[The Hobbit Fic][ThorinThranduil] Argenté et Bleu (3)

 
 
Argenté et Bleu
The Hobbit fanfiction by Tippuri~ii *
 
 

 

 

 

 

Pairing: Thorin Oakenshield x Thranduil Greenleaf
Type: AU fanfiction

 

 

 

 

 

 * แฟนฟิคชั่นเรื่องนี้เป็นเพียงจินตนาการของไรเตอร์และแต่งขึ้นเพื่อความบังเทิง ไม่มีความเกี่ยวข้องกับบุคคล สถานที่ หรือเหตุการณ์จริงใดๆ ทั้งสิ้น และแฟนฟิคชั่นเรื่องนี้เป็นแฟนฟิคชั่น Boys’ love..ถ้าใครไม่ชอบแนะนำให้ปิดค่ะ *

 
 
 
 
REMARK: ความเดิมจากบทที่แล้ว คือตัวอักษรสีน้ำเงินนะคะ ใครอยากอ่านบทใหม่เลย ก็เลื่อนลงไปจนเจอตัวอักษรสีดำเลยค่ะ
 
 
 
************************************
 
 
 

“กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดด!!!” ชีล็อบร้องไห้โฮแล้ววิ่งอ้าวจากไปทันที…ชายหนุ่มขอบคุณสวรรค์ที่ยัยเด็กนี่สมองกลวงพอจะเชื่อว่าไม้เมตรฆ่าคนตายได้ ก่อนรีบไขกุญแจเข้าไปในห้องพักของตัวเอง

 

 

 

 

เขาวางของในมือลงบนโต๊ะอาหาร…ลนลานไปหมดเพราะไม่รู้ว่าเจ้าปลานี่อาการเลวร้ายแค่ไหน หลังจากการค้นหาอย่างสิ้นหวังในครัวแล้วไม่พบอ่างหรือชามใดๆ ที่น่าสบายพอ…ธรันดูอิลก็พุ่งเข้าไปที่ห้องน้ำ เปิดก๊อกอ่างอาบน้ำจนได้ระดับแล้วปล่อยปลาน้อยออกจากถุงลงไปในนั้น

 

 

 

 

แม้ว่าจะหลุดออกมาจากพื้นที่แคบๆ แล้ว…เจ้าปลาเงินก็ยังทำได้แต่ลอยตัวไปมา ไม่ไหวติงหรือเริ่มต้นว่ายน้ำเลย ธรันดูอิลได้แต่ทำเสียงจึ้กจั้กอย่างเป็นกังวลกับสภาพของมันและการดูแลอันไม่ได้เรื่องจากตัวเอง…แต่ก็จนใจจะทำอะไรให้ดีไปกว่านี้ได้เพราะไม่รู้อะไรเลย ใจยิ่งเสียเมื่อสังเกตได้ถึงจ้ำสีสดบนแนวลำตัวสีอ่อนนั่น…มันแดงฉานเกินจะหลอกตัวเองได้ว่าเป็นสีเกล็ดปกติตามสายพันธุ์ปลาเงินปลาทองแบบนี้

 

 

 

 

ไม่นะ…นี่เขาจะทำได้แค่มองมันตายไปต่อหน้างั้นเหรอ…

 

 

 

 

มือเรียวควานลงในกระเป๋าของเสื้อโค้ทที่เขายังคงสวมอยู่เลยอย่างสิ้นหวังเพื่อจะหาโทรศัพท์มาติดต่อใครสักคน แม้จะรู้ว่าตัวเองนั้นมีเพื่อนน้อยยิ่งกว่าอะไร…และเพื่อนที่มีทุกคนก็คงไม่มีใครตอบปัญหาเรื่องปลาป่วยแบบนี้ได้ด้วย

 

 

 

 

แต่แล้วก็มีอะไรบางอย่างในกระเป๋านอกเหนือจากสัมผัสของเครื่องมือสื่อสารแตะที่ปลายนิ้ว…การรับรู้วาบขึ้นมาก่อนที่จะได้หยิบออกมาดูจริงๆ เสียอีก แผ่นกระดาษสีขาวที่มีตัวอักษรสีน้ำเงินนาวีพิมพ์อยู่ ชื่อและที่อยู่กับเบอร์ติดต่อถูกบอกชัดเจน…ชื่อของคนที่ธรันดูอิลแช่งชักและกวนโมโหใส่มาตลอดหลังการพบกันครั้งแรก

 

 

 

 

…คนที่ในนาทีนี้ธรันดูอิลหวังเหลือเกินว่าจะไม่ได้โมโหอะไรเขาจริงๆ และจะช่วยยอมรับโทรศัพท์สายนี้

 

 

 

 

 

 

Chapter 3

 

 

 

 

 

เป็นเวลาราวสามทุ่มกว่าๆ ตอนที่โทรศัพท์มือถือของธอรินแผดเสียงขึ้นมาในความเงียบของอพาร์ตเมนต์…ทำให้ชายหนุ่มต้องรีบสาวเท้าออกมาจากห้องอาบน้ำ มือหนึ่งก็ขยี้ผ้าขนหนูเพื่อซับหยดน้ำในเรือนผมยาวๆ ของตัวเอง อีกมือก็ปัดป่ายข้าวของบนเคาเตอร์ครัวส่วนที่ตนใช้วางของจุกจิก…นึกสงสัยในใจนักว่าจะเป็นใครไปได้ที่โทรมา เพราะคนในครอบครัวหรือเพื่อนสนิทมักจะเลือกโทรเข้าโทรศัพท์บ้านแทนมากกว่าแล้วถ้าเป็นเวลานี้

 

 

 

 

 

เบอร์ที่โชว์บนหน้าจอก็ไม่ใช่เบอร์ที่ถูกเมมไว้ ธอรินจึงขมวดคิ้วน้อยๆ…ปัดความรำคาญใจอันหาสาเหตุไม่ได้แค่จากเพียงได้เห็นหมายเลขนี่แล้วก็เลื่อนปุ่มเพื่อกดรับ

 

 

 

 

 

“ฮัลโหล?”

 

 

 

 

 

“ฮัลโหล?? นั่นร้านโอเคนชีลด์อควาเวิร์ลด์ใช่มั้ย???” เสียงปลายสายถามจี้รัวๆ ก่อนจะประกาศโดยไม่รอฟังคำตอบรับด้วยซ้ำ “ธอริน โอเคนชีลด์…ฉันอยากให้นายช่วยอะไรหน่อย ด่วนเลยนะ”

 

 

 

 

 

ถึงเสียงปลายสายจะมีกระแสเดือดร้อนและรีบเร่งอย่างจริงจัง แต่การใช้คำพูดอย่างหยิ่งๆ วางท่าแบบนี้ก็ชวนให้คนฟังอย่างธอรินรู้สึกคิ้วกระตุกชะมัด…และนั่นเองที่ทำให้ความทรงจำกรอกลับไปหาบทสนทนาที่คล้ายๆ กันเมื่อราวๆ สองสัปดาห์ก่อนทันที

 

 

 

 

 

ให้ตายเถอะ…อย่าบอกนะว่านี่มันเจ้าหัวข้าวโพดนั่น…

 

 

 

 

 

“เฮ้! ได้ยินฉันไหมน่ะธอริน โอเคลชีลด์??”

 

 

 

 

 

คุณเจ้าของร้านกลอกตา โทรศัพท์อาจทำให้เสียงแปลกแปร่งไปบ้าง แต่นั่นไม่ได้เกิดขึ้นกับวิธีพูดเลย “ได้ยิน…แค่กำลังสงสัยอยู่ว่ามารยาทการคุยโทรศัพท์ของคุณมันหายไปไหน”

 

 

 

 

 

และนั่นก็ทำให้ธอรินรู้สึกตลกๆ เองหลังเอ่ยออกไป…ไม่เข้าใจว่าทำไมตัวเองถึงยังจดจำเจ้ามนุษย์นิสัยเสียแถมไร้สติอย่างชายหนุ่มผมสีสว่างคนนั้นได้

 

 

 

 

 

ทางด้านธรันดูอิล…ชายหนุ่มแทบจะสาดคำโต้ประโยคจิกกัดนั่นกลับไปเสียแล้วถ้าไม่ติดว่ามีเรื่องสำคัญกว่านั้นอยู่ตรงหน้า ซึ่งนั่นเองที่ทำให้เขายอมสงบปากสงบคำแล้วพูดเข้าประเด็น

 

 

 

 

 

“ฟังนะ ตอนนี้ฉันมีปลาตัวนึงที่บ้าน” ดวงตาสีเงินจับจ้องปลาน้อยในอ่างอาบน้ำของตัวเอง…เสียงอ่อนลง เจือด้วยความหวาดหวั่นโดยไม่รู้ตัว “แล้ว…แล้วมันดูไม่โอเคเลย…”

 

 

 

 

 

ธอรินกล้ำกลืนทุกคำที่อยากจะใช้เตือนสติอีกฝ่ายถึงการซื้อสัตว์มาเลี้ยงแบบส่งๆ เอาไว้ในใจ…คิดชั่งใจว่าจะตัดสายทิ้งแล้วไม่สนใจดีไหม แต่การรู้ชัดเจนว่าการกระทำนั้นอาจจะนำพาไปสู่ความตายของปลาที่ไม่รู้เรื่องรู้ราวตัวหนึ่งก็ทำให้ชายหนุ่มไม่อาจเลือกทางนั้นได้

 

 

 

 

 

ช่วยปลาก่อนแล้วกัน…จากนั้นค่อยด่าเจ้าหัวข้าวโพดนี่ให้สาสม…

 

 

 

 

 

ความเงียบทางปลายสายทำให้ธรันดูอิลใจเสียยิ่งนัก…ชายหนุ่มจึงแทบถอนหายใจออกมาเฮือกโตอย่างโล่งอกเมื่อเสียงทุ้มๆ นั่นพูดกลับมา “ไม่โอเคยังไงล่ะ…บอกผมมาซิ”

 

 

 

 

 

ธอรินนิ่งฟังคำอธิบายถึงอาการของปลาตัวที่ว่าแล้วพยายามสันนิษฐานในใจ…จ้ำสีสดและอาการซึมๆ ไม่ยอมว่ายน้ำแบบนี้น่าจะหมายถึงการตกเลือดและเกล็ดพอง อาการจากการติดเชื้อแบคทีเรียหรือการอยู่ในน้ำสกปรกนานเกินไป…และนั่นเองที่ทำให้ชายหนุ่มยิ่งรู้สึกโมโหเจ้าหัวข้าวโพดไร้สติที่ดันทุรังจะเลี้ยงปลาแต่กลับไม่ยอมหาข้อมูลการดูแลอะไรเลยสักนิด

 

 

 

 

 

