[The Maze Runner Fic][MiNewt] Before the 14th Cup (2)

 
 
 
Before the 14th Cup
The Maze Runner fanfiction by Tippuri~ii * 
 

 

    
 

 
 

Pairing:  Minho x Newt
Fandom: The Maze Runner

Type: AU fanfiction

 
 

 

 * แฟนฟิคชั่นเเรื่องนี้เป็นเพียงจินตนาการของไรเตอร์และแต่งขึ้นเพื่อความบันเทิง ไม่มีความเกี่ยวข้องกับบุคคล สถานที่ หรือเหตุการณ์จริงใดๆ ทั้งสิ้น และแฟนฟิคชั่นเรื่องนี้เป็นแฟนฟิคชั่น BL…ถ้าใครไม่ชอบแนะนำให้ปิดค่ะ *

 

 

 

 

 
************************************
 
 
TALK:
 
 
 
เอาทอล์คมาไว้ข้างบน เพราะอยากจะบอกอะไรไว้ก่อนค่ะ TvT
 
ทิพย์เริ่มต้นเขียนฟิคเมซรันเนอร์จากหนัง เพราะงั้น คาแรคเตอร์และหน้าตาก็จะอิงตามหนังหมดเลยค่ะ
 
แต่ตอนนี้ได้เริ่มอ่านหนังสือแล้ว(อย่าสปอยล์นะคะเพราะเพิ่งเริ่มอ่านเอง ฟฟฟฟ) และได้พบว่า…นิสัยตัวละครไม่เหมือนกันเลยค่ะฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟ
 
เพราะงั้นเลยอยากบอกไว้ก่อนว่า ฟิคเรื่องนี้ based on ฉบับหนังนะคะ มินโฮเป็นโอปป้าสุดคูล และนิวท์ตัวบางน่ากด(ไม่ได้สะกดคำว่ากอดผิด) นะคะนะ
 
แค่นี้ล่ะค่ะ เอนจอยรีดดิ้งค่ะ ❤
 
 
 
ทิพย์เอง
 
 
 
 
 
************************************
 
 
 

There was a time when I would have believed them

If they told me you could not come true

Just love’s illusion

But then you found me and everything changed

And I believe in something again

 

 

 

*****

 

 

Chapter 2

 

 


               

“เอสเพรสโซร้อน…ทานที่นี่นะ”

 

 

 

 

 

นิวท์พูดชื่อรายการอันดับที่สี่ของคาเฟ่เดอะเมซแห่งนี้กับบาริสต้าด้านหลังเคาเตอร์…จากการแวะเวียนเข้ามา เขาพอจะเดาได้แล้วว่าคนคนนี้คือเจ้าของร้าน…ชายหนุ่มชาวเอเชียผู้มีมาดนิ่งสุขุม ชวนให้นึกถึงหินผากับผืนน้ำอันกว้างใหญ่…ความเรียบนิ่งที่แท้จริงแล้วแฝงอัธยาศัยใจดีที่ทำให้รู้สึกอุ่นๆ ในใจอย่างประหลาดชอบกล

 

 

 

 

 

“โอเค” คุณเจ้าของร้าน – หรือมินโฮ – พยักหน้า ก่อนจะถามต่อ “จะให้ใส่น้ำตาลด้วยไหม? หรือนายจะเติมเอง?”

 

 

 

 

 

อย่างหนึ่งที่ทำให้นิวท์ชอบเดอะเมซนักก็เพราะว่ามันไม่พลุ่กพล่านหรือต้องเร่งรีบอะไรแบบคาเฟ่ดังๆ…มอบเวลาให้กับคำถามเล็กๆ น้อยๆ แบบนี้ อะไรที่แสดงถึงความเอาใจใส่ของทางร้านเป็นอย่างดี

 

 

 

 

 

“ไม่ล่ะ” นิวท์ส่ายหน้า “ขอเอสเพรสโซเพียวๆ เลยดีกว่า”

 

 

 

 

 

คงเพราะวันนี้เขาเข้ามาในช่วงหลังเที่ยงที่คนน้อยแล้ว มินโฮจึงมีเวลามาไถ่ถามและเล่นมุกอย่างประโยคหลังนี้…ยิ้มกวนๆ นิดๆ มาให้ “กะไม่นอนเหรอคืนนี้? เพราะถ้าจะเป็นอย่างงั้น ฉันแนะนำให้นายสั่งเป็นดับเบิ้ลช็อตดีกว่า”

 

 

 

 

 

ข้อสงสัยว่าคำเรียกหาของพวกเขากลายมาเป็นอะไรที่สนิทสนมแบบนี้ได้ตั้งแต่เมื่อใดลอยผ่านเข้ามา…ใยความคิดอันบางเบา ไม่ติดค้างหรือทำให้รู้สึกไม่ชอบใจเลยแต่อย่างใด

 

 

 

 

 

“ไม่ล่ะ…ขอเอสเพรสโซธรรมดานี่แหละ ขอบคุณนะ” นิวท์พูดนิ่มนวล จบบทสนทนาอย่างสุภาพ หยิบใบเสร็จขึ้นมาถือ แอบมองแผ่นป้ายเมนู…คิดสิ่งที่ไม่ได้พูดต่อออกไปเงียบๆ ในใจ

 

 

 

 

 

…เพราะดับเบิ้ลช็อตเป็นเมนูของวันที่สิบน่ะสิ 

 

 

 

 

 

 

**

 

               

 

นิวท์ไม่เคยถือตัวว่าตนเป็นคนเด่นดังอะไร…เขารู้สึกเหมือนสิ่งเดียวที่ตัวเองทำคือการเขียนบันทึกความคิดเห็นว่าร้านอาหารหรือคาเฟ่ต่างๆ ที่ตนเคยได้ไปนั้นเป็นอย่างไร แต่เมื่อรู้ตัวอีกที…บล็อกส่วนตัวของเขาก็มียอดติดตามสูงจนน่าตกใจ ข้อความที่เขาเขียนกลายเป็นแหล่งข้อมูลอ้างอิงที่ทุกคนเชื่อถือ คำติชมที่มีกลายเป็นคำตัดสินอนาคตยอดขายของร้านที่ถูกกล่าวถึง

 

 

 

 

 

และในวูบถัดมา…นิวท์ก็พบว่าตัวเองกำลังเซ็นชื่อลงในสัญญางานของนิตยสารเดอะเกลดในฐานะคอลัมนิสต์ประจำอยู่

 

 

 

 

 

