[Christmas Cookies Series] 5. Peppermint Bark ~ {SteveBucky}

Christmas Cookies Box
fanfiction series by Tippuri~ii *
 

 

 

 

 
 

 

 

Pairing:  Steve Rogers x Bucky Barnes
Fandom: Captain America 2 — The Winter Soldier
Type: AU fanfiction

 

 

 
 

 

 

 
 

 * แฟนฟิคชั่นเซ็ตนี้เป็นเพียงจินตนาการของไรเตอร์และแต่งขึ้นเพื่อความบันเทิง ไม่มีความเกี่ยวข้องกับบุคคล สถานที่ หรือเหตุการณ์จริงใดๆ ทั้งสิ้น และแฟนฟิคชั่นเซ็ตนี้มีแฟนฟิคชั่น BL..ถ้าใครไม่ชอบแนะนำให้ปิดค่ะ *

 

 

 

REMARK: ทิพย์เอาบทความเปิดเรื่องมาจากเพลงนะคะ ทั้งหมดจะอยู่ในมิกซ์นี้เลยค่ะ>> The Christmas Cookies Mix

 

 

 

************************************

 

 

 

5. Peppermint Bark

 

 

 

Have yourself a merry little Christmas
Let your heart be light
Next year all our troubles will be
Out of sight

Here we are as in olden days
Happy golden days of yore
Faithful friends who are dear to us
Will be near to us once more

 

 

 

 

 

หลังจากที่สตีฟ โรเจอร์สตามหาตัวเขาพบอีกครั้งหลังเหตุการณ์ระหว่างชีลด์กับไฮดร้า สิ่งที่เพิ่มเติมเข้ามาในชีวิตของบัคกี้ บาร์นส์ก็คืออพาร์ตเมนต์ขนาดเล็กที่ชายหนุ่มผมทองพาเขาให้มาพักอยู่ด้วย…ชีวิตอันสงบเงียบจนไม่น่าเชื่อ…และกระดาษโพสต์อิท

 

 

 

 

 

สิ่งที่องค์กรไฮดร้าทำกับระบบความทรงจำของเขานั้นไม่ถาวร หากก็ติดค้างมากพอที่จะทำให้หลายต่อหลายครั้ง…บัคกี้พบว่าตัวเองคิดหรือนึกอะไรไม่ออกเลย และถ้าในบางเวลาที่อาการย่ำแย่กว่าปกติ…ความทรงจำทั้งหมดในสมองก็ดูจะกลายเป็นสีขาวโพลน ไม่เหลือแม้แต่เส้นด้ายใดให้นำทางกลับไปสู่ปัจจุบันเลยสักนิด

 

 

 

 

 

เขาตัดสินใจบอกเรื่องนี้ให้สตีฟฟังหลังจากที่ตื่นขึ้นโดยไร้ความทรงจำว่าตนเป็นใครหรืออยู่ที่ไหนแล้วเดินออกมาจากอพาร์ตเมนต์ด้วยความคิดว่าต้องหนีไปให้ไกลที่สุด…เรื่องแบบนี้เกิดขึ้นไม่บ่อยและสตีฟก็ไม่เคยถาม เจ้าตัวแค่จะตามหาเขาจนเจอแล้วพากลับบ้านมาอีกครั้ง…ความอ่อนโยนและอดทนถูกสื่ออย่างไร้เสียงด้วยมือที่เกี่ยวกุมไว้และรอยยิ้ม ซึ่งนี่เองที่ทำให้บัคกี้ตัดสินใจเล่าถึงปัญหาที่ฝังลึกของตัวเองกับอีกฝ่าย…เขาไม่ต้องการให้สตีฟเข้าใจว่าตนยังคิดจะหนีอยู่อีก

 

 

 

 

 

เขาอยากให้สตีฟรู้ว่าสิ่งที่จะทำให้เขาไปจากเจ้าตัวอีกครั้งไม่มีวันจะใช่ความต้องการของตัวเขาเอง

 

 

 

 

 

น้ำหนักอันหม่นหมองหายไปจากดวงตาสีฟ้าใสนั่นตอนที่บัคกี้บอกคร่าวๆ ว่าสิ่งที่ไฮดร้าทำไว้กับเขานั้นยังเหลือรากที่หยั่งลึกอยู่แค่ไหน…ชายหนุ่มผมทองยังคงดูกังวลอยู่ แต่อย่างน้อย…เจ้าตัวก็ดูโล่งใจขึ้นมาบ้างแล้ว ยืนยันให้บัคกี้แน่ใจเงียบๆ ได้เองว่าที่ผ่านมา…สตีฟแอบหวาดหวั่นอยู่เสมอว่าการหายตัวไปจากบ้านของเขานั้นจะเป็นเรื่องจงใจ

 

 

 

 

 

และก็สมกับเป็นสตีฟ โรเจอร์สเป็นอย่างยิ่ง…ต่อให้บัคกี้จะยืนยันว่าปัญหานี้ไม่ได้ส่งผลร้ายแรงจริงจังอะไร แต่ชายหนุ่มผมทองก็ยังคงเอาใจใส่ที่จะหาทางช่วยเหลืออยู่ดี

 

 

 

 

 

และเพราะเป็นสตีฟ โรเจอร์สนี่เอง…วิธีการแก้ไขจึงได้เรียบง่ายอ่อนโยนเป็นอย่างยิ่ง

 

 

 

 

 

มันเริ่มต้นด้วยกระดาษโพสต์อิทบนโต๊ะหัวเตียงก่อน…เนื้อกระดาษเรียบๆ แบบหาซื้อจากที่ไหนก็ได้กับลายมือหวัดๆ

 

 

 

 

 

‘นายชื่อบัคกี้ บาร์นส์ แล้วตอนนี้นายกำลังอยู่ในบ้านปัจจุบันของนาย นายอาจจะนึกอะไรไม่ออก แต่อย่าเพิ่งออกไปไหนนะ ช่วยเรียกชื่อสตีฟก่อนโอเคมั้ย’

 

 

 

 

 

