{Beautiful Words Prompt}[Skyfall Fic][00Q] You’re Drowning, and I Can’t Stop the Wave

 

 

REMARK: เป็นการลงฟิคตามรีเควสต์ค่ะ(รายละเอียดรีเควสต์>>Beautiful Words Prompt) เราว่ามันน่าสนใจดี เลยอยากลองเล่นดูบ้าง เป็นครั้งแรกเลยที่เปิดรับรีเควสต์ แอบตื่นเต้นค่ะ ฮาาาา 

 

 

 

Basorexia – An overwhelming desire to kiss

(requested by @AmeresLare)

 

 

 

 

 

You’re Drowning, and I Can’t Stop the Wave

 

               

 

 

 

นี่เป็นอีกครั้งที่คำบอกเล่าว่าดับเบิ้ลโอเซเวนไม่มีหัวใจถูกพิสูจน์ว่าเป็นความจริง

               

 

 

 

 

เหตุการณ์ที่สั่นสะเทือนประวัติศาสตร์ของเอ็มไอซิกซ์จบลงด้วยข่าวในหน้าหนังสือพิมพ์…ข่าวคอลัมน์เล็กจนน่าหัวเราะ เรื่องราวบนหน้ากระดาษสีเทาเล่าถึงอุบัติเหตุเพลิงไหม้ที่ลุกลามใหญ่โตในสก็อตแลนด์ ไม่มีการกล่าวถึงสาเหตุหรือรายละเอียดใดๆ มากไปกว่านั้น…ไม่มีคำอธิบายว่าทำไมแค่ไฟถึงสามารถทำให้คฤหาสน์หลังงามพังจนไม่เหลือชิ้นดีเช่นนั้นได้ และที่สำคัญ…ไม่มีชื่อของผู้บาดเจ็บหรือเสียชีวิตถูกระบุเลย

               

 

 

 

 

อำนาจของเอ็มไอซิกซ์ปิดบังเรื่องราวส่วนสำคัญจากสายตาคนนอก…แต่ไม่ใช่กับคนใน เหตุการณ์ที่ฝ่ายพลาธิการถูกตลบหลังจนระบบคอมพิวเตอร์เสียศูนย์เป็นข่าวใหญ่…เพราะอย่างไรเสีย ภารกิจของดับเบิ้ลโอเซเวนก็เป็นสิ่งที่ทุกคนจับตามองเสมอ และเมื่อภารกิจได้รับการยืนยันว่าถูกจัดการเรียบร้อยพร้อมๆ กับที่เอ็มคนเก่าหายตัวไปราวกับไม่เคยมีตัวตน….ไม่ว่าใครก็เดาได้ทั้งนั้นว่ามันคงเกี่ยวพันกับการเข้ามารับตำแหน่งของเอ็มคนใหม่ไม่มากก็น้อย

               

 

 

 

 

สำหรับเอ็มไอซิกซ์แล้ว…การที่จู่ๆ คนคนหนึ่งจะหายไปราวกับไม่เคยรับตำแหน่งนั้นๆ ไม่ใช่เรื่องแปลก ทุกคนจึงยอมรับมัลลอรี กาเรธโดยไร้ข้อกังขาหรือคำแย้งใดๆ…แม้แต่คนที่ดูน่าจะมีปัญหากับเรื่องนี้ที่สุดก็เช่นกัน

               

 

 

 

 

เจมส์ บอนด์มารายงานตัวและรับภารกิจชิ้นแล้วชิ้นเล่าต่อไป การกระทำเรียบนิ่งเหมือนสีหน้าของเจ้าตัว…ดวงตาสีฟ้าใสนั่นไม่แม้แต่จะกระพริบด้วยซ้ำตอนที่ได้ยินชื่อใหม่ที่มาแทนที่ตำแหน่งหัวหน้าของตน

               

 

 

 

 

แล้ววันเวลาก็เคลื่อนคล้อยไป คำว่าเอ็มที่ทุกคนเรียกหาโดนแทนความหมายด้วยบุคคลใหม่อย่างสมบูรณ์

               

 

 

 

 

นี่คงเป็นสิ่งที่สำคัญที่สุดของการเป็นสายลับ…การไม่มีความรู้สึกใดๆ ให้ใคร แม้กระทั่งคนที่ห่วงใยเจ้าตัวมาตลอดก็ตาม

               

 

 

 

 

