[Yuri!!! On Ice Fic][YuriYuri] No Distance Could Ever Make That Untrue

 
 
 
No Distance Could Ever Make That Untrue
ユーリ!!! on ICE fanfiction by Tippuri~ii* 
 

 

    
 

 
 
Pairing: Yuri Plisetsky x Yuri Katsuki
Fandom: ユーリ!!! on ICE
 
 
 
 
 
 

 * แฟนฟิคชั่นเเรื่องนี้เป็นเพียงจินตนาการของไรเตอร์และแต่งขึ้นเพื่อความบันเทิง ไม่มีความเกี่ยวข้องกับบุคคล สถานที่ หรือเหตุการณ์จริงใดๆ ทั้งสิ้น และแฟนฟิคชั่นเรื่องนี้เป็นแฟนฟิคชั่น BL…ถ้าใครไม่ชอบแนะนำให้ปิดค่ะ *

 

 

********************************
 
noteที่ไม่ได้ช่วยอะไรเท่าไหร่:
 
#ว่าแต่ชิปนี้ชื่ออะไรน่ะ #yuriyuri? #ไม่รู้อ่ะแต่เขียนมาแล้วถถถ #yurionice #ยูริโอะโตมาเมะยูริแน่
 
 
********************************
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

เสียงออดดังก้องทั่วสถานีบอกให้รู้ว่ารถไฟสายที่รออยู่มาถึงชานชาลาแล้ว

 
 
 
 
 
 
คัตสึกิ ยูริ ชายหนุ่มวัยยี่สิบห้าปีลุกขึ้นยืน หันไปเรียกหนุ่มน้อยผมทองวัยสิบเจ็ดปีที่ยังคงกดมือถือเล่นแบบไม่สนใจโลกใบนี้ด้วยเสียงอ่อนใจ 
 
 
 
 
 
 
“ยูริโอะ ลุกเร็ว…รถไฟมาแล้วนะ”
 
 
 
 
 
 
หนุ่มน้อยชาวรัสเซียช้อนตาขึ้นมา แยกเขี้ยวนิดๆ ปนมองดุๆ อย่างทุกที เรือนผมสีสว่างที่ตอนนี้ยาวเลยต้นคอมาแล้วถูกมัดไว้เป็นปอยหางม้ายุ่งๆ “รีบอะไรนักหนา รถมันจะจอดรอตั้งสิบนาที”
 
 
 
 
 
 
ด้วยนิสัยใจเย็นและอายุที่มากกว่า ยูริจึงได้แต่ถอนหายใจ รู้ว่าตนคงทำอะไรไม่ได้นอกจากทรุดตัวกลับไปนั่งแล้วรอให้อีกฝ่ายเล่นมือถือจนพอใจไปเอง…ชายหนุ่มรู้ตัวว่าควรโมโหสักหน่อย แต่ก็รู้ดีพอๆ กันว่าถึงจะทำหน้าตาเบื่อโลกราวกับไม่ได้อยากจะมานั่งข้างๆ เขาตรงนี้เลยสักนิด แต่ทันทีที่ยูริ พรีเซตสกี้มีเวลาว่างจากการฝึกซ้อมหรือการแข่งขันที่จัดขึ้นที่ใดก็ตามบนโลกใบนี้ หนุ่มน้อยผมทองก็จะโผล่มายืนอยู่ตรงหน้าบ้านของเขาในวันต่อมา ข้ออ้างไม่เคยซ้ำกันเลยว่าทำไมเจ้าตัวถึงต้องมีธุระที่คิวชูก็จริง แต่ทุกครั้งที่อีกฝ่ายเอ่ยข้ออ้างเหล่านั้น…ยูริโอะจะมีสีแดงจางๆ บนผิวแก้มเสมอ
 
 
 
 
 
 
ยูริไม่เคยถาม แต่ก็ไม่เคยปฏิเสธการบุกรุกเข้าโรงแรมมาแบบเอาแต่ใจของอีกฝ่ายเหมือนกัน
 
 
 
 
 
 
เรื่องนี้…เกิดมาเป็นปีๆ แล้วเหรอเนี่ย?
 