ถึงจะไม่เคยวางตัวเปลี่ยนไปจากเดิม…ชายหนุ่มก็รู้ดีถึงสถานะที่เปลี่ยนไปของตัวเอง นั่นจึงทำให้เขาชินแล้วที่จู่ๆ จะโดนทักทายอย่างสนิทสนมจากเจ้าของร้านหรือพ่อครัวและได้รับการต้อนรับอย่างดีจากคนเหล่านี้…การกระทำที่นิวท์เข้าใจว่าเป็นเรื่องที่ต้องเกิดขึ้น แต่บางทีชายหนุ่มก็แอบรู้สึกไม่ดีไม่ได้…เพราะรู้ดีว่าถ้าเขาเป็นคนปกติ การต้อนรับระดับนี้คงไม่ใช่สิ่งที่จะพึงได้รับแน่นอน

 

 

 

 

 

คนพวกนี้ต้องการจะต้อนรับชื่อเสียงของเขา…ไม่ใช่ตัวเขาเท่าไหร่หรอก… 

 

 

 

 

 

แต่นิวท์ก็พยายามจะไม่คิดแบบนี้แล้ววางตัวอย่างสุภาพกับการต้อนรับทุกรูปแบบที่ตนได้รับ…หากก็ปฏิเสธไม่ได้จริงๆ ว่าบางครั้ง ความเคลือบแคลงใจนี้ก็ทำให้เขารู้สึกเหงาๆ ปนวูบโหวงได้เสมอ

 

 

 

 

 

เพราะไม่รู้เลยจริงๆ…ว่าความเอื้อเฟื้อใจดีที่ได้รับนั้นจะมาจากความจริงใจหรือเปล่า… 

 

 

 

 

 

“…เอสเพรสโซ คอน แพนนาได้แล้วนะ”

 

 

 

 

 

นิวท์เงยหน้าขึ้นมาจากสมุดโน้ตของตัวเองเมื่อได้ยินเสียง…ก่อนจะยิ้มให้คุณบาริสต้าหมายเลขหนึ่งของคาเฟ่เดอะเมซ พึมพำคำขอบคุณเมื่อร่างหนานั่นก้มลงมาวางถ้วยกระเบื้องลงบนโต๊ะเล็กเบื้องหน้า

 

 

 

 

 

มินโฮตอบรับสั้นๆ หากนุ่มนวลว่าไม่เป็นไรตามมารยาทแล้วก็เดินกลับไปทางเคาเตอร์ กิริยาใจดีแต่ก็ไม่ได้มากมายเป็นพิเศษอะไรนี้เป็นสิ่งที่ทำให้นิวท์ยิ่งเชื่อมั่นว่าท่าทางอีกฝ่ายคงจะไม่รู้จักตนจริงๆ…ในวันแรกนั้น ชายหนุ่มยังอดมองโลกในแง่ร้ายนิดหน่อยไม่ได้ว่ามินโฮจะแกล้งทำแบบนี้หรือเปล่า แต่เมื่อการปฏิบัติตัวแบบนี้ยังดำเนินเหมือนเดิมมาจนถึงวันที่ห้า…นิวท์ก็คิดว่าไม่ผิดอะไรนักที่จะสรุปว่าอีกฝ่ายคงไม่เคยได้ยินชื่อตนมาก่อนเลยจริงๆ

 

 

 

 

 

นั่น…นั่นจะหมายความว่ารอยยิ้มอ่อนโยนในบางทีนั่นคือสิ่งที่ตั้งใจมอบให้เขาอย่างจริงใจหรือเปล่านะ…? 

 

 

 

 

 

นิวท์รีบจิบกาแฟรสขมเข้มเจือวิปครีมนั่นเข้าไปเพื่อหยุดคิดต่อ…หากก็รู้อยู่แก่ใจว่าความร้อนที่วูบวาบบนผิวแก้มไม่ได้มาจากอุณหภูมิของเครื่องดื่มเลยสักนิด

 

 

 

 

 

 

**

 

 

เครื่องดื่มหมายเลขหกบนป้ายเมนูคือสิ่งที่นิวท์สั่งในวันนี้…คาเฟ่ มอคค่า กาแฟที่รสเข้มข้นนุ่มนวลด้วยนมร้อนและวิปครีม เข้ากันดีนักกับความหวานของช็อกโกแล็ตไซรัปที่ผสมมาด้วย

 

 

 

 

 

ทั้งๆ ที่น่าจะชินแล้วว่าเขาจะสั่งแค่กาแฟถ้วยเดียว…มินโฮก็ยังคงถามอยู่ดีว่านิวท์สนใจจะสั่งเบเกอรี่หรืออะไรเพิ่มเติมอีกไหม ซึ่งชายหนุ่มผมทองก็ตอบปฏิเสธอย่างทุกวัน…เพราะถึงจะรู้ดีว่ามันไม่ดีต่อสุขภาพ แต่นิวท์ก็เลิกนิสัยไม่ชอบทานมื้อเช้าไม่ได้จริงๆ

 

 

 

 

 

ก็มันไม่หิวนี่นา…แล้วยิ่งเวลาที่มีเดดไลน์จ่อคออยู่แบบนี้ ใครที่ไหนมันจะไปอยากกินอะไรลงล่ะ… 

 

 

 

 

 

ผิดกับนักเขียนสมัยนี้…นิวท์ไม่เคยชอบการพิมพ์ต้นฉบับบนคอมพิวเตอร์เลย เขาจะต้องจดมันลงในสมุดด้วยลายมือเสียก่อน แก้จนกว่าจะพอใจ แล้วถึงจะเอาไปพิมพ์อีกทีได้ วิธีทำงานที่เขาใช้ทั้งในการเขียนคอลัมน์และบล็อกส่วนตัว นั่นจึงทำให้นิวท์ต้องเผื่อเวลาในการทำงานไว้ให้สำหรับการพิมพ์ต้นฉบับทั้งหมดให้ทันก่อนเส้นตายด้วย

 

 

 

 

 

แถมเดือนนี้เขาก็ยังไม่ได้แม้แต่จะเริ่มจดอะไรเป็นชิ้นเป็นอันเท่าไหร่เลย… 

 

 

 

 

 

ปลายปากกาหยุดขีดเขียนตอนที่ถ้วยกระเบื้องถูกวางลงมาให้บนโต๊ะ ก่อนที่นิวท์จะเงยหน้าขึ้นมองอย่างงงๆ เมื่อเห็นว่ามีจานอีกใบโดนวางลงมาด้วย…ซินนามอนโรลชิ้นกลมหอมกรุ่นราดไอซิ่งสีขาวน่าทาน

 

 

 

 

 

“เฮ้ มินโฮ” เขาพยักเพยิด “ขนมนี่ผิดโต๊ะแล้วล่ะ…ฉันไม่ได้สั่งนะ”

