[XMFC Fic][ErikCharles] Adagio Sostenuto (12)

 
 
 
Adagio Sostenuto
X-Men: First Class Fanfiction by Tippuri~ii* 
 

 

    
 

 
 
Pairing:  Erik Lehnsherr x Charles Xavier
Fandom: X-Men First Class
 
Type: AU fanfiction
 
 
 
 
 

 * แฟนฟิคชั่นเเรื่องนี้เป็นเพียงจินตนาการของไรเตอร์และแต่งขึ้นเพื่อความบันเทิง ไม่มีความเกี่ยวข้องกับบุคคล สถานที่ หรือเหตุการณ์จริงใดๆ ทั้งสิ้น และแฟนฟิคชั่นเรื่องนี้เป็นแฟนฟิคชั่น BL…ถ้าใครไม่ชอบแนะนำให้ปิดค่ะ *

 

 

 **********************************
 
สารบัญฟิคคอนดักเตอร์อีริคกับโปรเฟสเซอร์เซเวียร์
จำนวนบทจะเพิ่มอัตโนมัติทุกครั้งที่อัพเลยนะคะ
 
 
**********************************
 
 
 
 
— XII —
 
calando 
 
slowing down and becoming softer

  

 

              

 

 

แจกันทุกใบและภาชนะที่พอทดแทนกันได้อย่างเช่นเหยือกน้ำถูกนำมาใช้จนหมดอพาร์ตเมนต์ตามการเคลื่อนคล้อยไปของวันการแสดง…เติมเต็มแทบทุกมุมว่างของห้องด้วยช่อดอกไม้ราคาแพงหลากหลายสี อีริคยอมถือพวกมันกลับมาอย่างน้อยหนึ่งช่อต่อหนึ่งรอบการแสดงตามคำบอกของชาร์ลส์ว่าไม่ให้ทิ้งพวกมันไปเสียเฉยๆ

 

 

 

 

ชาร์ลส์ไม่ได้ไปดูคอนเสิร์ตรอบอื่นๆ อีกเพราะไม่มีบัตรเหลือให้ซื้อได้อีก แต่สำหรับเขา…การแสดงที่ได้รับชมคืนนั้นก็เพียงพอเป็นอย่างยิ่งแล้ว เพียงพอเสียจนการไม่ได้รับชมการแสดงซ้ำอีกครั้งไม่ทำให้รู้สึกไม่พอใจอะไรเลยสักนิด เขาใช้เวลาช่วงวันหยุดปีใหม่ที่เหลือในการจัดระเบียบหนังสือ แยกเหล่าเอกสารว่าอันไหนที่ยังจำเป็นต้องเก็บไว้ เปลี่ยนน้ำให้เหล่าช่อดอกไม้มากมายที่มีในตอนนี้ แล้วก็อ่านนิยายตามใจไปจนถึงเล่นหมากรุกกับอีริคบ้างในตอนเช้าที่เจ้าตัวมีเวลา

 

 

 

 

พวกเขาทำแทบทุกสิ่งทุกอย่างเหมือนกับในเวลาสามเดือนที่ผ่าน…ทุกสิ่งทุกอย่างที่ไม่มีการพูดถึงอ้อมกอดในคืนนั้นรวมอยู่ด้วย

 

 

 

 

แม้แต่ตัวชาร์ลส์เองก็บอกไม่ได้ว่าตนรู้สึกอย่างไรกับสัมผัสนั้น…มันทำให้ใจอุ่นวาบและเต้นผิดจังหวะก็จริง แต่ก็ไม่ได้มอบความรู้สึกอันชัดเจนหรือรุนแรงอะไรมากไปกว่านั้น เขาไม่ได้มีความรู้สึกอยากเรียกร้องอะไรจากอีริค…และก็รับรู้อย่างสงบนิ่งว่าการจากลาจะมาถึงในเวลาไม่ถึงสัปดาห์ หัวใจไม่ได้เจ็บปวดหรือมีอะไรมากไปกว่าความรู้สึกเหงาบางเบาเหมือนสายลม…สิ่งที่ชาร์ลส์ลืมไปเองเสียด้วยซ้ำในเวลาส่วนใหญ่

 

 

 

 

