[TaronColin Fic] 5 Times You Ruined My Roses and 1 Time You Didn’t (1)

 
 
 
5 Times You Ruined My Roses and 1 Time You Didn’t
TaronColin or Firtherton fanfiction by Tippuri~ii* 
 

 

    
 

 
 

Pairing:  Taron Egerton x Colin Firth 

Type: AU fanfiction

 
 

 

 * แฟนฟิคชั่นเเรื่องนี้เป็นเพียงจินตนาการของไรเตอร์และแต่งขึ้นเพื่อความบันเทิง ไม่มีความเกี่ยวข้องกับบุคคล สถานที่ หรือเหตุการณ์จริงใดๆ ทั้งสิ้น และแฟนฟิคชั่นเรื่องนี้เป็นแฟนฟิคชั่น BL…ถ้าใครไม่ชอบแนะนำให้ปิดค่ะ *

 

 

 

REMARK: ฟีลลิ่งฟิคคงราวๆเพลงนี้ค่ะฟฟฟฟ => Hey Na Na by Katie Herzig (listen)

 
************************************
 
 
 
Chapter 1
 
 
 
 
 
 
 
 
 

สิ่งที่คอลิน เฟิร์ธภูมิใจที่สุดในสวนของบ้านก็คือพุ่มกุหลาบ

 

 

 

 

 

พวกมันไม่ใช่กุหลายสายพันธุ์หายากบอบบางอะไรหรอก อันที่จริง กุหลาบพวกนี้คือกุหลาบสมบุกสมบันที่ทุกบ้านปลูกไว้เพื่อแทนรั้วกั้นเขตจากฟุตบาธด้วยซ้ำ ความคิดที่เห็นได้ชัดว่าเจ้าของบ้านคนก่อนหน้าคอลินก็ทำตามด้วย แต่เขาก็ไม่ได้คิดจะบ่นอะไรหรอก เพราะกลับเป็นพุ่มกุหลาบพวกนี้นี่เองที่บานชูช่อสวยที่สุดจากบรรดาต้นไม้ที่ปลูกไว้ทั้งๆ ที่ไม่ได้ตัดแต่งอะไรมากมายเลย ทำให้บ้านดูสดชื่นมีสีสันขึ้นมาพอตัว

 

 

 

 

 

นั่นจึงทำให้ภาพที่เห็นตอนตื่นมาหยิบหนังสือพิมพ์ของเช้าวันหนึ่งเป็นอะไรที่หยุดคอลินไว้ตรงหน้าประตูอย่างชะงัดที่สุด

 

 

 

 

 

พุ่มกุหลาบพุ่มแรกนั้นเป็นพุ่มที่กำลังมีดอกตูม เดาได้ว่าคงจะบานในอีกไม่กี่วัน…แต่นั่นก็คงเป็นอนาคตที่จะไม่มีทางเกิดขึ้นแล้ว เพราะในตอนนี้…พุ่มกุหลาบได้แบนยุบลงไปแนบพื้นทั้งกอด้วยน้ำหนักอันไม่พึงประสงค์

 

 

 

 

 

…ซึ่งน้ำหนักที่ว่านี้ก็คือหนุ่มน้อยคนหนึ่งที่กำลังหลับแบบหมดสภาพนั่นเอง

 

 

 

 

 

โชคดีที่คอลินไม่ได้ถือถ้วยชาติดมือออกมาด้วย เพราะคงจะได้ปล่อยมันตกลงพื้นแน่ๆ ด้วยภาพที่เห็น…เขารีบสาวเท้ามาจนยืนข้างๆ พุ่มกุหลาบเคราะห์ร้ายและบุคคลผู้ปลิดชีพมัน โล่งใจนิดหน่อยที่เห็นว่าหนุ่มน้อยยังหายใจฟี้ๆ…เรือนผมสีน้ำตาลนั่นยุ่งเหยิงเหมือนไปผจญพายุมา และก็มีกลิ่นเครื่องดื่มมึนเมาหลากประเภทโชยออกมาจากทั้งตัว

 

 

 

 

 

เยี่ยม เขาอธิษฐานขอเช้าวันหยุดอันสงบสุข…แล้วฟ้าก็ส่งเด็กเมาค้างมาหลับทับต้นไม้มาให้… 