 

 

 

 

 

“ฉันรู้” คุณเจ้าของร้านพูดหน้าตาเฉย ก่อนจะยักไหล่นิดๆ “แต่นายกินเถอะ…ฉันแถมให้ เช้าๆ นายจะกินแค่กาแฟได้ไง…มันไม่ดีนะ”

 

 

 

 

 

ว่าจบก็ยิ้มบางๆ มาให้…รอยยิ้มจากคนยิ้มยากที่ทำให้นิวท์พึมพำประโยคขอบคุณออกไปได้อย่างไม่รู้เรื่องที่สุด กิริยาอึกอักที่คงทำให้อีกฝ่ายยิ่งรู้สึกขันๆ…เพราะมินโฮยิ้มกว้างขึ้นอีกนิด ตอบสั้นๆ

 

 

 

 

 

“ไม่เป็นไรหรอก…ตั้งใจทำงานเข้านะ”

 

 

 

 

 

แล้วร่างหนาก็เดินกลับไปที่หลังเคาเตอร์…รับออเดอร์และชงกาแฟต่อได้อย่างเป็นปกติจนน่าโมโหนัก

 

 

 

 

 

นิวท์พ่นลมหายใจอย่างงุ่นง่านกับตัวเอง…ก่อนจะหยิบปากกาขึ้นมาไว้ในมืออีกครั้ง ส่วนมืออีกข้างที่ว่างอยู่ก็ยกถ้วยกาแฟขึ้นจิบสลับกับเอาส้อมจิ้มชิ้นซินนามอนโรลขึ้นมากัด รสชาติอบอุ่นหวานอร่อยที่เข้ากันเป็นอย่างยิ่ง

 

 

 

 

 

และหลังจากขีดฆ่าประโยคแรกของย่อใหม่เป็นครั้งที่สี่…นิวท์ก็ทำอะไรไม่ได้นอกจากต้องยอมรับความจริงว่าตอนนี้ตนกำลังเขินจนลืมไปหมดแล้วว่าต้องการจะเขียนอะไร

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

tbc.

 

**************************************

 

สวัสดีค่ะทุกท่านในไร่ข้าวโพดและสวนแตงแห่งนี้ ฟิคนี้มีบทสองแล้วล่ะค่ะฟฟฟฟฟ

 

 

ตอนนี้…กาแฟก็หมดไปแล้ว 6 จาก 14 ถ้วยนะคะ รอติดตามต่อไปว่าอีก 8 ถ้วยที่เหลือจะเกิดอะไรขึ้นบ้างฟฟฟฟฟฟ

 

 

ขอบคุณทุกคนมากค่ะที่เข้ามาอ่านและคอมเม้นต์ให้ฟิค14ถ้วยเรื่องนี้(สรุปนี่เป็นนิคเนมไปแล้วสินะฮาาา) ;////; ทิพย์เองน่ะยังไม่ได้อ่านนิยาย+ชอบเขียนเอยู เลยเขียนเรื่องนี้ขึ้นมา ขอบคุณทุกคนมากๆๆๆๆเลยนะคะที่ให้ความเอ็นดูกับเรื่องนี้ //โค้ง

 

 

ลืมบอกไปเมื่อบทที่แล้ว โควทเปิดบททั้งสองบทที่ผ่านมา มาจากเพลง I choose you ของ Sara Bareilles ค่ะ ใครสนใจจะหาฟังก็ตามนี้เลยนะคะ >> https://www.youtube.com/watch?v=ooiLP_zqnFs

 

 

แล้วก็ น้องมิ้นท์ @ thisissangatit ตัดต่อรูปมาให้ฟิคเรื่องนี้ค่ะแงงงงง สวยมากๆๆๆๆ *ตัวระเบิด* อยู่ในลิ้งค์นี้เลยค่ะ >> https://www.facebook.com/tippuri.ii/posts/587900148003186

 

 

แฟนด้อมเมซรันเนอร์นี่อยู่แล้วสนุกมากค่ะ ขอบคุณทุกคนที่แวะเวียนเข้ามาคุยทั้งผ่านคอมเม้นต์บล็อก เมนชั่นทวิต หรือแท็ก #tippurific ในทวิตนะคะ ><

 

 

 

ขอให้เทพีไร่ข้าวโพดสถิตกับทุกคนค่ะ ถถถถถ

 

 

 

ทิพย์เอง

 


Advertisements

39 responses to “[The Maze Runner Fic][MiNewt] Before the 14th Cup (2)

  1. นี่มัน น่ารักมาก!!! อยากจะสแมชคีย์บอร์ดให้พังเลยค่ะน้องทิพย์ 555

    เราชอบเวลาที่น้องทิพย์บรรยายถึงความรู้สึกของตัวละครที่ค่อยๆ ซึมซับความอ่อนโยนที่มีให้กันทีละน้อยๆ แบบนี้นะคะ มันค่อยๆ ซึมเข้ามาในใจ อ่อนหวานจนคนอ่านแอบกุมแก้มเขินๆ ไปด้วยเลย ไว้จะรอติดตามแต่ละแก้วนะคะ ^^

    ป.ล. ร้านนี้จัดเมนูแปลกมวาก เอาเอสเปรซโซไว้รายการล่างจากเมนูอื่นอ้ะ มินโฮนี่แอบแนวแฮะ 555

    Like

  2. หนุ่มคอลัมนิสต์เขินเขียนอะไรไม่ถูก แต่คนอ่านก็ฟินยิ้มเป็นบ้าอยู่หน้าจอ.. ///กร๊ากกกกก

    อ้ปป้าเป็นห่วงละสิ คอลัมนิสต์ผอมไปใช่ม้าาา เลยหาของมาให้กินน คึคึ
    //อะไรอ้ปป้าจะน่ารักขนาดนี้!!!!