ส่วนอีริคเองนั้นก็ไม่ได้ต่างกันนัก…เขาหาเหตุผลให้การกระทำของตัวเองไม่ได้เลย จริงอยู่ที่ชายหนุ่มชอบที่ได้ใช้เวลากับชาร์ลส์…แต่เมื่อคิดเป็นภาพรวมแล้ว ความรู้สึกทั้งหมดก็ไม่ใช่อะไรที่เป็นรูปเป็นร่างเลย…มันไม่ได้มากมายพอที่จะสร้างความในใจใดๆ ให้ต้องประกาศออกไปหรือจุดประกายความคิดบ้าๆ อย่างในนิยายเช่นการขอให้อีกฝ่ายทิ้งทุกอย่างแล้วตามเขามายังเวียนนาเลยสักนิด มันเป็นแค่ความสบายใจในการได้อยู่ด้วยกัน…ง่ายดายอ่อนโยน หากก็ไม่ได้หนักหน่วงจนทำให้อยู่ไม่ได้ถ้าไม่มีมัน

 

 

 

 

นั่นจึงเป็นสาเหตุที่ทำให้ต่างฝ่ายต่างก็ไม่มีใครหยิบยกเหตุการณ์เมื่อคืนวันปีใหม่มาพูดกันเลย ไม่มีแม้แต่การเอ่ยถึงเวลาระหว่างกันและกันที่ใกล้จะสิ้นสุดลงแล้วด้วยซ้ำ…ทั้งสองต่างก็ใช้เวลาร่วมกัน อีริคแกล้งพูดแซะและชาร์ลส์ก็โต้กลับอย่างอ่อนใจปนเอ็นดู กระดานหมากรุกถูกจัดใหม่ครั้งแล้วครั้งเล่าเช่นเดียวกับน้ำชาที่ถูกชงในถ้วยสองใบ หิมะโปรยปรายตอนดึกก่อนจะถูกโกยจนถนนโล่งในตอนเช้า

 

 

 

 

และเมื่อรู้ตัวอีกที คอนเสิร์ตรอบสุดท้ายก็ผ่านพ้นไปแล้ว

 

 

 

 

ชาร์ลส์ถามเขาแล้วว่าจะให้ไปส่งที่สนามบินด้วยไหม แต่อีริคก็บอกว่าแค่เรียกแท็กซี่ให้ก็พอแล้ว…นั่นจึงทำให้ชายหนุ่มผมน้ำตาลเตรียมสะพายดัฟเฟิลแบ็กขึ้นบนบ่าตอนห้านาทีก่อนเวลานัดหมาย ตั้งใจจะเดินไปยืนรอด้านล่างเลยเพื่อความสะดวกรวดเร็วในการเดินทาง

 

 

 

 

ร่างสมส่วนในเสื้อคาดิแกนเดินตามออกมาที่หน้าประตู ยิ้มให้เมื่อเขาจัดเสื้อโค้ทของตัวเองจนเรียบร้อยดีแล้ว

 

 

 

 

“ขอบคุณนะ…สำหรับเจ้าพวกนี้” พยักเพยิดไปทางช่อดอกไม้ ก่อนจะหันกลับมา…ยิ้มคราวนี้ดูนุ่มนวลมากกว่าสดชื่นร่าเริงอย่างทีแรก “อันที่จริง…ขอบคุณสำหรับหลายๆ อย่างเลยล่ะ ฉันดีใจมากนะที่เราได้รู้จักกัน”

 

 

 

 

ริมฝีปากของอีริคยกยิ้มอย่างง่ายดายจนไม่น่าเชื่อเลยแม้แต่สำหรับตัวเขาเอง ไม่ได้รู้ตัวเลยสักนิดด้วยว่าน้ำเสียงที่กล่าวออกไปนั้นอ่อนโยนกว่าเคยแค่ไหน

 

 

 

 

“ฉันก็เหมือนกัน” หัวเราะเบาๆ อย่างเอ็นดูมากกว่าเสียดสีอย่างทุกทีตอนเอ่ยประโยคหลัง “ฉันไม่อยู่แล้วก็อย่าลืมล้างถ้วยล่ะ…แล้วเจอกันใหม่นะ ชาร์ลส์”

 

 

 

 