โพสต์อิทที่เขียนข้อความเดียวกันนี้ถูกแปะซ้ำบนประตูห้องห้องอื่นในอพาร์ตเมนต์ไปจนถึงประตูด้านหน้า…และไม่น่าเชื่อเลย วิธีง่ายดายนี้กลับได้ผลอย่างไม่น่าเชื่อ และเมื่อเวลาผ่านไป…จำนวนของมันก็เริ่มเพิ่มขึ้น ข้อความเล็กๆ น้อยๆ ถูกส่งผ่านมาให้โดยไม่ซ้ำกันตามจุดต่างๆ ของบ้าน

 

 

 

 

 

‘อรุณสวัสดิ์ ข้าวเช้าอยู่บนโต๊ะแล้ว’

           

 

 

 

 

‘ถ้ายาสีฟันหมด มีอีกหลอดในตู้นะ’

           

 

 

 

 

ฉันไปวิ่ง ถ้าตื่นแล้วก็โทรมาบอกฉันแล้วกันนะว่านายจะฝากซื้ออะไรมั้ย’

           

 

 

 

 

‘ซุปในตู้เย็นนายกินได้นะ อย่าลืมอุ่นก่อนล่ะ’

           

 

 

 

 

พันผ้าพันคอออกไปด้วยนะ วันนี้ข่าวบอกว่าหิมะอาจตก’

 

 

 

 

 

กระดาษเขียนข้อความทำนองนี้นั้นมีมากมายจนบัคกี้มั่นใจว่าบริษัทโพสต์อิทต้องได้เงินจากสตีฟไปไม่น้อยแล้วแน่ๆ…แต่ปฏิเสธไม่ได้เลยว่าทุกข้อความทำให้เขารู้สึกอุ่นๆ ในใจเสมอที่ได้อ่าน เพราะแม้ว่าจะมีแต่เรื่องจิปาถะเท่านั้น…แต่ทุกข้อความก็สะท้อนความเอาใจใส่และห่วงใยของตัวผู้เขียนเสมอ

 

 

 

 

 

…และนั่นเองที่ทำให้มันอบอุ่นอ่อนโยนกว่าคำหวานอื่นใดทั้งนั้นสำหรับบัคกี้

 

 

 

 

 

 

**

 

 

‘เดี๋ยวฉันออกไปซื้อของแป็บนึง จะเอาอะไรด้วยก็โทรมานะ’

 

 

 

 

 

สตีฟแปะโพสต์อิทลงที่หน้าตู้เย็นอยู่ดีต่อให้เขาจะบอกข้อความนี้ออกมาเป็นถ้อยคำกับบัคกี้แล้ว ไม่รู้ว่าตั้งแต่เมื่อไหร่ที่มันกลายมาเป็นนิสัยประจำ…การแปะโพสต์อิทบอกเรื่องราวสัพเพเหระอันไม่ได้จำเป็นอะไร ความทรงจำของบัคกี้ไม่มีปัญหาแบบช่วงแรกๆ แล้ว…แต่นั่นก็ไม่ได้หยุดสตีฟไว้จากการเขียนข้อความเล็กๆ น้อยๆ แบบนี้ให้อีกฝ่ายอยู่ดี อาจเป็นเพราะความเคยชิน…อาจเป็นเพราะความกังวลจางๆ ที่ยังคงอยู่…และก็อาจเป็นเพราะเขาดื้อเงียบๆ อยู่ในใจว่าอยากจะทำสิ่งที่ตนมองว่าโรแมนติกดีแบบนี้ต่อไปเรื่อยๆ

 

 

 

 

 

และเหตุผลที่สำคัญที่สุดก็คือ…เขาแอบทันเห็นว่าบัคกี้จะยิ้มจางๆ เสมอเวลาที่อ่านข้อความบนโพสต์อิทนี่แหละ 

 

 

 

 

 

ชายหนุ่มผมสีเข้มไม่ได้โทรตามมาบอกว่าอยากให้ซื้ออะไรเพิ่ม สตีฟเลยเลือกแค่ของที่ตัวเองต้องการ ตรงต่อไปยังร้านเซเรน่าแอนด์ชาร์ลีนเพื่อซื้อเปปเปอร์มิ้นต์แคนดี้เคนสีขาวสลับแดงสดใสเพิ่มอีกนิด ก่อนจะกลับบ้านเลย…แม้ว่านี่จะเลยคริสต์มาสมาแล้ว แต่อากาศของเดือนธันวาคมก็ยังคงเย็นเฉียบอยู่ดี หิมะบนฟุตบาธไม่หนาจนต้องโกยทิ้งหากก็มากพอที่จะทำให้สตีฟต้องย่ำช้าๆ ไปทีละก้าว…แต่ชายหนุ่มก็ไม่มีใจจะมาหงุดหงิดอะไร บรรยากาศของคริสต์มาสและวันสิ้นปีทำให้ยากนักที่จะรู้สึกอารมณ์เสีย

 

 

 

 

 

สตีฟตะโกนบอกคนร่วมบ้านเมื่อกลับมาถึง…ก่อนจะเดินไปที่ครัวเลย เขาค่อยๆ หยิบของชำนิดๆ หน่อยๆ จากถุงกระดาษออกมาเก็บใส่ตู้เย็น…เหลือไว้แค่ห่อลูกอมจากเซเรน่าแอนด์ชาร์ลีนและดาร์คช็อกโกแล็ตกับไวท์ช็อกโกแล็ตสองแท่งใหญ่สำหรับทำขนมเท่านั้น ชายหนุ่มผมทองไม่เคยมีฝีมือในการทำขนมหวานมากไปกว่าเมนูง่ายๆ เลย…และก็โชคดีนักที่ขนมคริสต์มาสอย่างเปปเปอร์มิ้นต์บาร์คนี้ไม่ใช่อะไรที่ยุ่งยากเลยสักนิด

 

 

 

 

 

ชายหนุ่มผมทองละลายดาร์คช็อกโกแล็ตแล้วเทมันในถาดจนได้เป็นชั้นแรกของตัวขนมเรียบร้อยแล้วตอนที่บัคกี้เดินเข้ามาในครัว…ตอนนี้ทั้งห้องหอมกรุ่นไปด้วยกลิ่นหวานปนขมของช็อกโกแล็ต สตีฟยิ้มให้ชายหนุ่มผมสีเข้ม…ผงกศีรษะนิดๆ ตอนเอ่ยทักเพราะมือกำลังง่วงกับการเริ่มละลายไวท์ช็อกโกแล็ตอยู่

 

 

 

 

 

“ว่าไง? กินอะไรไปแล้วรึยัง?”