    นึกถึงตอนอ้ปป้ายิ้ม แล้วนึกถึงตาสระอิ อะไรมันจะน่ารักขนาดเนร้
    //ระเบิดตัวเป็นกาแฟให้อ้ปป้าชงไปให้นิวท์กิน 555

    ขอบคุณสำหรับตอนต่อค่ะพี่ทิพย์ จุ๊บบ

    Like

  3. สเต็ปการแถมขนมให้นี่เป็นท่าไม้ตายของเจ้าของร้านหรือเปล่าคะ? >_______<
    ทางโน้นก็มานิ่งๆแต่สุขุมนุ่มลึก ทางนั้นก็เริ่มเขินจนเขียนต้นฉบับไม่ออก ชอบบรรยากาศละมุนๆแบบนี้มากเลยค่ะ ไม่หวือหวามากแต่รู้สึกว่ามันมั่นคง แอร๊ยยยยยยยยยยย
    รอแก้วต่อไปค่ะ ^^

    Like

  4. พี่ทิพย์คะ อัญญ์ขอเวลาตาย โอยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย ฟหกดฟหกดฟหดฟกหกฟกฟหหหหกกหฟหกหฟฟหหกหกฟกฟกหหฟกฟกกหหหหกฟกฟกกหดหฟฟ
    น่ารักมากเลยค่ะงือออออออออออออออออออออ /นอนตีขาผับๆ/ ชอบมากเลยค่ะ fluffๆอ่ะ อ่านไปเขินม้วนไป มินโฮโอปป้าคูลมั่กกก อยากจะวิ่งไปชงกาแฟให้ตัวเองสักสิบแก้วเลย :333333333333333

    Like

  5. โฮวๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ /ทะยานมาอ่านและเม้นท์ด้วยความไวแสง
    ขอเม้นท์รวบ2ตอนเลยนะคะแง้งงงงงงงงงงง
    พี่ทิพยยยย์ คุณนิวท์น่ารักมากกกกกกกก มากกกกกก มากกกกกกก /ทุบคีย์บอร์ดรัวๆ
    ไม่ไหวละ อยากทึ้งหัวแล้วทะลุเข้าไปลวนลามนิวท์ในฟิค /โดนมินโฮปาแก้วกาแฟใส่
    มินโฮคูลสุดๆเลยค่ะแงแงแง น้องดีใจมากที่พี่ทิพย์อยู่เรือมินโฮเมะ /ซับๆ
    อ่านฟิคนี้แล้วอยากกินกาแฟเลยค่ะฟฟฟฟฟฟฟฟฟ
    นิวท์น่ารักคิ้วท์ๆมากๆๆแง้ /ย้ำรอบที่2แล้ว55555555555555555
    เขินจนเขียนคอลัมน์ไม่ออกง่ะแง้ ปิ๊งๆมินโฮแล้วก็บอกกกกก
    มินโฮข่นบ้ามากๆ มาทำดีให้นิวท์หวั่นไหวทำมายยย กรี๊ด /ทุบ
    รู้สึกตัวเองพิมพ์ไม่รู้เรื่องมากๆ มีแต่ซาวน์เอฟเฟกต์ประหลาดๆ ก๊าก
    รอตอนต่อไปอย่างใจจดใจจ่อนะค่ะ แฮ่ /เกาะขอบบล็อกรออย่างติ่งที่ดี

    Like

  6. คาเฟ่มอคค่า เมนูโปรดดดดด
    อยากได้คนเสิร์ฟแบบนี้มั่งจังเลย
    อบอุ่นตามสไตล์คุณทิพย์ อ่านแล้วอยากเดินเข้าร้านกาแฟทันที รู้สึกดีจังค่ะ … หลังจากนี้ เวลาเข้าร้านกาแฟคงอดนึกถึงเรื่องนี้ไม่ได้

    หลังจากอ่านฟิคเขาวงกตของคุณทิพย์ก็รีบไปดูหนังทันที แล้วกลับมาอ่านอีกรอบเลยค่ะ … เหมือนมีภาพประกอบในหัว อ่านไปยิ้มไป

    รักษาสุขภาพนะคะ

    Like

  7. มาต่อรวดเร็วทันใจดีเหลือหลาย ฟฟฟฟฟฟฟ
    คือจริงๆต้องสารภาพก่อนว่าเราเป็นหญิงสาวที่ไม่ได้ดูเดอะแมสรันเนอร์เลย….
    แต่ก็เคยเห็นรูปของสองคนนี้จากในทวิตเตอร์และเฟสบุ้คเพจของพี่ทิพย์มาแล้ว แต่โดยทฤษฎีแล้ว แค่เห็นรูปก็คงจะไม่พอที่เราจะพูดได้เลยเนาะว่าเรารู้จักตัวละครพวกนี้ Orz…
    แต่ช่วงนี้เราคิดว่าเราจะพยายามอ่านฟิคทุก pairing อยู่ อนึ่งที่เคยพูดไว้ในคอมเมนต์ตอนก่อน(หรือเปล่า)ว่าเห็นชื่อฟิคพี่ทิพย์มีคำว่า Cup เลยกดเข้ามาอ่าน และก็คอมเม้นสั้นๆไปในตอนแรก *ตอนนั้นขี้เกียจจริงๆ ขอโทษนะคะ
    แต่ตอนนี้พอลองอ่านฟิคพี่ทิพย์ช้าๆในช่วงที่ไม่เครียดแบบนี้แล้วมันไม่ใช่แค่หวานเท่านั้นนะ รู้สึกเลยว่าพี่ทิพย์ใส่ใจกับความรู้สึกของตัวละครมากเลย.โดยเฉพาะพาร์ทที่แสดงความรู้สึกของนิวท์ที่ว่า.บางที เจ้าของร้านพวกนี้อาจไม่จริงใจกับตน ข้อนี้จริงๆตอนอ่านพาร์ทแรกเราก็เอะใจแล้ว.ว่าถ้านิวท์ดังขนาดนี้ แล้วเจ้าของร้านก็คงจะเทคแคร์ดูแลเขาดีเป็นพิเศษตลอดน่ะสิ.แล้วอย่างนี้นิวท์จะดีใจเหรอ?
    พอมาอ่านพาร์ทนี้เลยรู้สึกว่ามันตอบตำถามทุกคำถามดีจริง
    และที่สำคัญคือ ได้รับรู้ความรู้สึกของนิวท์ในพาร์ทนี้ทำให้รู้ด้วยอีกว่านิวท์นี่เขินน่ารักมาก และเป็นคนละเอียดละอ่อนแบบสุดๆ *สังเกตจากการที่นิวท์เลือกเขียนบทความลงในกระดาษก่อนค่อยลงมือพิมพ์ในคอมพิวเตอร์ อ่านแล้วมันอิ่มเอิบหัวใจจริงๆค่ะ >\\\\<.
    ยังไงก็แต๊งกิ้วฟอร์แชร์ริ่งนะคะ.♥