“โอเคๆ…เข้าใจละ” เขาตัดบทด้วยเสียงกรุ่นๆ…เดินไปที่ตู้เก็บของอีกด้านของอพาร์ตเมนต์ มันเป็นตู้ที่เขาใช้เก็บยาและอาหารปลาสำหรับปลาของตัวเองที่เลี้ยงไว้ที่นี่ “คุณส่งที่อยู่คุณมาก็แล้วกัน…เดี๋ยวผมเข้าไปตอนนี้เลย”

 

 

 

 

 

แล้วธอรินก็กดตัดสายทันที ไม่ให้เวลาอีกฝ่ายได้ต่อรองอะไรเลยแม้แต่นิดเดียว

 

 

 

 

 

**

 

 

 

ปรากฏว่าอพาร์ตเมนต์ของเจ้าหัวข้าวโพดนี่อยู่ห่างจากอพาร์ตเมนต์ของเขาไปแค่ราวๆ สี่บล็อคเท่านั้น…แต่ธอรินก็ยังคงไม่ได้คาดคิดอยู่ดีว่าจะเห็นร่างโปร่งเจ้าของเรือนผมสีสว่างมายืนรออยู่หน้าตึกแบบนี้ วงหน้าหวานๆ นั่นมีสีหน้ากระวนกระวายแบบหลุดมาด…การวางท่าน่าหมั่นไส้อย่างทุกทีหายไปไหนเสียแล้วก็ไม่รู้

 

 

 

 

 

และเมื่อเจ้าตัวเห็นเขาแล้วแย้มยิ้มอย่างโล่งใจออกมา…ธอรินก็รู้สึกว่าหัวใจของตัวเองเต้นเป็นจังหวะตลกๆ โง่ๆ ไปราวๆ เสี้ยววินาที

 

 

 

 

 

“มาแล้วเหรอ…” ร่างโปร่งนั่นทักออกมา ก่อนที่จะเปลี่ยนมาขมวดคิ้ว…ลบเลือนรอยยิ้มนั่นไปด้วยวาจาน่าหมั่นไส้ “มาได้ซะทีนะ…ฉันรออยู่นานมากเลยรู้มั้ย”

 

 

 

 

 

ธอรินขมวดคิ้วบ้าง อยากกลับบ้านขึ้นมาทันที “งั้นเหรอ? รอนานมากเลยเหรอ?…แต่คุณรู้อะไรไหม?”

 

 

 

 

 

คนตรงหน้าเลิกคิ้ว เอียงคอนิดๆ เป็นเชิงถาม “รู้อะไร?”

 

 

 

 

 

“ผมไม่แคร์” ธอรินตอบเสียงราบเรียบ “แล้วนี่เราจะคุยกันอีกนานมั้ย? ปลาอยู่ไหนล่ะ?”

 

 

 

 

 

อีกฝ่ายอ้าปากค้างกับประโยคแรก…แต่ก็ยอมไม่ต่อคำด้วยประโยคหลัง พูดเสียงกระแทกพร้อมหันตัวพรึ่บไปเพื่อเดินนำ “มานี่ ทางนี้”

 

 

 

 

 

การจินตนาการว่าขั้นบันไดอพาร์ตเมนต์ทั้งหมดคือหน้างี่เง่า(ที่หล่อมาก)ของเจ้าของร้านปลาตู้นี่ทำให้การเดินย่ำเท้าของธรันดูอิลเป็นเรื่องมีความสุขขึ้นมาได้นิดหน่อย แต่หัวใจของเขาก็ต้องดิ่งลงสู่ความมืดมิดอีกครั้งเมื่อได้ยินคำวินิจฉัยอาการของเจ้าปลาน้อยสีเงินจากปากอีกฝ่าย

 

 

 

 

 

“ไม่ใช่น้อยเลยล่ะ…” ดวงตาสีฟ้าอมเทานั่นไม่มีแววจงใจกวนโมโหอีกแล้ว “ท่าทางมันไม่ค่อยดีเลย—”

 

 

 

 

 

ธอรินแอบประหลาดใจเข้าขั้นอึ้งเมื่อร่างโปร่งที่ยืนกอดอกมองอยู่ถลาลงมานั่งข้างๆ ตนทันทีอย่างร้อนรน…ไม่ใส่ใจเลยว่าเสื้อผ้าของตัวเองจะต้องเปียกโชกไหม ทำให้ตอนนี้…พวกเขาทั้งสองนั่งพิงขอบอ่างอาบน้ำอยู่ข้างกัน เอี้ยวตัวนิดๆ ให้หันมาคุยกันแทนที่จะมองลงไปในอ่างเพื่อจับจ้องเจ้าปลาเงินตัวน้อยนั่น

 

 

 

 

 

“แต่นายก็รักษามันได้ใช่มั้ย?” ไม่มีท่าทางวางมาดใดๆ หลงเหลือ…ดวงตาสีอ่อนนั่นมีแววขอร้องเหมือนน้ำเสียง “ใช่มั้ย??”

 

 

 

 

 

ธอรินไม่คาดคิดเลยว่าจะได้เห็นกิริยาตอบรับแบบนี้…เขาเดาไว้ว่าทันทีที่ทราบอาการและความยุ่งยากที่จะต้องตามมา คนตรงหน้าตนคงจะรีบหาทางกำจัดเจ้าปลานี่ไปให้ไวที่สุด เพราะฉะนั้น…ท่าทางหวาดหวั่นกลัวว่าจะต้องเสียมันไปจึงเป็นอะไรที่ทำให้ธอรินอึ้งไปเลย

 

 

 

 

 

นั่นเลยทำให้แทนที่จะพูดเสียดสีอย่างทุกที…ชายหนุ่มจึงตัดสินใจอธิบายอย่างตรงไปตรงมาแต่ไม่กระแทกกระทั่นแทน

 

 

 

 

 

“เรื่องรักษานั่นมันก็อีกเรื่องล่ะนะ…ที่ต้องคิดตอนนี้คือคุณจะเอายังไงกับเจ้านี่” วงหน้าคมคายพยักเพยิดไปทางปลาน้อย “เพราะมันจะยุ่งยากมากเลยล่ะ ดูแลปลาป่วยเนี่ย…แล้วต่อให้มันแข็งแรง ปลาเงินปลาทองนี่ก็ไม่ใช่เลี้ยงง่ายๆ นะ”

 

 

 

 

 

แอบถอนหายใจนิดๆ ตรงนี้…แต่ธอรินก็เสนอออกไปอยู่ดี

 

 

 

 

 

“ถ้าคุณเปลี่ยนใจไม่อยากเลี้ยงแล้วก็บอกผมมาตรงๆ ก็ได้…เดี๋ยวผมเอาไปจัดการเอง จะให้ผมจ่ายค่าปลาตัวนี้คืนคุณก็ได้—”

 

 

 

 

 

“นายพูดบ้าอะไรของนาย???”

 

 

 

 

 

สีหน้าของอีกฝ่ายดูเหมือนเขาเพิ่งกล่าวาจาดูหมิ่นดูแคลนขั้นสูงสุดออกมา ดวงตาสีเงินมีแววกรุ่นโกรธแล้ว…สิ่งที่ยืนยันได้จากน้ำเสียงเกรี้ยวกราดที่ตามมาติดๆ

 

 

 

 

 

“นายคิดว่าแค่เพราะปลามันป่วย แค่เพราะจะต้องยุ่งยาก…ฉันเลยจะทิ้งมันไปดื้อๆ งั้นเหรอ???” เจ้าตัวจ้องเขาด้วยสายตาที่เรียกได้ว่าลุกเป็นไฟ “เลิกตัดสินฉันเอาเองซะที! โอเค…ฉันอาจจะไม่ได้รู้เรื่องปลาเยอะเท่านายล่ะนะธอริน โอเคนชีลด์ แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าฉันจะทิ้งปลาตัวนี้ไปแค่เพราะมันป่วยหรือไม่น่ารักหรอกนะไอ้งี่เง่าเอ๊ย!”

 

 

 

 

 

ถ้อยคำสะท้อนไปมาในห้องน้ำเล็กๆ นี่…ตัดกันยิ่งนักกับความเงียบที่ตามมา เพราะธอรินไม่มีคำพูดอื่นใดมาโต้ตอบ…เขาทำได้แค่มองคนตรงหน้า ความรู้สึกในหัวใจเปลี่ยนแปลงไป…แผ่วเบาเล็กน้อยราวสายลมอ่อนโยน หากก็มากพอที่จะพัดพาควันครึ้มของข้อสรุปนิสัยของอีกฝ่ายที่ตนเคยคิดไว้ไปมากโข

 

 

 

 

 

และนั่นจึงทำให้ในที่สุดแล้ว…สิ่งที่ชายหนุ่มผมดำพูดออกมาก็ไม่ใช่การโต้ตอบ ไม่ใช่คำว่ากล่าวสวนกลับ และก็ไม่ใช่อะไรเสียดสีนิสัยไม่ดีเลยสักนิด

 

 

 

 

 

มันเป็นแค่ประโยคง่ายๆ เท่านั้นเอง

 

 

 

 

 

“คุณชื่ออะไรนะ?”

 

 

 

 

 

คนถูกถามยิ่งรู้สึกว่าตนอยากจะชกหน้าหล่อๆ งี่เง่าๆ นั่นเข้าไปอีกนัก กระชากเสียงตอบ “ธรันดูอิล”

 

 

 

 

 

“โอเค” ชายหนุ่มผมดำรวบเส้นผมของตัวเองขึ้นอย่างลวกๆ “เล่ามาซิว่าปลานี่มันเป็นแบบนี้ได้ยังไง…แล้วก็เรียกผมว่าธอรินก็พอ”

 

 

 

 

 

**

 

 

 

กลายเป็นว่ามีเรื่องให้ต้องจัดการมากกว่าแค่ใส่ยาอย่างที่ธอรินคิดไว้…เพราะเขาได้รู้ในที่สุดว่าธรันดูอิลได้เจ้าปลานี่มาไว้ในครอบครองอย่างฉุกเฉิน นั่นจึงหมายความว่าในอพาร์ตเมนต์ไม่มีอุปกรณ์ใดๆ ในการรักษาสุขภาพหรือดูแลปลาสวยงามเลยสักอย่าง

 

 

 

 

 

ซึ่งสำหรับปลาเงินที่ต้องการการดูแลเป็นพิเศษยิ่งกว่าปลาสายพันธุ์อื่นแล้ว…สถานการณ์นี้เรียกได้ว่านรกแตก

 

 

 

 

 

“ปลาเงินมันจะต้องอยู่ในน้ำที่ไม่มีคลอรีน” ธอรินอธิบาย ก่อนจะถอนหายใจเมื่อเห็นสีหน้าเบลอๆ เหวอๆ ของธรันดูอิล “น้ำก๊อกที่รองเก็บเอาไว้ก็ได้ พอจะมี— โอเค ช่างเถอะ มานี่…”

 

 

 

 

 

เดาได้ไม่ยากว่าน้ำในอ่างอาบน้ำคงได้มาตรงๆ จากก็อกเลย ซึ่งนั่นไม่เรียกว่าเป็นน้ำไร้คลอรีนเลยสักนิด…และต่อจะให้เริ่มรองน้ำเก็บไว้ตั้งแต่ตอนนี้ยังไงก็ไม่มีทางทัน ธอรินจึงได้แต่แช่งชักความยากเย็นของโชคชะตาแล้วรั้งแขนเรียวๆ ของอีกฝ่ายให้ขยับตามตนมาจนถึงหน้าประตูอพาร์ตเมนต์

 

 

 

 

 

“ฟังนะ อพาร์ตเมนต์ผมอยู่ไม่ไกลจากตรงนี้” ชายหนุ่มหยิบโค้ทสีอ่อนของอีกฝ่ายที่แขวนไว้มาโปะใส่อ้อมแขนเจ้าตัว “เราจะไปเอาน้ำด้วยกันโอเคมั้ย?”