 

 

 

 

 

บัคกี้พยักหน้าแทนคำตอบ ถามต่อ “นายทำอะไรอยู่น่ะ?”

 

 

 

 

 

“เปปเปอร์มิ้นต์บาร์ค” สตีฟยิ้มให้ หัวเราะขำนิดๆ “มันก็แค่เอาช็อกโกแล็ตมาละลายเท่านั้นนะ…ทำไมเรียกเป็นคุกกี้ก็ไม่รู้”

 

 

 

 

 

บัคกี้ยอมยิ้มนิดนึงกับความเห็นนี้ของเขา…ก่อนจะเดินมายืนข้างๆ แล้วหยิบจับข้าวของบนโต๊ะครัวดู ซึ่งเพราะเปปเปอร์มิ้นต์บาร์คเป็นเมนูที่ใครๆ ก็พอรู้ว่าทำได้ยังไง…ชายหนุ่มผมสีเข้มเลยฉีกซองแคนดี้เคนสีขาวสลับแดงจากร้านเซเรน่าแอนด์ชาร์ลีนแล้วหยิบมันออกมาทีละก้าน วางลงบนเขียงไม้แล้วเอาแขนกลข้างซ้ายของตัวเองทุบลงไปเบาๆ…แค่นั้นก็เพียงพอแล้วที่จะทำให้แท่งลูกอมแตกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย พร้อมนำไปโรยใส่หน้าชั้นไวท์ช็อกโกแล็ตของตัวขนมได้เลยโดยที่ไม่ต้องเสียเวลารอให้สตีฟมาทำเอง

 

 

 

 

 

หนุ่มหน้านิ่งติดจะมู่ทู่ ผมถูกมัดเป็นจุกหางม้าสูงยุ่งๆ ปอยเล็ก และอยู่ในชุดเสื้อกล้ามสีดำกับกางเกงอยู่บ้านขาสั้นก็เป็นอะไรที่น่าเอ็นดูมากพออยู่แล้ว…และยิ่งเมื่อเจ้าตัวกำลังใช้แขนกล – สิ่งที่เคยเป็นเพียงอาวุธ – มาทุบขนมหวานตุ้บๆ อยู่แบบนี้ ภาพที่ได้เห็นเลยยิ่งทำให้สตีฟได้แต่ยิ้มออกมาอย่างสุขใจ

 

 

 

 

 

“ยิ้มบ้าอะไรของนาย??”

 

 

 

 

 

หนุ่มหน้ามู่ทู่ดูจะรู้ทันว่าตัวเองกำลังโดนขำอย่างเอ็นดูอยู่ ดวงตาโตสีน้ำเงินเข้มนั่นเลยตวัดช้อนมองมาแบบหาเรื่องเล็กๆ…ทำให้สตีฟต้องรีบกระแอมกระไอ ลดยิ้มกว้างปานดอกทานตะวันให้เหลือเพียงการยกมุมปากนิดๆ

 

 

 

 

 

“เปล่าๆ…” แต่ดวงตาสีฟ้านั้นไม่อาจปิดซ่อนความยินดีได้เลย…มันส่องประกายราวเกล็ดหิมะใต้แสงแดด “ฉันแค่…”

 

 

 

 

 

ทำเป็นก้มหน้าง่วนกับการยกหม้อบรรจุไวท์ช็อกโกแล็ตที่ละลายดีแล้วมาราดทับชั้นดาร์ดช็อกโกแล็ตในถาด พูดความรู้สึกของตัวเองออกมาโดยไม่กล้ามองหน้าอีกฝ่าย

 

 

 

 

 

“…ฉันแค่ดีใจมากจริงๆ น่ะที่เราได้กลับมาอยู่ข้างๆ กันแบบนี้อีก”

 

 

 

 

 

บัคกี้นิ่งไป สีหน้ายังคงราบเรียบจนเดาอะไรไม่ได้…สองมือกอบเอาชิ้นแคนดี้เคนชิ้นเล็กชิ้นน้อยมาโรยใส่หน้าขนมหวานตามสูตร เกล็ดลูกอมสีขาวแดงจมลงนิดหน่อยในเนื้อไวท์ช็อกโกแล็ตที่ยังอ่อนนุ่มอยู่…มอบสีสันสดใสตัดกันให้เปปเปอร์มิ้นต์บาร์คในถาด

 

 

 

 

 

สตีฟมัวแต่มองการโรยชิ้นลูกอมนี้จนตั้งตัวไม่ทันเลย…เพราะทันทีที่เกล็ดขนมในมือหมดไป สองแขนของบัคกี้ก็พุ่งพรวดมาคล้องรอบคอของเขา ไม่แม้แต่จะมีเวลาหรือโอกาสให้สตีฟได้อุทานด้วยริมฝีปากที่ประทับเข้ามาหา…จูบแรงๆ และหนักหน่วง ความปุบปับที่ทำให้หัวใจก้าวกระโดดและเลือดสูบฉีดแรงพรวดพราดจนแก้มร้อนฉ่า

 

 

 

 

 

มันเป็นอะไรที่เหมือนกับพายุรุนแรงและรวดเร็ว…ชั่ววินาทีต่อมา บัคกี้ก็ถอนริมฝีปากจากไปแล้ว…ผงกคอหงึกลงมาซบหน้ากับบ่าของเขา ความเงียบและสัมผัสนิ่งสงบไม่ไหวติงเช่นนี้ช่างขัดกันกับจูบหนักๆ อันไร้คำบอกกล่าวนั่นนัก…หัวใจของสตีฟยังคงเต้นไม่เป็นจังหวะอยู่เลย แต่ชายหนุ่มผมทองก็ไม่ได้แสดงอาการอะไร…โอบแขนกอดคนตรงหน้าตอบไว้เท่านั้น

 

 

 

 

 