 

 

 

 

 

คอลินส่งเสียงครางแบบอยากจะบ้าตายออกมาเบาๆ…ใจนึงก็อยากจะปล่อยให้ไอ้หนุ่มนี่สร่างเมาแล้วตื่นเอง แต่ก็รู้ว่าเพื่อนบ้านคงได้มีการแตกตื่นและเรียกตำรวจแน่ถ้าเห็น เขาเลยได้แต่ถอนหายใจซ้ำอีกรอบ แล้วก็เอื้อมมือไปจับลงบนบ่าทั้งสองข้างของเจ้าเด็กนี่แล้วพยุงร่างเจ้าตัวขึ้นมา

 

 

 

 

 

 

**

 

 

 

แทรอน เอเจอร์ตันได้สติด้วยฝอยน้ำมากมายที่เย็นเฉียบสุดขั้วหัวใจ

 

 

 

 

 

ความทรงจำสุดท้ายจากเมื่อคืนคืองานปาร์ตี้สละโสดของเพื่อนร่วมรุ่นสมัยไฮสคูล ซึ่งหนุ่มๆ ทั้งกลุ่มก็ตกลงใจกันว่าจะทำตามหนังเรื่อง The World’s End ของเอ็ดการ์ ไรต์ด้วยการตะลุยเที่ยวทุกผับและบาร์ที่อยู่ในย่านนี้ ทำให้สติยิ่งลดลงตามจำนวนการแวะเวียนผับและบาร์ที่เพิ่มขึ้น…แทรอนนึกไม่ออกด้วยซ้ำว่าตนกลับมาถึงถนนเส้นหน้าบ้านนี้ได้อย่างไร แต่เขาพอจะจำได้รางๆ ว่าตนไขกุญแจเท่าไหร่ก็เปิดประตูบ้านไม่ได้ สุดท้ายเลยหลับไปบนอะไรสักอย่างที่สมองในตอนนั้นคิดว่าเป็นที่นอนที่ดี

 

 

 

 

 

แต่จากอาการเจ็บจี๊ดๆ เหมือนโดนหนามทิ่มไปทั้งหน้าตอนนี้…เห็นได้ชัดว่าสมองในตอนนั้นของเขานั่นเป็นสมองที่บัดซบสิ้นดี

 

 

 

 

 

“โอ้ ตื่นแล้วสินะ?” คำพูดห้วนๆ ปนเสียดสีลอยมาให้ได้ยิน…แต่กลับฟังแล้วไม่ได้ชวนให้โกรธเท่าไหร่เลยด้วยความนุ่มนวลของน้ำเสียงผู้พูด “ตื่นแล้วก็ดี กลับบ้านกลับช่องไปได้แล้ว”

 

 

 

 

 

ดวงตาสีเทาค่อยๆ ลืมขึ้น รับภาพตรงหน้าเข้าไป…ลุงในชุดเสื้อคลุมทับชุดนอนคนหนึ่งกำลังยืนค้ำศีรษะเขาอยู่ ผมสีดำปนเทานั่นยุ่งเหยิงแบบคนเพิ่งตื่นนอน และแทรอนก็สังหรณ์ใจอย่างประหลาดว่าฝักบัวในมือเจ้าตัวคงมีความเกี่ยวพันกับการที่เขานอนแบ็บอยู่บนพื้นกระเบื้องและมีน้ำเปียกชุ่มหยดติ๋งๆ ไปทั่วหน้าอยู่แบบนี้แน่ๆ เลย

 

 

 

 

 

หนุ่มน้อยพยายามค่อยๆ หยัดตัวขึ้น “อะไร…นี่สิบ้านผม…”

 

 

 

 

 

“เธอยังเมาค้างอยู่อีกรึไง?” คุณลุงหัวเราะออกมา เห็นได้ชัดว่ารู้สึกขันๆ อย่างจริงใจ “นี่มันบ้านฉัน…เธอมาหลับอยู่ตรงริมรั้วหรอกเถอะ”

 

 

 

 

 

มิน่าล่ะ…กุญแจถึงไขไม่ได้… 

 

 

 

 

