแอบชอบคู่นี้แล้วแต่เรือมันช่างเล็ก จนกระทั่งพี่ทิพย์เข้ามาเติมเชื้อเพลิงMiNewtให้โหมกระพือนี่ล่ะค่ะฟฟฟฟฟ ชอบมากค่ารอตอนต่อไปน้าาา <33333

    Like

  35. ไรท์แต่งแบบนี้ ชักจะเริ่มเพ้อถึงหนุ่มบาริสต้าซะแล้วสิ
    น่ารักกรุ้มกริ่ม

    Like

  36. บาริสต้าอปป้า /ขายจิตวิญญาณให้กาแฟ
    เอยูร้านกาแฟนี่มันดีงามจริงๆค่ะ ฮือออ
    อยากรู้ว่าอปป้าจะจีบนิวท์ยังไง ทำลาเต้อาร์ตรูปหัวใจอะไรงี้รึเปล่า ❤

    รออ่านนะคะ

    Like

  37. มาตั้งตารออีก สิบเอ็ดถ้วยที่เหลือค่า

    Like

  38. ละมุนมาก อ่านแล้วอยากกินกาแฟ
    เพิ่งเคยอ่านฟิคคุณทิพย์แล้วต้องขอบอกว่ายิ้มตามตลอด แถมอยากกินอะไรตามด้วยนะ 555555

    เรื่องนี้ชอบตีมร้านของมินโฮมาก ให้ความรู้สึกเป็นร้านกาแฟอบอุ่นๆ
    ชอบพล๊อตที่นิวท์มากินกาแฟทุกวันเพราะเป็นคอลัมนิสต์อาหาร ลองทุกเมนูในร้าน
    อยากรู้จักว่านิวท์จะเขียนชมร้านมินโฮยังไง

    อ่า…อยากเอื้อมมือไปปาดฟองนมให้นิวท์จัง (ถ้ามินโฮไม่ทำเค้าขอทำนะ 55555555)

    /วิ่งไปชงกาแฟมาอ่านฟิคคุณทิพย์อีกรอบดีกว่า

    Like

  39. งะ แงงงงงงงงงงงงง ♥
    *อ่านจบแล้วดิ้นขวยเขินอยู่หน้าคอม

    ชอบฟิคนี้จังเลยค่ะะ มันละมุนๆกรุ่นกลิ่นกาแฟมาก ฮืออ ; //// ; อ่านแล้วแทบอยากดิ่งไปสั่งลาเต้สักแก้วมาดื่มเคล้าตอนอ่านจริงๆ นิวท์น่าร้ากกก มินโฮก็แบบ โฮกกกกก อปป้าาาาาา เป็นบาริสต้าหนุ่มที่คูลไปไหนคะ ถ่อมัส(?)ก็น่ารัก V – V///

    รอติดตามตอนต่อไปค่า 😀

    Like

  40. อ่านแล้วอยากชิมโกโก้ร้อนฝีมือโอปป้าเลยค่ะะะะะะะะะ (เป็นมนุษย์ไม่ค่อยกินกาแฟ)

    ไม่คิดว่าทั้งมินโฮทั้งโทมัสจะเหมาะกับการเป็นบาริสต้าได้ขนาดนี้ คือฮอตมาก มโนว่าทั้งสองคนใส่ผ้ากันเปื้อนแบบบาริสต้าแล้วแบบบ ตายยยย
    (มินโฮช่วยแก้ผ้าแล้วใส่แต่ผ้ากันเปื้อนได้ไห—- //กามมาก)

    น้องนิวท์ก็แบบว่าใช่เลยอะ นึกภาพน้องใส่ชุดประมาณว่านายแบบมานั่งชิคๆจิบกาแฟที่คาเฟ่แล้วอยากจะกรี๊ด
    อยากไปเปิดร้านกาแฟโบราณถุงกระดาษให้คุณน้องมาเขียนรีวิวร้านบ้าง TvT