    Like

  8. พี่ทิพย์เป็นผู้โปรยความน่ารักลงในฟิคได้โฮกฮากมากกกกกกกกกก
    นิวท์น่าร้ากกกกกกกก ดูเหมือนว่าคุณคอลัมนิสต์ก็ยังอยากกินกาแฟร้านนี้ไปเรื่อยๆ อยู่นะคะ
    ไม่ยอมสั่งดับเบิ้ลช็อตซึ่งเป็นเมนูวันที่ 14 งี้คือยื้อเวลาใช่ม้าาาาา?
    ส่วนคุณอปป้าบาริสต้ามินโฮ ทำไมช่างอบอุ่นและเย็นเยือกได้ในเวลาเดียวกันแบบนี้ ผู้ชายอะไรรรรร เหมาะกับนิวท์เป็นบ้าเลย
    อ่านฟิคพี่ทิพย์แล้วอยากกินกาแฟค่ะ
    ชอบการบรรยายอ่ะ ละมุนมากกกกก
    เหมือนได้สัมผัสบรรยากาศความน่ารัก นุ่มนวล อบอุ่นในร้านเดอะเมซ
    ฟิคน่ารักแบบนี้ ไม่อ่านแล้วไม่เขินก็บ้าแล้ววว >///<

    Like

  9. เอื้อกกกกกกกกก ระเบิดตัวเองตู้มค่ะ เขิน ฟฟฟฟฟฟฟ
    อ่านแล้วอยากจิ่สั่งกาแฟมานั่งจิบไปด้วยเลย 5555555
    สู้ๆ ค้า 😀 ❤

    Like

  10. ยังคงฟินกับคู่กาแฟบ้านไร่ (ข้าวโพด?) เหมือนเดิมมมมมมมมมมมมม น่ารักจริงจังแบบว่า มินโฮมีการเอาขนมมาให้ด้วยนะ น่ารักจริงไรจริง โอ้ยยยยยย น่ารักเกินจะทน อ่านไปยิ้มไป

    Like

  11. โอ๊ยย อ่านไปยิ้มไปกับตอนนี้จริงๆเลยค่ะพี่ทิพย์ ยิ่งตอนที่มินโฮยิ้มเนี่ยละลายเลยค่ะ นี่แค่มโนจากตัวอักษรนะคะ ถ้าเป็นรูปขึ้นมาจะขนาดไหน

    รูปประกอบฟิคงามมากเลยค่ะ นิวท์น่ารักม๊ากกกกก แพ้ผู้ชายแบบนี้จริงๆให้ตายเถอะ

    Like

  12. นิวท์แลดูน่าโอ๋จังเลยยยยยยยยยแงงงงพ่อหนุ่มน้อยขี้เหงา น่ารักกกกกกกฟหกดฟดหฟกด /กินนิวท์แทนกาแฟ ฮือๆ นิวท์เป็นสิ่งมีชีวิตที่น่ารักมากคนอะไรทำงานด้วยการเขียนๆจดๆก่อนนี่มันน่ารักเกินไปแล้วแงฟกดฟหกดฟหกดฟหกดฟหกดฟหกดฟหกดฟหกด /จิ้มนิวท์ที่เขินรัวๆๆๆๆๆ

    อ่านๆ ท่อนนิวท์เหงาๆ แล้วมีความรู้สึกลึกๆเป็นซับไตเติ้ลวงเล็บว่า งั้นนิวท์ก็จะได้คิดอย่างสบายใจถ้ามินโฮจะจีบที่ตัวจริงๆ ไม่ใช่เพราะเป็นคอลัมนิสต์สินะ………. #ผิด

    ส่วนคุณบาริสต้านี่ก็จีบแบบเนียนมากๆแอรแอรแอรแอรแอร………..หงุงๆหงิงๆ ทำเป็นปกติแต่ก็เนียนพูดจาสนิทสนมเนียนให้เบเกอรี่แถม /นี่ถ้ามีแหวนแต่งงานสอดไส้น้องจะไม่แปลกใจเลยค่ะฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟ จริงๆ มินโฮอาจจะลืมไปแล้วด้วยว่านิวท์เป็นคอลัมนิสต์ด้วยสินะ…….. สเปเชียลเซอร์วิสแค่ความรู้สึกว่าจะจีบคนนี้ๆๆๆๆๆๆๆ #ผิดอีก

    อุ๋งๆๆๆๆตอนแรกก็ว่าจะไม่ชิปๆคู่นี้ละนะ พี่ทิพย์ร้ายกาจมากฟกดฟหกดฟหกดฟหกดฟหกดฟหกดฟกหดฟกหดฟกดฟดหกฟกหด /กอดดดด<3333

    Like

  13. *คำรามอย่างบ้าคลั่ง*
    อย่าว่าแต่นิวท์จะเขินเลยค่ะ คนอ่านก็เขินชิบหายวายวอดจนพิมพ์แทบจะไม่ถูกแหล่วฟหกด่าสวฟหกด่าวว
    นึกภาพมินโฮยิ้มออกเลอออ โอยยย ปู้ชายน่ารักน่าหยิก นิวท์ก็โมเอะไปไหน เซอร์วิสได้คิ้วท์มากมินโฮ เอาไปร้อยคะแนน//กัดถ้วยกาแฟ
    ฮืออ รอติดตามต่อนะค้า

    Like

  14. ขอเขินตามนิวท์ค่ะ เขินจนไม่รู้จะเมนท์อะไรกันเลยทีเดียว /โดนชก

    กาแฟหมดไปหกแก้วแล้ววว ไวมากกกก อีกนิดเดียวเท่านั้น มินโฮ เจ้าจงรีบพิชิตไปคุณชายคนนี้เสียก่อนที่จะชวดทุกสิ่งทุกอย่างไป ช่วงเวลาที่จะได้ตีสนิทกับหนุ่มผมทองคนนี้แค่ชั่วควันกาแฟหมดเองนะ! (?)

    มินโฮยิ้ม… อา หน้าตาสระอิของกีฮงลอยขึ้นมาเลยค่ะ อย่ายิ้มมากกก /ปาตุ๊กตาโศกาใส่ แต่เหนือสิ่งอื่นใดคือนิวท์เขินค่ะ…​อันนี้พลังทำลายล้างสูงมาก ฟฟฟฟฟฟฟฟฟ

    รอตอนต่อไปค่ะ กาแฟอย่าเพิ่งรีบหมด นิวท์อย่าเพิ่งขยันสั่งค่ะ เห็นใจคนจะจีบหน่อยยย

    Like

  15. อย่างนึงที่ยังไง๊ยังไงก็ชอบจากฟิคพี่ทิพย์คือการบรรยายกาเเฟค่ะ อ่านที่ไรนี่ลุกขึ้นยืน เดินไปชงกาเเฟมานั่งอ่านต่อทุกที หอมกลิ่นกาเเฟออกมาจากฟิคเลยค่ะ
    นิวท์น่ารักสุดขอบโลกไปเลยค่ะ ทำไมถึงน่ารักได้ขนาดนี้ จำเป็นต้องน่ารักขนาดนี้ด้วยหรอคะ
    /สิงร่างเป็นปากกากับสมุดที่นิวท์เอาไว้จด/
    รวดยอดจากตอนที่เเล้ว มินโฮเองก็เเอบโก๊ะๆเปิ่นๆ(?)หลุดท่าทีเขินๆออกมาละ พอเป็นคราวของนิวท์นี่ทำไมช่างกระเเทกใจได้ขนาดนี้ อร้า /กัดคอม/
    จะติดตามนะคะ สู้ๆค่า