 
 
 
 
 
ยูริเพิ่งตระหนักได้เอาในนาทีนั้น ซึ่งทำให้ดวงตาสีเข้มเลื่อนไปมองคนข้างตัว…ยูริโอะยังคงมีมาดหน้าบึ้งแถมโวยวายจิกกัดเหมือนแมวเจ้าอารมณ์เหมือนเดิม แต่ร่างผอมบางในวันวานตอนนี้สูงโปร่งและสง่างามไปด้วยท่าทางของนักสเก็ตแนวหน้าแล้ว ท่อนแขนที่เคยเหมือนกิ่งไม้ลู่ลมบัดนี้แข็งแรงด้วยกล้ามเนื้อ เส้นผมที่ยาวจนมัดขึ้นได้ควรจะส่งให้หน้าดูหวาน…แต่ยูริกลับรู้สึกว่าทรงผมนี้กลับทำให้หนุ่มน้อยดูเท่เสียมากกว่า
 
 
 
 
 
 
แต่ก็อาจจะเพราะเจ้าตัวชอบทำแต่สีหน้าหงิดๆ กับแต่งตัวเหมือนแยงกี้ด้วยล่ะนะ…
 
 
 
 
 
 
แปลกดีเหมือนกันที่เขาคิดเรื่องราวได้ตั้งมากมายในเวลาแค่สามนาที ยูริพูดขึ้นมาอีกครั้ง “ยูริโอะ ขึ้นไปเล่นมือถือบนรถไฟเถอะน่า ถ้าตกรถขึ้นมา ฉันไม่ช่วยนะบอกไว้ก่อน”
 
 
 
 
 
 
ยูริโอะส่งเสียงเฮอะถึงจะยอมเก็บมือถือโดยดี แอบคิดอย่างหงุดหงิดในใจว่าทำไมตัวเองไม่สังเกตเลยว่ายูริดูจะไม่ได้กลัวอะไรตนมาสักพักแล้ว 
 
 
 
 
 
 
ให้ตายเถอะ…ก็เพราะว่าหมอนี่น่ะ…
 
 
 
 
 
 
“…นายอายุยี่สิบห้าแล้วสินะ เจ้าหมู” หนุ่มน้อยขมวดคิ้ว “นายเป็นผู้ใหญ่แล้ว แต่คิดว่าฉันจะฟังนายรึไง?”
 
 
 
 
 
 
ยูริยิ้มละไม “ต่อให้ฉันแก่สักร้อยปี ฉันก็ไม่คิดว่านายจะฟังฉันหรอก”
 
 
 
 
 
 
ยูริโอะหาคำมาโต้ไม่ได้ทันทีเพราะรอยยิ้มโง่ๆ นี่
 
 
 
 
 
 
“ถ้านายเป็นผู้ใหญ่แล้ว…” ยูริแอบงงเล็กน้อยที่จู่ๆ คนพูดก็ก้มหน้าก้มตาลงไปเสียอย่างนั้น “ต่อไป…ต่อไปก็ต้องคิดเรื่องแต่งงานแล้ว…ใช่มั้ย?”
 
 
 
 
 
 
ท่าทางน่างงแล้ว คำพูดไร้ที่มาที่ไปนี้ยิ่งน่างงยิ่งกว่า แต่ยูริก็ไม่คิดอะไรมาก…ชายหนุ่มยักไหล่เท่านั้น พูดอย่างครุ่นคิดนิดๆ
 
 
 
 
 
 
“ถ้าตามปกติแล้วก็คงยังงั้นแหละมั้ง” เพราะมัวแต่ครุ่นคิด เลยไม่ได้สังเกตว่าหนุ่มน้อยผมทองเงยหน้าขึ้นมาทันควัน แววตื่นตระหนกระบายชั่ววูบในดวงตา…หายไปได้ทันเมื่อยูริหัวเราะเบาๆ ตอนหันกลับมามอง “แต่ที่บ้านฉันไม่ได้เครียดอะไรหรอก ฉันเองก็ยังไม่มีใครในใจด้วย ถ้ายุ่งยากจริงๆ ก็คงไปดูตัวล่ะมั้ง”
 
