[Haikyu!! Fic][DaiSuga] How Do You Know???

 
 
 
How Do You Know???
Haikyu!! fanfiction by Tippuri~ii* 
 

 

    
 

 
 
Pairing: Sawamura Daichi x Sugawara Koushi
 

Fandom: Haikyu!!

 

 

 

 * แฟนฟิคชั่นเเรื่องนี้เป็นเพียงจินตนาการของไรเตอร์และแต่งขึ้นเพื่อความบันเทิง ไม่มีความเกี่ยวข้องกับบุคคล สถานที่ หรือเหตุการณ์จริงใดๆ ทั้งสิ้น และแฟนฟิคชั่นเรื่องนี้เป็นแฟนฟิคชั่น BL…ถ้าใครไม่ชอบแนะนำให้ปิดค่ะ *

 

 

********************************
 

Useless Note:

#daisuga #sort of #well #as one always says #serve it like it’s hot #please just fricking burn me 

 

 

******************************

 

 

 

 

 

“ทำอะไรกันอยู่น่ะ?” สึกะถามเมื่อเดินมาถึงกลุ่มรุ่นน้องที่นั่งกันเป็นวงอยู่ตรงมุมโรงยิม เสื้อยืดสีขาวของทุกคนเปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อตามประสาการซ้อมในฤดูร้อน

 

 

 

“อ๋อ นี่น่ะเหรอครับ?” นิชิโนยะเลิกคิ้วไปทางกองธนบัตรยู่ยี่กับเหรียญเงินตรงกลางวง ก่อนจะยิ้มซนๆเมื่อสึกะพยักหน้า “ทานากะกำลังแข่งกับเอ็นโนชิตะอยู่…ใครเดาสีบ็อกเซอร์ของทุกคนได้มากที่สุดคนนั้นชนะ”

 

 

 

เพราะเดิมพันนั้นเป็นเรื่องตลกจนทำให้ต้องหลุดหัวเราะนั่นเอง สึกะเลยลืมเตือนไปว่าการพนันมันผิดกฎหมายนะ

 

 

 

“ตอนนี้ใครกำลังนำอยู่ล่ะ?” สึกะถาม

 

 

 

“ผมเองครับ” เอ็นโนชิตะตอบให้เพราะตอนนี้โนยะต้องหันไปอธิบายให้อาซาฮิกับสองคู่หูอย่างคาเงยามะและฮินาตะที่เพิ่งเข้ามาร่วมวงฟัง

 

 

 

“ว่าไงริว~” ลิเบโรประจำทีมแหย่ “นายจะยอมแพ้มั้ยล่ะ”

 

 

 

“ไม่มีทาง!” ทานากะทุบพื้นแบบไม่เกรงว่ามือจะแหกเลย “ฉันขอใช้ตัวช่วย!”

 

 

 

โนยะอธิบายเบาๆว่าตัวช่วยในที่นี้คือจะมอบสามแต้มให้ผู้ใช้หากเจ้าตัวทายถูก แต่ถ้าทายผิด คู่แข่งอย่างเอ็นโนชิตะก็จะเป็นฝ่ายได้สามแต้มนั้นไปเองโดยไม่ต้องทายอะไรเลย

 

 

 

“ไดจิซังละกัน ยังไม่ได้ทายไปเลยนี่” โนยะเสนอ ปล่อยเบลอคำถามหวาดระแวงของอาซาฮิว่ามีใครโดนทายไปแล้วบ้าง 

 

 

 

“สีเขียว” ทานากะประกาศหลังคิดอยู่ช่วยครู่ คำตอบที่ทำให้แม้แต่เอ็นโนชิตะยังทนไม่ได้กับความทึ่มนี้

 

 

 

“ให้ตายเถอะ นี่นายหัวทึบขนาดไม่รู้สึกหน่อยเลยเหรอว่าไดจิซังไม่ได้มีรสนิยมสีแบบนั้นน่ะ???” คู่แข่งว่าเข้าให้ “อย่างน้อยๆทายว่าสีขาวซะหน่อยก็ยังดีนะ”