 

 

 

 

 

ตามปกติ ธรันดูอิลคงโวยวายไปแล้วโทษฐานที่เจ้าเคราครึ้มสุดฮอตนี่หยิบจับโค้ทแบรนด์อิกัล อาซูร์เอลสีงาช้างของตนอย่างไม่ถนอมเลย แต่ในตอนที่ต้องแข่งกับเวลาเพื่อเจ้าปลาน้อยแล้ว…การยกเว้นจึงเกิดขึ้นอย่างไม่ต้องคิดมาก เขาสวมโค้ทแบบลวกๆ แล้วก็ก้าวยาวๆ ลงบันไดตามอีกฝ่ายไปหลังล็อคกุญแจอพาร์ตเมนต์แล้วเรียบร้อย

 

 

 

 

 

เป็นเรื่องผิดพลาดที่ธรันดูอิลใส่โค้ทมา…เพราะถึงระยะทางจะแค่สี่บล็อค แต่ก็การต้องถือถังน้ำหนักๆ มาด้วยก็ทำให้อากาศเย็นๆ ยามดึกของนิวยอร์กกลายเป็นความอบอ้าวขั้นสุดยอดจนได้ หากถึงอย่างนั้น…โค้ทสีงาช้างชื้นเหงื่อนี่ก็ยังคงถูกสวมอยู่แม้ตอนที่กลับมาถึงอพาร์ตเมนต์ของตนเพราะเขามัวแต่สนใจว่าเจ้าปลาเงินตัวน้อยจะเป็นอย่างไรบ้างแล้ว

 

 

 

 

 

“คุณไปรองน้ำก๊อกเก็บไว้เถอะ” ธอรินโบกมือนิดๆ ไปทางครัวหลังจากที่พวกเขาวางถังน้ำที่ลงทุนไปขนมาลงบนพื้นห้องน้ำแล้ว “เดี๋ยวผมจัดการตรงนี้เอง”

 

 

 

 

 

ธรันดูอิลพยักหน้าหงึกๆ แล้วรีบผลุบออกไปอย่างว่าง่าย…กิริยาที่ทำให้ธอรินแอบขำคนเดียว เพราะตอนนี้…ภาพเจ้าหัวข้าวโพดจอมหยิ่งที่บุกเข้าร้านมาแสดงความจำนงจะซื้อปลามากมายก่ายกองได้หายไปแล้ว ถูกแทนที่ด้วยภาพวงหน้าชื้นเหงื่อ ผมสีสว่างที่ยุ่งเหยิงรุ่ยร่าย และดวงตาสีเงินที่ฉายทั้งแววเว้าวอนและเกรี้ยวกราดดื้อรั้น…ทำให้ละสายตาได้ยากนัก

 

 

 

 

 

เฮ้ๆ…เมื่อกี้มันอะไรน่ะ???

 

 

 

 

 

ความคิดถูกกระชากให้หยุดอย่างปุบปับ ธอรินส่ายหน้าไปมาอย่างไม่อยากเชื่อ…ก่อนจะปัดความคิดพิลึกพิลั่นว่าเจ้าหัวข้าวโพดจอมหยิ่งนั่นก็ดูดีไม่ใช่น้อยออกจากหัวด้วยการตั้งต้นถ่ายน้ำประปาออกจากอ่างอาบน้ำ และหลังจากที่เทน้ำที่อุตส่าห์ไปแบกมาลงแทนที่…ชายหนุ่มก็เริ่มตระเตรียมยาที่จะใช้ละลายน้ำ ก่อนจะเดินออกไปด้านนอกเพื่อขอสิ่งที่ต้องใช้อีกอย่าง

 

 

 

 

 

“นี่ มีเกลือมั้ย—” คำถามชะงักค้างและโดนเปลี่ยนกลางอากาศ “เฮ้ๆ คุณทำอะไรของคุณน่ะ??”

 

 

 

 

 

ธรันดูอิลหันมาตามเสียง…แอบขมวดคิ้วอย่างไม่ชอบใจเลยที่เสื้อของเจ้าเคราครึ้มสุดฮอตนี่เปียกแนบกล้ามหน้าท้องเจ้าตัวอีกแล้ว ก่อนจะตวัดเสียงตอบ “ก็รองน้ำเก็บไว้ไง คิดว่าฉันทำอะไรอยู่ล่ะ??”

 

 

 

 

 

ธอรินมองโต๊ะอาหารเบื้องหน้าตน…มันมีชามเล็กชามน้อยและภาชนะทุกประเภทที่จะพึงเก็บของเหลวได้วางอยู่จนเต็ม ทุกใบล้วนมีน้ำใสสะอาดบรรจุอยู่เต็มปริ่ม…เช่นเดียวกับถ้วยกาแฟในมือของธรันดูอิลที่ตอนนี้เจ้าตัวใช้รองรับน้ำจากก็อกอยู่

 

 

 

 

 

“ให้ตาย—” ธอรินรู้สึกอยากจะจับเจ้ามนุษย์ไร้สตินี่เขย่าๆๆๆ ชะมัด “บ้านคุณไม่มีถังรึไง??”

 

 

 

 

 

“เงียบไปเลยนะ” ธรันดูอิลจิกตากลับมา “ถ้าฉันมีถังตั้งแต่ต้น ฉันจะเอาปลาไปแช่ในอ่างอาบน้ำทำไมมิทราบ??”

 

 

 

 

 

ก็จริงว่ะ…

 

 

 

 

 

ธอรินขมวดคิ้ว ก่อนจะพูดฮึ่มๆ “เอาเกลือมาซิ แค่เกลือนี่บ้านนายคงมีใช่มั้ย??”

 

 

 

 

 

ธรันดูอิลงึมงำอะไรบางอย่างด้วยสีหน้าฮึ่มฮั่มพอๆ กัน(ธอรินเดาได้ว่าคงไม่ใช่การชมเขาอย่างแน่นอน) แต่ก็ยอมไม่ต่อคำแล้วค้นเอากระปุกสีขาวมาจากตู้เก็บของเหนือศีรษะให้โดยดี ก่อนจะเดินตามมาที่ห้องน้ำเพื่อดูว่าเขาจะทำอะไรต่อ…หากแทนที่จะยืนกอดอกอยู่ห่างๆ อย่างทีแรก ร่างสูงโปร่งนั่นเดินฉับๆ มานั่งแปะข้างๆ เขาบนพื้นกระเบื้องข้างอ่างอาบน้ำแล้ว…ไม่ได้สนใจเลยว่าตัวเองยังสวมโค้ทอยู่

 

 

 

 

 

ถึงจะยังมีสีหน้าบึ้งตึงอยู่เล็กน้อย แต่เจ้าตัวก็ยอมถามเสียงอ่อนๆ เมื่อเห็นว่าธอรินค่อยๆ ละลายยาและเกลือผสมลงในน้ำอย่างเบามือ “เขาโอเคแล้วหรือยัง?”

 

 

 

 

 

ชายหนุ่มผมดำแอบอมยิ้มกับสรรพนามเรียกหาราวกับว่าปลานี่เป็นคน ก่อนจะตอบสั้นๆ แต่ไม่ห้วนๆ อย่างทุกที “ต้องแช่ไว้แบบนี้ยี่สิบสี่ชั่วโมงก่อนล่ะ…ถึงจะรู้ว่าจะเป็นยังไงต่อไป”

 

 

 

 

 

ธรันดูอิลตอนนี้เอาคางวางบนขอบอ่างแล้ว…เอามือลงไปวักน้ำใส่มือของธอรินที่ยังคงแช่อยู่ในน้ำ การกระทำที่ไม่ก่อผลเท่าไหร่ในเมื่อตอนนี้เขาเปียกอยู่แล้วทั้งแขน

 

 

 

 

 

“เงียบน่า” เสียงทุ้มนุ่มกล่าวถ้อยคำกร้าวๆ…หากน้ำเสียงกลับผ่อนคลายราวกับความเครียดก่อนหน้านี้บางเบาลงไปแล้ว “เลิกแช่งปลาของฉันได้แล้ว เขาจะต้องแข็งแรงเหมือนเดิมแน่ๆ…ฉันมั่นใจ”

 

 

 

 

 

ธอรินส่งเสียงในลำคอแบบไม่รับผิดชอบสักเท่าไหร่ นั่นจึงทำให้ธรันดูอิลแอบทำหน้าเชอะกับตัวเอง…แต่ก็ไม่คิดจะหาเรื่องอะไรอีกฝ่ายต่อ เพราะอย่างไรเสีย…ธอริน โอเคนชีลด์ก็ได้ยอมมาเสียเวลาช่วยดูแลปลาน้อยของเขาให้จนเข้าวันใหม่แล้ว การยอมลงให้อีกฝ่ายในครั้งนี้จึงดูจะเป็นเรื่องที่ควรทำอยู่สักหน่อย

 

 

 

 

 

ว่าแต่…เอาแต่เรียกว่าปลาๆๆๆ นี่มันไม่ค่อยดีแฮะ เดี๋ยวคิดชื่อดีๆ ให้เลยดีกว่า…

 

 

 

 

 

เมื่อคิดถึงตรงนี้ ธรันดูอิลก็ยิ้มบางๆ ออกมาอย่างโล่งใจและยินดี…อิงแก้มกับขอบอ่างเพื่อมองเจ้าปลาสีเงิน ถึงมันจะยังดูซึมๆ อยู่…แต่ครีบก็กระดิกมากกว่าทีแรกที่แทบจะไม่ขยับแล้ว ความเปลี่ยนแปลงที่ทำให้รอยยิ้มยิ่งระบายชัดเจนขึ้นบนเรียวปาก…ไม่ได้รับรู้เลยว่าตอนนี้ตัวเองนั้นเปียกปอนและมอมแมมจากการวิ่งไปวิ่งมาเพื่อดูแลเจ้าปลาน้อยนี่ไปหมดแล้ว

 

 

 

 

 

หากคนที่มองเห็นได้อย่างชัดเจนอยู่อย่างธอรินนั้นรับรู้เป็นอย่างดี…และก็กำลังแปลกใจอยู่เป็นล้นพ้นถึงการได้ค้นพบว่าคนเอาแต่ใจแถมหยิ่งสะบัดนี่แท้จริงแล้วกลับมีจิตใจอ่อนโยนซ่อนอยู่ และก็ไม่อยากจะเชื่อด้วยว่าในเวลาที่อีกฝ่ายหมดมาดเป๊ะๆ แถมผมยุ่งแล้วก็ยิ้มเพ้อฝันอยู่แบบนี้…เขากลับพบว่าทุกสิ่งทุกอย่างกลับสะกดสายตาไว้เป็นอย่างยิ่ง

 

 

 

 

 

ธรันดูอิลมารู้สึกถึงความเงียบเอาก็เมื่อหลายนาทีผ่านไป…หน้าร้อนวาบแบบแปลกๆ ตอนที่พบว่าดวงตาสีฟ้าอมเทาคู่นั้นกำลังจับจ้องมาที่ตน

 

 

 

 

 

เขาเลยจ้องกลับ ตวัดเสียงถามห้วนๆ “มองอะไรหา?”