    Like

  16. พ่อหนุ่มคอลัมสุดคิ้ววววววววววว
    มีเขินด้วย แอร๊ยยยยย แต่ถ้ารู้ว่าอปป้าของเรารู้ว่าเปนใครจะยังรักอปป้า
    ของเราอยู่รึเปล่าอะๆๆๆๆ อปป้าเขารักนะ เอ๊ะ
    55555 แต่รู้สุกว่านิวท์จะหน้าแดงมาซักพัก
    แหละนะ อ๊ายยยยย อปป้าเทคแคร์ดีๆๆนะค่ะ

    Like

  17. แถมขนมให้นี่แปลว่าเริ่มจีบแล้วใช่ไหมมินโฮ น่ารักมากๆๆค่า

    Like

  18. โอ้ยเขินนนน น่ารักมากเลยค่ะพี่ทิพย์ มีแถมขนมให้กินกันด้วยอ่ะแงงงงงงงง

    อปป้า อปป้า อปป้าอย่างเท่ห์ คือหล่อ คือเป็นบาริสต้า คืออยากไปกิน คือร้านนี้อยู่ไหนคะ จะไปตามหา ฟหกกฟกดกเฟอปด

    นุ้งนิวท์ คือนุ้งนิวท์ยังคงน่ารักแบบสุดๆ รุกจีบหนักๆไปเลยอปป้าเหลือแค่8วันเอง คนน่ารักอย่างนุ้งนิวท์นี่ไม่ได้หากันได้ง่ายๆตามเขาวงกตนะเหวยยย

    ฟิคพี่ทิพย์ยังคงแอทแทคเราได้อย่างเสมอต้นเสมอปลายมากเลยค่ะ
    ฟิคพี่สนุกมาก สู้ๆนะคะ เป็นกำลังใจให้แต่งต่อค่ะะะ

    Like

  19. มินโฮทำตัวแบบนี้เดี๋ยวนิวท์ก็ไม่มีอะไรส่งพอดีเลยนะก้ากกกกกก
    เข้าใจความดราม่าของนิวท์กับความรู้สึกที่ตนได้รับจากคนอื่นๆ นะคะ มันชวนให้คิดจริงๆ นั่นแหละ
    แต่เชื่อเถะมินโฮเค้าจริงใจนะ โอ้ยย แค่อ่านก็อยากเป็นนิวท์แทนแล้วล่ะค่ะ
    อยากไปนั่งร้านกาแฟที่มีบาริสต้าใจดีแถมขนมให้ฟรี //เอ้ยย ไม่ใช่ละ55555

    รอตอนที่3 อยู่นะคะ ทำเอาอยากไปนั่งดื่มกาแฟแบบในฟิคบ้างเลยล่ะค่ะ
    คำบรรยายมันชวนให้รู้สึกดีกับร้านกาแฟมากๆ เลย
    ชอบอะไรไม่เร่งรีบด้วยแถมบาริสต้า พนง. ลูกค้า หล่อๆ เต็มร้าน โฮฮฮฮฮฮฮฮ ทำไมมันช่างน่าฟัดดดด TT////
    //ไม่ใชอีกนั่นแหละ55555

    สู้ๆ นะคะพี่ทิพย์! :>

    Like

  20. *เขินนนนนนนนนนนนน*
    อ่านแล้วเขินตามนิวท์เลย แบบสิ่งที่มินโฮทำให้นิวท์ทำด้วยใจจริงๆแล้วนิวท์ก็รับรู้ได้
    ไม่ต้องแกล้งทำ ไม่ต้องปั้นหน้าเอาใจ สบายๆต่อกัน ง่าาาาา น่ารักง่ะะะะะะะะะะ
    ยิ่งตอนแถมขนมนี่ยิ่งน่ารัก นี่เรียกว่าจีบได้มั้ยยยยยยยย

    ฟังเพลง I choose you ที่คุณทิพย์แนบมาให้พร้อมอ่านไปด้วยรู้สึกยิ้มคนเดียว
    เพลงน่ารัก ฟิคก็น่ารัก >v<

    Like

  21. โอ๊ย ฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟ อ่านจบแล้วอยากพรวดออกจากบ้านไปนั่งสตาบัคเลยอะะะ งี้เราชอบบรรยากาศแบบนั้นมากเลยง่อวว
    แล้วนี่มินโฮ นายเก็กสินะ นุ้งนิวท์ฉันเขินแล้วเห็นไหมนายยยยย TvT

    Like

  22. อ่านตอนนี้จบแล้วสัมผัสได้ว่าน้องโทมัสได้ถูกกลืนหายไปกับเครื่องชงกาแฟคั่วบดไปเรียบร้อยแล้ว 55555555 คือหวานกันไปไหมคะะะะะ คนอ่านเขินจะแย่ละะะะ

    คือโอปป้าอะะะะ ใจดีแบบนี้กับทุกคนหรือเปล่า หรือใจดีแบบนี้กับนิวท์แค่คนเดียว (เพราะกะจะจีบใช่ไหมล่ะกิ้วๆ) แต่ถึงน้องนิวท์จะคิดมากยังไงทางนี้ก็ส่งอยากจะส่งโทรจิตไปบอกเหลือเกินว่าการกระทำของมินโฮน่ะจริงใจสุดๆเลยนะ คือเขาไม่ได้หวังชื่อเสียงให้ร้านหรืออะไรหรอก หวังจะจีบมากกว่า T///T

    ดอนนี้เมนูก็เหลืออีก 8 แก้วเองแล้ว รวดเร็วมากๆ ทำให้ได้นะโอปป้าาาาา รอติดตามตอนต่อไปค่าาา

    Like

  23. นิวท์เขินจนเขียนอะไรไม่ออก ทางนี้ที่แอบส่องหนุ่มทั้งสองก็เขินจนกลั้นยิ้มไม่อยู่แล้วค่ะ ฮืออออออ ><
    นิวท์น่ารักอะ ถ้าอ่านในพาร์ทมินโฮจะรู้สึกว่านิวท์น่ารักในกิริยา หน้าตา ท่าทาง แต่พอมาอ่านในพาร์ทนิวท์ก็รู้สึกว่านิวท์น่ารักตั้งแต่ความคิด ทัศนคติ คนอะไรน่ารักไปทุกส่วนสัด /กอดรัดดดดดดด
    อปป้าาาาา อปป้าาาาขี้เก๊ก แค่แก้วที่หกก็ทำให้หนุ่มคอลัมนิสต์ไปไม่เป็นแล้ววว อ่านแล้วหมั่นไส้ความคูล อย่ามายิ้มตาสระอิใส่นะ (เพราะเขิน อร้ายยย)
    มาอ่านตอนนี้แล้วก็พบว่านิวท์ไม่รู้ว่ามินโฮอปป้ารู้ว่าตัวเองเป็นคอลัมนิสต์นี่นา แถมยังเจอแต่อปป้าอีก โทมัสนายไปแอบตรงไหนน่ะ
    แก้วที่หกแล้ว อปป้ารีบทำคะแนนเข้านะคะ!