 

 

 

“นั่นสิริว” แม้แต่คู่หูยังไม่อยู่ข้างเดียวกันในนาทีนี้ เสียงขรึมนิดๆถูกใช้ในประเด็นที่ไม่จำเป็นเลยสักนิด “ไดจิซังน่ะได้มาดผู้ชายสีขาวจะตายไป”

 

 

 

แว่วเสียงสึกิชิมะหัวเราะพรืดออกมา และนั่นก็ทำให้โนยะหันไปโวยวายทันที เสียงวุ่นวายที่เพิ่มเติมมาด้วยความเห็นของฮินาตะว่าคุณกัปตันทีมดูน่าจะใส่บ็อกเซอร์สีขาวจริงๆนั่นแหละ

 

 

 

การโต้เถียงอันโหวกเหวกในประเด็นเดิมซ้ำไปซ้ำมาเพราะทุกคนอยากจะชนะนี่เองที่ทำให้เสียงนุ่มๆที่พูดแทรกทุกคนขึ้นมากลับดูเด่นที่สุดไปเสียอย่างนั้น

 

 

 

“สีดำ” คุณรองกัปตันพยักหน้านิดๆเมื่อสายตาทุกคู่มองมาอย่างงงๆ “บ็อกเซอร์ของไดจิน่ะสีดำ ไม่ใช่สีอื่นเลย”

 

 

 

และราวกับเรียงคิวไว้…ซาวามุระ ไดจิก็ตบเสิร์ฟบอลตรงอีกฟากคอร์ท ชายเสื้อยืดเผยอขึ้นตามแรงกระโดด ก่อนจะทิ้งตัวลงมาตามเดิมเมื่อเจ้าตัวกลับมายืนบนพื้นแล้ว

 

 

 

“เฮ้ พวกนายน่ะ!” คุณกัปตันตะโกนข้ามยิมมา ไม่ได้ยินบทสนทนาใดๆในวงทั้งนั้น แต่ก็หน้านิ่วคิ้วขมวดไปแล้ว “จะอู้กันอีกนานมั้ยหา? ต้องให้ฉันคอยบอกตลอดรึไงว่าต้องทำอะไร…ไปซ้อมรีซีฟสิ สึกะกับอาซาฮิ ทำไมนายไม่เตือนพวกรุ่นน้องหา?”

 

 

 

หากไม่มีใครขยับตัว จนกระทั่งฮินาตะพูดออกมาคนแรก

 

 

 

“…สีดำจริงๆด้วย”

 

 

 

“สีดำจริงๆด้วย…” ทานากะพูดตาม

 

 

 

“สีดำจริงๆด้วย” โนยะพูดซ้ำอีกรอบราวกับกำลังปรับจูนสมองอยู่

 

 

 

ก่อนที่จะเอ่ยประโยคที่สำคัญกว่าต่อ

 

 

 

“…สึกะซังรู้ได้ยังไงน่ะว่าบ็อกเซอร์ของไดจิซังสีอะไร??”

 

 

 

มันเป็นประโยคเสียงปกติ แต่ไม่ว่าใครในวงนั้นก็รู้สึกเหมือนได้ยินระเบิดเวลาที่นับถอยหลังอยู่ระเบิดบรึ้มในที่สุด สึกะมีสีหน้าผงะไปชั่ววินาที ก่อนจะรีบพูดเสียงเข้ม

 

 

 

“ไปซ้อมต่อได้แล้ว ไม่ได้ยินกัปตันสั่งรึไง?”

 

 

 

“แต่สึกะซัง–“

 

 

 

“นี่รองกัปตันก็สั่งด้วยแล้วนะ…ซ้อมต่อเลย”

 

 

 

“สึกะซังงงงง????!!!??????!!?!?!?!?!”

 

 

 

ไดจิมีสีหน้างงๆเล็กน้อยเมื่อยิมฝั่งที่สึกะเดินจากมาเพื่อมาหาเขานั้นมีเสียงกรีดร้องตามมาลิบๆ…แต่ก็ยิ้มให้เมื่ออีกฝ่ายมายืนข้างตนแล้ว

 

 

 

“คุยอะไรกันน่ะ?”