แว่วเสียงพึมพำ…แผ่วเบาราวลมหายใจเนิบนาบที่รินรดผิวของเขาอยู่ตอนนี้

 

 

 

 

 

“ขอบใจนะ…” เสี้ยวหน้าหันนิดๆ…แนบแก้มเข้าหา “…ที่ไม่เคยลืมฉัน”

 

 

 

 

 

ถ้อยคำนี้ฟังดูเล็กน้อย…แต่ด้วยเรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้นระหว่างเขากับบัคกี้ สตีฟก็รู้ดีว่ามันมีน้ำหนักและความหมายมากเพียงใด…นั่นจึงทำให้หัวใจเต็มตื้นนัก ส่วนผสมของความรักและคิดถึงห่วงหาที่มีมาตลอดเวลาอันยาวนาน…ให้รสชาติหวานปนขมจางๆ นักยามที่คิดถึงในนาทีนี้

 

 

 

 

 

“ขอบใจเหมือนกัน…” สตีฟพูด กอดอีกฝ่ายแน่นขึ้นอีกนิด…ฝังหน้าลงในเรือนผมสีเข้มนั่น “…ที่จำฉันได้”

 

 

 

 

 

ตอนที่คลายอ้อมกอด…รอยยิ้มของบัคกี้ที่มีให้เขานั้นย้ำเตือนให้สตีฟรู้สึกเหมือนตนเพิ่งตื่นมาสู่ยามเช้าอันสดใสของวันคริสต์มาสอีกครั้งหนึ่ง

 

 

 

 

 

 

**

 

 

ก่อนหน้านี้นั้น…สตีฟแปะโพสต์อิทแผ่นหนึ่งตอนวันคริสต์มาส

 

 

 

 

 

จุดที่เขาเลือกคือหน้าตู้เสื้อผ้า มันเป็นตู้ใหญ่แบบบิวด์อินที่ชายหนุ่มแบ่งกันใช้กับบัคกี้…การสร้างความมั่นใจให้ตัวเองว่าอีกฝ่ายจะต้องได้เห็นข้อความนี้แน่นอน

 

 

 

 

 

สิ่งที่ชายหนุ่มผมทองเลือกเขียนไม่ใช่ประโยคยุ่งยากหรือถ้อยคำซาบซึ้งยิ่งใหญ่อะไรเลย…เพราะนี่คือสตีฟ โรเจอร์ส ทุกสิ่งจึงมีเพียงความเรียบง่ายตรงไปตรงมาอย่างที่หัวใจรู้สึกเท่านั้น

 

 

 

 

 

ฉันรักนาย’

 

 

 

 

 

และเพราะว่าเป็นคริสต์มาส…ชายหนุ่มผมทองเลยวาดรูปหน้าซานตาคลอสลงไปบนแผ่นโพสต์อิทด้วย

 

 

 

 

 

บัคกี้เห็นโพสต์อิทแผ่นนี้ตั้งแต่วันนั้นแน่…แต่เจ้าตัวก็ไม่ได้พูดอะไร และจากเหตุการณ์เปปเปอร์มิ้นต์บาร์คในวันนี้ สตีฟเองก็ไม่ต้องการคำตอบอะไรแล้ว…ด้วยการกระทำนั้นยืนยันได้ดียิ่งกว่าคำพูดอื่นใด

 

 

 

 

 

หากคืนนั้น…ตอนที่เขากำลังจะเปิดตู้เพื่อหยิบเสื้อนอน สตีฟก็ได้เห็นมัน

 

 

 

 

 

…โพสต์อิทอีกแผ่นข้างๆ แผ่นแรกของตนเอง ลายมืออีกลายมือ ข้อความที่เขาไม่ใช่คนเขียน

 

 

 

 

 

‘รู้แล้วน่า ฉันก็เหมือนกัน’

 

 

 

 

 

และข้างใต้ประโยคนั้นก็มีรูปวาดขยุกขยิกที่เจ้าของฝีมือคงหวังให้มันเป็นกวางเรนเดียร์

 

 

 

 

 

บัคกี้กำลังกินเปปเปอร์มิ้นต์บาร์คอย่างสบายใจอยู่ที่โซฟาหน้าทีวี…นาทีถัดมานั้นจึงเป็นคราวของชายหนุ่มผมสีเข้มที่จะได้เจอเรื่องประหลาดใจอย่างการที่มีสตีฟ โรเจอร์สเดินตรงเข้ามาแล้วจูบเจ้าตัวทันทีแบบไม่บอกไม่กล่าวบ้าง

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Peppermint Bark — fin.

 

**************************************

 

สวัสดีค่ะ เรื่องที่ห้าแล้วนะคะ อุอิอะอะ

 

 

ตอนนี้มีหลายเรื่องให้ทำมากค่ะ การได้แว่บมาเขียนฟิคเซ็ตนี้เลยทำให้รู้สึกเหมือนได้หนีความจริงบ้าง TuT อาจจะไม่ได้พูดถึงสตัคกี้บ่อยหรือมีฟิคเยอะ…แต่จริงๆทิพย์แอบชอบมาตั้งแต่ภาคแรกแล้วนะคะ แต่ตอนนั้นคิดว่าบัคกี้ตายจริงๆเลยไม่ได้ติดใจอะไรต่อ แต่โหยยยย ภาคสองนี่โดนมาก สนุกทุกส่วน แถมบัคกี้ก็กลับมาด้วยแงงงง T////T เหมือนแมวหน้าบึ้งกับสตีฟหมาใหญ่ใจดี พ่ายแพ้เลยค่ะ เริ่มชิปได้แบบหนักๆเลยเพราะปมพร้อม โมเม้นพร้อม ความน่ารักพร้อม แงๆๆๆๆ

 

 

ฟิคเรื่องนี้ เลยมโนสกิปไปว่าถ้าบัคกี้กลับมาหาสตีฟจะเป็นไง แบบค่อยๆประคับประคองกันไปน่ะค่ะ เพราะต่างก็มีแผลในใจเพราะกันและกันทั้งคู่ มีปมให้เล่นเยอะ แต่ ดสต. ทิพย์ชอบพวกปมปัญหาความทรงจำ+ความไม่มั่นใจที่เกิดตามมาแบบนี้มากค่ะ เรื่องนี้เลยได้เขียนโมเม้นที่อยากเขียนมานานสักที…ก็คือโพสต์อิทช่วยจำนี่แหละค่ะ //// วิธีโบราณๆแบบที่สตีฟน่าจะคิดถึง