 
 
 
 
 
ออดดังทั่วสถานีอีกครั้ง เสียงประกาศบอกให้รู้ว่าอีกสามนาที รถไฟขบวนนี้จะออกจากชานชาลาแล้ว
 
 
 
 
 
 
“ดูสิ มัวแต่คุยเพลิน” ชายหนุ่มชาวญี่ปุ่นสติแตกเบาๆ ทันที รีบกุลีกุจอหยิบเป้จากม้านั่งขึ้นมาแขวนกึ่งยัดใส่บ่าหนุ่มน้อยผมทอง ยิ้มขำนิดๆ ที่ถึงจะอายุมากกว่าแปดปี…แต่ตอนนี้ตนก็ต้องเงยหน้าแล้วในการยืนคุยกับยูริโอะ “ขึ้นรถได้แล้ว…เดินทางดีๆ ล่ะ อย่าไปทำใครร้องไห้เยอะนักนะรู้มั้ย…แล้วฉันจะคอยดูถ่ายทอดสดที่นายแข่งตลอดเลยนะ”
 
 
 
 
 
 
(การดูถ่ายทอดสดเป็นเรื่องที่ทำมาเป็นปีๆ แล้วตั้งแต่ตอนที่ยูริโอะโทรทางไกลมาหาแล้วโวยวายสายแทบไหม้เมื่อรู้ว่ายูริไม่ได้อยู่คอยเชียร์)
 
 
 
 
 
 
ยูริโอะพยักหน้าแบบเงียบๆ และว่าง่ายผิดวิสัย แต่ยูริก็ไม่ติดใจอะไร เขาแค่ตบๆ บ่าอีกฝ่ายเบาๆ แล้วกล่าวคำลาอีกที และก็ขยับเตรียมเดินออกมา
 
 
 
 
 
 
หากก็เป็นตอนที่หันหลังนั่นเองที่มือของยูริโดนรั้งจนทั้งร่างหมุนกลับไป…ชายหนุ่มร้องอุทานไม่ทันด้วยซ้ำกับความรวดเร็วจนชวนให้หัวหมุนนี่ รู้สึกว่ามีสัมผัสแข็งแรงโอบรั้งมารอบเอว…รวบตัวเขาเข้าไปหา ปลายนิ้วเย็นๆ ผละจากการกุมมือในตอนแรกมาเป็นจับคางของเขาไว้…น้ำหนักอันนุ่มนวลของริมฝีปากประทับลงมา สัมผัสที่ไม่ค่อยจะนุ่มนวลเท่าไหร่ปนติดจะเอาแต่ใจนิดๆ เสียด้วย…ให้ความรู้สึกเหมือนนิสัยคนที่ขโมยจูบเขาอยู่ไม่มีผิด
 
 
 
 
 
 
ยูริได้แต่กระพริบตาปริบๆ…ในหัวเหมือนมีดอกไม้ไฟพร่างพรายจนคิดอะไรไม่ออก 
 
 
 
 
 
 
“ถะ ถือว่าจองไว้แล้วนะ!” สำหรับคนที่ขโมยจูบคนอื่นตามใจชอบแล้ว ยูริคิดว่ายูริโอะไม่ควรมาเป็นฝ่ายหน้าแดงอย่างสุดขีดเสียเองแบบนี้เท่าไหร่เลย “ห้ามไปดูตัว…ห้ามไปทำแบบนี้กับใคร…”
 
 
 
 
 
 
 
หนุ่มน้อยผมทองดูจะรู้ตัวอยู่เหมือนกันว่าพูดจาไม่ค่อยเป็นประโยคดีๆ เท่าไหร่แล้ว เพราะเจ้าตัวหน้าแดงพรึ่บขึ้นมาอีกระลอก ก่อนจะประกาศคำพูดที่ได้รับการเรียบเรียงแล้วออกมา
 
 
 
 
 
 
“ถือว่าฉันจองนายไว้แล้วนะ! ห้ามไปแต่งงานกับใครที่ไหนทั้งนั้นเลยนะโอเคมั้ย!!”
 