 

 

 

“ไม่มีอะไรหรอก” เด็กหนุ่มผมเงินส่ายหน้าทันที “ไม่มีอะไรจริงๆ”

 

 

 

ไดจิขมวดคิ้ว เตรียมจะพูดโต้ว่าไอ้การย้ำว่าไม่มีอะไรนี่แหละที่ชอบลงเอยด้วยการมีอะไรทุกที แต่สึกะวาระ โคชิก็ชนะเขาได้อย่างสวยๆอีกครั้งด้วยการโน้มตัวมาใกล้แล้วประทับจูบรวดเร็วบนผิวแก้ม

 

 

 

“ไม่มีอะไรจริงๆไดจิ” คุณรองกัปตันของเขาพูดย้ำอีกรอบ เสียงสบ๊ายสบายจนน่าสงสัย(แต่เขาก็สงสัยไม่ลงแล้ว) “ไม่มีอะไรสักนิดเลยล่ะ”

 

 

 

เสียงกรีดร้องจากอีกมุมโรงยิมลอยมาอีกระลอก ครั้งนี้ดังขึ้นกว่าครั้งแรกเสียอีก

 

 

 

 

 

 

 

 

Fin.


#well well #didnt I say? #serve it like it’s hot #i am SO going to hell

Advertisements

6 responses to “[Haikyu!! Fic][DaiSuga] How Do You Know???

  1. สึกะซ๊างงงงงงงงงงงงงง //โหยหวนหนักไม่แพ้เจ้าพวกลูกกาในโรงยิม

    ฮือออออ ม๊าสึกะตัวแสบ นี่กะว่าทีเดียวแกล้งได้ทั้งป๊าทั้งเด็กๆเลยใช่มั้ยคะ 😂

    ได้บรรยากาศวุ่นวายเบาๆสมเป็นคาราสึโนะมากเลยล่ะค่ะ

    Like

  2. แง้งน่ารักมากเลยค่ะ T /// T สึกะซังคนขี้แกล้ง ร้ายจริงๆเลยค่ะ ♡

    Like

  3. หวีดดดดดดดด หวีดค่ะ
    ปกติแอบซุ่มอ่านเงียบๆ เป็นแฟนคลับคุณทิพย์เงียบๆ ไม่กล้าออกตัว แต่พอเป็นคู่นี้ก็อดหวีดขึ้นมาไม่ได้ น่ารักกก สึกะซังคนร้ายกาจจจจ น่าเอ็นดูเป็นที่สุด ฮือออออ ยัยตัวร้ายยย ชอบมากๆ เลยค่ะ

    Like

  4. *กรีดร้องตามๆเจ้าพวกเด็กในยิม*
    มะม๊ารว้ายกาจมากค่ะฟฟฟฟฟฟฟ /////////)
    พูดนิ่งๆนุ่มๆว่าสีดำ สมกับเป็นสึกะซัง 5555555555
    ตอนจุ้บแก้มก็นั่ลลั้คค *ส่งเสียงกรีดร้องอีกรอบ* นี่ถ้าป๊ารู้ว่าพูดเรื่องอะไรกันจะเป็นยังไงกันนะ 555555555555

    Like

  5. สึกะซางงงงงงงงง โอยย ตอนแรกก็ว่าแล้วว่าคนที่รู้ต้องเป็นม่ะม๊าแน่ๆ แต่นี่นอกจากจะปล่อยระเบิดลูกใหญ่ใส่แล้ว ยังวางกับระเบิดไว้รอโดนเหยียบอีกเหรอคะะะะะะ ฮือออออ ป๊าคะ ป๊าดุม๊าหน่อยสิ ม๊าแกล้งลูกๆ อ่ะ 555555555

    Like

  6. สีดำจริงๆด้วย….. *ในหัวพึมพำประโยคนี้ไม่หยุดเลยค่ะ……..*

    Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s