หนุ่มน้อยหัวหน้าหน่วยพลาธิการก็อยากจะคิดแบบนี้ตามคนอื่นๆ…แต่คิวก็รู้ตัวว่าลึกๆ ในใจแล้วเขาปฏิเสธที่จะเชื่อข้อสรุปนี้ อะไรบางอย่างในใจของเขาแย้ง—ความดื้อดึงอันสงบนิ่ง—ว่าเจมส์ บอนด์มีหัวใจ และมันก็กำลังปริร้าวอย่างเงียบงันจากน้ำหนักของความสูญเสียที่เกิดขึ้น

               

 

 

 

 

แต่เขาก็ไม่เคยมั่นใจว่าตัวเองคิดถูก เพราะสุดท้ายแล้ว…ความสัมพันธ์ของคิวกับบอนด์ก็เป็นแค่เพื่อนร่วมงานที่ทุกบทสนทนามีแต่คำจิกกัดกันเท่านั้นเอง เหตุผลเดียวกันนี้ที่ทำให้หนุ่มน้อยไม่เคยเอ่ยคำปลอบโยนอื่นใดมากไปกว่าตามมารยาท

               

 

 

 

 

มันเป็นวันที่ลอนดอนอยู่ใต้ม่านฝนแต่เช้าที่คิวได้ขึ้นมาที่ดาดฟ้าของอาคารเอ็มไอซิกซ์…โปรแกรมที่เขาต้องเขียนนั้นยุ่งยากกว่าที่คาดไว้ และบรรยากาศอุดอู้ของห้องแล็บก็ทำให้ความคิดยิ่งยุ่งเหยิง ทำให้เมื่อรู้ว่าฝนหยุดตกไปได้สักพักแล้ว…หัวหน้าหน่วยพลาธิการจึงตัดสินใจที่จะจรดปลายเท้าที่ขั้นบันไดไปสู่ดาดฟ้า เขาต้องการทิวทัศน์แปลกใหม่ในการรวบรวมสมาธิ

               

 

 

 

 

ท้องฟ้ายังคงเป็นสีเทาอ่อนจางอยู่ด้วยเมฆฝนที่ยังไม่จากไป…นั่นจึงทำให้ร่างสูงโปร่งในเสื้อโค้ทตัวยาวสีดำสนิทยิ่งเป็นภาพอันเด่นชัด ตัดกับท้องฟ้าสีหม่นและเหล่าหลังคาอาคารสีซีดรอบด้าน…เงาร่างที่คิวจำได้ก่อนที่เจ้าตัวจะหันมาเสียอีก

               

 

 

 

 

“ดับเบิ้ลโอเซเวน?”

               

 

 

 

 

เจ้าของรหัสหันมา ดวงตาสีฟ้าใสตอนนี้กลับเฉยเมยไร้ประกายใด

               

 

 

 

 

สีฟ้าที่ทำให้คิวคิดถึงการร้องไห้จนไม่เหลือน้ำตา

               

 

 

 

 

เขาค่อยๆ ก้าวเข้าไปหาอีกฝ่าย ถามเสียงเรียบ…หากไม่แข็งกร้าว “คุณไม่เป็นอะไรใช่ไหม?”

               

 

 

 

 

คำถามนี้ทำให้บอนด์หัวเราะเหยียดๆ ออกมาสั้นๆ…ส่ายหน้าเล็กน้อย “การเสียใจภายหลังไม่ใช่เรื่องที่พวกเรารู้สึกกัน”

               

 

 

 

 

เป็นคำตอบที่ไม่ได้ให้ความกระจ่างเลย แต่คิวก็จำได้ว่ามันเป็นประโยคจากปากของใคร

           

 

 

 

 

…เอ็มคนเก่า

           

 

 

 

 

และก่อนที่จะรู้ตัว คิวก็เปล่งเสียงออกไปแล้ว

               

 

 

 

 

“ไม่เป็นไรหรอก”

               

 

 

 

 

โดยไม่รู้ตัวเช่นกัน…ปลายเท้าก้าวเข้าไปหาอีกนิด

               

 

 

 

 

“มันไม่เป็นไรที่คุณจะรู้สึกอะไรก็ตาม”

 

 

 

 

 

บอนด์คงยืนอยู่ตรงนี้ตั้งแต่ตอนที่ฝนยังไม่หยุด…เพราะวงแขนที่รวบเขาเข้าหาไปในเสี้ยวนาทีถัดมานั้นเปียกปอน มันเป็นอ้อมกอดที่สงบนิ่ง…แต่หนุ่มน้อยก็รู้สึกได้ถึงความแตกร้าวในลมหายใจกับปลายนิ้วที่สั่นระริกของอีกฝ่าย