 

 

 

 

 

แต่ก็เห็นได้ชัดว่าการหันมาสบตาตรงๆ นั้นเป็นความคิดที่ผิด…ภาพที่เขาได้เห็นคือธอริน โอเคนชีลด์ที่กำลังยิ้ม รอยยิ้มที่ถึงจะยังดูกวนประสาทนิดๆ…แต่มันก็แฝงความรู้สึกนุ่มนวลบางเบาไว้อยู่ ดวงตาทอดมองมา…แววตาทึ่งปนประหลาดใจซ่อนอยู่ในสีฟ้าอมเทานั่น

 

 

 

 

 

นี่เป็นสีหน้าของธอรินที่ธรันดูอิลไม่เคยเห็น…และทำให้ใจเขาเต้นระรัวได้อย่างไม่มีเหตุผลเลย

 

 

 

 

 

“เปล่า…” ราวกับรู้ตัวว่ากำลังมีสีหน้าอย่างไร ธอรินเลยยักไหล่แล้วเสมองไปทางอื่น “แค่…”

 

 

 

 

 

ธรันดูอิลไม่ปล่อยให้อีกฝ่ายหนีไปดื้อๆ “แค่?”

 

 

 

 

 

“เปล่า…” เจ้าเนิร์ดปลาที่หน้าตาโคตรฮอตนี่ยักไหล่อีกทีพร้อมทำเสียงไม่รู้ไม่ชี้แบบกวนประสาทชะมัด “…แค่คิดว่าตอนคุณเป็นแบบนี้มันน่ารักดี”

 
 
 
 
 
 
 
 
ธอริน โอเคนชีลด์ทิ้งระเบิดคำพูดลูกใหญ่ไว้ด้วยท่าทางสบายๆ จนน่าโมโหก่อนจะกล่าวลา…และสุดท้าย ถึงจะเหลือเพียงตัวเขาเองคนเดียวในอพาร์ตเมนต์แห่งนี้แล้ว…ธรันดูอิลก็พบว่าตัวเองยังคงหน้าร้อนอยู่ดีต่อให้จะมีผิวอ่างอาบน้ำอันเย็นเฉียบแนบแก้มอยู่ก็ตาม
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
*****************************************
 
note:
 
– โค้ทของธรันดูอิลคือ Ivory Angora Coat ของ Yigal Azrouel ค่ะ หน้าตาแบบนี้

 
ใช่ค่ะมันคือโค้ทผู้หญิงฟฟฟ แต่ทิพย์คิดว่าธรันดี้นางใส่หมดแหละค่ะขอแค่แฟบูลัสถูกใจก็พอแล้ว
 
 
– ขอขอบคุณข้อมูลเรื่องโรคปลาเงินปลาทองจากหนังสือเล่มนี้ คู่มือเลี้ยงปลาทอง โดย ภวพล ศุภนันทนานนท์ อ่านง่ายสีสวยมากๆค่ะเล่มนี้ T////T
 

 
 

 
 
 
 
ในที่สุดมันก็กลับมาาาาา ฟิคเรื่องนี้ได้อัพในที่สุดข่าาาาาา //นั้มตาไหลย์ ฟิคเรื่องนี้เป็นการระบายฟีลลิ่งที่อยากเขียนเด็จพ่อดราม่าควีนน่าแกล้งกับมาเจสติกกวนตีนปากหมาค่ะก้ากๆๆๆๆ รั่วกระจายไร้สาระและได้โปรดอดทนกับทิพย์ด้วยนะคะฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟ O<—-<
 
 
 
และบทนี้ ทิพย์ได้หักคำสัญญาแล้วเขียนมันราวกับมันเป็นฟิคยาวแล้วล่ะค่ะก้ากกกก TxT รอดูต่อไปนะคะว่าจะเป็นไง แต่เขียนไปนี่สะใจมากเลยค่ะ สมน้ำหน้าเด็จพ่อ— //โดนกวางเสย
 
 
 
ช่วงนี้ทิพย์จะเริ่มว่างแล้ว เดี๋ยวจะทยอยตอบคอมเม้นต์นะคะ ขอโทษจริงๆค่ะที่ดองเอาไว้ T____T
 
 
 
 
 
 
อีกหกวันเท่านั้น ฮอบบิทอีสคัมมิ่งค่ะฟหกดฟหกดฟหกดฟหกดกห
 
 
 
 
 
ทิพย์เองค่ะ
 
 
 
Advertisements

50 responses to “[The Hobbit Fic][ThorinThranduil] Argenté et Bleu (3)

  1. นึกว่าน้องทิพย์จะทิ้งเรื่องนี้ซะแล้ว ###”ผมไม่แคร์” ใจร้ายมากอ่าาา สงสารกวางน้อย T^T

    Like

    • ฟิคทุกเรื่องมันขึ้นอยู่กับนิมิตรค่ะ O<—<
      ขอบคุณสำหรับคอมเม้นนะคะ

      Like

  2. ปลาเราตายเพราะอาการนี้เลยค่ะ ฮือออออออออออออออออออออออ อ่านแล้วเหมือนถูกธอรินว่าไปด้วยเลย ฮือออออออออออออออออออออออออออ #ช้ำใจอย่างแรง #ซบผู้ชายในโค้ทสีงาช้าง

    นึกว่าจะไม่ได้อ่านต่อซะแล้ว ขอบคุณที่มาต่อนะคะ แม้ว่าอ่านแล้วจะช้ำใจมากก็ตามทีแต่ก็รออ่านตอนต่อไปอยู่นะคะ

    Like

    • แงงงงงง อย่าไปฟังมาเจสติกค่ะ เขานิสัยไม่ดีค่ะ— //โดนตี
      อย่าช้ำใจสิคะะะ เรื่องนี้ฮาและไร้สาระค่ะะะะ ;7; กอดๆๆๆๆๆๆๆ

      Like

  3. พี่คะ ติ่งมากค่ะ โฮกกกกก มีการกวักน้ำใส่มือธรินด้วย ทำอะไรคะคุ๊ณณณณ #ฟินตายค่ะ ดีใจที่ได้อ่านอีกค่ะ
    ฮืออออออ นึกว่าจะไม่แต่งแล้วว

    Like

    • เขียนฟิคนี่มันขึ้นอยู๋กับนิมิตรค่ะว่าจะมามั้ย….
      ขอบคุณสำหรับคอมเม้นนะคะ

      Like

  4. ฮือออออ มันน่ารักส์!!!!!
    นึกภาพธรันดูอิลมองปลาแล้วยิ้มน้อยยิ้มใหญ่แบบนั้นมันทั้งน่ารักทั้งแฟบูลัสแบบบอกไม่ถูกอ่ะค่ะ >__< ถึงฉากนั่นพี่แกจะมอมแมมหมดแล้วก็เถอะ แต่ทำไมมันดูน่ารักเข้าใหญ่เลยล่ะเนี่ยยยยยย

    โอยยย ขอให้เนิร์ดปลากับคนแฟบูลัสโคจรมาเจอกันอีกไวๆนะค้าาา ^^

    Like

    • คนสวยตอนไม่สวยเป๊ะเนี่ย น่ารักกว่าตอนเป๊ะๆเยอะเลยค่ะฮืออออออออออ
      ทำเอาคุณคนขายปลาชมได้เลยนะคะว่าน่ารัก อิอิอิอิ
      ขอบคุณสำหรับคอมเม้นนะคะ ❤

      Like

  5. อ่านตอนนี้จบอย่างรวดเร็วค่ะ
    น่ารักมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก ปลาน้อยสื่อรักแท้ๆเลย
    ไม่คิดไม่ฝันว่าจะได้อ่านเรื่องนี้ต่อ ฮืออออออ
    ขอบคุณคุณทิพย์ค่ะ
    ติดตามเสมอค่ะ

    Like

    • ปลาน้อยจะทำให้พวกเขาเข้าใจกันขึ้นเรื่อยๆค่ะ ////
      ขอบคุณสำหรับคอมเม้นนะคะ

      Like

  6. โอยร้องไห้แปบบค่ะะะะ
    น้องชอบฟืงินี้มากค่ะพี่ คือแบบพอรู้ว่าอัพนี่วิ่งมาด้วยความไวแสงงงงง
    ผลคือนั้งยิ้มแก้มจะแตกค่ะถถถถถถถ
    บร้าๆๆๆๆๆ
    ธรันดี้น่ารักสุดค่ะะะะ คือแบบหยิ่งแต่ก็รักสัตว์ง่าาาาา
    นี่ชอบคำว่าเจ้าเคราครึ้มสุดฮอต กะเนิร์ดปลาสุดค่ะ
    แล้วท่าทางเหวี่ยงๆวีนนี่เอาใจไปเลยฟฟฟฟฟ
    แล้วอยากจะบอกทั้งสองคนว่าเอ็งอย่าปากดีเลยค่ะฮิฮิ
    ด่ากันไปกันมาเดะก็รู้ถถถถถ
    แบบคนเกลียดกันเค้าก็ทำกันแบบนี้แหละค่ะฟฟฟฟฟ

    Like

    • ก้ากกกก พี่ไม่รู้เลยค่ะว่าเรื่องนี้จะยังมีคนจำได้มั้ย O<–<
      ธรันดี้วีนๆนี่เป็นอะไรที่น่าแกล้งมากค่ะ //ส่งมาเจสติกไปให้
      เดี๋ยวดูค่ะว่าจะเกลียดกันไปได้นานแค่ไหนอิอิอิ
      ขอบคุณสำหรับคอมเม้นนะคะ