ถ้อยคำสุดท้ายไม่ใช่อะไรที่ไม่มีน้ำหนักอย่างตอนที่บอกลากันที่ชตุทท์การ์ทอีกแล้ว…เพราะตอนนี้พวกเขาต่างก็รู้กันดีว่าสามารถติดต่อกันและกันได้ถ้าหากอีริคได้โอกาสมานิวยอร์กอีกครั้ง และจากรอยยิ้มกับคำตอบรับเดียวกันจากชาร์ลส์…มันก็เป็นยิ่งกว่าคำบอกอันชัดเจนว่าอพาร์ตเมนต์แห่งนี้จะมีที่ให้อย่างแน่นอนถ้าคิดจะแวะเวียนมา

 

 

 

 

ลมหนาวของนิวยอร์กยังคงพัดผ่าน ไอเย็นดูจะเพิ่มเติมกว่าเดิมจากหยาดน้ำแข็งที่จับพราวอยู่บนทุกพื้นผิว…อีริครู้ดีว่าตนคงจะอุ่นกว่านี้ถ้ามีผ้าพันคอ หากนั่นกลับทำให้เขายิ้มออกมากับตัวเองอีกครั้งแทนที่จะหงุดหงิดใจอย่างที่ควร

 

 

 

 

 

 

 

 

 

tbc.

 

***************************

ทำcomment boxเป็นกูเกิลดอคแล้วค่ะ ไม่ต้องlog inอะไรเลย สะดวกดี จะเรื่องเก่าเรื่องใหม่ เรื่องไหนๆก็เม้นได้หมดเลยนะคะ ❤

>>Tippuri~ii* ♥ COMMENT BOX<<

(แต่ถ้าสะดวกเม้นในเอนทรีเหมือนเดิมก็ได้ค่ะ >< ขอบคุณมากนะคะ)

***************************

 

สวัสดีค่ะ กลับมาหาเชริคกันบ้างนะคะ

 

หลังจากการแสดงจบไป หลายคนกรีดร้องกันเข้ามาเยอะมากเลยว่าแล้วทั้งสองจะเป็นยังไงต่อ…บทนี้ก็ได้เฉลยแล้วค่ะ ว่าชีวิตของทั้งสองคนต่างก็ดำเนินต่อไป เราอาจจะพูดบ่อยมากๆแล้ว…แต่เรื่องนี้ เราอยากให้เป็นการรู้จักกันที่สมจริงที่สุดค่ะ ทั้งสองคนต่างก็เป็นพวกบ้างานและมีงานที่รัดตัว ถึงจะรู้สึกถูกใจกันและกัน แต่นับแล้วมันก็ยังไม่มากพอที่จะทิ้งชีวิตตัวเองแล้วตามเขาไปค่ะ เราคิดว่าอีริคกับชาร์ลส์เป็นคนแบบที่จะหาที่ให้ความรักลงตัวในชีวิต ไม่ใช่ปรับชีวิตเพื่อความรักค่ะ (ดูได้จากที่ว่ายอมหย่ากันที่ชายหาดมากกว่าจะเลือกอุดมการณ์ที่ตัวเองไม่สนับสนุน– #กรี๊ดดดดดดดดดดดด)

 

 

เพราะฉะนั้น ก็หมายความว่า…ฟิคนี้ยังคงจะเดินเรื่องต่อไปค่ะก้ากกกก แอบบอกได้เลยว่ายังมีต่ออีกพอตัวค่ะ ไม่ใช่แสดงครั้งนี้แล้วจบแน่นอน

 

 

 

ด้วยรักและช่อดอกไม้เยอะแยะจนแจกันใส่ไม่พอนะคะ ❤

 

 

 

ทิพย์เอง

 

***************************

ทำcomment boxเป็นกูเกิลดอคแล้วค่ะ ไม่ต้องlog inอะไรเลย สะดวกดี จะเรื่องเก่าเรื่องใหม่ เรื่องไหนๆก็เม้นได้หมดเลยนะคะ ❤

>>Tippuri~ii* ♥ COMMENT BOX<<

(แต่ถ้าสะดวกเม้นในเอนทรีเหมือนเดิมก็ได้ค่ะ >< ขอบคุณมากนะคะ)

***************************

 