    Like

  24. ตาค้างแล้ววววววววววว
    กาแฟจุกอก วันนี้เลยมีขนมปังมาด้วย อร๊ายยยยยย
    ใส่ใจแบบนี้แสดงว่าดูทุกวันใช่ม๊าาาาาาา
    ไม่อยากให้ถึง 14 ถ้วยเลยยยยย
    ขอบคุณสำหรับเรื่องสนุกๆนะคะ
    รอถ้วยต่อไปปปปป

    Like

  25. อรั้ยยยยยยยยย
    นุ้งนิวท์อย่าขี้เขินนนนนน น่ารักแบบนี้ระวังโดนพ่อบาริสต้ารวบตัวนะค้า แงงงงงง พ่อบาริสต้าหมีรีบทำคะแนนก่อนถึงแก้วสุดท้ายเร้ววว จะได้กลายเป็นลูกค้าประจำไง อิอิ

    ชอบมากเลยค่า บรรยากาศของเรื่อง คำพูด มันน่ารักไปหมดเลยยย ขอบคุณมากๆ เลยนะคะะะ ม๊วฟฟฟฟฟ

    Like

  26. นิวท์น่ารักจังเลยยยยยย มีมาขงมาเขิน แง จะตายยยยยยยยยยยยย ละทำไมมินโฮถึงได้ดูเป็นคุณเจ้าของร้านที่แสนอบอุ่นเช่นนี้ กรี๊ดอ่านไปเขินไป แหม มีมาแถมขนม /ทุบรัว ฮือ น่ารักมากๆเลยค่ะ TVT

    Like

  27. ทำไมนิวท์น่าถะนุถนอมขนาดนี้ มินโฮอปป้าก็อบอุ่นเหลือเกิน

    Like

  28. “กะไม่นอนเหรอคืนนี้?” อีตาบ้านมิโฮ ถามไปได้ไง คนเค้าคิดไปไกลนะเนี่ยยยยยยย 55555

    โอ๊ยนิวท์เขิลด้วย น่ารักอ่ะ

    รออ่านตอนต่อไปนะคับ

    Like

  29. นิวท์น่าร้ากกกกกก ><

    ขอบคุณสำหรับฟิคน่ารักๆ นะคะ รออ่านถ้วยต่อไปอยู่น้าา
    สู้ๆ! ^0^v

    Like

  30. ***ทำไมเมินท์ขึ้นไม่ครบวะคะะะ???! แง่งงงงงงง

    #เม้นท์ใหม่กะได้ ;;w;;

    นิวท์น่าร้ากกกกกก
    ที่จริงแล้วก็เป็นคนขี้เหงาไม่เบาเหมือนกันนะเนี่ยเรา

    คุณเจ้าของร้านก็ไม่รู้จะใจดีอ่อนโยนไปไหน
    แงงงงงง อ่านแล้วใจสั่น เลือกไม่ถูกว่าจะหลงคุณคอลัมนีสหรือจะรักคุณเจ้าของร้านดี

    ขอบคุณสำหรับฟิคน่ารักๆ นะคะ รออ่านถ้วยต่อไปอยู่น้าา
    สู้ๆ!

    Like

  31. คะ..คือ อยากเห็นนิวท์เขิน//โดนนิวท์ปาหนังสือใส่
    น่ารักมากกกกกกก โดยเฉพาะกับประโยคสุดท้ายนี่ เล่นเอายิ้มไม่หุบเลย
    ตอนมินโฮยักไหล่เราก็ยักตามเพื่อให้ได้อรรถรส(ฮา)
    ตอนอธิบายเรื่องหน้าตาอาหารรู้สึกเหมือนได้กลิ่นตาม ถถถถถถ
    จะรอถ้วยต่อไปนะคุณทิพย์ >w<

    Like

  32. คุณทิพย์ยังคงสามารถทำให้พลอยอ่านไปมุดหมอนไปได้ทุกฟิคจริงๆค่ะ แง้ เขิน
    ฮืออออออออออ ทำไมคุณเจ้าของร้านถึงอบอุ่นมาดเท่แบบนี้ล่ะคะะะะะะ
    แถมเป็นมอคค่ากับซินนามอนโรลอีก ฮือ ของโปรดดดดดดดดดดด
    คุณคอลัมนิสต์เขินแย่ คนอ่านก็เขินม้วนตาม 555555555
    พอบทนี้อ่านจากความคิดฝั่งหนูนิวท์บ้างทำให้ยิ่งตกหลุมความน่ารักของเขาล่ะค่ะ
    คนอะไรทำไมน่ารักขนาดนี้ ฮือ
    อ่านถึงตอนที่นิวท์รู้สึกว่าที่เจ้าของร้านมาทำดีมาดูแลดีๆเพราะหวังผลประโยชน์นี่รู้สึกเลยค่ะว่าเขาเหงา อยากเข้าไปกอดเลย(เปล่านะคะ ไม่ได้คิดจะแต๊ะอั๋งจริงๆนะ)

    Like

  33. แง่มมมม นี่แอบสงสารนิวท์นิดๆนะคะ
    คือแบบคนอื่นเข้าหาด้วยชื่อเสียง
    แต่ตามินโฮนี่มาแบบ ว้ากกกกกก บร้าๆๆๆๆ
    แบบนิ่มๆ อุ่นๆ แต่ก็หล่อทะลวงตับไตฟฟฟฟฟฟฟฟ
    อะไรชินนามอนโรลหรา//วิ่งไปกัดกินอย่างบ้าคลั่ง
    นี่น้องยังยืนยันที่จะเปิดเพลงชอบก็จีบต่อนะคะถถถุุุุถ