 

ในตอนมีสติ แทรอนยังจำบ้านตัวเองไม่ค่อยได้เลยตามประสาคนเพิ่งย้ายเข้ามาในละแวกนี้ เพราะฉะนั้นไม่ต้องคาดหวังกับตอนที่เมาเละเลย…หนุ่มน้อยรู้สึกอายจนหน้าร้อน รีบจะลุกขึ้นยืน…แต่ด้วยพื้นที่ลื่นและร่างกายที่ยังไม่พ้นฤทธิ์แอลกอฮอล์ แทรอนจึงแทบจะล้มลงไปอีกรอบ…เกือบดึงให้คุณลุงตรงหน้าตนล้มตามลงมาด้วยเมื่ออีกฝ่ายขยับเข้ามาช่วยพยุงตามสัญชาตญาณ

 

 

 

 

 

ระยะห่างที่จู่ๆ ก็หายไปทำให้แทรอนรู้สึกตลกๆ พิกล…ความรู้สึกตลกๆ แบบเดียวกับตอนที่เขาได้เห็นว่าดวงตาของคนที่ตัวเองกอดอยู่เป็นสีน้ำตาลลึกล้ำและเจ้าตัวก็หอมกลิ่นชาจางๆ

 

 

 

 

 

หนุ่มน้อยได้สติในเสี้ยววินาทีถัดมา รีบคลายอ้อมแขนแล้วพึมพำ “โทษทีครับ…”

 

 

 

 

 

“ไม่เป็นไรหรอก…” อีกฝ่ายขยับถอยๆ ไป จัดเสื้อคลุมของตัวเอง “เอ่อ…”

 

 

 

 

 

“แทรอน” เขาตอบให้ ยื่นมือออกไป “แทรอน เอเจอร์ตัน”

 

 

 

 

 

คุณลุงพยักหน้า จับมือตอบ “ยินดีที่ได้รู้จัก ฉันคอลิน…คอลิน เฟิร์ธ”

 

 

 

 

 

แทนที่จะรีบๆ ไล่ให้เขากลับบ้านจริงๆ…คุณเจ้าบ้านกลับเสนอกาแฟให้แทรอนแก้อาการเมาค้าง และโบกมือเป็นเชิงว่าไม่ต้องคิดมากตอนที่เขาถามว่าตนก่อความเสียหายอะไรตอนไม่ได้สติหรือเปล่า

 
 
 
 
 
 
 
 
 
ความใจดีของคอลินทำให้แทรอนรู้สึกอับอายขายขี้หน้าตัวเองชะมัด…ความรู้สึกที่ยิ่งเพิ่มเป็นสิบล้านเท่าตัวตอนที่หนุ่มน้อยออกมาพบพุ่มกุหลาบที่แบนแต๊ดแต๋ตรงริมเขตสนามของตัวบ้าน
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
tbc.(เหรอ?????)
 
*********************************
 
 
 
อูอาห์ ฉันเขียนอะไรออกมาน่ะ……….
 
 
 
 
เราไม่ได้ป่วยสูทออกมาเยอะแยะอะไรค่ะ เพราะดูช้ากว่าคนอื่น แต่เทียบกันแล้ว ป่วยคู่นอกจอกว่าในจอชอบกลค่ะฟฟฟฟฟฟฟฟฟ เพราะเราชอบเคมีลุงมุ้งมิ้งใจดีกับหนุ่มหมาน้อยแบบคอลินกับแทรอนมากเลยค่ะงื้ออออ ไม่ค่อยได้ตามข่าวแบบอัพเดทสุดๆแต่ส่วนใหญ่ที่ได้ฟังคือเราอยากกลิ้งๆๆๆๆกับพื้นมากค่ะ งี่เง่าอ้ะฮือๆๆๆๆ เกลียดดดดด //ดีดดิ้น
 
 
 
 
แล้วจู่ๆวันนี้ก็ได้พล็อตนี้วาบในหัวขึ้นมาค่ะ นิมิตรฟิคนี่มีจริงจรืงๆนะคะฟฟฟฟฟ เลยรีบมาเขียนเก็บไว้แห่กๆๆๆๆ เป็นฟิคไร้อนาคตอีกเรื่องอีกแล้วววว TvT
 