 

 

ใกล้สิ้นปีแล้ว คุกกี้ใกล้หมดโหลแล้วค่ะ ขอขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่านไม่ว่าจะเรื่องไหนก็ตามเลยนะคะ (เพราะแพร์จับฉ่ายมากเลย TuT)

 

 

 

ทิพย์เอง

 

 

Advertisements

36 responses to “[Christmas Cookies Series] 5. Peppermint Bark ~ {SteveBucky}

  1. แง้วววววว สตีฟนี่มันสตีฟจริงๆค่ะ
    ซื่อๆ ตรงๆ ค่อยเป็นค่อยไปปปป
    แล้วแบบนี่มันโหยยย โพสอิทสื่อรักชัดๆ
    เขินนนนนนง่ะ
    แบบสองคนนี้ดูผ่านอะไรมาเยอะมากกกก
    แล้วแบบพอมาได้อยู่ด้วยกันแล้วซึ้งแทนนนน
    ฟิคนี้มาแนวพี่ทิพย์สไตล์เลยข่ะ อุ่นๆ หวานๆ ละมุนๆ
    น่ารักเฟ่อรรรรค่ะถถถถถถถ

    Like

  2. สตีฟกับบั๊คกี้น่ารักมากค่ะ แงงงงงงง คุณย่าจำอะไรไม่ได้ คุณปู่ก็พยายามทุกทางให้คุณย่าจำได้ น่ารักมากฟฟฟฟฟ พอคุณย่าจำได้ก็แฮปปี้เอนดิ้ง แงงงง

    Like

    • ก้ากกกก ชอบนิคเนมคุณปู่คุณย่าจังค่ะ คุณย่าขาโหดหน้าตากรัมปี้แรคคูน แงงงง /////
      ขอบคุณที่เข้ามาอ่านนะคะ สุขสันต์วันปีใหม่ค่ะ

      Like

  3. รอฟิคคู่นี้ของพี่มานานมากแล้วค่ะ ขอบคุณมากเลย ฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟ

    บัคกี้น่ารักกก แงงงงงง เป็นหนุ่มคูลหลงยุคที่มุ้งมิ้งที่สุดเลยค่ะะ รู้สึกอยากแย่งออกมาจากสตีฟแล้วจับทำเมียมาก—//โล่บิน

    สตีฟนี่ก็นะ ฟกทห้ดสดทหสด ฮีโร่อะไรจะมุ้งมิ้งได้ขนาดนี้ ////7//// โพสต์อิทว่าแอทแทคแล้ว ซานต้าบนโพสต์อิทนั่นมีอนุภาพทำลายล้างได้ดีกว่าหลายเท่าค่ะ ฟฟฟฟฟ

    อยากจะขอเปรียบฟิคพี่ทิพย์ว่าเหมือนกล้องของไอโฟน6จังเลยค่ะ ไม่ต้องใช้แอพอะไรก็ออกมางดงามมม เป็นอะไรที่ simply is the best มากเลยค่ะ แงงงงงง
    แต่งอีกนะคะพี่ แต่งคู่นี้อีกกกกกกกกก
    เมอร์รี่คริสมาสต์ย้อนหลังค่ะพี่ แฮปปี้นิวเยียร์ล่วงหน้าด้วย
    ฟิคสนุกแล้วก็น่ารักมากค่ะพี่ T///T สู้ๆนะคะ

    Like

  4. ฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟทำไมโพสอิทถึงโรแมนติกได้ขนาดนี้คะฟหกดฟหกดฟหกดฟหกดฟดกฟดฟกหดฟกดฟหกดฟหกดฟกหดฟหดฟหกดฟหกดฟกดหกดฟหกดฟกหดฟหกดฟหดกฟดกหฟกหดฟหกด /นอนตายตัวเหลวๆ ใส่ฟิค

    ชอบโพสอิทกะรูปซานต้ามาก แงแงแงแงแงแงแงแงแงแงแงแงแงแงแงแง /ตะกุยตู้เสื้อผ้ารัวๆ /ละเรนเดียร์ที่มาตอบนั่นอัลไลคะะะะฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟ คือไม่ได้เข้าเวิร์ดเพลสหลายวันเจอฟิคไปห้าเรื่องตามอ่านกันไม่ทันเลย พี่ทิพย์ฟิตมากแงฟฟหกดฟหดกฟหกดฟหกดฟหดฟหดฟหกดฟหด โฮๆๆๆๆๆตามอ่านก่อน แต่เจออันนี้เข้าไปน้องตายรัวๆ แล้วโฮฮฮฮฮฮน่ารักเหลือเกินใจชุ่มใจชื้น นึกหน้าบัคกี้ทำหน้ากรัมปี้แคทแล้วเอ็นดูวววววววววววววววววว แล้วทำไมสตีฟถึงน่ารักขนาดนั้นแงหดฟหกดฟหกดฟหดกด /ปาหัวใจรัวๆ ใส่สตีฟ /และบัคกี้ย์ /และพี่ทิพย์

    Like

  5. ผูกพันกันข้ามยุคมากเลยค่ะ จากยุคสงครามโลกมาสู่ยุคปัจจุบัน ฟฟฟฟฟฟฟฟฟ
    บัคกี้ไม่รังเกียจที่จะอยู่กับสตีฟ สตีฟก็ไม่ท้อในการที่จะช่วยฟื้นความทรงจำของบั๊คกี้
    สตีฟเป็นผู้ชายที่น่ารักมากค่ะ แงงงงงวสวงสง บั๊คเกกกกกก้ นายเองก็น่ารักมาก
    พี่ทิพย์ทำหนูเขินค่ะ ฮฮฮฮฮ//เคี้ยวคุกกี้กรุบกรับแล้วไปนอน