 
 
 
 
 
ว่าจบ…ยูริ พรีเซตสกี้ก็ทำสิ่งที่หนุ่มน้อยวัยสิบเจ็ดทั่วไปคงทำกันหลังจากกึ่งๆ ขอคนที่ตัวเองแอบชอบมาเป็นปีๆ แต่งงาน ซึ่งก็คือการพุ่งฉิวขึ้นรถไฟไปเลยซะงั้น แล้วก็ไปนั่งเอาฮู้ดคลุมหัวพร้อมกระแทกหน้าผากกับพนักเก้าอี้ที่นั่งด้านหน้าเป็นจังหวะเหมือนเข็มนาฬิกา ในหัวมีเพียงประโยคเดียว
 
 
 
 
 
 
ให้ตาย…เขาพูดมันออกไปแล้ว…เขาพูดมันออกไปกับยูริแล้ว…
 
 
 
 
 
 
รถไฟออกจากชานชาลาในหนึ่งนาทีหลังจากที่ยูริโอะพุ่งปราดขึ้นมาบนขบวน และชายหนุ่มชาวญี่ปุ่นไม่ได้โทรตามมา…ซึ่งถึงจะพยายามหลอกตัวเองอย่างลมๆ แล้งๆ เพียงใดว่าอาจเป็นเพราะคลื่นสัญญาณที่ไม่ดีหรือใดๆ สารพัด แต่สุดท้าย สิ่งที่เหลือในใจของหนุ่มน้อยผมทองก็คือความรู้สึกอยากร้องไห้
 
 
 
 
 
 
เพราะความเงียบมันก็คือคำตอบแบบนึงเหมือนกันนี่นะ
 
 
 
 
 
 
นั่นจึงทำให้ตอนที่เสียงข้อความเข้าดังขึ้น ยูริ พรีเซตสกี้ก็ไม่เหลือความหวังอะไรสักนิดแล้วตอนกดเปิดอ่าน
 
 
 
 
 
 
หากข้อความที่มีแค่คำสองคำนั้นกลับมีอานุภาพมหาศาล…มันส่งให้หัวใจของหนุ่มน้อยโลดขึ้น เต้นระรัวราวกับจะหยุดลง ทำให้รู้สึกอยากจะหัวเราะออกมาดังๆ ปนอยากให้คนส่งข้อความนี้มาอยู่ตรงหน้าตน…เพื่อที่เขาจะได้จูบอีกฝ่ายอีกครั้งและอีกครั้ง
 
 
 
 
 
 
สองคำง่ายดาย จากผู้ส่งที่ชื่อต้นเหมือนกับเขา
 
 
 
 
 
 
I do.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
fin.
 
 
 
*********************************
 
 
happy halloweennnn ❤
 
 
– ฟังเพลงนี้ตอนเขียน และเนื้อเพลงเป็นชื่อเรื่องด้วยค่ะ >> I Love You Forever by Jewel https://www.youtube.com/watch?v=dNV2sfOTNhM&feature=youtu.be 
 
– ฟิคเรือผี เหมาะกับวันฮาโลวีนดีค่ะ ถถถถถถ
 
– รู้แหละนะคะว่าน้องยูริโอะดูเป็นเคะแบบไม่มีทางแก้ตัว แต่ฟฟฟฟฟ ให้เวลาน้องเค้าโตหน่อย เราเชื่อว่าน้องจะเป็นเมะหน้าหวานที่รุกแบบโคตรเอาแต่ใจแน่ๆ ค่ะ
 
– ช่วงนี้เป็นโหมด #รักนายผู้ชายไถลน้ำแข็ง มากๆ ค่ะ
 
 
 
แล้วเจอกันเรื่องถัดไปค่ะ ชุ้บบบ
 
 
 
 
 