      Like

  7. โห้ยยยหัวสายไหมมมม—— /โดนธรันเสย
    ฟวสฟฟสหสหหสหพี่ทิพย์มาได้จังหวะมากแงงงง
    ลืมหมดเลยเกรดเกริดอะไรงานเงินแงงงงงงงงงงงง
    ไม่มีถังมายืมบ้านเค้าก็ไ—– /ไม่ใช่ประเด็น
    แล้วโมเม้นต์เอาน้ำวักใส่มือมันคืออะไรแงงงงอ่านท่อนนั้นแล้วรู้สึกเหมือนวาฬขาดน้ำกำลังจะตายฟวฟสฟสฟสฟสฟสฟสสฟกากสกสกส

    ช่างเป็นคอนเม้นต์ที่ไร้สาระจริงๆเลย..
    แต่รักน้ำรักปลารักซากุระนะพี่…
    ขอบคุณที่แต่งให้อ่านค่า<3

    Like

    • อย่าสนใจการงานเลยค่ะมาติ่งดีกว่า—– //โดนชก
      รู้สึกสะใจมากที่ได้แกล้งธรันดี้ให้หมดมาด เคร๊ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ A v A
      คอมเม้นไม่ไร้สาระเลยข่าาาา พี่ชอบมากเลย จุ๊บๆๆๆๆ

      Like

  8. พี่ทิพย์เอาอีกกกกกกกกกกกกกกกกก /// ตะกายจอ
    แบบว่า คนพิงขอบอ่างไม่เขินเท่าคนพิงหน้าจออยู่นี่ล่ะค่ะ
    คนเราจะตกหลุมรักใครซักคนตอนที่เค้าไม่รู้ตัว ไม่ใช่สิ่งที่เค้าแสดง
    มันจริงที่สุดเรยยค่า แบบโอ๊ยยย ธรันดี้น่ารัก ธอรินกวนทรีนได้อีก

    Like

    • คนนึงวีน คนนึงกวน มันเป็นเคมีที่พี่ไม่ทนค่ะฟกหดฟหกดฟกหด
      รอดูต่อไปว่าจะทะเลาะกันไปได้อีกแค่ไหน อิอิอิอิ
      ขอบคุณสำหรับคอมเม้นนะคะ

      Like

  9. เกร๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด คุณเจ้าของร้านปลาแอบมีใจให้คุณดีไซเนอร์หัวข้าวโพดแล้วใช่มั้ยคะ? ใช่มั้ยคะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะ /me O(—-(

    Like

    • ก็เริ่มๆเข้าใจกันแล้วค่ะฮิๆๆๆๆ แต่จะรักตอนไหนนี่ลุ้นต่อไปค่ะ
      ขอบคุณสำหรับคอมเม้นนะคะ

      Like

  10. Do you miss me Do you miss me Do you miss me Do you miss me Do you miss me Do you miss me Do you miss me Do you miss me Do you miss me Do you miss me

    ฟฟฟฟฟฟฟฟฟ /ถลาใส่เวบ พระบิดาสุดแฟบูลัสกลับมาแล้ววววว ถึงคราวนี้จะสติแตกเหงื่อซกแต่น่ารักมากเลยนะคะ ฟฟฟฟฟฟฟ

    พระบิดากลับมาพร้อมกับขุ่นธอรินบุรุษผู้มากับซิกแพค…. #ชาบูเสื้อยืดเปียกน้ำกับกล้ามท้อง #เสื้อยืดเปียกน้ำนี่ดีจริงๆเลยค่ะ ฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟ ฮืออออออ พี่ทิพย์คะ ขออย่างนี้กลับบ้านที่นึงค่ะ ฟฟฟฟฟฟ ฮืออออ ฟิคนี้มาพอดีกับความพานิคเลยค่ะ ไปดูหนังมาสามสี่เรื่องเจอเทรลเลอร์ซูมหน้าพระบิดา ท่านลุง ท่านป้า แล้วกรี๊ดสต่งสติไปก่อนดูหนังตลอดเลย ฟฟฟฟฟฟ ยิ่งใกล้ยิ่งพานิค ยิ่งใกล้ยิ่งจะร้องไห้ ฮือออออ พีเจ นายต้องเปลี่ยนหนังเป็นแฟนฟิคดิ แฮปปี้เอนดิ้งอันเดอร์สแตนด์!? ฮืออออออออออ /แทะโต๊ะ

    แฮ่ม กลับมาฟิคค่ะ /ตะกี้สติแตกไปกับหนัง ฟิคตอนนี้ทำให้รู้สึกเอ็นดูว์ขุ่นแม่มากค่ะ นางแฟบูลัสแต่พอเวลาอย่างงี้นางน่ารักมากเลยยย มากจนทำซัมบอดี้เริ่มหวั่นไหวใจเต้นผิดจังหวะแล้ว ฟฟฟฟฟฟ เค้าเริ่มเห็นแง่ดีของขุ่นแม่แล้วนะคะ เค้าถามชื่อขุ่นแม่แล้ว เดี๋ยวเค้าจะถามคำถามต่อ ตอบเยสโลดเลยนะคะ #ดูยูไลค์มี #ดูยูเลิฟมี #วิวยูแมรี่มี #ทิวเดธดูอัสพาร์—-ฟฟฟฟฟฟ

    น้องจะรอจนถึงดิเอนด์นั้นนะคะ 55555555 /ทำตาวิ้งวับใส่พี่ทิพย์ รักกกกกกกนะคะ

    Like

    • ฮืออออออ ฟ้าใหม่น้องพี่ พี่คิดถึงเจ้าาาาาา //กอดๆๆๆ
      เรื่องเรียนเบาลงเมื่อไหร่กลับมาติ่งกับพี่นะลูกนะ แลกสคส.กันด้วยนะคะ
      แล้วดิเอนด์นั่นสงสัยได้มาอีกราวๆปีแสงค่ะ—-

      Like

  11. โฮ~~~~ คุณทิพย์

    นี่เป็น 1 เรื่องที่รอคอยเลยค่ะะะ ชอบมากๆ
    ธรันน่ารักน่าแกล้งมากกกกก อ่านแล้วหุบยิ้มไม่ได้ แง
    ยิ่งช่วงนี้คู่นี้กำลังมาแรงเลยยย

    ขอบคุณฟิคดีๆค่ะะ รอติดตามนะคะ

    Like

    • ปลาน้อยคอยรักในที่สุดก็ได้อัพแล้วค่ะก้ากกกก
      ขอบคุณสำหรับคอมเม้นนะคะ ❤

      Like

  12. กรี๊สสสสสสสสสสสสสสสฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟ โอ้ยยยยยยยยยยยยยยยย พอมาอ่านต่อกันแบบรัวๆ มันได้ฟีลต่อเนื่องมากเลยค่ะะะะะะะ แงงงงงงงง โอ้ยยยยยย น้องแมงมุมวิ่งหนีไปไหนแล้วว โฮรวววว

    เตี่ยขาาาาา แงงงงง ใจเย็นนะะะ ทำแบบนั้นระวังปลาตายนะคะะะ แงงงงงงงง โอ้ยยยยยย เจ้าปลาน้อยที่น่าสงสาร ฮืออออออ บอบช้ำมากสินะ.. คงเจ็บปวดมากเลยใช่มั้ย ฮึก… แงงงงงงง ขอบคุณที่เตี่ยรีบโทรหาตาบ้าธอรินค่ะ แงๆๆๆๆ ทั้งที่ไม่ชอบหน้ามันแท้ๆแต่ก็ยอมเพื่อช่วยปลาา ฮึกก จิตใจงดงามจริงค่ะะ ฮืออออออ

    ฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟ ธอรินนนนนนนนนนนน อ่ากกกกกกกกกก เปิดบทสามมาแบบนี้นี่มัน….. แงงงงงงงงงงง บ้าทีสุดดดดดด ตัวเปียกๆเพิ่งออกมาจากห้องน้ำงี้ ฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟ ตายค่ะะ ตายยย ตายรัวๆ หลับไม่ตื่น ฟื้นไม่มี หนีไม่พ้น ฟฟฟฟฟฟฟฟ #แต่สุดท้ายศพกระตุกค่ะฟฟฟฟฟฟ #ห้ามเป็นอะไรไปก่อนดูฮอบบิทสาม

    โอ้ยยยยย แงงงง ขอบคุณสวรรค์ อิลูวาทาร์อวยพร ธอริน โอเคนชีลด์รับโทรศัพท์คนสวยด้วย แงงงงงงงงงงงงงงง โอ้ยยยยยยยยยยย ตาบ้าาาาาาาาาา คนสวยเขาร้อนใจ นายแม่มนึกถึงเขาด้วยคำว่าเจ้าหัวข้าวโพดงั้นเรอะะ!!! โอ้ยยยยยยยยยยย ฟฟฟฟฟฟฟฟ ช่วยนึกคำสวยๆสำหรับคนสวยๆหน่อยไม่ได้เหรอถถถถ ถึงตอนคุยกันจะไม่มีประโยคสวยๆกันเลยก็เถอะ! แงงงงงงงงง

    เหรี้ยมมมมมมมม มีกรอกตาอีกก ขรรมฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟ โอ้ยยย ขรรมปนหมั่นไส้รัวๆ แงงงง ตาบ้าาา เอ้ยยยยยย แม่มมมมมมมมม ยังมีหน้ามาถามถึงมารยามอีก ฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟ ทั้งที่ประโยคดูปากเสียขนาดนี้แท้ๆ แต่ทำไมมันฟังดูฮอตจังวะคะะะ??? โอ้ยยยยยยย ตานี่มันไม่ควรดูดีด้วยคำพูดแบบนี้สิฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟ แงงงงงงงงง แล้วที่ไม่เข้าใจว่าทำไมถึงจำได้นี่ นายโง่รึโง่วะะะ?? ก็เขาสวยขนาดนี้แม่มลืมลงก็บ้าแล้ว ปลวกเอ้ยยย!!! /ฟฟฟฟฟ ขอโทษสำหรับคำหยาบคายรัวๆนะคะทิพย์ต๋า ฮืออ คำพวกนี้เราเก็บไว้เพื่อธอรินโดยเฉพาะ— #ธอรินบอกไม่เคยถามความเห็นตรูสักคำถถถ

    โอ้ยยยยยยยยย เตี่ยขาาาาาาาาา ขอบคุณและขอบคุณค่ะะ ขอบคุณที่ใจดีและยอมเก็บอารมณ์ส่วนตัวไว้ก่อนแล้วมาห่วงน้องปลาแทน แงงงงงงงง เตี่ยแม่มม โคตรคนดีเลยย ฮืออๆๆๆๆ พีเจจ นายดูไว้เลยย เตี่ยขาของพวกเราคือแบบนี้นะ!! ไม่ใช่เห็นแก่ตัวแบบสุดๆจนดูเหมือนตัวร้ายนะเห้ยยย *เขย่าคอพีเจ* (ผิด) แงงงงงงง แล้วธอรินก็ดันเงียบซะนานจนเผลอกังวลใจแทนเจี่นเลยย ฮืออออ แต่ก็ขอบคุณที่ยอมช่วยนะธอรินน แงงงงง ถึงนายจะหน้าเถื่อน แต่จริงๆก็ใจดีเหลือเกินนน /ชมนะชมมม ชมจริงๆฟฟฟฟฟ