    Like

    • พี่ชอบสองคนนี้มากค่ะ ดีใจจริงๆที่ภาคสองบัคกี้รีเทิร์น
      แพมโนของพี่เลยได้เป็นเรือจริงๆ แงงงงงง
      หนุ่มอบอุ่นกับหนุ่มกรัมปี้ น่ารักที่สุดดดดด /////
      สุขสันต์วันปีใหม่นะคะ ขอให้เป็นปีที่เต็มไปด้วยเรื่องดีๆค่ะ

      Like

  6. แง้วววววว โกลเด้นรีทรีฟเวอร์ของหม่ามี้ โอ้ย น่ารักจริงๆเลยค่ะ /ปาดน้ำตาอย่างซาบซึ้งยินดี กัปตันตรงๆใสใสจริงใจมากอะฮือ น่ารักกกกก เขินนนนนนนน /บิดเหมือนตัวเองเป็นบัคกี้ /โดนแขนกลทุบ

    บัคกี้ก็ยังให้อารมณ์เหมือนแมวบึ้งๆมึนๆซึนๆแต่แอบอมยิ้มเวลาเจ้าของเกาขนให้อะไรงั้นเลยค่ะ งี้ดดดดด ตอนจูบเร็วๆนั่นก็ก๊าวมาก ฟฟฟฟฟฟฟฟ น้องเขินนน ทำไมอ่านฟิคคู่นี้แล้วมันเขินนนน ฟฟฟฟฟฟ /บิดเป็นเคนฟฟฟฟ น่ารักมากจริงๆค่ะพี่ทิพย์ อุ่นๆหวานๆ คู่นี้เค้าบีลองทูอีชอาเธอร์จริงๆ ฟฟฟ

    Like

  7. โอยยยยพี่ทิพย์คะนี่มันรักเกินปัยยยยยยยย /ม้วนตัวอยู่ในผ้าห่มเป็นก้อน

    ชอบโพสต์อิทมากมากเลย มันน่ารักมันน่าเอ็นดูมันฉะตีฟมากๆแงงงงงงง ;; 3 ;; ละยิ่งมีซานต้าวาดเองด้วยยิ่งนั่ลลั้ค แต่ยิ่งพออีกคนมี(สิ่งที่พยายามจะให้เป็น)กวางเรนเดียร์นี่ยิ่งนั่ลลั้คเข้าไปอีกฮืออออ /ตายปัย T/////T

    Like

    • กะตีฟเขามาแนวน่ารักแบบโบราณๆค่ะแงงงง พี่พ่ายแพ้
      นึกภาคบัคกี้หน้ายุ่งๆพยายามดูเดิ้ลรูปกวางแล้วมันก็ยิ่งฟฟฟฟฟฟฟ //ลาก่อนสติ
      สุขสันต์วันปีใหม่นะคะ ขอให้เป็นปีที่เต็มไปด้วยเรื่องดีๆค่ะ ❤

      Like

  8. เเงงง ไม่รู้ทำไมเหมือนกันค่ะคืออ่านไปเเล้วน้ำตามันไหลเอง T_T โอ้ย เราชอบความน่ารักเเบบนี้มากๆเลยค่ะ ทั้งคู่เจ็บกันมามากพอเเล้วง่ะ พอได้อยู่ด้วยกันสักทีเลยปริ่มจนน้ำตานอง ชอบมากค่ะฟิคเรื่องนี้ ฮืออ

    Like

    • ฟฟฟฟฟ อย่าร้องสิคะ แงงงงง มันแฮปปี้ค่ะฟฟฟฟฟฟฟฟ
      เราเองก็รอวันที่บัคกี้จะได้กลับมาอยู่กับสตีฟในหนังนะคะ ไม่รู้มาร์เวลจะหักอกเรามั้ย ฮาาาา
      ขอบคุณที่ติดตามค่ะ สุขสันต์วันปีใหม่นะคะ

      Like

      • เชียร์รัวๆค่าา ถ้าเป็นจริงได้จะตั้งใจเรียนเลยค่ะ ฮืออ สุขสันต์วันปีใหม่นะคะพี่ทิพพพย์

        Like

  9. เจ้ากรัมปี้แรคคูนนนนนนนนนนนนนนฟหกดาสหสกสด

    เจ้าหมายักษ์นุ่มนิ่มปุกปุยยยยยยยยยย//ดึงหูหมา#โดนกัด

    ถามว่าตายมั้ย ตอบเลยว่าหลายรอบค่ะพี่ทิพย์5555555 #ฟลัฟฟี่เนสแอคแทค

    Like

  10. ฟิคเรื่องนี้ทำเอาเราร้องให้น้ำตาพรากตั้งแต่อ่านย่อหน้าแรก
    จนถึงตอนที่จูบกัน แทนที่จะหยุดร้องให้เพราะความฟินแต่น้ำตาก็ยังไหลอยู่เลย
    แย่…แย่จริงๆ มันน่ารักมากเลยค่ะ อบอุ่นมาก ดูแลเอาใจใส่กันดีมากเลย
    ขอบคุณสำหรับฟิคน่ารักๆค่ะ
    ติดตามเสมอค่ะ

    Like

  11. คุกกี้หมดไวมากค่ะ ถี่ๆ รัวๆ เลยทีเดียวเชียว55555
    คิดถึงคู่นี้จัง อ่านแล้วคิดถึงฟิคซ่อมรถ~
    คุณสตีฟน่ารักมากเลยค่ะ เขียนโพสอิทได้น่ารักอบอุ่นดีจังเลย
    เห็นโพสอิทแล้วคิดถึงไฮไลท์ที่ชาร์ลส์จะขีดอีริคในไวท์เลิฟฯ สีมันจะคล้ายๆ กัน แถมใช้เวลาอ่านหนังสือเหมือนกันด้วยน้าเนี่ย
    คุกกี้อันนี้น่ากินมากอ่ะคะแงฟฟฟฟฟฟฟฟฟ
    ไม่ทราบว่าเซเรน่าแอนด์ชาร์ลีนอยู่ที่ไหนคะ จะไปเหมาาาา5555
    หนูอยากกินคุกกี้ตลอดทั้งปีจังเลยค่ะ 😉