ทิพย์เอง
 
Advertisements

4 responses to “[Yuri!!! On Ice Fic][YuriYuri] No Distance Could Ever Make That Untrue

  1. ชุ้บปี้ดุ้บปี้ดูค่ะ วรั้ย ฟฟฟฟฟ เคะเทิร์นเมะนี่มันก๊าวใจหลายอยู่นะคะ น้องก็เชื่ออย่างนั้นเหมือนกัน รอโตก่อนเถอะ ฟฟฟฟฟ

    Like

  2. ส่วนตัวชอบเมะสวยค่ะ เพราะงั้นยูริ(โอะ)โตไปจะต้องเมะได้แน่/มองด้วยสายตาอบอุ่น*v* เด็กอะไรขี้ห่วงจังงง~

    แท็กภาษาไทยไม่รู้ว่าแท็กอะไร แต่แท็กญี่ปุ่นคือ ユリ勇ค่ะ (อ่านว่ายุริยู) ไม่ขนาดเรือผีมั้งคะ??? ในพิกซีฟเห็นเยอะอยู่

    Like

  3. เราเป็นอีกคนนึงที่่จิ้นเรือผีคู่นี้…..คือเรือผีคู่นี้มันผีจริงๆอ่ะแบบแทบหาที่แรกไม่ได้เลยค่ะ T^T ทุกคนแห่ไปจิ้นวิคยูที่อฟซ.ประเคนมาให้หมด งือว์
    ยิ่งep7 นี่อื้มหืม…..
    ในสายตาเราเราว่ามันไม่จำเป็นจะต้องวิคยูเสมอไป คู่เรียลแบบนั้นก็ปล่อยเขาไปเถอะค่ะ ถ้าอฟซ.จะพายเองขนาดนั้น 5555+ แต่เราชอบคาแรกเตอร์ของยูริโอะ ที่เป็นคนปากร้ายแต่ใจดี ทำทีเป็นไม่ชอบหน้าแต่จริงๆก็ตามดูการถ่ายทอดสดเสมอ ในตอนep8ที่ยูริโอะทำท่าไม่พอใจใส่ยูริและวิคเตอร์ เห็นหลายคนมองว่าเป็นเพราะยูริโอะไม่ชอบยูริและอิจฉาที่อีกฝ่ายได้เข้าใกล้วิคเตอร์ …..แต่ถ้ามองในมุมกลับกันล่ะ …. #,มีความมโน….
    แต่ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นเราก็ยังจะชอบเรือผีนี้ต่อไปค่ะ T^T เรียกเรือได้ไหมยังไม่แน่ใจเลยตอนนี้ อฟซ.ติดเครื่องเรือวิคยูไปไกลแล้ว ฮา

    ยูริเองก็คงจะไม่สูงไปกว่านั้น แต่ทางด้านยูริโอะเองก็ยังโตได้อีกมาก เราเชื่อว่าพอยูริโอะโตขึ้นจะต้องเป็นผู้ชายหุ่นแซ่บแลดูแบดมากแน่นอน 5555+ ส่วนยูริเองในตอนนั้นก็คงจะสุขุมขึ้นและไม่ค่อยลอกแลกเหมือนเดิม ซึ่งพี่ทิพย์นำมาใส่ไว้ในฟิคนี้ให้พวกเราได้เห็นแล้ว ขอบคุณสำหรบผลงานที่สร้างความกระชุ่มกระชวยให้ใจค่ะ >///< จะคอยติดตามผลงานเรื่อยๆนะคะ

    Like

  4. เราชอบยูริโอะเมะเหมือนกันค่ะ คู่ยูริยูริแวบแรกที่รู้สึกว่ามันใช่คือฉากน้ำตก ถึงสองคนนี้แฟ่ดๆใส่กัน (ส่วนใหญ่เป็นยูริโอะมากกว่าอ่ะนะ) แต่เวลาอยู่ด้วยกันก็น่ารักดีค่ะ รู้สึกได้ว่าต่างคอยเชียร์และเป็นห่วงกันอยู่

    Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s