    โอ้ยยยยยยยยย ฮืออออออออออออ เพิ่งได้คุยกันก็ขอที่อยู่แล้วเหรอออออออออ ขอที่อยู่ล้วก็ไปหาแล้วเหรอออออออออ ฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟ ร้ายกาจนะนายยยย /ฟฟฟฟ สครีมผิดประเด็นน / แงงงงงงงงง แต่ก็ดีใจจังที่สุดท้ายก็จะได้ช่วยกันดูแลน้องปลาน้อยย ฮือๆๆๆๆ แงงงงงงง แต่เตี่ยก็นะะะ ไม่น่าทักด้วยประโยคนั้นเลยฟฟฟฟฟฟฟ ฮื่อออออ คนสวยขาา เราเองก็ห่วงปลาา แต่พูดงี้คนหล่อเขาเสียน้ำใจหมดนะคะะ แงงงงงงงง /แต่ช่างเถอะะ ไปเถอะะ ไปดูปลากันนนน

    แงงงงงงงงงงงงงง น้องปลาเค้าอาการหนักมากเลยสินะะะะะะะะ โฮรววววววว แหงล่ะ โดนแม่หนูแมงมุมคนนั้นเตะไปไม่รู้ตั้งกี่รอบแล้ว ฮืออๆๆๆๆ แงงงงงงงง แต่เตี่ยขาที่เสียงอ่อนแบบนี้มัน……ฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟ แงงงงงงงงงง พ่ายแพ้ค่ะะะ ฮืออออออออออ เวลาเตี่ยดูกังวลใจแลวเราเศร้าแปลกๆ ฮึกกก คนสวยใจเย็นน้าาา ธอรินอยู่ตรงนี้แล้ว ต้องช่วยได้แน่..ต้องได้แน่ๆ!!!!

    ฮืออออออออ ธอริน.. อย่าพูดจาใจร้ายเลย เตี่ยเขาตั้งใจช่วยปลานั่นจริงๆนะะ ถ้าใครคนนึงจะกลัวที่จะต้องสูญเสียมันแปลกเหรอ? ในเมื่อเคยช่วยมาได้แล้วแท้ๆ แต่ต้องกลับมาเห็นว่าเขาจากไปต่อหน้าต่อตาแบบนี้มันไม่ได้หรอกนะ.. ;;;w;;; ไม่ได้นะ ฮึก…

    ล..แล้วคำพูดนั่นมันอะไรเหรอ..ธอริน? คิดว่าเพราะลำบากก็เลยจะไม่ดูแลเหรอ? ดูถูกกันมากไปแล้วนะ.. ฮึก.. ถ้าลองได้ช่วยมาแล้วก็อยากจะช่วยให้ถึงที่สุด ต้องช่วยให้ถึงที่สุดเลยสิ จะไม่ให้รับผิดชอบต่อชีวิตหนึ่งชีวิตนี้ได้ยังไง?? ฮึกก ไม่แปลกใจเลยที่เตี่ยจะเริ่มโมโหบ้าง แงงงงงงง

    ด………เดี๋ยวววววววว เดี๋ยวนะะะ ไอบ้าธอรินนนนนนนฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟ นาย.. นายทำอะไรร คำพูดนั่นคืออะไรรรรรรรรร? นี่ลุ้นมากนะว่าประโยคที่นายจะตอบเตี่ยขาคืออะไร สุดท้ายมาถามว่าเตี่ยชื่ออะไรงั้นเรอะะะะะะะ ฟฟฟฟฟฟฟฟฟ ฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟ ฟหกด่าสวฟหด่าสวฟฟหกดเ้่าสหกดเ้่าส เฮรี้ยมมมมมมมมมมมมมมมม บ้าที่สุดดดดดดดดดดดดด โอ้ยยยยยยยยยยยยยยย เป็นการตัดบทเกรี้ยวกราดที่โคตรฉลาดและโง่ที่สุดเลยยฟฟฟ และหล่อที่สุดเลยด้วยฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟ แม่มมมมมมมมมมม โอ้ยยยยยยยยยยย อยากต่อยหน้าแม่มแรงๆ แล้วกระชากมาจูบจริงๆ แงงงงงงงงงงง #ตายด้วยสติงอีกรอบ

    แงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง ไอธอรินนนนนนนนนนนนนน โอ้ยยยยยยยยยยย หล่ออออออออออฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟ นายพูดรับคำง่ายๆแล้วมารวบผมขึ้นเนี่ยนะะ?? แล้วบอกให้เตี่ยเรียกแค่ธอรินอะนะ???? ฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟ ไอบ้าาาาาาาาาาา ทำไมแค่เรื่องง่ายๆงี้ถึงดูหล่อได้ขนาดนี้วะคะะะะ?? ผู้ชายหน้าตาเถื่อนๆ ปากร้ายอย่างนายไม่ควรจะหล่ออย่างงี้ดิฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟ

    ฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟ เริ่มสู่ช่วงการดูแลปลาแล้วสินะคะะ แงงงงงงงง โอ้ยยยยยยยย เคยได้ยินมาเหมือนกันว่าน้องปลาพันธุ์นี้ดูแลยาก แต่ขอร้องเถอะะ ช่วยกันให้ได้นะะ แงงงๆๆๆๆ โอ้ยยย บ้าจริงงง น้องปลาจะตายมั้ยละนั่นน แงงงงงงงงงง จะไปเอาน้ำก็รีบไปกันนะะ ไปไป๊ ฮื่ออออออ ต้องช่วยนะ ต้องช่วยให้ได้เลยย แงงงงงงง

    ฮืออออออออออ คนสวยในโค้ทคงร้อนน่าดูเลยนะคะะ ฮึกก เราเข้าใจ อาการหนาวจนเหงื่อข้างนอกแห้งแต่ใต้เสื้อผ้าชุ่มนี่มันโหดร้ายมากค่ะ แงงง ฮื่อออออออออ แต่ธอรินก็ใจดีจัง ขอบคุณที่ยอมลำบากเพื่อช่วยเหลือหนึ่งชีวิตนะ.. นายเป็นคนดีมากจริงๆ แงงงงงงงงงง

    โอ้ยยยยยยยยฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟ เพิ่งชมธอรินไปตะกี้ ตอนนี้อยากด่าแล้วค่ะะ แงงงงงงง อะไรฟระคะะะะะะะะะะ ชอบละสิคนสวยๆน่ะะะ แหมมม ตอนเขาสวยล่ะไม่ค่อยมอง ชอบมองเวลาผมเผ้ายุ่งเหยิง และชอบท่าทางอ้อนวอนจนดูน่าแกล้งของเตี่ยใช่มั้ยละะ โถๆๆๆๆ หลงเขาก็บอกมาาา แหมมมมมมมมมม แหมมมมมมมมมๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ แหมมมมมมมมมม

    แงงงงงงงงงงงงงงงง ตอนธอรินไปเจอเตี่ยพยายามใช้เอวรี่ติงรองน้ำนี่มัน.. 55555555555555 โอ้ยยยย น่ารักกก น่ายักกกกกกกกกกก เตี่ยขาของเค้าแม่มม 555555 รักเลยค่ะะ แงงงงง แล้วธอรินตอนถามเรื่องถังนั่นก็โคตรตลกเลยค่ะะะ 5555555555555555555 โอ้ยยยยยย เราหลุดขำก๊ากลั่นเลยค่ะ ตอนธอรินคิดในใจว่า ‘ก็จริงว่ะ…’ แงงงงงงงงงงงง เป็นการตัดอารมณ์ที่ฮามากเลยค่ะะะะะะ โอ้ยยยยยยขรรรมมมมมมมมมมมม 55555555555

    เตี่ยตอบงึมงัมฮึมฮัมก็น่ารักกก แงงงงงงง หยิบเกลือให้เขาแล้วตามไปดูน้องปลาอีกก โอ้ยยย น่ารักเหลือหลายยย แงงงงงงง /กอดเตี่ยด้วยรักกห์/ ฮือออออออ ชอบจังเลยค่ะที่เตี่ยยอมให้ตัวเองเปียกเพียงเพื่อได้ดูน้องปลาใกล้ๆ ดูเป็นความห่วงใยที่น่ารักดีจริงๆค่ะะ

    แงงงงงงงงงงงงงง แช่ปลาถึงยี่สิบสี่ชั่วโมงเลยเหรออ ;__________; เอ้ยยย นี่มันน่ากังวลมากนะะ?? พวกเราที่ห่วงเขาขนาดนี้ แต่ต้องรอถึง24ชม.เพื่อลุ้นว่าเขาจะรอดมั้ยเนี่ยนะะ? โหดร้ายเกินไปแล้วว ฮือออออออออ โอ้ยยยยยยยยยยย แต่ชอบตอนเตี่ยเอามือวักน้ำใส่ธอรินมากเลยค่ะะ ฮือออออออออ มันอบอุ่นมุ้งมิ้งโรแมนติกชอบกลค่ะะ แงงงๆๆๆๆๆๆๆๆๆ โอ้ยย รักเลยย ฮึกกก เตี่ยขาเองก็ดูรักน้องปลามากเลยย จิตใจดีจริงๆค่ะ แงงงง

    ชอบช่วงเวลาเงียบๆที่ทิ้งตัวลงของสองคนนี้มากค่ะะ แงงงงงงง เตี่ยก็ยอมลงให้ธอรินนิดนึงง ส่วนธอรินที่หน้าดุแต่ก็ดูใจดีขึ้นบ้าง แงงงงงงงง นี่มันน่ารักสุดๆ ฮือออออออ เตี่ยขาที่คิดชื่อให้ปลาน้อย เตี่ยขาที่มองเขาแบบห่วงใย แล้วก็ดีใจที่เขามีชีวิตอีกครั้ง.. ดีจังเลยค่ะ แงงงงงง ธอรินที่มองเตี่ยเองก็ดูน่ารักมากเลย ฮือออ ชอบช่วงเวลาที่ผู้ชายคนนี้รู้จักหยุดปากเสียจัง แงงงงงง แล้วรอยยิ้มนายแม่มม..แค่ยิ้มก็ทำพวกเราคนอ่านทุกคนตายได้เลยนะนั่นฟฟฟฟฟฟ