    Like

  12. ฮือออออออออว์ อ่านแล้วเขินจังค่ะ รู้สึกอบุอ่นในหัวใจขึ้นมาเลย
    //รู้สึกอยากกินเปปเปอร์มิ้นท์บาร์คด้วยฟฟฟฟฟฟ

    เราชอบฟิคสองปู่แนวนี้มากเลยค่ะ ดีใจที่ทิพย์แต่ง
    เจ็บกันมามากแล้วได้มาอยู่ด้วยกันอีกครั้ง ความรู้สึกขมปนหวานนี่มัน แงงง
    ไม่มีอะไรจะพูดนอกจากชอบค่ะ 5555555

    โพสต์อิทมันเป็นอะไรที่เก่าแต่มันน่ารัก และก็โรแมนติกมากจริงๆ
    เรานี่นึกตอนบัคกี้เขียนโพสต์อิทแล้ววาดรูปเลยค่ะ
    หน้ามึนๆยุ่งๆพยายามวาดให้เป็นกวาง…. ฟหกดฟกกหหดฟหห ./////////.

    สตีฟก็ตรงๆทั้งคำพูดทั้งการกระทำ ส่วนบัคกี้ไม่พูดตรงๆแต่การกระทำชัดเจน
    มัน ฮื้อออออออออออออ /นอนสลบอยู่ในหน้าฟิคก่อนจะวิ่งออกไปด้วยความฟิน/

    Like

    • เราก็อยากกินค่ะถถถถ ในลิสต์เนี่ยอยากลองชิมอันนี้ที่สุดแล้วฟฟฟฟ
      สองหนุ่มเจออะไรแย่ๆมาเยอะ พอได้แฮปปี้กัน เราเองก็แฮปปี้ตามค่ะฮืออออ ////
      เคมีหนุ่มหมาใหญ่ใจดีกับกรัมปี้แคทแต่แอบหวานเนี่ยดีจีจีเลอข่าาาา
      สุขสันต์วันปีใหม่ค่ะ รอ สคส. นะคะ ❤

      Like

  13. โอ้ยยยยยยยยยยย ตรัยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย น่ารักมากกกกกกกกกฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟ
    สตีฟอบอุ่นโรแมนติกมากแงงงงงงงงงงงงงง แบใส่ใจสุดๆ /เขินแทนบัคกี้ /ทำไม
    นึกภาพบัคกี้เอาแขนกลทุบแคนดี้ละโคดน่าย้ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

    Like

    • รู้สึกดีมากค่ะเวลาคิดภาพบัคกี้มีชีวิตดีๆ ไม่ต้องฆ่าใคร ฮือออออ //กอด
      กะตีฟอ่อนโยนช่างเหมาะกับกรัมปี้แรคคูนเหลือเกินฟฟฟฟฟฟ

      Like

  14. ขอบคุณนะคะ ฟิคน่ารักมากๆ เลย รักคู่นี้มากเลยค่ะ
    ตอนทุบแคนดี้น่ารักสุดๆ อ่านแล้วยิ้มตามเลยค่ะ ช่วยให้ลืมวันแย่ๆ ขอบคุณจริงๆ

    Like

  15. อบอุ่นปนหวานมากค่ะ โอยย น่ารักกกกกก
    ชอบการแสดงออกอย่างตรงไปตรงมาของทั้งคู่ ตรงเข้าไปจูบนั่นมันฟกฟวสกฟฟ
    แล้วก็บัคกี้ใช้แขนเหล็กทุบแคนดี้นึกภาพแล้วน่ารักมากกกค่ะฟฟ

    Like

    • สตัคกี้ที่แฮปปี้นี่มันชวนให้ปริ่มมากๆจริงๆค่ะฮือออออ
      ผ่านเรื่องแย่ๆมาเยอะ มีความสุขกันเถอะนะฟฟฟ
      ขอบคุณที่ติดตามค่ะ สุขสันต์วันปีใหม่นะคะ

      Like

  16. ดีใจจังเลยที่คุณทิพย์จับคู่นี้มาลงเซ็ทคุกกี้ เราชอบคู่นี้เหมือนกันค่ะ
    น่ารัก อบอุ่น เต็มไปด้วยความทรงจำและความสัมพันธ์ที่แสนวิเศษ

    สตีฟอบอุ่นเหมือนที่เคย ดูแลเอาใจใส่เสมอ
    หัวใจที่หลงลืมของบัคกี้ยังไงก็ต้องอ่อนลง
    มันน่ารักมากเลยค่ะคุณทิพย์ อ่านแล้วมีความสุข
    ยิ้มอิ่มเอมใจได้ทั้งเรื่องเลย

    ขอบคุณสำหรับฟิคดีๆนะคะ สวัสดีปีใหม่ล่วงหน้าค่ะ

    Like

  17. คาวาอี้เน้~~~~~
    บัคกี้ใช้แขนกลทุบลูกอมเพื่อทำขนม
    …ไม่มีอะไรมากกว่านั้น…
    //แม่คะ…หนูอยากได้พี่เขา
    //โมเม้นท์นี้ฆ่าเราได้ค่ะ แงงงง
    ฟีลคู่ชีวิตมากๆ แง้~~~ประคับประคองกันไปย์
    ปู่สตีฟช่างเป็นผช.อบอุ่น
    โพสต์อิตอีก แง่มมมมม
    น่าร้ากกกกกกกกกกก
    ขอบคุณสำหรับฟิคอบอุุ่นหัวใจและสวัสดีปีใหม่ล่วงหน้านะคะ

    Like

    • สองคนนี้รักกันแบบเนิบๆมั่นคงมากค่ะฮืออออ
      ชอบมากเลย มันซึ้งมากๆเลยค่ะสำหรับเรา
      ขอบคุณที่ติดตามค่ะ สุขสันต์วันปีใหม่นะคะ

      Like

  18. ทำไมนึกถึง gone girl /โดนตบ คนละอารมณ์ละคะอิบร้า

    ยย้ายเข้ามาอยู่ด้วยกันแบบคืออะไรรรรรรรรรรรร ไรไรไรไไร สตีฟทำขนมด้วยย นึกภาพตามแล้วมันมุ้งมิ้งน่ารักโมเอ่มากๆค่ะ ฮืแออว จูบนั่นอีกฟหดดาวงหก //เขินมากๆ