    อีกอย่างคือเราชอบบรรยากาศของร้านเดอะเมซที่ทิพย์บรรยายมากเลยค่ะ ดึงคาแรกเตอร์สถานที่ออกมาจากในไหนได้เลย
    คือร้านตกแต่งน่าเข้ามาก (นอกจากนั้นยังมีบาริสต้าสุดฮอตดึงดูดอีก แฮ่)

    ตอนนี้สัมผัสได้ว่าทั้งนิวท์ทั้งมินโฮโดนรอยยิ้มของแต่ละฝ่ายทำลายล้างไปเรียบร้อยแล้วล่ะค่ะ มีแค่ 14 เมนูก็ดีนะเหมือนจำกัดเวลาให้โอปป้ารีบๆจีบอย่าโอ้เอ้ 55555555555

    ขอบคุณทิพย์ที่แต่งฟิคมาให้ฟินอีกเช่นเคยนะคะะะ

    Like

  41. ฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟ ตามมาจากทวิตค่าาาา

    ก่อนอื่นต้องบอกว่าเวลคัมทูเดอะชิปนะคะ *โบกธง*
    อะเฮื้อ เริ่มไรก่อนดี? ขอเริ่มด้วยถ่อวมัส! นายเป็นแฟนบอยนิวท์คุงใช่ม้ายยยย ข้อมูลแน่นปึ้กขนาด แต่คุณโอปป้าก็ไม่เบานะ ปากก็ว่าถ่อมัสเพ้อเจ้อแต่ตัวเองก็จำคนน่ารักได้ ธูธธธธธธธ
    ชอบบรรยากาศร้านกาแฟฟฟฟ น่าไปนั่งมากกกกก น่านั่ง กาแฟดี พนักงานหล่อ ร้านกาแฟนี่อยู่ที่ไหนจะไปสุดขอบโลกเพื่อตามหา!!!!!!!

    Like

  42. โอร๊ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย //ทุบคีย์บอร์ดอย่างบ้าคลั่ง
    สิ่งวิเศษหลายอย่างมารวมตัวกันอยู่ในฟิคเรื่องเน้!!! กลิ่นกาแฟหอมกรุ่นอบอวลเต็มไปหมด! แล้วก็บรรยากาศนิวยอร์คดาวทาวน์! แล้วก็มีบาริสต้าหน้าหมีสุดเท่ห์!! แล้วก็มีคุณนิวตันสุดน่ารักน่าจับแก้มฟัด!! แล้วก็มีถ่อมัส(?)
    อ่านแล้วเขินมาก อยากจิไปนั่งแช่อยู่ในร้านจิบกาแฟพลางใช้สายตาโลมเลียบาริสต้าทุกวันเลย!!!
    (//โดนถ่อมัสเอาด้ามไม้ขนไก่เขี่ยไล่)
    —–
    สวัสดีค่ะ รู้สึกมาทักทายผิดที่ผิดทางไงไม่รู้ คือสครีมก่อนสวัสดีทีหลัง ;v;
    บอกตรงๆว่าตามมาจากกูเกิ้ลค่ะ อยากอ่านฟิคมินิวท์เลยเสิร์ชเอาดื้อๆอย่างนั้นแหละ (//เขิลในความกากเบาๆ) มาเจอบล็อคนี้แล้วคือมันใช่ มันโดน มันดีงาม มันเลอค่า ฮวือออออออ ขอหลั่งน้ำตาอย่างตื้นตัน TwT

    Like

    • โอร๋งงง สวัสดีค่ะ ไม่เป็นไรเลยค่ะะะะ บล็อกเราคือดงติ่งสครีมรัวๆค่ะ เจ้าของเองนี่สครีมบ้าบอกว่าใครเลยก้ากกกก
      ขอบคุณที่เข้ามาอ่าน+คอมเม้นต์นะคะ ดีใจที่ชอบฟิคเรื่องนี้ของเราค่าาาา >__<

      Like

  43. เหลืออีกตั้งสิบเอ็ดแก้ว เอ๋ หรือเหลืออีกแค่สิบเอ็ดแก้วกันนะ??
    หลังจากที่นิวท์ลองกาแฟของมินโฮหมดทุกรายการแล้ว ทั้งสองจะเป็นยังไงกันนต่อ
    ลุ้นๆๆๆ >///<

    Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s