 

 

 

 

 

และในเสี้ยววินาทีนั้น…คิวก็ตระหนักได้ว่าตนเป็นคนเพียงคนเดียวบนโลกใบนี้ที่รู้ว่าเจมส์ บอนด์มีหัวใจ

 

 

 

 

 

ไม่มีคำพูดใด…บอนด์แค่เพียงกอดเขาเอาไว้ หากสัมผัสที่แน่นหนาและบรรยากาศหนักหน่วงก็บอกคิวได้ดีว่าตอนนี้จิตใจของอีกฝ่ายบอบช้ำเพียงใด

 

 

 

 

 

ไม่มีเหตุผลเลยสักนิด…แต่จู่ๆ คิวก็รู้สึกราวกับว่าความเจ็บปวดนั้นก็เป็นของเขาเองด้วย สองมือขยับขึ้น…ประคองวงหน้าของอีกฝ่ายไว้

 

 

 

 

 

เสียงนุ่มกระซิบถาม…สั่นระริก “คุณต้องการอะไร…เจมส์? บอกผมมาสิ…”

 

 

 

 

 

อะไรก็ได้ทั้งนั้น…อะไรก็ได้ที่จะทำให้แววตาแสนเศร้าหายไปจากนัยน์ตาสีฟ้าใสนั่น…

 

 

 

 

 

คนตรงหน้าไม่ได้เอ่ยคำใด…หรืออาจจะเป็นแค่เพราะเขาไม่ได้ยินเองก็เป็นได้…เพราะในวินาทีนั้น สิ่งเดียวที่คิวรับรู้คือตัวเขาในอ้อมแขนของอีกฝ่ายกับความรู้สึกชั่ววูบบางอย่างในใจตน…รวดเร็วราวประกายไฟ ถ่าโถมราวเกลียวคลื่น…ความรู้สึกโหยหาต้องการอันหาเหตุผลไม่ได้ ความรู้สึกที่ทำให้เขาหยัดตัวขึ้นอีกนิด…ลบเลือนระยะห่างระหว่างกันไปจนสิ้น

 

 

 

 

 

มันเป็นจูบที่เงียบงัน…ทิ้งคิวไว้กับลมหายใจที่ติดขัดเมื่ออีกฝ่ายผละจาก ไม่รู้ว่าตั้งแต่เมื่อไหร่ที่มือของบอนด์ยกขึ้นมาเชยคางของเขาเอาไว้ ปลายนิ้วที่เลื่อนไล้ต่ออีกเล็กน้อยราวกับจะประคองให้มั่นคง…ก่อนที่จะละจากไปเช่นกัน

 

 

 

 

 

ความเงียบทิ้งตัว ไม่มีใครเอ่ยอะไรขึ้นมา…คิวยังคงก้มหน้าอยู่แบบนั้นตลอดชั่วนาทีสั้นๆ นั่น ลมหายใจกลับเป็นจังหวะที่ช้าลงแล้วเมื่ออีกฝ่ายเอ่ยคำลาเบาๆ แล้วเดินออกไปจากดาดฟ้า…แต่หัวใจของหนุ่มน้อยก็ยังคงสั่นระริกเหมือนทั้งมือในตอนนี้ สิ่งที่พาให้คิดถึงสัมผัสสุดท้ายบนกรอบหน้าของตัวเอง

 

 

 

 

 

แต่ปลายนิ้วของบอนด์ไม่ได้สั่นระริกอีกแล้ว

 

 

 

 

 

โดยไม่มีเหตุผล เขารู้สึกว่าสิ่งที่ได้รับรู้นี้ทำให้ใจรู้สึกสงบอย่างประหลาด

 

 

 

 

 

คิวไม่เคยบอกกับบอนด์ต่อมาเลยแม้แต่ครั้งเดียวว่านั่นคือจูบแรกของเขา

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

fin.