 
 
 
ขอบคุณที่อดทนกับเรานะคะฟฟฟฟฟ
 
 
 
 
ทิพย์เองค่ะ
 
 
Advertisements

16 responses to “[TaronColin Fic] 5 Times You Ruined My Roses and 1 Time You Didn’t (1)

  1. โอย นึกว่าจะไม่มีฟิคคู่นี้ให้อ่านแล้ว แงๆๆ ลุงคอลินมุ้งมิ้งกับดงกุหลาบของลุง ฮรือออ เหมาะมากเลยค่ะ แง~~ สาวน้อยในคราบคุณลุงชัดๆ แล้วนี่อิลูกหมาทารอนก็เมาซะ…ตอนลุงเจอนี่มันเหมือนเจอลูกหมาข้างถนนไร้บ้านมากค่ะ 55555555
    ขอตอนต่อ แง~

    Like

  2. อ่านไปก็แอบกรี๊ดๆในใจไปด้วย
    น่ารักมากเลยค่ะ แล้วก็อ่านจบอย่างรวดเร็ว
    บรรยากาศเรื่องนี้มันดีมากเลย หวังว่าจะมีตอนหน้านะคะ
    ติดตามเสมอค่ะ

    Like

  3. แก้วชาในมือสั่น…./โอ้ยยยยย อะไรจะมุ้งมิ้งแบบนี้นนนนน เห็นภาพเลยฟฟฟฟฟ หนุ่มแทรอนเมาเปะปะไขรั้วไม่ออกนอนทับกอกุหลาบแม่ม เช้ามลุงมาเดินมาหยิบหนังสือพิมพ์เจอหมาน้อยนอนหนามตำหน้าแงงงงง น่ารักกก (??) สติหลุดแล้วคอมเม้นงงมากขอโทษนะคะ;—;

    Like

  4. โอ้ยพี่ทิพย:™\_€โแ้ยฟๆๆไาดาดาดสดา วือออ น้องอยากอ่านฟิคคู่นี้มานานแล้วว ต่อค่ะ เข็นต่อไป //พัดวีบีบนวดพี่แบบรัวๆ

    ชอบหมาน้อยอ้อนคุณลุงมุ้งมิ้งเหมือนกันค่ะ โอ้ยหัวใจชุ่มชื้นนฮือออออออ

    Like

  5. เราป่วยสูทททท 5555

    คุณทิพทำเราฟินอีกแล้ววววว ชอบเวลาสองคนนี้อยู่ด้วยกันนอกจอจริงๆค่ะ หนูแทป่วยลุงมากๆ

    Like

  6. เอื่อเหื้อ.. /เขวี้ยงกลีบกุหลาบใส่พี่ทิพย์/ ฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟ ไม่คิดว่าว่าว่าว่าพี่ทิพย์จะแต่งคู่นี้ มั่ยๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ แฮ่กๆๆๆๆๆๆๆ /ตอนนี้ป่วยคู่นี้มากค่ะ แต่หาพวกฟิคอ่านยากจริมๆ/ กลับมาต่อนะคะได้โปรดดดดดดด T^T

    Like

  7. โอยพี่ทิพย์คะะะะะ /กินน้ำไปอ่านไปรู้ตัวอีกทีนี่หลอดขาดไปแล้ว/

    นี่มันนั่ลลั้คคคคคคฮือออออๆๆๆๆ /ตาย/ นึกภาพนุ้งแทรอนนอนเมาทับพุ่มกุหลาบแล้วลุงคอลินในสภาพเพิ่งตื่นเปิดมาเจอนี่มัน แงงงงงงงง /ตายอีก/ ขอให้พี่ทิพย์เกิดนิมิตรแบบนี้บ่อยๆนะคะ แงงแงแงแงงงงง /ตายรอบสุดท้าย/