ปูลู เลขบูธงานมาแล้วค่ะ ไปกับพี่แพรว Minipraw Art เหมือนเดิม เจอกันที่ C21 นะคะ (̨̡ ‾᷄♡‾᷅ )̧̢✧˖°(̂•͈⚇•͈ )̂ ୭*゚ #comicavenue4

 

 

 

Advertisements

10 responses to “[XMFC Fic][ErikCharles] Adagio Sostenuto (12)

  1. คอมมิคอเวนิวจะมีรวมเล่มเรื่องนี้ลงไหมคะคุณทิพ?
    แล้วก็….ตอนนี้อ่านแล้วรู้สึกเหมือนเห็นเป็นภาพพี่ฟาสกับพี่เจมส์มากกว่าจะเป็นแมกนีโต้กับศาสตราจารย์(กรรมมมม) เรากลับมองความสัมพันธ์ที่ดูยังไม่ชัดเจนแต่ทุกครั้งที่เจอจะมีอะไรบางอย่างเสมอมันกลายเป็นเห็นภาพฟาสอวอยไปได้อย่างไรก็ไม่รู้ แต่มันได้จริงๆอ่ะคุณทิพ! คุณทิพตั้งใจแอบแฝงมาหรือเปล่า!?

    Liked by 1 person

    • ตามแพลนถ้าทำได้ก็กะจะรวมเรื่องนี้ล่ะค่ะ///// แต่ไม่ได้เขียนอิงฟาสอาวอยเลยค่ะ อาจจะเพราะเรื่องนี้เป็นคนธรรมดาเลยมีเคมีซ้อนกับฟาสอาวอยโดยไม่ได้ตั้งใจมั้งคะ อิๆๆๆ

      Liked by 1 person

  2. เป็นจังหวะชีวิตที่สมกับเป็นสองคนนี้จังค่ะ.. *ทรุดตัวกุมใจ*
    มีนายอยู่ข้างๆก็ดี แต่ถึงไม่อยู่ใกล้ๆชีวิตก็ดำเนินต่อไป เพราะยังไงที่ใดที่หนึ่งบนโลกก็ยังมีนายอยู่ และต่อให้ไกลแค่ไหนก็ยังติดต่อกันได้ ถ้ากลับมาก็ได้เจอ
    เราชอบความรู้สึกแบบนี้นะคะ มันอบอุ่น และรู้สึกมั่นคงทางใจมากๆ เหมือนมีที่พักพิงทางใจอะค่ะฮือออ
    /ขอบคุณที่นี่ไม่ใช่ไทม์ไลน์จริง อีริคชาร์ลส์ก็ไม่ได้หย่ากันที่ชายหาด(?) ถือว่าเป็นการบอกลาสั้นๆไม่ใช่การจากลา ถ้าคิดถึงเรื่องราวเก่าๆก็ชวนยิ้มไม่ใช่ยิ้มปนเจ็บปวด โอ้วววว
    อค่นี้ก็สื่อความเป็นคนสำคัญ การมีที่ทางพิเศษในใจแล้ว เหมือนมีคนคอยให้ท้ายคอยหนุนหลัง ;////;
    ขอบคุณสำหรับตอนชวนอบอุ่นนะคะะะ

    Like

  3. เหมือนนั่งดูซีรีย์เลยค่ะ ชอบการบรรยายที่ทำให้เห็นภาพแล้วก็เข้าใจง่ายแบบนี้จัง รอพระนางได้กลับมาเจอกันอีกนะคะ อิอิ 5555

    Like

  4. เป็นความรู้สึกที่แบบอบอุ่นและละมุนมากเลยค่ะ ไม่ได้อยู่ด้วยกัน แต่ก็ติดต่อกันได้ ไม่จำเป็นต้องอยู่ด้วยกัน แต่เรามีกันและกันในใจ แบบ….โอ้ยยย คือเรื่องนี้เรียลมากๆ เลยค่ะ /กุมแก้ม
    แล้วจะรอติดตามต่อนะคะ อยากรู้ว่าทั้งคู่จะเป็นยังไงกันต่อไปค่ะ งือออ ถ้ารวมเล่มก็จะตามเก็บแน่นอนค่ะ!