    ฮืออออออออออออ บ้าจริงๆค่ะ แงงงงงงงงง สุดท้ายตาบ้านี่ก็ขยันทิ้งระเบิดด้วยวาจาเหมือนเคยย โอ้ยยฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟ แงงงงงงงงงงงง ตอบง่ายๆแบบนั้นแต่ก๊าวสุดๆเลยย ฮือออออออออ ไม่ทนค่ะะ เราจะไม่ทนนนนนนนนนนนนน /ล้มโต๊ะ /โน้ตบุ๊คร่วง(…)

    แงงงงงงงงงงงงงงงง จบแล้วววววววววว โอ้ยยยยฟฟฟฟฟฟฟ มันฟหกดเ้่าสวหกดเ่าสวมากกๆๆๆๆๆๆเลยค่ะะะ แงงงงงงงงงง เรานี่สครีมหลากหลายอารมณ์มากเลย ฮือออๆๆๆๆ โค้ทเตี่ยสวยมากเลยค่ะะ แงงงงงงงงง ชอบสีขาวๆแบบนี้จังเลยค่ะ แงงงงงงงงง ฮือออออออ แอบติดใจคำว่าเนิร์ดปลาของเตี่ยด้วย แง่งง น่ารักกฟฟฟฟฟฟฟฟฟ ฮือออออออออ ขอบคุณทิพยต๋ามากเลยนะคะะสำหรับฟิคค ขอบคุณมากด้วยที่ติดเมนชั่นมา uwu,,, (ดีใจมากแงๆ) ที่ทำบล็อกแตกนี่เราไม่ตั้งใจจริงๆ(…) ตอนแรกว่าจะพยายามให้สั้นๆแล้วแท้ๆ……

    แงงงงงงง แล้วท่อนสุดท้ายที่พูดถึงฮอบบิททำเราสครีมด้วยคำหยาบคายเลยค่ะะะะะะะะ ฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟ ฮืออออออ ประโยคนั้นมัน แงงงงงงงงงงง โอ้ยย ฮอบบิทสามมมมมมมม ฮอบบิทสามจะเข้าแล้วว โอ้ยยยยยยยยยยย วันที่สิบแปดนี้แล้วแงงงงงงงงงงงงงงงง เป็นเรื่องน่ากลัวมากๆสำหรับเราเลยค่ะะะ อยากดูก็อยาก แต่ก็กลัวสุดๆเลย แงงงงงงงงงงงง
    ปล. ฮือ… ยังอยากไปดูฮอบบิทสามกับทิพย์ต๋านะคะ ;////; ฮื่ออออ ถ้าไม่ว่าอะไร เราขอไปดูด้วยคนนะคะะ //เกาะขา

    Like

    • เราอ่านคอมเม้นของทั้งสามบทจากนานะแล้วนะคะฟฟฟฟฟฟฟ
      จัดเต็มสะใจเราหมดเลย ขอบคุณมากนะคะ
      ไม่คิดเลยค่ะว่านานะจะชอบเรื่องนี้ มันรั่วๆไร้สาระมากค่ะแงงงงงงงงงงงง
      ไว้ตอนเราตัน เราจะกลับมาอ่านคอมเม้นเพื่อสร้างกำลังใจค่ะแงๆๆๆ

      Like

  13. กรี๊ดดดดดดด มาต่อแล้ววววว คิดว่าคุณทิพย์จะไม่มาต่อแล้วซะอีก ดีจายยยยย

    หึหึ แฟบูลัสแพ้ทางมาเจสติกเปียกน้ำนี่เอง คุณมาเจสติกก็ขยันเปียกจังเลยนะ
    อยากเห็นมาเจสติกเปียกน้ำบ้างอ่าาาาา

    ธรันดี้น่ารักนะ ดูใจดีผิดปกติ(?) รักปลาแล้วต้องรักเจ้าของร้านปลาด้วยนะ รู้มั๊ย 555555

    แล้ว…ทิ้งระเบิดไว้ให้คนอื่นเขินแบบนี้มันไม่ดีเลยนะธอริน กลับมารับผิดชอบด้วยยยย

    ปล.เค้าอยากอ่านฟิคธอรินบิลโบแต่งการเมืองด้วยอ่า คุณทิพย์อย่าลืมมาต่อน้าาา จ๊วฟๆๆ

    Like

    • สำหรับเรา ธรันดี้ดูเป็นคนใจดีรักสัตว์ แต่เกลียดคนค่ะก้ากกก
      และดูท่าจะเกลียดคนขายปลามากกว่าใครด้วย อิอิอิอิ
      ขอบคุณสำหรับคอมเม้นนะคะ

      Like

  14. โง้ย ฟฟฟฟฟ พี่ทิพย์คะดีใจมากที่กลับมาต่อ แงวสงสงแง/ข่วนหมอน เรื่องนี้น่ารักมากค่ะ แม่เอ๊ยฟฟฟฟฟฟ ชอบมากตอนต่างฝ่ายต่างแอบมองกัน แววว พี่ทิพย์เก็บรายละเอียดดีจังเลยค่ะ หนูชอบมาก ทำให้ตาลุงดูเป็นผู้เชี่ยวชาญเรื่องปลาจริงๆเลยค่ะ T//w//T
    ฉากที่ธรันดูอิลเอาคางเกยขอบอ่างนึกตามแล้วมันน่ารักมากเลยค่ะแงงง /ดาเมจมาก คนอื่นมองว่าหยิ่งแต่แล้วตาคนขายปลาก็เป็นคนที่สามารถเข้าถึงมุมมุ้งมิ้งอ่อนโยนของพ่อเฟบูลัสคนี้ได้ ฟฟฟฟฟ พี่ทิพย์คะ ตอนที่ธอรินแอบมองธรันดูอิลแล้วยิ้มหนูนึกภาพตอนงาน Q&A ที่ NYC เลยค่ะ มันโคตรใช่เลย ฟฟฟฟฟฟหกดด่าสว

    พูดอะไรไม่รู้เรื่องแล้วค่ะช่วงนี้ สติสตังค์ไม่มีพอๆกันเลย ฮฮฮฮ ขอบคุณที่มาอัพนะคะ เป็นกำลังใจให้เสมอค่ะ UvUY

    Like

    • โฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮ ขอบคุณที่สังเกตเห็นเรื่องปลาค่ะ T___T //ปลื้มใจ
      พี่นั่งหาข้อมูลจนคนถามว่าจะเลี้ยงเองเหรอ ปลาเงินปลาทองมันเลี้ยงยาก โรคเยอะ วิธีรักษายิบย่อยมากค่ะ
      เขียนไปนี่ก็แอบกลัวว่าจะผิด เลยต้องหาหลายที่เลยฟฟฟฟ
      เคมีธอธรันแบบนี้ก็สะใจค่ะ กัดๆๆๆกัน มาอีกทีรักกันแล้ว— //เสียงหาย
      ขอบคุณสำหรับคอมเม้นนะคะ

      Like

  15. อร้ายฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟ
    ในที่สุดพี่ทิพย์ก็เขียนเรื่องนี้ต่ออออ
    นุ้งดีใจมากค่ะ เพราะชอบความแฟบูลัสของธรันดี้มากมาย
    มาถึงตอนนี้นุ้งก็ปริ่มแล้วค่ะ แม่งโคตรน่ารักเลยฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟ
    ธรันดี้แสนแฟบูลัสในโค้ทเก๋ๆ กับมาเจสติกสุดฮอตตตตต
    ฉากที่ช่วยดูแลนุ้งปลานี่น่ารักมากค่ะ ฮือฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟ
    อย่างนี้ควรเรียกว่านุ้งปลากามเทพนะคะ
    พูดถึงคู่นี้ ช่วงนี้มันฟีเวอร์มากกกกกกกกกกกก
    แต่แบบไม่ค่อยได้ตามเลยค่ะ เน็ตใช้ไม่ได้ตั้งเกือบสัปดาห์ TT
    ฮอบบิทใกล้แล้ววว พิมพ์วางแผนจะหนีไปดูก่อนสอบค่ะ
    ก๊าวก่อนสอบ อิอิ

    Like

    • แงงงง มีคนจำเรื่องนี้ได้ด้วย! //ปริ่ม
      พี่ก็กะไปดูฮอบบิทให้เร็วที่สุดค่ะ ต้องหนีสปอย ;-;
      ขอบคุณสำหรับคอมเม้นนะคะ สอบสู้ๆค่ะ

      Like

  16. “แบบนี้มันน่ารักดี”…….ฟฟฟฟฟฟ เขินค่ะะเขินนนน T///////T
    นี่มันฟิคปลาสื่อรักชัดๆๆๆๆ
    ปอลิง เสื้อโค้ทแฟบูลัสมากค่ะ
    ปอลิงสอง #OneLastTime

    Like

    • โค้ทแฟบูลัสปานมาจากโว้กค่ะก้ากกกกก
      มาเจสติกข่นบ้า ทำคนมาดเยอะเขินตัวระเบิดเลยค่ะ ehehehe
      ขอบคุณสำหรับคอมเม้นนะคะ

      Like

  17. ธรันดูอิลยังคงความเป็นตัวเองอยู่เหมือนเดิม ขนาดขอความช่วยเหลือ
    ยังแบบหยิ่งได้อยู่ แต่มีก็ความอ่อนโยนอยู่ในตัวเอง

    ธอรินใจดีมากที่มาช่วยดูและรักษาให้อีกต่างหาก ถึงจะไม่ค่อยชอบท่าทาง
    ธรันดูอิลสักเท่าไหร่

    คางเกยอ่างมันน่ารักนะ ช่วยกันดูแลอย่างดีเดี่ยวก็หายหละ
    เพราะเจ้าปลาทองแท้ๆ ทำให้ธอรินได้เห็นด้านอื่นของธรันดูอิลบ้างนะ

    Like

    • ธรันดี้เขาทั้งหยิ่งทั้งอ่อนโยนลึกๆค่ะ เท่มากเลย
      ส่วนธอรินนี่มาดแข็งๆแต่จริงๆก็ใจดีค่ะ ทิพย์มองพวกเขาแบบนี้น่ะค่ะ
      เพราะงั้นปลาน้อยหายไวแน่นอนค่ะ 5555
      ขอบคุณสำหรับคอมเม้นนะคะ

      Like

  18. กรี๊ดดดดดดดด มาเจสติกตู้ปลาาาาาาา ฮือออออ หนูโคตรคิดถึงเลยพี่ทิพย์ ป๊ะป๋าธรันดี้ชีก็วิ้งมากอ่ะ ฮวรั้ยยยยยยยยย #แปลว่าอะไร 55555 ขอบคุณสำหรับฟิคน่ารักๆนะคะ ><

    Like

    • ใจพี่ก็อยากเขียนเรื่องนี้นะคะถ้ามีไฟ สะใจได้แกล้งท่านพ่อ ถถถ
      ขอบคุณสำหรับคอมเม้นนะคะ