    Like

  8. พี่ทิพย์ขาาา คู่นี้นี่มัน ฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟ
    พี่ทิพย์ทำให้เรากลับมาป่วยสูทเลยค่ะแงงงงงงงงงงงงง
    น่าสงสารแทรอนออกนะคะที่ไปนอนบนกุหลาบงั้นหน่ะ เจ็บแย่เลยใช่ไหมอ่ะแก โอ๋ๆๆๆๆๆๆนะ //ว่าไปนั่น ดีแล้วล่ะค่ะ ไม่งั้นคงไม่เจอลุงคอลิน ว๊ายยยยย
    แล้วลุงคอลินคืออัลไลคะ พาคนแปลกหน้าเข้าบ้านได้ไงอ่ะะ ไม่สงวนตั–//ก้านกุหลาบปักหัว
    ดีใจที่พี่ทิพย์แต่งคู่นี้มากเลยค่ะะ หาอ่านยากมากเลยฮืออออออ
    เป็นกำลังใจให้พี่แต่งต่อค่ะะ

    Like

  9. อั่ยยาาาาาา ยังไม่ได้ดูkingsmanแต่ก็เข้าใจเคมีคู่นี้เลยค่ัะะะะะะะ
    ออกแนวแบบฤดูร้อนเลยค่ะ อบอุ่นสดใสแงงงงงงง
    แทรอนนี่แบบ โอยเด็กอ่ะะะะะ
    แอบคิดถึงเจ้าหมาปั๊กค่ะ จะโผล่มามั้ยน้ออออ5555555555
    ส่วนลุงกับกลิ่นชาของลุงและกุหลายของลุงนี่ก๊าวค่ะ
    ประดุจหลุดมาจากความฝันของแฟนเกิร์ลฟฟฟฟฟฟฟฟ
    งานเป็นอมตะต้องมาใช่มั้ยคะลุงงงงงง อิอิอิอิอิ

    Like

  10. ดีใจจจจ ได้อ่านฟิคคู่นี้แล้วววว ตอนแรกคิดว่าพี่ทิพย์จะไม่เขียนคู่นี้ ><

    นึกถึงคุณลุงใจดีที่กรุ่นกลิ่นชานี่แบบบ น่าซบบบบ แพ้สูทมากอ่ะค่ะ ยิ่งฟิคนี้มีกุหลาบแล้วแบบบบบบ อร้ากกก ลุงในฝันนนน55555 เรานึกภาพแบบบรรเจิดมากก ;////;

    โฮ ขอให้มีตอนต่อไปนะคะ มันดีงามมากกก หาฟิคคู่นี้ไม่ค่อยเจอเลยย จะรอตอนต่อไปนะคะ ❤

    Like

  11. อ่านจบแล้วแบบ..ฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟ
    มันก๊าวมากพี่ขาาา ที่อยากไปดูก็เพราะลุงนี่แหละ น่าเสียดายออกโรงไปแล้ว น้องก็ยังไม่ได้ดู(T^T)

    น่ารักมากมายคู่นี้#ขอให้พี่เขียนต่อ#^^

    Like

  12. กำลังรอเลยค่ะว่าจะมีฟิคซ่อนอยู่มุมไหนบ้าง555 ถึงจะไม่ได้เป็นคู่นั้นตรงๆแต่คุณลุงกับหมาน้อยก็น่ารักกกกกกกกก

    Like

  13. “ไม่ค่อยได้ตามข่าวแบบอัพเดทสุดๆแต่ส่วนใหญ่ที่ได้ฟังคือเราอยากกลิ้งๆๆๆๆกับพื้นมากค่ะ” <– น้องทิพได้ยินอะไรมาแชร์ด้วยยย //กลิ้งๆๆๆๆต่อมสูทกำลังโป่งพอง

    น่าเขียนถึงลุงเมอร์ลินบ้างน๊าา ตาหล่อชวนฝันมากมายย //แอร๊ยย

    Like

  14. ฮาาา ชอบ อารมณ์มันชวนมุ้งมิ้งฟรุ้งฟริ้งหวานใส
    ////// เราชอบทั้งคู่ในจอและนอกจอเลยค่ะ
    ขอบคุณสำหรับฟิคน่ารักๆค่าาา ❤

    Like

  15. นี่ก็พึ่งจะมาติ่งเพราะดูช้าเหมือนกันเลย่คะ 55
    ดีใจมีฟิคคู่นี้ด้วย หามาตั้งนานน ขอบคุณนะคะ สนุกมากกเลย

    Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s