    เซ็ตนี้อ่านแช้วอบอุ่นหัวจัยมักๆๆๆๆ เหมือนได้หนีคงามจริงเลยค่ะ /ลอย
    ยังอ่านของเชริคไม่จบเลยข่ะฟฟฟฟว่าจะอ่านหลายทีแล้ว //ไถ่ตัวเข้าร้านคุ้กกี้

    Like

  19. แงงงงง พี่ทิพย์มันน่ารีกโรแมนติกอบอุ่นแบบละมุ่นๆอ่ะคะ
    ช่วยกันค่อยๆประคับประคองความรักไปพร้อมกันนน
    สองคนนี้ผ่านอะไรมาเยอะ เห็นรับรู้อะไรมาเยอะ ตั้งเจ็ดสิบปีแหนะถถถถถถถถถถ

    Like

  20. นอกจากจะหอมช็อคโกแลตแล้ว ฟิคเรื่องนี้ยังหอมกลิ่นความผูกพันเอามากๆด้วยค่ะ ^^

    ผ่านร้อนผ่านหนาวมาด้วยกันแล้วก็ดูแลอยู่เคียงข้างกันและกัน
    คุ้กกี้ชิ้นนี้ให้อารมณ์แบบ…ไม่หวือหวาแต่อบอุ่นและมั่นคง เป็นคู่ชีวิต คุณตากับคุณยาย อะไรทำนองเนี้ยเลยค่ะกรี๊ซซซซ >w<

    เราประทับใจโพสต์อิทมาก ดูเรียบง่ายและโบราณสมเป็นปู่สตีฟดี ฮิฮิฮิ (//โดนกัปตันเอากล้ามนมตบหน้า)

    ขอบคุณสำหรับฟิคหวานๆเซ็ตนี้นะคะคุณทิพย์ ฟินไปถึงดาวอังคาร คุ้กกี้ของคุณทิพย์กลายเป็นขนมที่เราเสพย์ติดไปซะแล้ว นั่งรอหน้าคอมทุกคืนเลยค่ะ (//ทำลิ้นห้อย)

    Like

  21. ฉะตีฟฟฟฟฟฟฟ คุณปู่งุ้งงิ้งน่ารักกกก
    วิธีแปะโพสอิทน่ะ เราก็เคยทำนะคะ
    รู้สึกว่ามันแสดงออกถึงความใส่ใจได้ง่ายๆ
    แล้วคนรับก็มีความสุขด้วย //ท่านแม่ยิ้มทั้งวันเลยค่ะ
    บัคกี้~ จริงๆแล้วแขนกลของนายมีไว้บดลูกอมสินะ
    คุณปู่นี่อดทนมากค่ะ ถึงบัคกี้จะหายไป ก็ไปตามจนเจอทุกครั้ง
    บัคกี้ก็~ ‘สิ่งที่จะทำให้เขาไปจากเจ้าตัวอีกครั้งไม่มีวันจะใช่ความต้องการของตัวเขาเอง’ ฮืออออ นี่มันแปลง่ายๆว่า’อยากอยู่ด้วยกัน’สินะคะ เป็นความคิดง่ายๆตรงๆที่โรแมนซ์มากค่ะ
    ชอบความตรงไปตรงมาของคู่นี้จังเลยค่ะ
    ขอบคุณสำหรับฟิคค่ะ

    Like

  22. น่ารักฝุดๆ เพราะอีกฝ่ายจำไม่ค่อยได้เลยใช้โพสอิท คือแบบ..ใส่ใจอ่ะ น่าร๊ากกก

    หนีบ่อยจนกลัวเข้าใจผิดว่าไม่ได้ตั้งใจก็ยังบอกสิน่า .. อยากอยู่ด้วยก็บอกไปตรงๆนะบัคกี้ 555555

    กัปตันโดนรุกก่อนนี่เงิบเลยครัช ไปต่อไม่ถูกทีเดียว แต่คนรุกก็ไม่ทนเหมือนกัน ทำเองเขินเอง #จิกมือ5555555

    ชอบตรงที่เอาแขนกลที่ดูน่ากลัวมาทำให้มันมุ้งมิ้งอ่ะค่ะ ทุบขนม 5555555555

    ขอบคุณสำหรับฟิคนะคะ ^^

    Like

    • บัคกี้ควรมีชีวิตที่สุขสงบกับสตีฟค่ะฮืออออ พอกันทีกับความดราม่า O<—-<
      ขอบคุณที่ติดตามค่ะ สุขสันต์วันปีใหม่นะคะ

      Like

  23. อ่านแล้วยิ้มทะลัก แงงงงงงงงงงง ยิ่งตอนทำขนมด้วยกันนี่มันฟรุ้งฟริ้งมากเลยค่ะ
    เขียนข้อความให้กัน โรแมนติกสุดๆ

    Like

    • หนุ่มๆควรได้อยู่กันอย่างสุขสงบค่ะ เจอเรื่องร้ายๆมาพอแล้ว
      สุขสันต์วันปีใหม่นะคะ ขอบคุณที่ติดตามค่ะ

      Like

  24. แงงงง ความดีงามนี้มันอะไรกันนน อะไรกันคะะะะะ
    สตีฟอบอุ่น น่ารักมากๆเลย ส่วนบัคกี้ก็มุ้งมิ้ง น่าเอ็นดู
    เป็นฟิคที่อ่านแล้วต้องยิ้มตามทั้งเรื่องเลยค่ะ ฮือๆ รักก ❤

    Like

  25. ดีจังเลยค่ะ ฮืออ ทำไมเราเพิ่งมาเห็นนะ มันดีมากๆๆๆจริงๆ ชอบภาษาและลูกเล่นที่ใช้เขียนมากเลยค่ะ เก่งจังเลย มันหวานแบบเงียบๆเอื่อยๆ มีบรรยากาศอบอุ่นลอยอยู่ด้วย ชอบมากเลย ภาษาสวยจริงๆนะคะขอบอกอีกรอบ รอติดตามผลงานดีๆแบบนี้อยู่นะ ขอบคุณมากค่ะ

    Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s