 

 

************************************

 

สวัสดีค่ะทุกคน

 

ประเดิมการรีเควสต์ด้วย 00Q…ทีแรกเรากะจะเขียนตาม spectre นะคะ แต่ยังไง๊ยังไงเราก็รับความ ooc บางจุดในภาคนั้นของบอนด์ไม่ได้ค่ะฟฟฟ และเราก็อยากเขียนถึงประเด็นของเอ็มคนเก่าด้วย เลยเลือกภาคสกายฟอลมาเขียนค่ะ เพราะเรามองว่าสำหรับบอนด์แล้ว เอ็มคนเก่านี่เหมือนเป็นครอบครัวของตัวเองเลย จะเทียบเป็นแม่ก็ยังได้ เพราะงั้นการที่เอ็มตายเนี่ยไม่มีทางเป็นเรื่องเล็กๆสำหรับบอนด์แน่นอน เลยอยากเอาประเด็นเรื่องนี้มาเขียนต่อยอดดูค่ะ

 

 

แล้วเรื่องถัดไปจะตามมานะคะ

 

 

 

ทิพย์เอง

 

 

Advertisements

10 responses to “{Beautiful Words Prompt}[Skyfall Fic][00Q] You’re Drowning, and I Can’t Stop the Wave

  1. พี่ทิพย์~~~
    หนูฟินนนน มันละมุ่นละม่อม //ไม่ใช่ ละมุนละไมท่ามกลางความหน่วงๆในใจนิดๆ =.,= แต่ถึงกระนั้น,,, คิวน่ารักมากกก >~< ตอนที่รู้ว่าเป็นคนเดียวที่บอนด์ไว้ใจแสดงความรู้สึกออกมา คือก๊าวใจมั่กๆ ดี๊ดีค่าา

    ปล.ห่างหายจากเวิร์ดเพรสไปนาน TT หนูเพิ่งหาทางออกจากกองชีทและงานอันมากมายได้ค่ะ เป็นกำลังใจให้พี่ทิพย์เสมอ มั๊วะๆๆ

    Like

  2. แงงงงงงง ละมุนละไมแบบร้าวๆ
    กร้าวๆแบบแปลกๆ บอกไม่ถูก แต่ชอบมากเลยค่ะ #จูบอีก

    Like

  3. กอดดดดดดดดดดด แค่กอดก็แน่นแล้วค่ะพี่ทิพย์ ฟฟฟฟฟฟฟ มันหน่วงๆดีจัง เหมือนกับสีหน้านิ่งๆ อารมณ์นิ่งๆของบอนด์ แต่ข้างในนี่สิ โอ่ย ไม่เป็ยไรนะบอนด์นะ คิวอยู่นี่แล้ว /มาหาคิวสิ 5555555

    ชอบคำนี้จังค่ะ เป็นคำที่เห็นความหม่ยแล้วก๊าวใจแปลกๆ 5555 ขอบคุณสำหรับฟิคนะคะ รอคำต่อไปค่าาาา ♡

    Like

  4. คุณทิพย์คะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะ
    มันดีมากเลยค่ะ สัมผัสได้ถึงความห่วงใยของคิว
    กำลังเหนื่อยได้เรื่องนี้ของคุณทิพย์ไปนี่หายเหนื่อยเลยค่ะ
    จะคอยติดตามอยู่เสมอนะคะ

    Like

  5. ฮือออ เป็นการปลอบที่รู้สึกละมุนปนเศร้า แต่ก็ละมุนจังค่ะU///U แสดงความรู้สึกตัวเองออกมาบ้างก็ไม่เป็นไรหรอกเนอะ ยังมีคนรอรับฟังความรู้สึกนั้นอยู่นะบอนด์<3

    Like

  6. งุ้ยยยยยยยยยยยยย

    คิวคนคิวท์ที่ยังติดจะกล้าๆกลัวๆ กับคุณเอเจนท์ที่ซ่อนใจพังๆเอาไว้
    เป็นความหน่วงที่ปนกับความหวานๆขมๆได้พอดีเลยค่ะ

    Like

  7. มันดีงามมากกกกก แง้งงงง //ฉีกหมอนขาดกระจุย
    จูบแรกด้วยยยย อร๊ายยยยยยยยย ชอบภาษามากๆสวยสุดๆ

    Like

  8. คิวดูเป็นหนุ่มน้อยขี้สงสารไปเลยอ้ะะะะ ฮือออออ น่ารักอ่ะพี่ทิพย์ ขอบคุณสำหรับฟิคดีๆนะคะะะะะ

    Like

  9. ;;v;; ละมุนมากเลยค่ะ
    ฮือ ภาคสกายฟอลตอนเอ็มตายนี่ทำลายตับมากเลยค่ะ
    ชอบที่คิวมองเห็นแล้วตามมาปลอบ ดีงามมากเลยค่ะ

    Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s