      Like

  19. ธรันดี้น่าร๊ากกกกก~ จะขอให้เขาช่วยก็ยังมาดเยอะนะ การเลี้ยงปลาในถังไม่คู่ควรกับความแฟบของเธอ 555 คิดภาพเธอใส่โค้ทยังกะจะไปเดินรันเวย์มาหิ้วถังใส่น้ำตอนกลางคืนแล้วมันทั้งขำทั้งเอ็นดูจริงๆค่ะ
    ว่าแต่ก็ยังเก็บเบอร์ธอรินไว้อีกนะเนี่ย ติดใจความปากหมาของคนเคราครึ้มหรือไง 55
    แอบฟินกับเสื้อเปียกน้ำแนบกล้ามท้องมาร์เจสติกด้วยค่ะ ฟฟฟ เริ่มรู้สึกว่าธรันดี้น่ารักแล้วใช่มั้ย แล้วยังทำตาอ่อนโยนให้อีก>_< ชอบบรรยากาศเขินๆนี่จังเลยค่ะ

    ช่วงนี้ไม่ค่อยได้อ่านฟิคพี่ทิพย์เลยค่ะ เพราะยังไม่ดู Maze เลยย ไว้ดูแล้วจะทยอยอ่านนะคะ

    Like

    • อย่าเพิ่งดูเมซค่ะมาเข้ามิดเดิ้ลเอิร์ธกันเถอะค่ะ— //โดนตี
      เขียนคู่กัดกันแง่งๆแบบนี้มันสนุกมากค่ะ สะใจได้แกล้งธรันดี้อิอิอิ
      ขอบคุณสำหรับคอมเม้นนะคะ

      Like

  20. พี่ทิพย์คะะะะ
    นึกว่าจะไม่มาต่อแล้ว
    รู้สึกมีความหวังขึ้นมาทันใดดดดด
    ชอบเรื่องนี้มากกกกกก
    ขอให้ฮอบบิท3เป็นกำลังใจให้พี่ทิพย์แต่งคู่นี้ต่อออออ
    รักมากมายคะ
    ธอรินใจร้ายมากกก ผม ไม่ แคร์
    อะไรล่ะะะ อย่าๆสุดท้ายก็หลงสเน่หฺคุณพ่อกวางเฟบบูรัสอยู่ดี💓💓

    Like

    • ฟิคทุกเรื่องของพี่ต่อได้หมดถ้าไฟมาค่ะ (ซึ่งชอบไม่มา……….)
      สะใจมากเลยธอรินกวนท่านพ่อเนี่ย ><
      ขอบคุณสำหรับคอมเม้นนะคะ

      Liked by 1 person

  21. รอพี่ทิพย์มาต่ออยู่เลยค่ะเรื่องนี้~~~~ อ่านแล้วแบบฟิน ปกติจะเป็นติ่งแบ็กกินส์ชิลด์สำหรับเรื่องนี้ แต่ฟิคนี้นี่แบบทำให้มาติ่งสองคนนี้แบบต้านทานมิได้ ยิ่งแบบโอ้ยยยในฟิคตอนที่แบบมีการแบบเผลอมองกันแล้วมีความคิดแบบชมอีกฝ่ายนะคะ โอ้ยยยยยยยย //กรี๊ดบ้านแตกค่าาาา ยิ่งแบบบรรยายธอรินแบบดวงตาสีฟ้าอมเทาที่มองอยู่ >> ว้อยยยยยย ไม่ไหวแล้วค่าาาคิดหน้ามาเจสติกตามแล้วละลายตายคาฟิคไปแล้วว. ธรันดูอิลนี่ก็ตั้งชื่อเรียกได้ตรงดีจริงๆ “เจ้าเนิร์ดปลาที่หน้าตาโคตรฮอต” แหมมมมมมม. มันใช่ค่ะมันช่ายยยยยยยย.
    รักฟิคนี้เพราะความฮามากเลยค่ะ โดยเฉพาะเวลาที่มีเผลอชมอีกคนในใจแล้วประมาณว่า “เห้ยยเมื่อกี้อะไร!?” นี่อย่างฮา
    ปลาบ้านนี่หรูหราฐานะดีแน่ๆค่ะเพราะธรันดูอิลผู้ไม่มีถังเล่นเอาลงอ่างซะเลย!!
    ขอยกวลีเด็ดประจำบทให้กับมาเจสติก. “ผมไม่แคร์~~” << เอาไม้หน้าสามมาฟาดกันเลยดีกว่าค่ะะะะคุณท่านนนนนน
    สุดท้ายขอบคุณสำหรับฟิคเฮฮาาเพิ่มความกระชุ่มกระชวยให้หัวใจเช่นเคยค่าาาาา
    ป.ล.รูปปลาที่โพสต์พร้อมกะฟิคในทวิตน่ารักมากเลยค่ะ💖

    Like

    • ก้ากกกกก ดีใจจังค่ะที่มีคนมองเห็นความใจร้ายจาก ปย. ผมไม่แคร์
      เพราะพี่ตั้งใจใส่เอง———– //กวางเสย
      ปลาบ้านนี้แฟบูลัสดั่งเจ้าของแนค่ะบอกเลยอิอิอิ

      ป.ล. ปลาในรูปพี่ก็ว่าอ้วนน่าบีบมากค่ะแห่กๆ

      Like

  22. พี่ทิพย์คะหนูชอบฟิคเลี้ยงปลามากเลยค่ะ O[—[ ฮืออออ

    เขินนน ตอนเห็นพี่อัพกระทู้แฟนเกิร์ลลิ่งรีวิวอ่านมาเรื่อยๆมาเจอฟิคนี้ขึ้นบท3อยู่ /พุ่งเข้ามาด้วยความเร็วสูงถถถถถถ
    ชอบความฮาแบบก๊าวๆเวลาพี่ทิพย์บรรยายมากๆ5555555555 มันเข้ากันได้ระหว่างธอรินกับธรันดูอิลแงววงงงงฟหกดเ้่าสวสา่้เดกหฟ

    โฮฮฮฮฮฮฮ เข้าใจความรู้สึกเสด็จเตี่ย เห็นธอรินยิ้ม(แบบกวนประสาท)แบบนั้นก็ต้องซักนิดฮว๊ากกกกกกกฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟ ขอบคุณที่เข้ามาต่อฟิคเรื่องนี้นะคะ U/////U

    Like

    • พี่สะใจที่ได้กล่นแกล้งท่านพ่อในฟิคนี้มากค่ะบอกเลยถถถถ
      ชอบนักธรันดี้ฟึดฟัดอยากกรี๊ดเนี่ยก้ากกกกกกก
      ตอนนี้ฟีลฮอบบิทกำลังมาเต็ม เดี๋ยวคงได้เขียนต่อค่ะแห่กๆ สะใจจจจ

      Like

  23. พี่ทิพย์คะหนูชอบฟิคเลี้ยงปลามากเลยค่ะ O[—[ ฮืออออ

    เขินนน ตอนเห็นพี่อัพกระทู้แฟนเกิร์ลลิ่งรีวิวอ่านมาเรื่อยๆมาเจอฟิคนี้ขึ้นบท3อยู่ /พุ่งเข้าเห็นพี่อัพกระทู้แฟนเกิร์ลลิ่งรีวิวอ่านมาเรื่อยๆมาเจอฟิคนี้บทสามขึ้นอยู่ //พุ่งเข้ามาด้วยความเร็วสูงถถถถถถ
    ชอบความฮาแบบก๊าวๆเวลาพี่ทิพย์บรรยายมากๆ5555555555 มันเข้ากันได้ระหว่างธอรินกับธรันดูชอบเวลาพี่ทิพย์บรรยายมากๆฮือ มันฮาแบบก๊าวๆ ดูเข้ากันได้ระหว่างธอรินกับธรันดูอิลแงววงงงงฟหกดเ้่าสวสา่้เดกหฟ

    โฮฮฮฮฮฮฮ เข้าใจความรู้สึกเสด็จเตี่ย เห็นธอรินยิ้ม(แบบกวนประสาท)แบบนั้นก็ต้องซักนิดฮว๊ากกกกกกกฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟ ขอบคุณที่เข้ามาต่อฟิคเรื่องนี้นะคะ U/////U

    Like

  24. แฟบูลัสมากอ่ะ แง ตีกันไปเดี๋ยวก็รักกันเอง สายตานั่นมันอารายยยยย มีขงมีเขิน ความจริงก็ชอบใช่ป่ะล้าาา ซีนตรึงใจ ธรันดี้มองปลาธอรินมองธรันดี้ กรี๊ดดด ฟฟฟ น่ารักกกก

    Like

    • เขาทำเป็นเกลียดกันค่ะ จริงๆก็คิดว่าอีกฝ่ายน่ารักดีหมดแหละ คริๆ
      ขอบคุณสำหรับคอมเม้นนะคะ ^^

      Like

  25. ฮึกกกกกก วิ่งเอาหัวชนขอบอ่างอาบน้ำ
    ธรันดี้น่ารักเกินไปแล้ว ฟฟฟฟฟฟฟฟฟ
    ไอ้ตอนที่เอาชามเล็กชามน้อยมารองน้ำให้ปลานี่น่ารักมาก
    ดูตั้งใจทำเพื่อนุ้งปลามากเลยค่ะ
    แล้วธอรินก็รักปลาขั้นสุด
    ถึงกับยอมออกจากบ้านหลังอาบน้ำด้วย
    *โดนตบ* แค่เพราะแกขี้เกียจออกจากบ้านหลังอาบน้ำไม่ได้หมายความว่าคนอื่นจะขี้เกียจด้วยนี่!!!
    อะเเฮ่ม ชอบที่ธรันดี้ห่วงน้องปลาจนลืมห่วงตัวเองค่ะ
    แล้วพอธอรินเห็นธรันดี้ที่ไม่เก๊กแฟบูลัสแล้วยิ้มฮิฮิก็น่าร้ากก
    เป็นฟิคที่อ่านแล้วรู้สึกฟูฟูเลยค่ะ
    /โดนพี่ทิพย์ตบแล้วถามว่าไอ้ฟูฟูนี่มันคืออะไร
    ฟูฟูก็คือฟูฟูค่ะ มันอธิบายด้วยคำอื่นไม่ไ–
    ง่าาาาาา ขอบคุณสำหรับฟิคฟูฟูนี้ค่ะ

    Like

  26. พี่ทิพย์ค่ะชอบมากค่ะะะะะะ
    ลุ้นมากเลยกะเจ้าปลาน้อยยยยย
    เข้าใจอารมณ์เสด็จเตี่ยเลยค่ชอบคำว่าแฟบูลัสเหลือเกิน
    555555 มีฉากแบบ แอร๊ยยยยยย
    เขินจุงงงงงงฝ

    Like

  27. Pingback: [The Hobbit Fic][ThorinThranduil] Argenté et Bleu (4) | tippuri's blog (◉◞౪◟◉✿)·

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s