    Like

  34. ฟฟฟฟฟ น้องทิพย์ นี่บอกเลยว่าเป็นฟิคสั้นที่พี่ใช้เวลาอ่านยาวนานมากที่สุดในระยะนี้เลย อ่านไปต้องหยุดไปกุมอกแพร๊พนึง แล้วพอโดนเรียกไปทำโน่นนี่พี่ก้จะลืมว่าอ่านไปถึงไหนแล้วเลยต้องวนกลับมาอ่านใหม่อีกเรื่อยๆ ชีวิตหนึ่งสัปดาห์เต็มๆที่ติดลูปอยู่กับฟิคนี้เสมือนเหล่าแกลดเดอร์ที่วิ่งหาทางออกไม่ได้โฮรวววววววว

    คิดภาพเวลาที่มินโฮยื่นกาแฟให้พร้อมรอยยิ้มอบอุุ่นนี่ช่างแสนโรแมนติกมากเหลือเกิน แล้วนิวท์ที่ยิ้มขอบคุณอย่างพอดีนี่มัน อา….. แต่ไม่รู้ทำไมพอคิดภาพแล้วก็เห็นโอ้ปป้าใส่เสื้อตัดอ้อยโผล่วืดแล้วอดขำไม่ได้ ฟีลลิ่งเหมือนเด็กคนงานหลังร้านมาช่วยเสิร์ฟกาแฟหน้าร้านอย่างนั้นแหละ ม่ายยยนะโอ้ปป้า ม่ายยยยยยยยยยยยยยยย พยามบอกกับตัวเองว่านั่นเจ้าของร้านนะเฮ้ยตั้งสติแล้วแยกออกจากเสื้อผ้าปูโต๊ะด่วน

    ตอนฉากขอชื่อแกล้งทำเป็นไม่รู้จักนี่ก็เนียนมากกก อิ๊อ๊ะจับตีเลยตาหมีตี่นี่ แล้วพอนิวท์ตอบกลับไปว่า “นิวท์…เขียนแค่นิวท์เฉยๆ ก็พอแล้วล่ะ”………//กุมอกลงไปทุบโต๊ะ แล้วแถมพอเปิดถ้วยมาดูแล้วเจอลวดลายที่วาดเอาไว้ใต้ฝานี่เซอร์ไพรซ์สุดๆ ในสายตาคนรับนี่คงประทับใจในความใส่ใจเอามากๆ ถ้าเจอบริการแบบนี้สักครั้งนะรับรองวากาแฟร้านนั้นได้กลายเป็นร้านประจำแน่ๆเลย

    ยิ่งอ่านไปจำนวนถ้วยกาแฟก็ลดลงเรื่อยๆแล้วใจแป้วแต่ทั้งสองคนก็ดูสนิทสนมมากขึ้นอีกนะ โอเคๆ แฟนเกิร์ลจะทำใจนะคะ อ่านไปอ่านมาแล้วแอบรู้สึกสงสารนิวท์ที่จู่ๆต้องกลายมาเป็นคอลัมน์นิสต์คนดังแล้วก็หวาดระแวงว่าความอบอุ่นที่ได้รับนั้นจะมาจากความจริงใจหรือเปล่านี่มันน่าสงสารมากเลยนะ จู่ๆก็สัมผัสได้ว่ามันชักจะเริ่มดราม่ามากถ้าหากว่านิวท์กับมินโฮเกิดการเข้าใจผิดว่าจริงๆแล้วมินโฮก็เหมือนกันกับคนอื่นๆที่เข้ามาทำดีด้วยเพราะหวังในชื่อเสียงที่จะได้จากปลายปากกาของตัวเอง มีฟีลลิ่งเหมือนได้ยิ่งเสียงแหบๆของทูนหัวแซงสเตอร์กระซิบถามเบาๆด้วยความเจ็บปวดว่า “นายไม่ต้องแกล้งมาทำดีกับชั้นอีกแล้วก็ได้ คอลัมน์ที่เขียนชมร้านนายก็ทำไปแล้ว แถมตอนนี้ร้านนายก็โด่งดังเป็นที่รู้จักนายยังจะต้องการอะไรอีก…หรือถ้าจะบอกว่ารู้สึกผิดขอบอกเลยว่านั่นมันไม่จำเป็น” ฟฟฟ

    ช่วยลุ้นว่านิวท์จะเขียนออกมาก่อนหรือจะชิมกาแฟจนครบทุกแก้วเสร็จก่อนกันนะ มันคงจะดีไม่หยอกหากว่ามินโฮจะทำเครื่องดื่มสูตรพิเศษสักแก้วให้นิวท์แบบแก้วนี้ไม่มีขายหรอกนะแต่อยากทำให้คุณเป็นพิเศษ ขายให้แค่คุณคนเดียวเท่านั้น เอื้ออออออออ

    รอติดตามอีกแปดถ้วยที่เหลือต่อนะคะ //โบกป้ายไฟเชียร์

    Like

  35. จ้าาา เขินจนเขียนอะไรไม่ออกเลยจร้า
    อปป้านี่ก็แหม //ทะลุจอเข้าไปกอด
    เยี่ยมมมม //ปาดน้ำลาย
    โอเคเลยฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟ

    Like

  36. บรรยากาศมุ้งมิ้งนั่น แถมรายล้อมด้วยกลิ่นกาแฟคั่วหอมๆ!! //ปลื้มปริ่มจนต้องเอามือทาบอกน้ำตาคลอ TwT
    นิวท์น่ารักแบบมากมายมหาศาล เราชอบอุปนิสัยของการจดงานด้วยปากกาของคอลัมนิสต์ตัวน้อยๆคนนี้มากเลย โซคอนเซอเวทีฟอย่่างน่าประทับใจ อรั๊งงงงงค์ *w*
    โอปป้าบาริสต้าก็น่ารักน่าทุบตี การเอาชินนาม่อนโรลมาเสิร์ฟนั้นเป็นซีนง่ายๆแต่โคตรอิมแพค ไม่ใช่แค่อิมแพคนิวท์นะ อิมแพคคนอ่านอย่างแรงด้วยเจ้าข้าาาาา
    บทนี้มีเมนูกาแฟมากมายจนนึกอยากจะพุ่งตัวไปสตาร์บัคเสียตอนนี้ แต่ความขี้เกียจทำให้ทำได้แค่ลุกจากเตียงไปชงเนสกาแฟ (//ผรุยๆๆๆ)

    Like

  37. ตอนนี่มาในมุมมองของนิวท์ อ่านแล้วเขินแทนเวลาที่มินโฮยิ้มให้นิวท์ >///<~~~
    นิวท์จะเขียนรีวิวเดอะเกซว่ายังไงกันนะ?

    Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s