    Like

  5. โอ่ยยยย กลัวใจจะไม่เจอ tbc มากๆอ่ะพี่ทิพย์ พอบอก เรียกแท็กซี่ก็พอ ผมนี่เลื่อนลงก่อนเลย //สปอยล์ตัวเองมาก 555 ก็ยังชอบเหมือนเดิม เป็นเนื้อหาที่ไม่ต้องเร่ง ต้องรีบจัดการความรู้สึก มันเลยเป็นเหมือนการที่เราค่อยๆตามดูชีวิต(และความรัก)ของทั้งสองคน ซึ่งก็กินใจมาก >< รอตอนต่อ อร๊ายยยยย เขาต้องได้เจอกันอีกหลายครั้งแน่เลยยย ขอให้ได้ขอให้โดนค่าาาา 555 ปอลิง ข้อความในวงเล็บช่วงทอล์คมันจี๊ดมาก ก๊ากกกก

    Like

  6. สิ่งหนึ่งที่ชอบมากในฟิคของพี่พิทิพย์คือความสบายๆเรื่อยๆ เหมือนจิบชาในสวน
    (เป็นลายเซ็นต์ได้เลยอ่ะจริงๆ555)

    แต่น้องกลับรู้สึกว่า จะเหมือนเดิมซะทีเดียวก็ไม่ใช่อ่ะ มันสัมผัสได้ว่าในประโยคต่างๆความรู้สึกต่างๆมันเปลี่ยนไปเหมือนกันนะ (หรือมโนไปเองไม่รู้555555)

    ไปค่ะ ไปโทรหากันค่ะ /ผายมือ

    Like

  7. รักเหลือเกินค่ะคุณทิพย์ ไม่มีอะไรจะพูดไปมากกว่านี้

    ปล. รอรวมเล่มนะคะ ♥️

    Like

  8. งื้อออ จะบอกว่าที่จริงอ่านตั้งแต่วันแรกที่ลงเเล้ว 555555 อ่านฟิคของคุณทิพย์แล้วมันได้ฟิวที่ลึกซึ้งเขาไปในตัวเนื้อเรื่องเเล้วก็ตัวอีริคกับชาร์ลเลยค่ะ มันค่อยเป็นค่อยไป โอ้ยยคิดถึงยังคงเดาอนาคตและเนื้อเรื่องข้างหน้าต่อไปไม่ได้เลย งื้ออออ คิดถึงเชริคอีกแย้ววว ขอบคุณสำหรับฟิคฟิวกู๊ดนะคะ

    Like

  9. ฮืออออออ ทิพย์คะะะะะะะ เราชอบในความสมจริงของฟิคนี้ค่ะ ถึงจริงๆแล้วเราเชียร์ให้พวกเขาได้อยู่ด้วยกัน คบกัน กิ๊กกันอะไรก็ตามแต่ แต่แบบนี้แหล่ะให้ความรู้สึกว่าเป็นชาร์ลส์กับอีริคดีค่ะ

    แต่เราเชื่อว่ายังไงก็ตาม พวกเขายังคงติดต่อกันแน่นอนหลังจากนี้ ความสัมพันธ์ก็จะค่อยๆเพิ่มขึ้น จรในอนาคตไม่แน่ว่าทั้งสองกันอาจได้ใช้ชีวิตร่วมกันก็ได้ เราไม่รู้เลย

    เราชอบที่ทิพย์ตัดสินใจให้เป็นแบบนี้นะคะ อาจจะไม่ค่อยเกี่ยว แต่เราเคยเห็นเห็นแฟนเฟิร์สคลาสเขาบอกว่า ชาร์ลส์กับอีริคไม่ใช่เส้นขนาน ที่เดินคู่กันไปตลอดแต่ไม่มีทางบรรจบกัน แต่เป็นเหมือนรูปตัว X ที่จากต่างเส้นทางมาบรรจบกันแค่ครั้งแล้ว และไม่มีวันหวนกลับมาอีกเลย ฮืออออออ //จู่ๆก็ดราม่า

    ขอบคุณที่เขียนฟิคน่ารักๆแบบนี้มาให้อ่านกันนะคะะะ นี่แอบเห็นตอนตาอไป เดี๋ยวแว๊บไปอ่านต่อล่ะค่าาาา

    ปล.ชาร์ลส์ + ดอกไม้ = ความตายของแฟนเกิร์ล

    Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s